အပ်နှံခြင်း

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှ ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ထားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည့်အခါ ကျော့လင်ဟယ်အနေဖြင့် မည်သည်ကို ပြောရမည်မသိတော့ပေ။ သူ သွားမည်ဆိုသည်မှာ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသို့ ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ထူးကဲသော စွမ်းအားများကို ပြသနိုင်ခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသည် နတ်ဘုရားနိုင်ငံတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူတော်စဉ်အဆင့်ရှိ စွမ်းအားရှင်များစွာ ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် ထျန်သွေးဓားပြလေးဖော်နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။

“မင်း... အဲ့ဒီကို တကယ်သွားမယ်ဆိုရင်... ငါလည်း အတူလိုက်ခဲ့မယ်...” ကျော့လင်ဟယ်က ဤနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ သတင်းစောင့်နေရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ... ဒါဆို ကျွန်တော်နဲ့အတူ လိုက်လာခဲ့...”

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျော့လင်ဟယ်အား ခေါ်သွားရန် သဘောတူလိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် ထားခဲ့လျှင် လုံခြုံမည်မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏အနီးအနားတွင်ရှိနေခြင်းသည်သာ အလုံခြုံဆုံးဖြစ်သည်။ သူ့တွင် ထွက်ပြေးရန်နှင့် ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိသည်။ ဤနေရာတွင် ထားခဲ့ခြင်းထက် သူ၏အနီးတွင်ရှိနေခြင်းသည် ပိုမိုလုံခြုံမှုရှိသည်မှာ သေချာသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ လုံခြုံပုံပေါက်သော နေရာတစ်ခုတွင် ထားခဲ့ရုံဖြင့် စိတ်ချရသည်ဟု မပြောနိုင်ပေ။

သူ့အတွက်မူ သူ၏မြင်ကွင်းအတွင်း မရှိသမျှ နေရာများသည် လုံခြုံမှုမရှိဟု ယူဆသည်။ ရင်ဆိုင်ရမည့် ရန်သူသည် အလွန်အင်အားကြီးမားသူ မဟုတ်သရွေ့ သူသည် မည်သူကိုမျှ လူသူကင်းမဲ့သော နေရာများတွင် ထားခဲ့လေ့မရှိပေ။

ထို့နောက် ကျော့လင်ဟယ်သည် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို အသုံးပြုပြီး အိပ်မောကျနေသော ယီရှင်းချန်အား ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ယခင်ကတည်းက ယီရှင်းချန်အား အမြဲတမ်း သယ်ဆောင်ထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤခရီးသည် အန္တရာယ်များသော နေရာသို့ တစ်ကိုယ်တည်း သွားရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ယီရှင်းချန်အား မသယ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တကယ်ပင် အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ ကြုံတွေ့ရပါက အနည်းဆုံး ယီရှင်းချန်သည် ဤနေရာတွင် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အလမ်း ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သည်။

ယီရှင်းချန်သည် သေဆုံးသွားခြင်း မရှိဘဲ အိပ်မောကျနေရုံသာဖြစ်ပြီး သူ့ဘာသာသူ နိုးထလာနိုင်သည်။

ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးစီးပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ဖီးနစ်ငှက်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ သုံးဦးစလုံးကို တင်ဆောင်ပြီး ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ၏နားထဲတွင် စနစ်၏အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

- ပင်မတာဝန် ‘မိဘများကို ရှာဖွေခြင်း’ အား အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးပြီးပါပြီ။ ဆုလာဘ်အဖြစ် အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်း ၅၀၀ ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၁ သိန်းနှင့် အဆင့်မြှင့်ထားသည့်ထီဘီးအခွင့်အရေး နှစ်ကြိမ် ရရှိပါသည်။

- ပင်မတာဝန်သစ် ‘ဖခင်အား ကယ်တင်ခြင်း’ အား လက်ခံရရှိပါသည်။ ပြီးစီးပါက ဆုလာဘ်အဖြစ် အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်း ၅၀၀ ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၁ သိန်းနှင့် ထီဘီးအခွင့်အရေး နှစ်ကြိမ် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

