အရှင်မင်းသမီးက အအေးကြောက်တယ်

နန်းတော်အတွင်းပိုင်းရှိ မြစိမ်းရောင်ကန်ရေပြင်အဆောင်တွင် မင်းသမီး အန်းယာသည် တည်ငြိမ်သောရေပြင်ကို ငေးကြည့်ရင်း အတွေးနက်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသည်။

သူမ၏ခမည်းတော်က လက်ထပ်ရန် နန်းတွင်းအမိန့်တော် ထုတ်ပြန်တော့မည်ကို သိရှိပြီးနောက် သူမသည် ချင်စံအိမ်တော်သို့ သွားရန် မဝံ့တော့ပေ။ ချင်ဖုန်းကို မည်သို့ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရမည်ကိုပင် သူမ မသိတော့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် သတင်းကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်မျှော်နေသည်။

လက်ထပ်အမိန့်တော်သည် ယနေ့ ချင်စံအိမ်တော်သို့၊ ချင်ဖုန်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိမည်ကို သူမ သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သူ အမိန့်တော်ကို လက်ခံရရှိတဲ့အခါ ဘယ်လိုခံစားချက်မျိုးတွေ ရှိနေမလဲ။ ငါက ဧကရာဇ်ကို အတင်းအကျပ် အမိန့်ထုတ်ခိုင်းတယ်လို့ သူထင်နေမလား"

"ပြီးတော့ ကျန့်လီနဲ့ ဖေးလန်ရော၊ သူတို့က ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုမြင်ကြမလဲ"

"ငါသာ တကယ် ချင်စံအိမ်တော်ကို လက်ထပ်ဝင်သွားရင် သူတို့နဲ့ ဘယ်လို ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရမလဲ"

ချင်ဖုန်းကို လက်ထပ်ခြင်းသည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ ဆန္ဒဖြစ်ခဲ့ပြီး သူမသည် သဘာဝအတိုင်း အတိုင်းအဆမဲ့ ဝမ်းမြောက်နေသည်။ သို့သော် ဝမ်းမြောက်မှုနှင့်အတူ မေးခွန်းများစွာလည်း ပါလာသည်။

သူမ၏ အတွင်းစိတ်ရှုပ်ထွေးမှုသည် သူမ၏မျက်နှာအမူအရာကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မျက်မှောင်ကြုတ်မှုအကြား အတက်အကျ ဖြစ်စေသည်။

အနီးအနားမှ နန်းတွင်းအပျိုတော်အချို့သည် အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။

"အရှင်မင်းသမီးက သူ့ရဲ့ ပုံစံနဲ့ အရမ်းကွာခြားနေပုံပဲ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုအမူအရာတွေ ပြနိုင်ရတာလဲ"

"ဧကရာဇ်က ရုတ်တရက် လက်ထပ်ပွဲတစ်ခု စီစဉ်ပြီး အရှင်မင်းသမီး အန်းယာကို ချင်မိသားစုက ချင်ဖုန်းနဲ့ စေ့စပ်ပေးလိုက်တယ်။ ငါသာဆိုရင်လည်း ဒီလိုပဲ တုံ့ပြန်မိမှာပဲ။ မင်းတို့ရော ဘယ်လိုထင်လဲ"

အခြားနန်းတွင်းအပျိုတော်များသည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး ချက်ချင်းပြန်ဖြေရန် တွေဝေနေကြသည်။

သတ္တိရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ရယ်မောပြီး ပြန်ဖြေမှသာ တိတ်ဆိတ်မှုသည် ပျက်ပြယ်သွားသည်။

"ငါသာ သခင်လေးချင်ကို လက်ထပ်နိုင်ရင် အတိုင်းအဆမဲ့ ဝမ်းမြောက်နေမှာပဲ။ သခင်လေးချင်က ရုပ်ချောရုံတင်မကဘူး၊ မင်းနေပြည်တော်တစ်ခွင်လုံးမှာလည်း ကျော်ကြားတယ်။ ဘယ်သူက သူ့ကို မသိဘဲနေမှာလဲ။ ဒီလိုကံကောင်းခြင်းမျိုးသာ ငါ့အပေါ် ကျရောက်လာရင် အဲ့ဒီညတွင်းချင်းပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သန့်စင်အောင် ဆေးကြောပြီး သခင်လေးချင်ရဲ့ အိပ်ရာထဲမှာ သူ့ရဲ့မျက်နှာသာပေးမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေမှာပဲ"

"ဖွီး"

နန်းတွင်းအပျိုတော်အချို့သည် မျက်နှာနီရဲသွားပြီး ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် တံတွေးထွေးလိုက်ကြသည်။

