လွတ်မြောက်ခြင်း

မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေဧကရာဇ် ကျန်းဟန်သည် အခြားတစ္ဆေဧကရာဇ်များလောက် အတွေ့အကြုံ မရှိသော်လည်း မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံတွင် မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေဧကရာဇ်ရာထူးကို နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။

သူ၏ခွန်အားသည် လူအုပ်ကို လွှမ်းမိုးရန် လုံလောက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ဒုတိယတန်းစား နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိပြီး တူညီသောနယ်မြေအတွင်း ပြိုင်ဘက် အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း မည်သည့်ပြင်ဆင်မှုမျှမရှိဘဲ တစ္ဆေဧကရာဇ်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခြင်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။

သူ၏ဝမ်းဗိုက်မှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားရင်း သူသည် နှောင့်နှေးဝံ့ခြင်းမရှိပေ။ ပထမ မူလချီစွမ်းအင်သည် သူ၏ခြေထောက်အောက်တွင် စုစည်းလာပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် ပေတစ်ရာအကွာသို့ နောက်ဆုတ်သွားသည်။

စိမ်းလန်းသောမိုးကြိုးသည် စုတ်ပြဲနေသော ဝမ်းဗိုက်တွင် စုစည်းလာသည်။ အသက်ရှူ အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဒဏ်ရာသည် စတင်ပျောက်ကင်းလာသည်။

"ဒီလောက် သိပ်သည်းတဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအင်နဲ့ အားကောင်းတဲ့ ကုသနိုင်စွမ်းပဲ"

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သော် ကျန်းဟန်က ဆိုသည်။

သူသည် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းတည်ဆောက်ထားသော နယ်မြေနှင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါက ဒီနယ်မြေရဲ့ စွမ်းအားလား။ သူတစ်ယောက်တည်း မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို လာရဲတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး။ တကယ်ပဲ၊ သူက အားကိုးစရာတချို့တော့ ရှိသားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက လုံလောက်တာထက် အများကြီး လိုသေးတယ်"

သူ၏စကားဆုံးသည်နှင့် ကျန်းဟန်သည် သူ၏ညာဘက်လက်ဖြင့် အမူအရာတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ သူ၏ပတ်လည်မှ နေရာလွတ်သည် တစ်လက်မချင်း စတင်ကြေမွသွားသည်။

ထို့နောက် ချင်ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားရလောက်အောင် သူ၏နယ်မြေသည် နေရာလွတ်၏ ကြေမွမှုကြောင့် အတင်းအဓမ္မ ဆွဲဖြဲခြင်းခံလိုက်ရသည်။

ဒီလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ခွန်အားနဲ့ ဒီကောင်က ဘယ်သူလဲ။ ချင်ဖုန်း သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး တန်ပြန်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များသည် ကျန်းဟန်ကို မြင်သော် အားပေးကြွေးကြော်ကြသည်။

"တစ္ဆေဧကရာဇ်၊ ဒီကောင့်ကို အမြန်သတ်ပစ်"

"မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံက ကျူးကျော်သူတွေ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်တဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့ သူဘယ်တော့မှ ပြန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ငါသူ့ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ၊ သူ့ရဲ့အကြောတွေကို ဆွဲထုတ်ပြီး သူ့ရဲ့ခြင်ဆီကို စားသုံးပြီး ငါ့ရဲ့အမုန်းကို ဖြေဖျောက်မယ်"

ဆူညံသံများ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေသည်။

တစ္ဆေဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်နေတာကိုး။

ထိုအော်ဟစ်သံများကို ကြားသော် ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာသည် အလွန်အရုပ်ဆိုးသွားသည်။ သူသည် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံ၏ ဤအဆင့်မြင့်အင်အားစုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် အချိန်မီ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့သည်။

"မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုး"

ထိုတစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မျက်နှာတစ်ခု ချင်ဖုန်း၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ထိုသည်ကား ကျန်းဟန်ပင်။

ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပထမ မူလချီစွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ အနီရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများသည် သူ့ကို ပတ်ရစ်ထားပြီး ပြိုင်ဘက်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ကျန်းဟန်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထိုမိုးကြိုးသည် မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံမှ သတ္တဝါများအပေါ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော သေစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ကြယ်တာရာများကို ဆွတ်ခူးပြီး အသက်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်း ပညာရပ်နှင့် မီးညှိထားသော သက်စောင့်မီးလျှံများစွာ ရှိနေလျှင်ပင် မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးဖြင့် တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ခံရနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ချင်ဖုန်းသည် တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်တစ်စုကို အေးအေးဆေးဆေး ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းဟန်၏ရှေ့တွင် မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုး၏ နည်းလမ်းများသည် လုံးဝမလုံလောက်ပေ။ သူ၏လက်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ထိုအနီရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး အကွာအဝေးကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ချဲ့လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ရုပ်ရည်နဲ့ အမူအရာက ချောက်နက်ထောင်ထဲမှာ အကျဉ်းကျနေတဲ့ အဲ့ဒီကောင်နဲ့ တူတယ်။ မင်းနဲ့ တောင်ပိုင်းက တစ္ဆေဧကရာဇ်နဲ့ အတိအကျ ဘာတော်စပ်လဲ"