တာဝန်တစ်ခု ပြီးစီးသွားပြီးနောက် ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်မှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမှတ် ၃ သန်းမှာ ဤသို့ပင် လျော့ပါးသွားသည်။ သို့သော် သူက ဤအရာသည် တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ယူဆသည်။ အကယ်၍ သူတို့ အချိန်မီ ရောက်ရှိမလာခဲ့ပါက ကျော့လင်ဟယ်သည် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

ယခုတွင် ပင်မတာဝန်သစ်တစ်ခု ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြီး အရာအားလုံးသည် သူ၏လက်ရှိခရီးစဉ်နှင့် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်နေသည်။ ဤတာဝန်သည် သူ၏လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဖြည့်ဆည်းရန် အဆင်ပြေလှသည်။

ကျော့လင်ဟယ်သည် ယီထျန်းယွမ်က ဖီးနစ်ငှက်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ မည်သည်ကို ပြောရမည်မသိတော့ပေ။ မည်သည့်နေရာမှ မေးမြန်းရမည်ကိုပင် မသိတော့ချေ။ ဤအရာအားလုံးသည် အလွန်အံ့ဖွယ်ဖြစ်နေသည်။ သူ၏သားဖြစ်သူ၏ အောင်မြင်မှုများသည် မိဘများကိုပင် ကျော်လွန်သွားပြီလား။

အသက်အရွယ်အရ တွက်ကြည့်လျှင် သူ၏သားဖြစ်သူသည် အသက် ၂၀ ပင် မပြည့်သေးဘဲ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီလား။

သူမအနေဖြင့် မေးမြန်းလိုသော်လည်း မည်သို့စတင်ရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ ယီထျန်းယွမ်အား ယခုထိ အကြွေးတင်နေသည်မှာ များလွန်းလှပြီး မည်သည့်နေရာမှ စတင်ပြောရမည်ကို မသိခဲ့ချေ။ ဘေးတွင်ရှိသော ရှီရွှေယွမ်က သူမစိတ်ကို ရိပ်မိသွားပြီး ကျော့လင်ဟယ်၏လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။

“အစ်မ... ဘာတွေတွေးနေတာလဲ... ထျန်းယွမ်ရဲ့ ဒီနှစ်တွေအတွင်း အဖြစ်အပျက်တွေကို သိချင်နေတာလား...”

ရှီရွှေယွမ်က ယီထျန်းယွမ်ကို တစ်ချက်ထိလိုက်သည်။ ကျော့လင်ဟယ်အနေဖြင့် မည်သည်ကို ပြောရမည်မသိသော်လည်း ရှီရွှေယွမ်ကတော့ မည်သည်ကို ပြောရမည်ကို သိသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ် မတတ်နိုင်သလို ခံစားရသည်။ သူ ဘာပြောနိုင်မည်နည်း။ သို့သော် ကျော့လင်ဟယ်၏ ဂရုစိုက်သော အကြည့်များကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမသည် ယခုအချိန်တွင် သူ၏မိခင်ဖြစ်သည်မှာ မှန်ကန်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။ ရှီရွှေယွမ်က သူတို့၏ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အခြေအနေကို သတိပြုမိပြီး စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ရှီရွှေယွမ်သည် ယီထျန်းယွမ်က လူ့ဘုံလောကတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် အဓိကဖြစ်ရပ်များကို အကြမ်းဖျင်း ပြောပြလိုက်သည်။ ကျော့လင်ဟယ်က နားထောင်ရင်း အံ့ဩမှင်တက်မိသွားသည်။ ယခင်က ကျောက်စိမ်းနန်းတော်သည် ဤမျှ ပြောင်းလဲသွားပြီး အင်ပါယာတစ်ခုအဖြစ်ပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်မှာ အလွန်အံ့သြဖွယ်ရာပင် ဖြစ်သည်။

“ငါ့သားက... အင်ပါယာတစ်ခု တည်ထောင်ခဲ့တာလား...”

