ပါးရိုက်ပစ်လိုက်

ရှီရွှေယွမ်၏ တံတားထိုးပေးမှုကြောင့် နွေးထွေးမှုမရှိသည့် စကားဝိုင်းကလေးက အနည်းငယ်မျှ နွေးထွေးလာသည်။ ဤသည်မှာ ပုံမှန်အခြေအနေပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘဲ ချက်ချင်းပင် အမေဟု အော်ခေါ်လိုက်ခြင်းသည် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ခံစားချက်ဆိုသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်ပြုစုပျိုးထောင်မှုမှသာ ပေါက်ဖွားလာနိုင်သည်။ ကျော့လင်ဟယ်အနေဖြင့်တော့ ထိုသို့ ခံစားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ သူမ၏ ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်ကာလကတည်းက မိမိကလေး မွေးဖွားလာသည်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဆယ်လတာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခဲ့ရသည့် ခံစားချက်သည် သူမအတွက် အလွန်နီးကပ်လှသည်။

သို့ရာတွင် ယီထျန်းယွမ်အတွက်မူ ထိုသို့သော ခံစားချက်မျိုး မရှိခဲ့ပေ။ ဤလောကသို့ ရောက်ရှိလာစဉ်ကတည်းက တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးသလို မိခင်၏ ရင်ခွင်နွေးထွေးမှုကိုလည်း တစ်ခါမှ မခံစားဖူးခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ဖက်တွယ်ပြီး "အမေ" ဟု အော်ခေါ်လိုက်ခြင်းသည် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

"ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို ရောက်တော့မယ်..."

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် တဖျပ်ဖျပ်လက်လာသည်။ တစ်လျှောက်လုံး ပျံသန်းလာခဲ့ပြီးနောက် သူတို့သည် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိလုနီးနီးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"ထျန်းယွမ်... ရောက်တဲ့အခါ ချက်ချင်းဒေါသထွက်မနေနဲ့ဦး... ငါတို့ မင်းအဘိုးဆီကို အရင်သွားပြီး ဒီကိစ္စကို ရှင်းပြရမယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းအဘိုးက အဲဒီမှာ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ဖြစ်နေတာဆိုတော့ သူ့အတွက် အဆင်မပြေဖြစ်သွားမှာကို ရှောင်ရမယ်..."

ကျော့လင်ဟယ်သည် ယီထျန်းယွမ်အား အထဲဝင်ရောက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်မည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် အကျိုးဆက်များသည် ထိန်းရမည် မဟုတ်တော့ပေ။

"ဒါကတော့ သူတို့ရဲ့ ရိုးသားမှုအပေါ်မှာ မူတည်မယ်... မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် မိုးနဲ့မြေပြိုကွဲအောင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားစေရမယ်..."

ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့မှာ ကိုယ်ပိုင်စည်းမျဉ်းတွေ အမြဲရှိတယ်... ဘယ်သူကမဆို ကျွန်တော့ရဲ့ အောက်ခြေမျဉ်းကို မကျော်လွန်သရွေ့ ကျွန်တော်က ရိုင်းစိုင်းမနေဘူးဆိုတာ ကျိန်းသေပါတယ်..."

ကျော့လင်ဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမလည်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသည်ကို ခံစားမိသည်။ အကယ်၍ သူတို့ထင်ထားသည့်အတိုင်း ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤအရာကို ကျူးလွန်ခဲ့သည်ဆိုပါက သူမသည်လည်း အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်မည်ဖြစ်သည်။

"စိတ်အေးအေးထားပါ... တကယ်လို့ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက တစ်ယောက်ယောက်က လုပ်ခဲ့တာလို့ သေချာစစ်ဆေးပြီး တွေ့ရှိရင် မင်းလက်မထိရင်တောင် ငါကိုယ်တိုင်က လက်ချလိုက်မယ်..."

