တက္ကစီ

ယမန်နေ့က ထင်းခုတ်ဓားကို အသုံးပြု၍ တစ္ဆေဗီရိုကို ခုတ်ပိုင်းပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် သူ့ကိုယ်သူ အနားမပေးခဲ့ချေ။ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များကို ဖြေရှင်းခြင်းမှလွဲ၍ သူ့မှာ အခြားအပန်းဖြေစရာ သို့မဟုတ် ဖျော်ဖြေရေးလုပ်ငန်းဆောင်တာများ မရှိချေ။

သူသည် အပန်းဖြေခြင်း သို့မဟုတ် ဖျော်ဖြေရေး၌ နစ်မြောရန် အခွင့်အရေးလည်း မရှိခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် လျိုရှောင်ယွိကို ဝမ်ရှန်းရှန်း၏ နေရာ၌ နေရာချထားပေးပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် သူ၏နေအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ကားထဲမှ ထွက်သည်နှင့် ကျန်းလီချင်က အလိုက်တသိ မေးလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ ဒီည ဘာစားချင်လဲရှင့်။ ကျွန်မ ချက်ပြုတ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေ သွားဝယ်လိုက်မယ်"

သူမသည် ရက်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားပမ်းစား လေ့ကျင့်ထားသော သူမ၏ချက်ပြုတ်စွမ်းရည်ကို ပြသရန် အခွင့်အရေးကို အရယူလိုပြီး ယန်ကျန့်အပေါ်၌ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အထင်အမြင်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ရန် မျှော်လင့်နေသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"မင်းဘာသာပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်။ ငါ တခြားကိစ္စတချို့ ဖြေရှင်းဖို့လိုတယ်။ အထူးတလည် အရေးကြီးတာ မဟုတ်ရင် ငါ့ကို မနှောင့်ယှက်နဲ့"

သူ၏စကားများ ပြီးဆုံးသည်နှင့် ယန်ကျန့်သည် သူ၏ဗီလာနောက်ကွယ်မှ ကားဂိုဒေါင်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားသည်။

ကျန်းလီချင်သည် သူမ၏ဆံပင်ကို နားနောက်သို့ သပ်တင်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အနေရခက် သွားသော်လည်း သူမသည် ယန်ကျန့်၏ အမူအရာကို ယခုအခါ ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူမတစ်ယောက်တည်းသာမက၊ ယန်ကျန့်သည် အခြားသူများကိုလည်း ထိုသို့ပင် ဆက်ဆံသည်။ ညည်းညူနေလို့ ဘာမှထူးလာမည်မဟုတ်ချေ။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းသူများမှာ သာမန်လူများနှင့် ကွဲပြားစေသော လက္ခဏာများ မလွဲမသွေ ရှိကြသည်။

သူမ၏စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းပြီးနောက် ကျန်းလီချင်သည် ညစာအတွက် စတင်စဉ်းစားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယန်ကျန့်သည် ကားဂိုဒေါင်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အတွင်း၌ ရပ်ထားသော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် တက္ကစီကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါက သဘာဝလွန်တက္ကစီတစ်စီး ဖြစ်သည်။

ကားမှာ ဟောင်းနွမ်းနေပြီး ဆေးများကွာကျကာ ဖယ်ရှား၍မရသော သံချေးအမှတ်အသားများ ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ခေါင်မိုးပေါ်၌ တပ်ဆင်ထားသော တက္ကစီဆိုင်းဘုတ်မှာ အဆက်မပြတ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ဖျက်သိမ်းရန်အသင့်ဖြစ်နေသော ယာဉ်တစ်စီးနှင့် တူနေသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် ဒီဟောင်းနွမ်းနေသော တက္ကစီ၏ အတွင်းပိုင်းမှ ရံဖန်ရံခါ ထူးဆန်းသောအသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို ကြားနိုင်သည်။

အခါအားလျော်စွာ ကားသည် ကျွီခနဲမြည်ပြီး အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးသွားသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ အတွင်းမှ ရေဒီယိုသည် ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး ဆူညံသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အသံများကို ထုတ်လွှတ်သည်။

အခြားအချိန်များ၌ ကား၏အတွင်းပိုင်းသည် မှိန်ဖျော့ပြီး ဝါကျင့်နေသော အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းထိန်လာပြီး အရိပ်တစ်ခုခု အတွင်း၌ ထိုင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်အမျိုးမျိုးက ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်နေတာပဲ ဟုတ်လား"