ကျော့လင်ဟယ်သည် အံ့ဩထိတ်လန့်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ မျက်ရည်များဖြင့် ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမတို့၏ အကူအညီမပါဘဲ သူ၏သားဖြစ်သူသည် ထူးချွန်ထက်မြက်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့သည်။

“ဟုတ်တယ်... ထျန်းယွမ်က အရမ်းထူးချွန်တယ်... သူ့ရဲ့စွမ်းရည်က အံ့မခန်းပဲ... မင်းတို့လို ထူးကဲတဲ့သူတွေနဲ့ တူတယ်လေ...” ရှီရွှေယွမ်က ဘေးမှ ချီးကျူးပြောဆိုလိုက်သည်။

ကျော့လင်ဟယ်သည် မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“သားရယ်... ဒီနှစ်တွေအတွင်း မင်းကို အတော်လေး ဒုက္ခတွေခံစားခဲ့ရမှာပဲ...”

သူမသည် ယီထျန်းယွမ်က အင်ပါယာတစ်ခု တည်ထောင်ခဲ့သည်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် အင်ပါယာတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန်မှာ မည်မျှခက်ခဲသည်ကို သူမသိသည်။ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် အခက်အခဲများစွာနှင့် ဖိအားများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရမည်မှာ သေချာသည်။ ရှီရွှေယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောပြသော်လည်း အင်အားကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန် မည်မျှစွမ်းအားနှင့် ဖိအားများကို ခံစားရမည်ကို သူမနားလည်သည်။

“ဒါလည်း အဆင်ပြေပါတယ်... ဘာလို့ဆို ကျွန်တော့မှာ အဒေါ်ရှိတယ်လေ...”

ယီထျန်းယွမ်က ရှီရွှေယွမ်၏လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏မိခင်ရှေ့တွင် ဤသို့ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ရှီရွှေယွမ်သည် အနည်းငယ် ရုန်းကန်လိုက်သော်လည်း လွတ်မထွက်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူမ၏မျက်နှာသည် ရဲတွတ်လာသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦး တရားဝင်အတူရှိနေကြောင်း ကြေညာလိုက်ခြင်းနှင့် မခြားပေ။ တစ်ချိန်က အဒေါ်ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သူမှာ ယခုအခါ သူ၏ဇနီးလောင်းဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤပြောင်းလဲမှုသည် အလွန်ကြီးမားလှသည်။

သူမအား ယီထျန်းယွမ်ကို ဂရုစိုက်ရန် အပ်နှံခဲ့စဉ်က နောက်ဆုံးတွင် သူတို့အတူရှိလာမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤအရာသည် အနည်းငယ် ရှက်စရာဖြစ်စေသည်။

“မင်းတို့...”

ကျော့လင်ဟယ်သည် သူတို့နှစ်ဦး လက်ဆွဲထားသည်ကို မြင်သောအခါ မှင်တက်မိသွားပြီးနောက် ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “အစတုန်းကတည်းက ငါဆုံးဖြတ်ထားတာပဲ... သားတစ်ယောက်မွေးလာရင် မင်းလို မိန်းကလေးမျိုးကို ယူစေရမယ်လို့... အခု ငါတို့တွေးထားတာ တကယ်ဖြစ်လာတာပဲ...”

“ဟာ... အစ်မ... အစ်မက အဲ့ဒီအချိန်ကတည်းက အဲ့လိုတွေးထားခဲ့တာလား...”

ရှီရွှေယွမ်က အံ့ဩထိတ်လန့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်လည်း ဘေးတွင် မှင်တက်မိသွားသည်။ သူ မွေးဖွားလာခါစတွင်ပင် ဇနီးရှာပေးထားခဲ့သည်မှာ အနည်းငယ် လွန်ကဲလှသည်မဟုတ်ပါလား။

“ဟုတ်တယ်... မင်းက စွမ်းရည်လည်းထူးကဲတယ်... စိတ်ထားလည်းကောင်းတယ်... တာဝန်ယူတတ်တယ်... ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ငါက ဘာလို့ ထျန်းယွမ်ကို မင်းဆီ အပ်နှံခဲ့မှာလဲ... ငါထင်တာက မင်းက ထျန်းယွမ်ကို ဂရုစိုက်ပေးနိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ဘေးမှာ အမြဲရှိနေပေးနိုင်တယ်လို့ ယူဆလို့ပဲ... အဲ့ဒီတုန်းက ငါထင်တာက အပ်နှံလို့ရမယ့်သူ အနည်းငယ်ရှိပေမယ့် မင်းကသာ အကိုက်ညီဆုံးပဲ... နောက်ဆုံး မင်းတို့ တကယ်အတူရှိလာခဲ့ရင်တော့ ငါ့စိတ်နဲ့ အတိုင်းသင့်ပဲ...”

