ကျူးကျော်သူကို တွေ့လျှင် သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ပစ်

အခြားတစ်ဖက်တွင် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံမှ တပ်ဖွဲ့များသည် ငရဲတံခါးမှတစ်ဆင့် အက်ကြောင်းဆီသို့ ဆက်လက်စီးဝင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ကျီခန်း၏ သတင်းစကားသည်လည်း ပြန်လာသော တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးမှတစ်ဆင့် ရှန်ထူထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"သခင်ရှန်ထူ၊ အက်ကြောင်းကနေ ဝင်လာတဲ့ ကျူးကျော်သူက မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိမှာသေချာပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သတိလက်လွတ်ဖြစ်လို့ မဖြစ်ပါဘူး"

မိစ္ဆာဗိုလ်ချုပ်က ဆိုသည်။

"အက်ကြောင်းကနေ ဝင်လာတဲ့သူက သက်ရှိတစ်ယောက်ဖြစ်တာ သေချာတယ်။ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ သက်ရှိတွေအပေါ် တွန်းကန်အားက အလွန်ကြီးမားတယ်၊ လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်မြေက ကျွမ်းကျင်သူတွေတောင်မှ အနိုင်နိုင်ပဲ ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်။ သူ အသက်ရှင်လျက် ရောက်လာနိုင်မလားဆိုတာကတော့ စောင့်ကြည့်ရဦးမှာပဲ"

ထိုစကားကိုကြားသော် ရှန်ထူ၏ အနည်းငယ်မှိတ်ထားသော မျက်လုံးများသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာသည်။

"သူသာ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့ရင်တောင်မှ သူ့ရဲ့ခွန်အားက သေချာပေါက် အလွန်အမင်း လျော့ကျသွားမှာပဲ။ လူတစ်ယောက်တည်းက ဘယ်လိုလှိုင်းလုံးမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်မှာလဲ"

"ဒါဆို သခင်ကြီးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားဖို့လား"

"ယင်ကောင်တစ်ကောင်လောက်ပဲ ဖြစ်ပေမဲ့ နားနားမှာ အဆက်မပြတ် တဝီဝီလုပ်နေတာက တကယ်ပဲ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပဲ"

ရှန်ထူသည် ခေတ္တခဏ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက အခု အရေးကြီးတဲ့ အသွင်ကူးပြောင်းမှုတစ်ခုကို ကြုံတွေ့နေရတယ်၊ ဒီယင်ကောင်ကို အမြန်ဆုံး ရိုက်သတ်ပစ်ရမယ်"

"ကျွန်တော့်ရဲ့အမိန့်ကိုယူပြီး နေရာအနှံ့က ငရဲတံခါးစောင့်တွေကို အကြောင်းကြားလိုက်၊ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံအပြင်ဘက်က ဘယ်လိုတည်ရှိမှုမျိုးကိုမဆို သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ပစ်"

သူသည် မိစ္ဆာဗိုလ်ချုပ်အား မိစ္ဆာတံဆိပ်ပြားတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

"လက်အောက်ငယ်သား နားလည်ပါပြီ"

မိစ္ဆာဗိုလ်ချုပ်သည် တံဆိပ်ပြားကို လေးစားစွာ လက်ခံပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

သူထွက်ခွာပြီး မကြာမီမှာပင် လှပသော ပုံရိပ်တစ်ခု အလျင်အမြန် ရောက်လာသည်။ ထိုသူကား မုန်ရွှမ်ပင်။

"တစ္ဆေဘုရင်က ပျက်စီးနေတဲ့ဘုံကို ကျူးကျော်တာကို အတိအလင်း တားမြစ်ထားတာတောင်မှ ရှင်က သူ အတားအဆီးကို ပြုပြင်နေတုန်း အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဒီအလုံးစုံကျူးကျော်မှုကို စတင်ရဲတယ်"

ရှန်ထူကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူမက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ တည်ရှိမှုက ကြိုးတစ်ချောင်းပေါ်မှာပဲ ရှိနေပြီ။ ဒီနယ်မြေ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်ဦးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။ ငါလုပ်သမျှက မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက သတ္တဝါတွေရဲ့ အကျိုးအတွက်ပဲ"