ယန်ကျန့်သည် ထိုအဖြစ်ကို အံ့ဩခြင်းမရှိချေ။

သူသည် ကြောက်ရွံ့မှုအပေါ်၌ ခုခံနိုင်စွမ်းတစ်ခုကို တိုးပွားစေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သာမန်လူတစ်ဦးသာဆိုလျှင် သူတို့၏အိမ်၌ ထိုသို့သောကားတစ်စီး ရှိနေပါက ညဘက်၌ ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်စက်နိုင်မည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

"ဒါက လျောင်ဖန် ရရှိခဲ့တဲ့ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းပဲ၊ ရှန်းကျန်းကနေ မြစ်ဖျားခံတယ်။ တစ္ဆေတက္ကစီလို့ လူသိများပြီး C-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ ကောလာဟလတွေအရ ညဘက်မှာ ဒီတစ္ဆေတက္ကစီက မြို့ထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာပြီး မသိနားမလည်တဲ့ခရီးသည်တွေ တက်စီးမိရင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်"

ယန်ကျန့်သည် သက်ဆိုင်ရာအသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သူ၏စိတ်ထဲ၌ ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။

ဒီမှတ်ဉာဏ်ကို လျောင်ဖန်ထံမှ ခိုးယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒီတစ္ဆေတက္ကစီသည် သူ့အား သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားကို သတိရစေသည်။

နှစ်ခုစလုံးမှာ အတော်အတန် ဆင်တူသည်။

သို့သော် သူတို့၏အဓိကလက္ခဏာများမှာ အတော်အတန် ကွဲပြားသည်။

တစ္ဆေတက္ကစီမှာ ခရီးသည်များအတွက် ရည်ရွယ်သော်လည်း ဘတ်စ်ကားမှာမူ အမှန်တကယ် တစ္ဆေများကို တင်ဆောင်နိုင်ပြီး အတွင်းမှ တစ္ဆေများကိုပင် ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

ယန်ကျန့် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ကားဂိုဒေါင်၌ ရပ်ထားသော တစ္ဆေတက္ကစီသည် ရုတ်တရက် သဘာဝလွန် ထိန်းချုပ်မရနိုင်သော လှုပ်ရှားမှုလက္ခဏာများ ပြသလာသည်။ ၎င်းသည် ရုတ်တရက် သူ့အလိုလို စက်နှိုးလိုက်သည်။

ရှေ့မီးကြီးများမှာ ရုတ်တရက် ထိန်လင်းလာသည်။

မှိုင်းဝါနေသော အလင်းရောင်မှာ မရှင်းလင်းဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထူးဆန်းပြီး ဝေဝါးသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။ ထိုအလင်းတန်းထဲ၌ ရပ်နေသူမည်သူမဆို စိတ်ရှုပ်ထွေးပြီး လမ်းပျောက်သွားသလို ခံစားရနိုင်ပြီး သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တောင့်တင်းစွာ ရပ်နေမိပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက် လမ်းပေါ်၌ ရှိနေပြီး ဒီတစ္ဆေတက္ကစီ၏ ရှေ့မီးကြီးများနှင့် ထိတွေ့မိပါက သူတို့သည် တိုက်မိပြီး သေဆုံးသွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သူတို့ မရှောင်ချင်၍ မဟုတ်ဘဲ သဘာဝလွန်စွမ်းအားက လူ့ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော နှောင့်ယှက်မှုကို သက်ရောက်စေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်မှာမူ ရှေ့မီးကြီးများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူသည် ကားပြတင်းပေါက်သို့ လျှောက်သွားပြီး တစ္ဆေတက္ကစီကို ဆက်လက်လေ့လာနေသည်။

တစ္ဆေတက္ကစီ သူ့အလိုလို စက်နှိုးခြင်းမှာ သာမန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့သောစက်နှိုးမှုများကို လူကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲသည်။

အကယ်၍ သာမန်လူတစ်ဦး တစ္ဆေတက္ကစီကို မောင်းနှင်ရန် ကြိုးစားပါက သူတို့သည် ၎င်းကို အသက်ဝင်စေမည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ သူတို့ဆန္ဒရှိသည့်အချိန်တိုင်း စက်နှိုးသကဲ့သို့ မရိုးရှင်းချေ။