ရိုင်းစိုင်းသော်လည်း သူတို့အားလုံးသည် တိတ်တဆိတ် သဘောတူကြသည်။

အကယ်၍ လျိုကျန့်လီသည် မဟာချန်တိုင်းပြည် မင်းနေပြည်တော်မှ ယောက်ျားများအတွက် အထူးချွန်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ခံရပါက ချင်ဖုန်းသည် မင်းနေပြည်တော်မှ အမျိုးသမီးများအတွက် အိပ်မက်ထဲက ချစ်သူပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ရုပ်ရည်သည် အလှဆင်ရန်မလိုအပ်ဘဲ သူ၏ထူးခြားသော အောင်မြင်မှုများနှင့် ထူးကဲသော လုပ်ရပ်များသည် ကြားရသူတို့၏ နှလုံးသားကို လှုပ်ရှားစေရန် လုံလောက်သည်။

များစွာသောသူတို့၏တစ်သက်တာတွင် အိပ်မက်ပင် မမက်နိုင်သောအရာကို ဤမျှငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်ဖြင့် အောင်မြင်နိုင်ခြင်း — ထိုသို့သော ယောက်ျားတစ်ဦးကြောင့် မည်သည့်အမျိုးသမီးက စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

"သခင်လေးချင်က ဒီလောက်ထူးချွန်မှတော့ အရှင်မင်းသမီးက သူ့ကိုလက်ထပ်ရတာ ပျော်သင့်တာပေါ့။ ဘာလို့ မျက်မှောင်ကြုတ်နေရတာလဲ။ သူက သူ့ကို မကြိုက်လို့ ဖြစ်နိုင်မလား"

"မကြိုက်လို့"

သတ္တိရှိသော နန်းတွင်းအပျိုတော်က မထီမဲ့မြင်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ယခင်က နန်းတော်သို့ လာရောက်ဖူးပြီး အရှင်မင်းသမီးနှင့် တွေ့ဆုံဖူးသည်။ သူတို့ကြားတွင် ထင်ရှားသောအရာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသော်လည်း သူမ၏မျက်လုံးများထဲမှ နူးညံ့မှုသည် အတုအယောင်မဖြစ်နိုင်ပေ။

"သူက သူ့ကို အရမ်းကြိုက်လွန်းလို့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ အရမ်းများနေတာ ဖြစ်ရမယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ချင်ဖုန်းရဲ့ အဲ့ဒီမိန်းမနှစ်ယောက်က သာမန်အမျိုးသမီးတွေ မဟုတ်ဘူးလေ။ အရှင်မင်းသမီးက ချင်စံအိမ်တော်ကို လက်ထပ်ဝင်သွားပြီးနောက် သူတို့ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရမှာကို စိုးရိမ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့်မို့ သူက ဒီလိုအမူအရာတွေ ပြနေတာ"

သူမက သုံးသပ်လိုက်သည်။

ထိုစကားကိုကြားသော် နန်းတွင်းအပျိုတော်အချို့သည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု တွေ့ရှိကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် လျိုကျန့်လီနှင့် နဂါးပြာမျိုးဆက်၏ မင်းသမီး ချန်းဖေးလန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့ပါက အရှင်မင်းသမီး အန်းယာ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အလှတရားအရ သူမသည် မလွဲမသွေ မာနကြီးပြီး ခေါင်းမော့နေမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူမသည် အားနည်းချက်မရှိသော်လည်း မည်သည့်အားသာချက်မျှလည်း ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။

တစ်ဦးမှာ နတ်ဘုရား စစ်တပ်နှင့် ဓားတာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ကျောထောက်နောက်ခံရှိပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ နဂါးမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံး၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိထားရာ အကယ်၍ ချင်မိသားစုက ပုန်ကန်လိုပါက ဤအင်အားသည် တော်ဝင်မိသားစုကို ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စေရန် လုံးဝ လုံလောက်သည်။

ထိုသို့တွေးမိလျှင် ဧကရာဇ်၏ လက်ထပ်အမိန့်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် နည်းဗျူဟာတစ်မျိုး ဖြစ်နိုင်သည်လော။

နန်းတွင်းအပျိုတော်များ စဉ်းစားနေကြစဉ် မိန်းမစိုးတစ်ဦး အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာသည်။

ထိုသူသည် မိန်းမစိုးချုပ်လီ၏ နောက်လိုက်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သတင်းတစ်ခု ပေးပို့ရန် လာရောက်ခြင်းမှာ ထင်ရှားသည်။

"အရှင်မင်းသမီးကို သတင်းပို့ပါတယ်၊ သခင်လေးချင်က နန်းတွင်းအမိန့်တော်ကို မည်သည့်အဖြစ်အပျက်မျှမရှိဘဲ လက်ခံလိုက်ပါတယ်"

အစောင့်များ၏ အစောင့်အကြပ်ဖြင့် မိန်းမစိုးသည် အန်းယာရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လေးစားစွာ ဆိုသည်။