ကျန်းဟန်သည် အဝေးမှ ချင်ဖုန်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်နှာကို အတွေးနက်သော အမူအရာဖြင့် လေ့လာလိုက်သည်။

"သူက ငါ့အဖေ"

ချင်ဖုန်းက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

သူ၏စကားများသည် ပတ်ပတ်လည်တွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

"ဒါဆို မင်းက မင်းအဖေကို ကယ်တင်ဖို့ ဒီကမ္ဘာကို လာရဲတာကိုး။ မင်းရဲ့သတ္တိက ချီးကျူးစရာပဲ"

ကျန်းဟန်သည် ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့သားသမီးဝတ်တရားက လေးစားစရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းစရာက သခင်ကျိုးက ငါ့ကို မင်းကို သူ့ဆီခေါ်လာဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်၊ မင်းအရှင်ဖြစ်ဖြစ်၊ အသေဖြစ်ဖြစ် ဂရုမစိုက်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါမင်းကို လွှတ်ပေးချင်စိတ် ရှိလောက်တယ်"

ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီးနောက် ကျန်းဟန်က တစ်ဖန်ပြန်ပြောသည်။

"ဒီလိုလုပ်ရအောင်။ ငါတစ်ကွက်ပဲ ရွှေ့မယ်။ မင်းအသက်ရှင်ရင် မင်းရဲ့အနာဂတ်လုပ်ဆောင်ချက်တွေက ငါနဲ့မဆိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းဒီထိုးနှက်ချက်ကို မခံနိုင်ဘူးဆိုရင် နှစ်ရက်ကြာရင် မင်းအဖေက ဟေးဒီး စီရင်ခြင်း အပြစ်ဒဏ်ကို ခံရတော့မှာ၊ ငါမင်းရဲ့အရိုးတွေကို သူ့အနားမှာ မြှုပ်ပေးမယ်"

"တစ္ဆေဧကရာဇ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်စဉ်းစားပါ။ ဒီကျူးကျော်သူကို မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံထဲကို ဝင်ခွင့်ပေးတာက ငါတို့ကို အရှက်ရစေမှာပဲ"

ထိုစကားကိုကြားသော် အခြားတစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များက အလျင်အမြန် ကြားဝင်ပြောသည်။

"မင်းတို့လို အုပ်စုကြီးတစ်ခုလုံးက ပျက်စီးနေတဲ့ဘုံက သာမန်လူတစ်ယောက်ကိုတောင် မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး။ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံရဲ့ မျက်နှာက မင်းတို့ရဲ့မစွမ်းဆောင်နိုင်မှုကြောင့် ကြာမြင့်စွာကတည်းက အရှက်ရပြီးသားပဲ။ ပြီးတော့ ငါ့ကိစ္စတွေမှာ ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ မင်းတို့အလှည့် ဘယ်တုန်းက ဖြစ်သွားတာလဲ"

ကျန်းဟန်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သော အရှိန်အဝါသည် တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များအပေါ်သို့ ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ ဖိစီးကျလာပြီး သူတို့ကို စကားမပြောနိုင်စေဘဲ နောက်ထပ်စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဝံ့စေတော့ပေ။

"မင်းတိတ်ဆိတ်နေရင် ငါသဘောတူတယ်လို့ ယူဆလိုက်မယ်"

ချင်ဖုန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး အပြည့်အဝ သတိဖြင့် ရှိနေသည်။

ကျန်းဟန်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။ ထို့နောက် သူ၏ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏လက်ညှိုးသည် အမှောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ပြီး လေဟာနယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ကာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းသည် တိုက်ခိုက်မှု ပျောက်ကွယ်မသွားကြောင်း သိသည်။ သူသည် သူ၏ဦးရေပြားကို ထုံကျင်စေသော ထူထဲသည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ရှေ့မှ တစ္ဆေဧကရာဇ်သည် လေဟာနယ်နှင့် ပတ်သက်သော တာအိုကို ကျွမ်းကျင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုလက်ညှိုးသည် လေဟာနယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထိုသို့ သဘောပေါက်သွားသည်နှင့် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာရန် သူ၏မမြင်နိုင်သော ပုံရိပ်ယောင် ပညာရပ်ကို အလျင်အမြန် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

သူ၏မျက်လုံးများရှေ့တွင် အနာဂတ်၏ မရေမတွက်နိုင်သော မြင်ကွင်းများ ပေါ်လာပြီး ထိုအနက်ရောင်အလင်းတန်း၏ လက်ညှိုးသည် ထူးဆန်းသော ထောင့်အမျိုးမျိုးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ရင်ဘတ်ကို အလွယ်တကူ ထွင်းဖောက်သွားသည်၊ သူရှောင်တိမ်းရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

အခြားတစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များသည် ကျန်းဟန်၏ လက်ညှိုးထောက်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