ဒါက သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများ၏ ပင်ကိုလက္ခဏာဖြစ်သည်၊ အန္တရာယ်များသော်လည်း အလွန်အမင်း ကြိုတင်ခန့်မှန်းမရနိုင်ချေ။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် သူတို့သည် ၎င်း၏သဘာဝလွန် စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ရှင်သန်နိုင်ခြေကို မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်။ ဒီတစ္ဆေတက္ကစီက သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့လာပြီး မြို့ထဲမှာ ချောချောမွေ့မွေ့ သွားလာနိုင်တယ်။ ငါသာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ခရီးသွားတာ ပိုအဆင်ပြေလာလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့် သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။

သူသည် ကားတံခါးကို ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။

တံခါးမပွင့်မီမှာပင် သူသည် ၎င်းကို ပိတ်ရန် တွန်းကန်နေသော ခုခံမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အား ကားထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှ တားဆီးရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ကြာကြာမခံခဲ့ချေ။

ခုခံမှုမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မတွေဝေဘဲ ယန်ကျန့်သည် ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံ၌ ထိုင်ပြီး တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ လျောင်ဖန်၏ အဆင့်ရှိ တစ္ဆေမောင်းသူတစ်ဦးပင် ဒီတစ္ဆေတက္ကစီကို မောင်းနှင်ရဲပြီး အတွင်းမှ တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို မခံရပါက ယန်ကျန့်သည်လည်း သူ လုပ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။

တံခါးပိတ်လိုက်သည်နှင့် အပြင်လောကနှင့် လုံးဝအဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အပြင်ဘက်မှ အလင်း၊ အသံနှင့် အနံ့များပင် ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးမှာ ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ပျံ့နှံ့နေသော ပုပ်သိုးနံ့တစ်ခု လေထုထဲ၌ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ဘေးမှ စတီယာရင်ဘီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုနေရာ၌ စက်နှိုးပေါက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သော့မှာ နေရာ၌ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်ပြီး မမြင်နိုင်သောစွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် လှည့်ထားကာ ကားမှာ အောင်မြင်စွာ စက်နှိုးပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် စတီယာရင်ဘီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ပြီး လီဗာကို ညင်သာစွာ ဖိနင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ခြေထောက်အောက်မှ ခံစားမှုမှာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

အေးစက်ပြီး ပျော့ပျောင်းကာ အလောင်းကောင်တစ်ခုကို နင်းမိလိုက်သလိုမျိုးပင်။

ကားသည် စတင်လှုပ်ရှားလာသည်။

၎င်း၏ပျက်စီးလုနီးပါးအခြေအနေမှ ယာဉ်မှာ ချောမွေ့စွာ ပြေးဆွဲပြီး လျင်မြန်စွာ အရှိန်မြှင့် တင်နိုင်သည်။ အင်ဂျင်မှ ခပ်အက်အက်နှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်ကောင်းသော ဆူညံသံ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း တစ္ဆေတက္ကစီသည် ယန်ကျန့်ကို ကားဂိုဒေါင်မှ ထုတ်ဆောင်ပြီး လူနေရပ်ကွက်အတွင်းမှ လမ်းမပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် လီဗာကို တစ်ဖန် ခိုင်မြဲစွာ ဖိနင်းလိုက်သည်။

ထိတွေ့ခံစားမှုမှာ ပို၍ပင် ထူးဆန်းလာသည်။ သူ၏ခြေထောက်မှာ အလောင်းကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုနစ်ဝင်သွားသော ခံစားမှုမှာ ကျောချမ်းသွားစေသည်။

တစ္ဆေတက္ကစီသည် ဆက်လက်အရှိန်မြှင့်တင်လာပြီး လျင်မြန်စွာ တစ်နာရီလျှင် မိုင် ၁၀၀ ကျော်လွန်ကာ ရှေ့မှ အဆောက်အအုံတစ်ခုဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် စတီယာရင်ဘီးကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ၎င်းမှာ လုံးဝညပ်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုက ၎င်းကို ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည်ကို မကြာမီ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ကြည့်ရတာ ငါ့ကံက သိပ်မကောင်းဘူး၊ စစချင်းမှာပဲ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပြီ"

သူ၏ခိုးယူထားသော မှတ်ဉာဏ်မှ ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေတက္ကစီ၌ ဒီလိုစတီယာရင်ချို့ယွင်းမှုမျိုး ဖြစ်ပွားနိုင်သည်ကို သိသည်။