ထိုစကားကိုကြားသော် အန်းယာ၏ တင်းမာနေသော နှလုံးသားသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြေလျော့သွားသည်။ အမိန့်တော်ကို လက်ခံပြီးဖြစ်သောကြောင့် အရာအားလုံးသည် အတည်ဖြစ်သွားပြီး လက်ထပ်ပွဲတွင် နောက်ထပ်မတော်တဆမှုများ ဖြစ်ပေါ်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

"မင်္ဂလာရက်ကို သတ်မှတ်ပြီးပြီလား"

သူမသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိပြီး မေးလိုက်သည်။

"တိကျတဲ့ မင်္ဂလာရက်ကိုတော့ ကျွန်တော်မျိုး မသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မိန်းမစိုးချုပ်လီက သခင်လေးချင်နဲ့ စကားပြောနေတုန်း ကျွန်တော်မျိုး ကြားဖြတ်ကြားလိုက်ရတာကတော့ အခမ်းအနားဝန်ကြီးဌာနက နောက်လလယ်ကို အသင့်တော်ဆုံးအဖြစ် ရွေးချယ်ထားပါတယ်"

"နောက်လ"

အန်းယာက ရေရွတ်လိုက်သည်။

အခမ်းအနားဝန်ကြီးဌာနသည် အမတ်များကို အလုပ်များစေသည်။

မင်းသမီးတစ်ပါး၏ လက်ထပ်ပွဲသည် သေးငယ်သောကိစ္စမဟုတ်ဘဲ အခမ်းအနားအမျိုးမျိုးကို နေရာတကျ ရှိနေစေရမည်။ ထို့ကြောင့် လက်ထပ်ပွဲကို နောက်လအတွက် စီစဉ်ထားသော်လည်း သူတို့သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရသည်။

"အရာအားလုံး စီစဉ်ပြီးပြီလား"

ဝန်ကြီးကျန်းသည် သူ၏စားပွဲပေါ်မှ စာရွက်စာတမ်းပုံကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူဤမျှ အလုပ်များခဲ့သည့် နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်မှာ ချင်ဖုန်း နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးနှင့် လက်ထပ်စဉ်က ဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သူ၏ကြောင့်ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သူစိတ်ရှုပ်ထွေးနေစဉ်မှာပင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။ ဤသူမှာ အခမ်းအနားဝန်ကြီးဌာနမှ လက်ထောက်တစ်ဦးဖြစ်သော ကျန်းကွမ်း ဖြစ်သည်။

ဝန်ကြီးကျန်းသည် သူ၏နားထင်များကို ပွတ်သပ်ရင်း မေးသည်။

"ချင်ဖုန်းက နန်းတွင်းအမိန့်တော်ကို လက်ခံလိုက်ပြီ၊ ဒါကြောင့် လက်ထပ်ပွဲစီစဉ်မှုတွေကို သဘာဝအတိုင်း ချက်ချင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါတယ်"

ကျန်းကွမ်းက ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်ဧကရာဇ်က အရှင်မင်းသမီး အန်းယာကို သူ့နဲ့ စေ့စပ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် တကယ်မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ စဉ်းစားကြည့်ရင် ချင်ဖုန်း မင်းနေပြည်တော်ကို ပထမဆုံးရောက်လာပြီး နာမည်ရလာတုန်းက သူ့ကို ပုန်းကွယ်နေတဲ့နဂါးတစ်ကောင်လို့ ကျွန်တော်ထင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်သမီးကိုတောင် သူ့နဲ့ စေ့စပ်ပေးချင်ခဲ့သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရတယ်။ အခုတော့ သာမန်အမျိုးသမီးတွေက ချင်စံအိမ်တော်ကို လက်ထပ်ဝင်ခွင့်ရဖို့ ဒီလိုကံကောင်းခြင်းမျိုး တကယ်မရှိဘူးထင်တယ်"

"အမတ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဧကရာဇ်ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို မျှဝေခံစားဖို့ စဉ်းစားမယ့်အစား မင်းက ဒီလိုအခွင့်အရေးသမားဆန်တဲ့ ကိစ္စတွေကို စဉ်းစားနေတာ"

ဝန်ကြီးကျန်းက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် စကားလွန်သွားပါတယ်၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းသမီး အန်းယာက လွတ်လပ်တဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လို့ ကျွန်တော်ကြားတယ်။ ဧကရာဇ်က ဒီလက်ထပ်ပွဲကို စီစဉ်လိုက်တာနဲ့ သူက မကျေမနပ်ဖြစ်နေမှာလား"

ကျန်းကွမ်းသည် မျက်နှာပျက်သွားပြီး ဆိုသည်။

"လုံးဝမဟုတ်ဘူး"