ကျော့လင်ဟယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"လူတွေက ငါ့ကို 'လက်စားချေမိခင်' လို့ ခေါ်ကြတာပဲ... ငါ့ရဲ့ လက်စားချေမှုက ဘယ်လိုနည်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ် လုံးဝမဖြစ်မနေ လုပ်ရမယ်..."

သူတို့နှစ်ဦးသည် နှလုံးသားထဲမှ ပြုံးလိုက်ကြသည်။ သို့ရာတွင် စိတ်ထဲတွင်မူ သတိထားမှုတချို့ ပိုမိုထည့်သွင်းထားကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့ရင်ဆိုင်ရမည့်သူများသည် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံဖြစ်ပြီး သာမန်အင်အားစုများမဟုတ်ပေ။ နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်ရှိ အင်အားကြီးမားသော နောက်ခံရှိသည့်အတွက် သူတို့အနေဖြင့် သတိထားမှုမရှိဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်အတွက်မူ ဤသည်မှာ သူ၏ ဘိုးဘေးများဖြစ်နေသည့်တိုင် မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိခဲ့ပေ။ သူတို့နှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ပေါ်မည်ကို လုံးဝမကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။ မူလကတည်းက သူတို့ဘက်က မတော်မတရားလုပ်ထားသည်ဖြစ်ရာ သွေးသားရင်းဖြစ်နေသည့်တိုင် အကြွေးကို ရှင်းရမည်ပင်။

"အမေ... ဒီကိစ္စမှာ ဘယ်လိုခန့်မှန်းထားလဲ..."

ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

"ရှိတယ်..."

ကျော့လင်ဟယ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အရင်ကတည်းက တချို့လူတွေကို သံသယရှိခဲ့ပေမယ့် သေချာမသိခဲ့ဘူး... ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ ကိစ္စကို စဉ်းစားကြည့်တဲ့အခါ ချက်ချင်းပဲ လူတချို့ကို သတိရလာတယ်..."

"ဘယ်သူတွေလဲ..."

ယီထျန်းယွမ်က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းများသည် လူကို ထိတ်လန့်စေနိုင်သည့် အနေအထားဖြစ်သည်။

"တတိယအကြီးအကဲပဲ... ပြီးတော့ ပထမအကြီးအကဲလည်း ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ငါခံစားရတယ်... သူတို့က အစကတည်းက ငါတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြတာ... မင်းအဘိုးက ဆန့်ကျင်ခဲ့ပေမယ့် သူတို့နှစ်ယောက်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် သူက သိပ်မဆိုးဘူး... အနည်းဆုံးတော့ ငါ့အပေါ်မှာ တတိယအကြီးအကဲနဲ့ ပထမအကြီးအကဲလို ရိုင်းစိုင်းတဲ့ ဆက်ဆံမှုမျိုး မရှိခဲ့ဘူး..."

ကျော့လင်ဟယ်က ဆက်ပြောသည်။

"အဲဒီတစ်ခေါက် ယီရှင်းချန်က မင်းအဘိုးဆီကို ပြန်သွားပြီး ငါကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဆိုတာကို ပြောပြတဲ့အခါ အထဲမှာ ပုန်ကန်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်... မင်းအဖေကို ဒေါသတကြီးနဲ့ ထောင်ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားလိုက်ကြတယ်..."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက သူတို့ရဲ့ စည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်လိုက်တာဖြစ်တာကြောင့် မင်းအဖေကို ငါနဲ့တွေ့ခွင့်ပေးမယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူး... အဲဒီအချိန်မှာ ငါက မင်းကို မွေးတော့မယ့်အချိန်နီးနေပြီ... ဒါပေမယ့် မင်းအဖေကို တစ်ခါမှ မတွေ့ရတော့ဘူး... အဲဒီအချိန်မှာ ငါစဉ်းစားမိတာက မင်းအဖေကို ထောင်ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားတာဖြစ်မယ်လို့ပဲ... နောက်ပိုင်းမှာ မင်းအဖေက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့တာ မင်းအဘိုးက လွှတ်ပေးလိုက်လို့ဖြစ်မယ်လို့ ငါထင်တယ်... ဒါတွေက ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေပဲ... မင်းအဖေတစ်ယောက်တည်း ထောင်ထဲက လွတ်မြောက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်... တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင်လုပ်ပေးခဲ့တာဖြစ်မယ်..."