သို့သော် ရှေ့မှ အဆောက်အအုံနှင့် တိုက်မိမည့်အစား ယာဉ်သည် သူ၏ရှေ့မီးကြီးများ၏ ဝါကျင့်နေသော အလင်းရောင်ထဲ၌ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေဝါးသွားစေသည်။ ၎င်းသည် ထိုအဆောက်အအုံကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး အခြားတစ်ဖက်၌ ပေါ်ထွက်လာသည်၊ သဘာဝလွန် ဖြတ်သန်းသွားခြင်းပင်။

တစ္ဆေတက္ကစီ၏ တစ္ဆေနယ်မြေသည် အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ရှေ့မီးကြီးတွေက တစ္ဆေနယ်မြေပဲ။ ရှေ့မီးကြီးတွေ ချို့ယွင်းမှုမရှိသမျှ ကားက အဆောက်အအုံတွေလို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအတားအဆီးတွေကို လျစ်လျူရှုနိုင်တယ်"

ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်ရင်း ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေတက္ကစီ၏ စွမ်းရည်အချို့ကို နားလည်စပြုလာသည်။

ဒီအသေးစိတ်အချက်အလက်များမှာ ခိုးယူထားသော မှတ်ဉာဏ်များ၏ အစိတ်အပိုင်းမဟုတ်ချေ။

သူသည် စတီယာရင်ဘီးကို ထိန်းချုပ်ရန် ဆက်လက်ကြိုးစားသော်လည်း ယခင်ကဲ့သို့ပင် သူ မည်မျှပင် အားစိုက်ထုတ်ပါစေ ၎င်းမှာ ညပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ စတီယာရင်ဘီးသည် သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေသကဲ့သို့ ကျွီခနဲမြည်နေသည်။

"ဘယ်သက်ရှိလူမှ တစ္ဆေတက္ကစီကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေကို သုံးရလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏လက်အိတ်များကို ချွတ်လိုက်ပြီး သူ၏မည်းနက်နေသော တစ္ဆေလက်ကို ဖော်ထုတ်ကာ စတီယာရင်ဘီးပေါ်၌ တင်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင်...ညပ်နေသော စတီယာရင်ဘီးသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ယန်ကျန့်သည် စတီယာရင်ဘီးကို ချိန်ညှိလိုက်ပြီး ကားကို လှည့်ကာ ကွမ်းကျန်းလူနေရပ်ကွက်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

တစ္ဆေတက္ကစီသည် တဖြည်းဖြည်း ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"တစ္ဆေနယ်မြေကြောင့် ဒီတက္ကစီက မြန်မြန်ပြေးတယ်။ ဒါက ငါ့ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေနယ်မြေနဲ့ သွားလာတာထက် မမြန်ပေမဲ့ ကားထဲက ခရီးသည်တွေက အချို့အခြေအနေတွေမှာ ပိုလုံခြုံနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်သည် ကား အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မောင်းနှင်နေစဉ် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင် ဝေဝါးသွားသည်ကို လေ့လာကြည့်ရှုနေသည်။

အမြန်နှုန်းတိုင်းကိရိယာမှာ အဆုံးသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ်အမြန်နှုန်းမှာ ပြသထားသောတန်ဖိုးထက် များစွာကျော်လွန်နေသည်ကို သူ သိသည်။

သို့သော် တစ္ဆေတက္ကစီအတွင်း၌ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပုပ်သိုးနေသော အလောင်းကောင်များ၏ အနံ့မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

ပုပ်သိုးနေသော အသားများ လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့ အနံ့မှာ အင်ဂျင်ဧရိယာမှ လွင့်ပျံလာသည်။

မတုန်လှုပ်ဘဲ ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေတက္ကစီ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

၎င်း၏နယ်နိမိတ်များကို သေချာနားလည်မှသာ ဒီသဘာဝလွန်ပစ္စည်းမှာ အသုံးချရန် ထိုက်တန် သလားဆိုသည်ကို သူ ဆုံးဖြတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ်လျှင် ၎င်းကို လုံးဝချိတ်ပိတ်ထားခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

တစ္ဆေတက္ကစီသည် ဆက်လက်အရှိန်မြှင့်တင်နေသည်။

ယာဉ်မှာ သာမန်မောင်းနှင်မှုနယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး အခု မြို့၏ထောင့်တိုင်း၌ ထူးဆန်းစွာ ယိမ်းထိုးသွားလာနေပြီး လမ်းတစ်လမ်း၌ ပေါ်လာပြီးနောက် အခြားတစ်နေရာ၌ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြန်ပေါ်လာသည်။ သူ၏လှုပ်ရှားမှုများ၌ သိသာသောပုံစံတစ်ခု မရှိချေ။

"ရှူး..."