ရှန်ထူက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ရှင်က တစ္ဆေဘုရင်ရဲ့ အမိန့်ကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ဖီဆန်နေတာလား"

မုန်ရွှမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"လက်ရှိတစ္ဆေဘုရင်က သူ့ရဲ့အရင်ပုံရိပ်ရဲ့ အရိပ်တစ်ခုလောက်ပဲ ရှိတော့တယ်၊ ဆုံးဖြတ်ချက်မပြတ်သားဘူး၊ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုမရှိဘူး။ ငါက မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက်ပဲ ဆောင်ရွက်နေတာ"

"ဒါ့အပြင် တစ္ဆေဘုရင်က ငြင်းပယ်ခြင်း တံတားအလွန်က နယ်မြေကို သွားတုန်းက သူက သူမရှိတုန်း မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက ကိစ္စအားလုံးကို သခင်ကျိုးချီက စီမံခန့်ခွဲလိမ့်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ငါက သူ့အမိန့်ကို မနာခံတာ မဟုတ်ဘူး"

"သခင်ကျိုးချီက ဒါကို သဘောတူခဲ့တယ်လား။ မဟုတ်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျွန်မ သူ့ကို သွားရှာရမယ်"

ထိုစကားကိုကြားသော် မုန်ရွှမ်သည် ခေတ္တခဏ မှင်တက်သွားပြီးနောက် သူမ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဘာလို့ ဒီလောက် အလျင်စလို ထွက်သွားဖို့ ပြင်နေရတာလဲ။ ဒီကို ရောက်လာမှတော့ ငါတို့ စကားနည်းနည်းလောက် ထပ်ပြောကြတာပေါ့"

သူမထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ရှန်ထူသည် ရုတ်တရက် လက်လှမ်းပြီး သူမကို တားလိုက်သည်။

"ရှန်ထူ၊ ရှင် အတိအကျ ဘာကြံစည်နေတာလဲ။ ရှင်က မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို တကယ်ပဲ သစ္စာဖောက်တော့မှာလား"

မုန်ရွှမ်က ဒေါသတကြီး ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"ငါလုပ်သမျှအားလုံးက မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ အကျိုးအတွက်ပဲ"

ရှန်ထူသည် တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူစကားပြောနေစဉ်မှာပင် မည်းမှောင်သော တစ္ဆေအငွေ့အသက်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို လွှမ်းခြုံသွားရာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ရှန်ထူ၏ အမိန့်များသည် နေရာအမျိုးမျိုးရှိ တံခါးစောင့်များထံသို့ ပေးပို့ခံရပြီး ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဘုံနှစ်ခု စစ်ဖြစ်ပွားနေစဉ် မည်သူက တစ်ယောက်တည်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး သေလမ်းရှာနေပုံရသနည်း။

သတင်းရရှိသော တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များသည် ငရဲတံခါးအနီးတွင် စုရုံးပြီးဖြစ်သည်။

နေရာအမျိုးမျိုးရှိ ငရဲတံခါးများ၏ တံခါးစောင့်များသည်လည်း လှုပ်ရှားရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြပြီး ကျူးကျော်သူ ရောက်ရှိလာသည့်အခိုက်တွင် သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူတို့၏ခေါင်းများကို သခင်ရှန်ထူထံသို့ ဆက်သရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

လူတိုင်းက ထိုစိတ်ခံစားချက်ကို မျှဝေခံစားကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

"တကယ်ပဲ ဒုက္ခများတဲ့ အချိန်ပဲ။ မကြာသေးခင်ကမှ တစ္ဆေဧကရာဇ်က ချောက်နက်ထောင်ထဲမှာ အကျဉ်းကျခံရပြီးတော့ သူ့ကို သေစေနိုင်တဲ့ 'ဟေးဒီးစီရင်ခြင်း' အပြစ်ဒဏ်ကို ခံရတော့မယ်လို့ သတင်းထွက်လာတယ်"