ယီထျန်းယွမ်သည် မှင်တက်မိသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အဘိုးကပင် လွှတ်ပေးခဲ့သည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ကိုယ့်သားကို ကိုယ်တိုင်သတ်မည့် ကျားသည်လည်း ရှားပါးသည်မဟုတ်ပါလား။ ကိစ္စတစ်ခုလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည့်အတွက် လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းသည် ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမယ့် ယီရှင်းချန်က ပြန်မလာချင်ခဲ့ဘူး... အဲဒီနေရာက အရမ်းရှုပ်ထွေးလွန်းတယ်... သွေးရိုးဗီဇအပြင် ဘာမှမရှိဘူး... သူတို့မှာ သွေးရိုးဗီဇတစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်... အဲဒီမှာ သူ့ကို ရုပ်သေးရုပ်လို ဆက်ဆံခဲ့ကြတယ်... ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက လူတွေအားလုံး အရူးတွေလိုပဲ... သူတို့ရဲ့ အရင်က ဘုန်းတန်ခိုးကို ပြန်လည်ရယူဖို့အတွက် ဘယ်လိုနည်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ် လုပ်မယ်လို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြတယ်..."

"ဒါဆိုရင်... ငါ့ကို လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်ခဲ့တာက ငါ့ကို အသက်ရှင်ခွင့်မပေးချင်လို့ဖြစ်မယ် မဟုတ်လား..."

ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါအသက်ရှင်နေရင် သူတို့အပေါ် သက်ရောက်မှုတစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာမှာကို စိုးရိမ်နေကြတာဖြစ်မယ်..."

"ဟုတ်တယ်... အဲဒါဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်... အဲဒီအချိန်တုန်းက မင်းရဲ့ သွေးရိုးဗီဇကို စမ်းသပ်ကြည့်တဲ့အခါ တကယ်ပဲ ဖယ်ထျန်နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ သွေးရိုးဗီဇကို သိပ်မရရှိခဲ့ဘူး... အလွန်အင်မတန် အားနည်းတဲ့ အခြေအနေမျိုးပဲ... ဒါပေမယ့်လည်း မင်းမှာ အဲဒီသွေးရိုးဗီဇကို နိုးထလာနိုင်တဲ့ အခွင့်အလမ်းရှိသေးတယ်..."

ကျော့လင်ဟယ်က ဆက်ပြောသည်။

"ပထမအကြီးအကဲနဲ့ တတိယအကြီးအကဲရဲ့ မြေးတွေကလည်း တူညီတဲ့ မျိုးနွယ်ထဲက ဖြစ်ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ သွေးရိုးဗီဇဟာလည်း မင်းလိုပဲ အလွန်အားနည်းတယ်... ဒါကြောင့် မင်းတို့အားလုံးရဲ့ အစပြုမှုဟာ သိပ်မကွာခြားဘူး... အနာဂတ်မှာ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က အောင်မြင်ပြီး ထူးချွန်လာနိုင်ခဲ့ရင် နောက်ဆုံး မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်နေရာကို ရယူနိုင်ဖွယ်ရှိတယ်..."

"ဟုတ်လား... ဒါက အာဏာအတွက် ရုန်းကန်မှုထဲကို ပါဝင်ပတ်သက်မိတာပေါ့..."