၎င်းသည် တစ္ဆေဧကရာဇ်၏ အားကောင်းသော လှုပ်ရှားမှု 'လျှပ်စီးလက်ညှိုး' ဖြစ်ကြောင်း သူတို့နားလည်သည်။ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများ မြေအောက်ကမ္ဘာဘုံကို ကျူးကျော်စဉ်က တစ္ဆေဧကရာဇ်သည် တစ္ဆေဘုရင်နှင့် မြေလျှိုးဘုရားလောင်းတို့ ချမှတ်ထားသော တားမြစ်ချက်အောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရန်သူများကို ဤလှုပ်ရှားမှုဖြင့် ချေမှုန်းခဲ့သည်။

"ဒီလိုသာ ဆက်သွားနေရင် ငါသေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်။ ငါအသက်ရှင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းကို ရှာရမယ်"

ချင်ဖုန်းက တွေးလိုက်သည်။

ထိုအတွေး ပေါ်ပေါက်လာသည့်အခိုက်တွင် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ပထမ မူလချီစွမ်းအင်ကို အသက်သွင်းပြီး သူ၏နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ကာ သူ၏ကံကြမ္မာ တာအိုကို ထိန်းချုပ်မှုထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ၏မမြင်နိုင်သော ပုံရိပ်ယောင် ပညာရပ်ပင်လျှင် မြင်ကွင်းအသစ်များကို ပြသလာသည်။

"ဟိုမှာ"

မရေမတွက်နိုင်သော အနာဂတ်သေဆုံးခြင်းမြင်ကွင်းများထဲတွင် အဖြူရောင်မျဉ်းတစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် သေစေနိုင်သော အဆုံးသတ်အားလုံးကို ငွေရောင်မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် အသက်ရှင်ရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းဆီသို့ တိုက်ခတ်သွားသည်။

ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

မျိုးဖြုတ်မိုးကြိုးသည် အဖြူရောင်မိုးကြိုးအစီအရင်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး အနီနှင့်အဖြူရောင် လျှပ်စီးသည် ထွက်ပေါ်လာကာ လေဟာနယ်ထဲမှ နေရာတစ်ခုကို ထိမှန်လိုက်သည်။

"သူတကယ်ပဲ ငါ့ရဲ့အားနည်းချက်ကို ရှာတွေ့သွားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေနဲ့..."

ကျန်းဟန်သည် သူ၏မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျယ်လောင်သော မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ လေဟာနယ်သည် ကြေမွသွားပြီး ကမ္ဘာလောကတွင် အနက်နှင့်အဖြူရောင်များသာ ကျန်တော့သည်။

ချင်ဖုန်းသည် နောက်ဆက်တွဲအရှိန်ကြောင့် ပြင်းထန်စွာ လွင့်စင်သွားသည်။ အသက်ရှင်ရန် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း သူသည် ကျန်းဟန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြောင့် လွှမ်းမိုးခံရဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏အရေပြားသည် လျှပ်စီးလက်ညှိုး၏ ဖြတ်တိုက်မှုကြောင့် စုတ်ပြဲသွားကာ သူ၏အတွင်းအင်္ဂါများသည် နေရာရွေ့သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ငါဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ထွက်ပြေးရမယ်"

ချင်ဖုန်း က တွေးလိုက်သည်။

သူသည် ကျန်းဟန်၏ စကားများကို မျက်စိမှိတ်ယုံကြည်မည်မဟုတ်သည်မှာ သဘာဝကျသည်။ ကျန်းဟန်က သူ၏ကတိကို တည်လျှင်ပင် အခြားတစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များကရော။ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းဟန်က သူကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်မည်မဟုတ်ဟုသာ ပြောခဲ့သော်လည်း အခြားသူများ တိုက်ခိုက်မည်မဟုတ်ဟု ကတိမပေးခဲ့ပေ။

သို့ဖြစ်ရာ ချင်ဖုန်း၏ ထိုအချိန်တွင် တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ ပရမ်းပတာအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငရဲတံခါးသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏လက်ရှိအခြေအနေအရ တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်များ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းမှ လွတ်မြောက်ရန်မှာ အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူ၏ခိုင်မာသော စိတ်စွမ်းအား သာမရှိခဲ့ပါက သူသည် ယခုအချိန်တွင် သတိလစ်မေ့မြောသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ သခင်လေး၊ ကျွန်တော်ပဲ။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို ဒီနေရာကနေ ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ ဒီကိုရောက်နေတာ"

ထိုအရေးကြီးသည့်အခိုက်တွင် လည်ပတ်နေသော ဖုန်မှုန့်နှင့် သဲများအလယ်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပြေးထွက်လာပြီး ချင်ဖုန်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ခုခံရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏နားနားတွင် ရင်းနှီးသောအသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ငါ့ကို ကယ်တင်ဖို့ သူပြန်လာခဲ့တယ်။ ချင်ဖုန်းသည် မှင်တက်သွားသည်။ သူ၏ဒဏ်ရာများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်နှင့် သူ၏အမြင်အာရုံသည် မည်းမှောင်သွားပြီး သူသည် တဖြည်းဖြည်း သတိလစ်သွားသည်။