ကျော့လင်ဟယ်က ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ... ဒါ...”

ရှီရွှေယွမ်သည် အံ့ဩမှင်တက်မိသွားသည်။ သူမသည် အဆူခံရမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အစကတည်းက သူမအား ယီထျန်းယွမ်၏ဇနီးအဖြစ် စဉ်းစားထားခဲ့သည်မှာ အနည်းငယ် လွန်ကဲလှသည်။

တကယ်တမ်းတွင် သူက ယီထျန်းယွမ်ထက် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုနီးပါးခန့် အသက်ပိုကြီးနေသည်။ သို့သော် ကျင့်စဉ်သမားများအတွက် အသက်အရွယ်သည် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်မားသူများသည် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နေထိုင်သော်လည်း အသက် ၂၀ အရွယ်နှင့်ပင် တူညီနေသည်။ ထို့ကြောင့် အသက်အရွယ်သည် ဘယ်သောအခါမှ ပြဿနာမဟုတ်ခဲ့ပေ။ အကြီးမားဆုံး ပြဿနာမှာ ကျင့်စဉ်အဆင့်နှင့် စွမ်းရည်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စများသာဖြစ်သည်။

“မင်းတို့ အတူရှိလာပြီဆိုတော့... ငါ့စိတ်ထဲက ဆန္ဒတစ်ခုတော့ ပြီးမြောက်သွားပြီ...”

ကျော့လင်ဟယ်သည် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဆွဲကြိုးတစ်ကုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရှီရွှေယွမ်၏လည်ပင်းတွင် ဆွဲပေးလိုက်သည်။ သူမက ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့မှာ မင်းကို ပေးဖို့ လက်ဆောင်ကောင်းကောင်း မရှိဘူး... ဒီဆွဲကြိုးကတော့ မဆိုးဘူးလို့ ထင်တယ်... မင်းအတွက် လက်ဆောင်အနေနဲ့ ပေးလိုက်မယ်နော်...”

ဤဆွဲကြိုးသည် သာမန်အရာမဟုတ်ခဲ့ပေ။ အနည်းဆုံး အလယ်အလတ်အဆင့် သူတော်စဉ်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျော့လင်ဟယ်သည် ယီထျန်းယွမ်ကဲ့သို့ နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ပေါပေါပဲပဲ ပေးနိုင်သူမဟုတ်သဖြင့် သူမပေးနိုင်သည်မှာ သူတော်စဉ်လက်နက်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။

“သားရယ်... နောက်ပိုင်းမှာ ရွှေယွမ်ကို မင်း ဂရုစိုက်ပေးရမယ်... သူမကို ဘယ်တော့မှ ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေနဲ့...”

ကျော့လင်ဟယ်သည် သူတို့နှစ်ဦး၏လက်များကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ယခင်က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာထက်တွင် ယခုအခါ ရဲတွတ်သော အရောင်အသွေး အနည်းငယ်ထပ်တိုးလာသည်။

“ကျေးဇူးပါ... အမေ...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မှ သူသည် ရှားရှားပါးပါး ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူတို့သားအမိ ပိုမိုရင်းနှီးလာသလို ခံစားရသည်။

“သားရယ်... ငါတို့က မင်းကို အကြွေးတင်နေတာ မနည်းဘူး... အခု မင်းရဲ့စွမ်းရည်ကလည်း မနည်းလှဘူး... ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ မင်းကို ကောင်းကောင်း လိုက်လျောပေးပြီး မင်းအတွက် အရင်လိုအပ်ခဲ့တာတွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးချင်တယ်...”

ကျော့လင်ဟယ်က ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ခံစားချက်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပြုစုပျိုးထောင်ရင်း တည်ဆောက်လာနိုင်သည်။ အနည်းဆုံး ယခုအချိန်တွင် သူတို့သားအမိသည် ဆက်ဆံရာတွင် သိပ်မခက်ခဲပုံပေါက်သည်။

အခန်း ၇၀၆ ပြီးပါပြီ။