ယန်ကျန့်သည် ကားအတွင်းမှ ရေဒီယို ရုတ်တရက် တစ်ဖန်ပြန်ပွင့်လာပြီး ထူးဆန်းသော ဆူညံသံများ ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သို့သော် ဒါက အရေးအကြီးဆုံးတိုးတက်မှု မဟုတ်ချေ။

ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သူ ကားကိုယ်ထည် လှုပ်ခါသည်ကို ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။

ကားအတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ရှားနေပြီး ၎င်း၏ဘောင်နှင့် တိုက်မိနေသည်။

ယန်ကျန့် တစ္ဆေတက္ကစီကို ဆက်လက်မောင်းနှင်နေသည်နှင့်အမျှ ထုရိုက်သံများမှာ ပိုမိုကျယ်လောင်ပြီး မကြာခဏဖြစ်လာသည်။

နှောင့်ယှက်မှု၏ ရင်းမြစ်မှာ ကားနောက်ဖုံးဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် မရပ်မနားလှုပ်ရှားမှုမှာ ကားနောက်ဖုံးမှ လာသည်ကို သိရှိလိုက်ပြီး အတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခု လွတ်မြောက်ရန် ရုန်းကန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကားနောက်ဖုံးထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ပိတ်မိနေတာလား။

ယန်ကျန့်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မောင်းနှင်ချိန်မှာ ဆယ့်ငါးမိနစ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တစ္ဆေတက္ကစီသည် ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားမည့် လက္ခဏာများ ပိုမိုပြသလာသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် ဒီအချိန်၌ မရပ်တန့်ခဲ့ချေ။

ကြီးမားသော အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုသည် ကား၏အတွင်းပိုင်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

တစ္ဆေအရိပ်သည် တစ္ဆေတက္ကစီထဲသို့ စိမ့်ဝင်စပြုလာပြီး ၎င်း၏ပရမ်းပတာဖြစ်နေသော သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

၎င်းမှာ ထိရောက်စွာ အလုပ်လုပ်သည်။

တစ္ဆေအရိပ်၏ ဝင်စွက်ဖက်မှုအပြီး၌ ကားအတွင်းမှ ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာမှာ လျော့ကျသွားသည်။

ကျယ်လောင်ပြီး မရပ်မနားထုရိုက်သံများမှာ လျော့ကျသွားပြီး ရပ်တန့်သွားသည်၊ ထူးဆန်းသောရေဒီယိုဆူညံသံမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပုပ်သိုးနံ့မှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်... အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပုံရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယန်ကျန့်သည် ကားကို မိနစ်သုံးဆယ်အပြည့် မောင်းနှင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်၌ ယန်ကျန့်သည် နောက်ကြည့်မှန်၌ ထူးခြားသောအရာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်၊ တောင့်တင်းပြီး ညိုမည်းကာ အရောင်ပြောင်းနေသော အလောင်းကောင်၏ လက်တစ်ဖက်ပင်။

ထိုလက်သည် ယာဉ်၏နောက်စွန်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကားနောက်ဖုံးမှ ထွက်ပေါ်လာကာ ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်တန်းလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကား၏နောက်ထိုင်ခုံများမှာ မှောင်မိုက်သွားသည်။ အတွင်းပိုင်းအလင်းရောင်မှာ ထိုအပိုင်းသို့ မရောက်ရှိတော့ချေ။

တစ္ဆေအရိပ်သည်လည်း နှောင့်ယှက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။

"ငါ့ရဲ့စွမ်းရည်တွေနဲ့တောင် ဒီတစ္ဆေတက္ကစီကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်လို့မရဘူး။ အများဆုံး မိနစ်သုံးဆယ်လောက်ပဲ ဘေးကင်းကင်း မောင်းနိုင်တယ်။ အဲဒီထက်ကျော်သွားရင် တက္ကစီထဲကတစ္ဆေက ပေါ်ထွက်လာပြီး ဆက်မောင်းနေရင် အထဲကတစ္ဆေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရနိုင်တယ်"