သတင်းကြားသော် တောင်ပိုင်းဒေသရှိ ငရဲတံခါးမှ ထူဘိုသည် စိုးရိမ်တကြီး တံတွေးမမျိုချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ပြီးတော့ အခု၊ တစ္ဆေဘုရင်က အတားအဆီးကို ပြုပြင်ဖို့ သူ့ကိုယ်သူ မြှုပ်နှံလိုက်တာနဲ့ သခင်ရှန်ထူက လူ့ဘုံကို ကြီးမားတဲ့ ကျူးကျော်မှုတစ်ခု စတင်လိုက်တယ်။ အခုတော့ ဒီနေရာကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ နောက်တစ်ယောက် ရှိနေပြန်ပြီ"

"မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက တကယ်ပဲ သူ့ရဲ့ သေရေးရှင်ရေး အခိုက်အတန့်ကို ရောက်နေပြီလား"

သူသည် ကြွားဝါနေသော စုရုံးနေသည့် တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များကို ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဒီတစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်တွေက တကယ်ပဲ ဦးနှောက်မရှိဘူး။ သူက တစ္ဆေကမ္ဘာကို တစ်ယောက်တည်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရဲလာတာ။ သူတို့ရဲ့ခွန်အားက ဘယ်လိုလုပ် သာမန်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"ဒီလိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုးတွေကို တစ္ဆေဧကရာဇ်အဆင့် သတ္တဝါတွေကပဲ တန်ပြန်နိုင်တာ၊ ဒါတောင် သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားပြီး အသိအမှတ်ပြုမှုအတွက် သူ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားရဲကြသေးတယ်"

"ဟွန့်၊ သူတို့က ဘဝရဲ့မုန်တိုင်းတွေကို မကြုံဖူးသေးတဲ့ လူငယ်တွေပဲ။ အတိတ်ကသာဆိုရင် ဒီလိုလူတွေက မလွဲမသွေ သေဆုံးသွားမှာပဲ"

"မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့က မိုက်မဲတယ်၊ ငါက သူတို့နဲ့အတူ မိုက်မဲလို့မဖြစ်ဘူး။ ကျူးကျော်သူက တကယ်ပဲ ဒီနေရာကနေ ကျလာမှာစိုးလို့ ငါဒီနေရာကနေ စောစောထွက်သွားဖို့ လိုတယ်"

ထိုသို့ စိတ်ထဲတွင် တွေးပြီး ထူဘိုသည် သူ၏ပုံရိပ်ကို ကျုံ့ကာ မည်သူမျှ သတိမထားမိစဉ် ငရဲတံခါးမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားသည်။

အဘိုးကြီး ပိုင်လီ၏ အကူအညီဖြင့် ချင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းစီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး ဘုံနှစ်ခုကြားမှ အက်ကြောင်းထဲသို့ ထိုးဆင်းသွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်သည် မည်းမှောင်သော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုနှင့်တူပြီး အလင်းရောင်တစ်စွန်းတစ်စမျှ မမြင်ရပေ။

မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ၏ သက်ရှိများအပေါ် တွန်းကန်အားသည် ချင်ဖုန်းအတွက် အရိုးထဲစိမ့်အောင် အေးစက်သော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး သူ့ကို အလွန်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

ထိုအချိန်တွင် တစ္ဆေဘုရင်က သူ့ကို ပေးခဲ့သော အရိုးတံဆိပ်ပြားသည် ရုတ်တရက် သိပ်သည်းသော တစ္ဆေအငွေ့အသက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး သူ့ကို လွှမ်းခြုံလိုက်ရာ တွန်းကန်အားကို ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားစေသည်။

သို့သော် သူ၏ရုပ်ခန္ဓာ တည်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံသို့ ခရီးစဉ်သည် နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်ကဲ့သို့ မြန်ဆန်ခြင်းမရှိပေ။

အဆုံးမရှိသော အနက်ရောင်ချောက်နက်ကြီးသည် အောက်ခြေမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အဆုံးမမြင်ရပေ။