အခမ်းအနားဝန်ကြီးက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ဟမ် ဝန်ကြီးကျန်း ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သေချာနေရတာလဲ"

ကျန်းကွမ်းက မေးသည်။

ဝန်ကြီးကျန်းသည် စကားပြောရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း သူ၏စကားများကို ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် သူချင်စံအိမ်တော်သို့ လက်ထပ်ရန် အဆိုပြုရန် သွားစဉ်က သူသည် နဂါးဘိုးဘေး၏ ထူးဆန်းသောပါးစပ်က အရှင်မင်းသမီး၏ အတွေးများကို ထုတ်ဖော် ပြောဆိုနေသည်ကို ကြားခဲ့သည်။

သူသည် တစ်ဖက်သားကို ခုလေးတင် ဝေဖန်ပြီးနောက် ထိုသို့သောအရာကို ပြောရန် မည်သို့ မျက်နှာရှိမည်နည်း။

"အရှင်မင်းသမီး အန်းယာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပြီး နားလည်မှုရှိတယ်။ ဒီလက်ထပ်ပွဲက ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်ဖြစ်မှတော့ သူက သဘာဝအတိုင်း ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူးပေါ့။ မင်းက ပိုပြီးရဲတင်းလာတာပဲ၊ မင်းသမီးအကြောင်းကို သူ့ကွယ်ရာမှာ အတင်းအဖျင်းပြောရဲတယ်"

ဝန်ကြီးကျန်းက ဆူပူလိုက်သည်။

"အားလုံးက မိတ်ဆွေတွေပဲလေ၊ ကျွန်တော်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ပြောလိုက်တာပါ"

ကျန်းကွမ်းက ခြောက်ကပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသမီး အန်းယာ ရောက်ရှိလာပါပြီ"

စကားဝိုင်းဆုံးသည်နှင့် ခန်းမအပြင်ဘက်မှ အသံတစ်ခုက ကြေညာလိုက်သည်။

ကျန်းကွမ်းသည် ထိုသတင်းကြောင့် တုန်လှုပ်သွားပြီး ချွေးစေးများ ထွက်လာသည်။

အုပ်စုသည် စာကြည့်ခန်းတွင် ထိုင်နေကြပြီး အခမ်းအနားဝန်ကြီးက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လက်ဖက်ရည်ထည့်ခိုင်းသည်။ သူတို့သည် ခဏတာ စကားစမြည်ပြောကြသော်လည်း အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေသည်။

"အရှင်မင်းသမီး ဒီကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာပါလဲ"

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ကျန်းကွမ်းသည် သတိထား၍ မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

အန်းယာသည် သူမ၏ခွက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ကို ညင်သာစွာ မှုတ်ပြီး မင်္ဂလာရက်များအကြောင်း သိမ်မွေ့စွာ စုံစမ်းလိုက်သည်။

ဝန်ကြီးကျန်းနှင့် ကျန်းကွမ်းတို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးလုံး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

"ဒါက မင်းသမီးရဲ့ လက်ထပ်ပွဲဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့က အလွန်အမင်း သတိထားရပါမယ်။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရုံတင်မကဘဲ ရက်ကိုလည်း သေသေချာချာ ရွေးချယ်ရပါမယ်"

အခမ်းအနားဝန်ကြီးက လေးစားစွာ ဆိုသည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးလုံး အန်းယာ၏ မျက်ခုံးပေါ်တွင် အနည်းငယ် တွန့်ကြုတ်မှုကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

"အရှင်မင်းသမီးက ရက်ကို မကျေနပ်လို့လား"

ကျန်းကွမ်း၏ နှလုံးသည် တစ်ချက်ခုန်သွားပြီး အလျင်အမြန် မေးသည်။

"ကျွန်မ မကျေနပ်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဆောင်းရာသီက နီးကပ်လာပြီ၊ ရာသီဥတုကလည်း ပိုအေးလာပြီ။ မင်္ဂလာရက်ရွေးတာက အရေးကြီးပေမဲ့ တခြားအချက်တွေကိုလည်း ထည့်စဉ်းစားရမယ်လေ။ ရှင်တို့အားလုံး ဘယ်လိုထင်လဲ"

အန်းယာက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"အရှင်မင်းသမီးက ပညာရှိစွာ ပြောဆိုပါတယ်။ ဒါဆို ကျွန်တော်က နောက်လလယ်မတိုင်ခင် ရက်တစ်ရက်ကို ရွေးချယ်သင့်လား"

အခမ်းအနားဝန်ကြီးက သတိထား၍ အကြံပြုသည်။

"ကျွန်မက အအေးကြောက်တယ်"

အန်းယာသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာအမူအရာသည် မပြောင်းလဲပေ။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် အစောနိုင်ဆုံး အကောင်းဆုံးပင်။