ဒီအချက်ကို သိရှိလိုက်သည့်အခါ ယန်ကျန့်သည် နောက်ထပ်မစမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဘရိတ်ကို နင်းပြီး တစ္ဆေတက္ကစီကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ကားရပ်တန့်သွားသည်နှင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များ၏ ကျူးကျော်မှုမှာ စတင်ဆုတ်ခွာသွားသည်။ နောက်ကြည့်မှန်၌ မြင်နိုင်သော အလောင်းကောင်၏ လက်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားသည်။

အတွင်းပိုင်းမှာ တစ်ဖန် လင်းထိန်လာသည်။

"သို့သော် ဒီတစ္ဆေတက္ကစီရဲ့ အဓိကအသုံးဝင်မှုက လွတ်မြောက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုတွေကနေ သီးခြားခွဲထုတ်ဖို့ သူ့ရဲ့အတွင်းပိုင်းကို အသုံးပြုဖို့ပဲ"

ယန်ကျန့်သည် ယာဉ်မှာ သူ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအတွက် အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ အကူအညီ ပေးနိုင်သော်လည်း အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့အတွက်မူ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အရာဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ တက္ကစီမှာ လူငါးယောက် ညှပ်ထည့်နိုင်သည်။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းစဉ်အတွင်း ထိုသို့သောယာဉ်တစ်စီးရှိခြင်းမှာ ခက်ခဲသောအခြေအနေများအတွင်း လွတ်မြောက်မှုကို အာမခံနိုင်သည်။

၎င်း၏စွမ်းဆောင်ရည်များကို စူးစမ်းရှာဖွေပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် တက္ကစီကို ကားဂိုဒေါင်သို့ ပြန်မောင်းသွားသည်။

သူသည် ယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းပြီး ပိတ်ထားသော ကားနောက်ဖုံးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သော့မှာ သံချေးတက်ပြီး ခိုင်မြဲစွာ ပိတ်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာ မထိမကိုင်ဘဲ ထားခဲ့ပုံရသည်။

သို့သော် အစောပိုင်းက နှောင့်ယှက်မှုများအားလုံးမှာ ကားနောက်ဖုံးမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိခဲ့လျှင် ၎င်းမှာ အတွင်း၌ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။

ဂရုတစိုက် စဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ကားနောက်ဖုံးကို စိတ်လိုက်မာန်ပါ မဖွင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုကို အချိန်မတိုင်မီ ဖျက်ဆီးခြင်းမှာ ပညာရှိရာမကျချေ၊ ယခင်က တစ္ဆေဗီရိုကို ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းမှာ သူ့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

"ငါ ဒီကားကို နောက်မှ ဖုန်းချွမ်းကို ပေးလိုက်မယ်။ သူ ဒါကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့် တစ္ဆေတက္ကစီကို စမ်းသပ်နေစဉ်...

ကွမ်းကျန်းလူနေရပ်ကွက်အတွင်းမှ အခြားတစ်နေရာ၌...

လျိုရှောင်ယွိသည် ခေါင်းအုံးတစ်လုံးကို ပိုက်ပြီး သူမ၏ဘေးခန်းမှ ဝမ်ရှန်းရှန်း၏ တံခါးကို တွေဝေစွာ ခေါက်နေသည်။

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။ တစ်ခုခုမှားနေလို့လား"

ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် တံခါးဖွင့်ရင်း အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွိသည် ရှက်ရွံ့နေပုံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အမ်... ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း အိပ်လေ့မရှိလို့ပါ။ ဒီည ရှင့်အခန်းမှာ အိပ်လို့ရမလားရှင့်။ အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ကျွန်မ ကြောက်လို့မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီနေရာနဲ့ အသားမကျသေးလို့ပါ"

ဆက်သွယ်ရေးအရာရှိနှင့် အော်ပရေတာတစ်ဦးအဖြစ် လျိုရှောင်ယွိသည် တစ္ဆေများကို ကြောက်သည်ဟု ဝန်မခံနိုင်ချေ။

သို့သော် သူမ၏ဘေးခန်းကို စဉ်းစားရုံမျှဖြင့်၊ လှောင်အိမ်ထဲမှ တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် သူမကို ပါးလွှာသောနံရံတစ်ချပ်သာ ခြားနားနေသည်ကို တွေးမိသည့်အခါ ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်စက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

"ကောင်းပြီလေ"

ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် သူမကို ခေတ္တမျှ ကြည့်ပြီး သဘောတူလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး၊ ဒါ အရမ်းကောင်းတာပဲ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင့်"

လျိုရှောင်ယွိသည် ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။