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ချင်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့မှ ဝဲဂယက်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပြီး မှိန်ဖျော့သော အလင်းကို ထုတ်လွှတ်ကာ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ၏ မြင်ကွင်းကို ထင်ဟပ်ပြနေသည်။

မီးခိုးရောင်ကောင်းကင်၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားမှ ပျံ့နှံ့နေသော တစ္ဆေအငွေ့အသက်၊ မြေကြီးမှ အခါအားလျော်စွာ ထွက်ပေါ်နေသော မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ ချီစွမ်းအင်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ဝဲဂယက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ချင်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်မှ ထိုးကျလာသည်။

သူ၏ပုံရိပ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် သူသည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာရန် သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ယခုအခါ ဘုံနှစ်ခု၏ အခြေအနေသည် တင်းမာနေသဖြင့် အကယ်၍ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံမှ လူများသည် သူ၏တည်ရှိမှုကို တွေ့ရှိသွားပါက စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်ပွားပေလိမ့်မည်။

သူသည် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံသို့ အရေးကြီးသော တာဝန်ဖြင့် လာရောက်ခဲ့သောကြောင့် ထုံးစံအတိုင်း အရေးမပါသော ကိစ္စများတွင် မပါဝင်နိုင်ပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူကျရောက်သည့်နေရာသည် အတော်လေး ဝေးလံခေါင်ဖျားသည်။ လူသူကင်းမဲ့သော မြေကလွဲ၍ ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးများစွာ ရှိပြီး မည်သူ့ကိုမျှ လုံးဝမမြင်ရပေ။

မော့ကြည့်လိုက်ရာ သဲဆန်သော တောင်ဘက်အရပ်တွင် ကြီးမားသော အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခု မှိန်ဖျော့စွာ တည်ရှိနေသည်၊ ထိုသည်မှာ ငရဲတံခါးပင် မလွဲမသွေ ဖြစ်သည်။

"ငါ့အဖေကို ကယ်တင်ဖို့ဆိုရင် ငါက ငရဲတံခါးကို ဖြတ်သန်းပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို ဝင်ရောက်ရမယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့အဖေရဲ့ နေရာကို စုံစမ်းရမယ်"

"ဒါပေမဲ့ အခု ငါ့ရဲ့အထောက်အထားက အထူးလျို့ဝှက်ပဲ။ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံမှာ စီနီယာလီယန်ကလွဲရင် ငါယုံကြည်နိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒီကျယ်ပြန့်တဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံမှာ စီနီယာလီယန်ရဲ့ ခြေရာကို ငါဘယ်လိုရှာနိုင်မလဲ"

"တကယ်ပဲ မဖြစ်နိုင်ရင် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာပြီး အကြမ်းဖက်နည်းနဲ့ လမ်းပြခိုင်းလို့ရနိုင်တယ်"

ဤသို့ စိတ်ထဲတွင် တွေးပြီး ချင်ဖုန်းသည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း မြင်ကွင်းထဲတွင် မည်သူမျှ မရှိပေ။

"ငါက ငရဲတံခါးနဲ့ ပိုနီးကပ်အောင် သွားပြီး နောက်အစီအစဉ်တစ်ခုကို စဉ်းစားရုံပဲ ရှိတော့တယ်ထင်တယ်"

ထိုအချိန်တွင် ချင်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် တည်ရှိမှုတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူတို့ကို မသတိပေးမိစေရန် သူသည် ကြီးမားသော ကျောက်တုံးတစ်ခုနောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။

ငရဲတံခါးတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

ထူဘို ရပ်တန့်ပြီးနောက် သူသည် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် ငရဲတံခါးနှင့် အတော်လေး အလှမ်းဝေးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီလိုဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့နေရာမှာ ငါက မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာတဲ့ ကျူးကျော်သူနဲ့ သေချာပေါက် တွေ့မှာမဟုတ်ဘူး"

လူသူကင်းမဲ့သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းရင်း သူသည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူပြောလဲ"

သူစကားပြောသည်နှင့် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်သူလဲ။ ဘယ်သူလဲ"

ထူဘိုသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ရန်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။