ယီထျန်းယွမ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ယခင်ကတည်းက ဤကိစ္စသည် အာဏာအတွက် ရုန်းကန်မှုတစ်ခုနှင့် ဆက်စပ်နေမည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။ အာဏာအတွက် ရုန်းကန်မှုမှလွဲ၍ တခြားဘာအကြောင်းရှိနိုင်မည်နည်း။

အာဏာအတွက် ရုန်းကန်မှုကြောင့်ပင် ယီရှင်းချန်ပင်လျှင် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခံရပြီး သူတို့မိသားစုကို လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးပစ်လိုကြသည်ကို မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

"ဟူး... ဟုတ်တယ်... အရင်ကတည်းက ငါတို့ ဒီလိုခန့်မှန်းထားခဲ့ပေမယ့် မင်းကို လျှို့ဝှက်ပြီး အဆိပ်ခတ်ခဲ့မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

ကျော့လင်ဟယ်၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်သွားသည်။

"အဲဒီအခါက မထင်ရှားတဲ့ အစေခံမိန်းကလေးကပဲ ဖြစ်မယ်... မင်းကို ရေချိုးပေးနေတဲ့အခါ တိတ်တဆိတ် အဆိပ်ခတ်ခဲ့တာဖြစ်မယ်... ငါက အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပေမယ့် အဲဒီလို အာရုံလွတ်သွားတဲ့ အချိန်လည်း ရှိခဲ့တယ်..."

"သိပ်ကောင်းတာကတော့... မင်းဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူး... အဲဒီအခါက အဲဒီအင်အားကြီးသူက မကူညီခဲ့ရင် မင်းဟာ..."

ကျော့လင်ဟယ်၏ မျက်ဝန်းများသည် နီမြန်းလာပြီး အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ တကယ်တမ်းတွင် ထိုသူသည် လွန်ခဲ့သောကာလကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုအဆိပ်သည် အင်မတန်အားပြင်းလှသည်။ အစေခံမိန်းကလေးသည် ကျော့လင်ဟယ်၏ မျက်စိရှေ့တွင် သတ်ဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျော့လင်ဟယ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာအားနည်းနေသည့်တိုင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိဆဲဖြစ်သည်။

"အခုတော့ ငါသေချာပြောနိုင်တယ်... သူတို့လုပ်ခဲ့တာပဲ... ဒါပေမယ့် အထောက်အထားမရှိတဲ့အတွက် အတည်ပြုလို့မရသေးဘူး..."

ကျော့လင်ဟယ်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... သူတို့လုပ်ခဲ့တာဆိုရင် အထောက်အထားကို သေချာပေါက်ရှာတွေ့နိုင်မှာပါ..."

ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ့တွင် အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ရန် နည်းလမ်းများစွာရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အကယ်၍ တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် သိပ်မမြင့်မားပါက စိတ်ညှို့မျက်လုံးတစ်ချက်သုံးလိုက်ရုံဖြင့် အမှန်တရားအားလုံးကို ထုတ်ပြောစေနိုင်သည်။

"ရောက်ပြီ..."

စကားစမြည်ပြောနေရင်း သူတို့သည် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ အနီးအနားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးသည် အပြာရောင်ဖီးနစ်ငှက်ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး အထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

မကြာခင်မှာပင် သူတို့သည် မြို့ရိုးအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အစောင့်များသည် သူတို့ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် တားဆီးလာသည်။

"ဟေ... မင်းတို့တစ်သိုက်ပဲ... ဒီတစ်ခေါက်ကျတော့ ဘာလုပ်ဖို့ လာကြပြန်တာလဲ..."

အစောင့်များသည် အရင်ကတည်းက ရှိခဲ့သူများဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်နှင့် ရှီရွှေယွမ်တို့ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် သတိထားလာသည်။

"သုံးယောက်လုံးက ယီမိသားစုကပါ..."

ကျော့လင်ဟယ်က အမှတ်အသားတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ ထိုအမှတ်အသားပေါ်တွင် "ယီ" ဟူသော စာလုံးတစ်လုံးကို ရေးထွင်းထားပြီး ထူးခြားသော စွမ်းအင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထိုအရာသည် လုံးဝအတုမဟုတ်သည့် အမှတ်အသားဖြစ်သည်။

"ဒုတိယအကြီးအကဲရဲ့ အမှတ်အသား..."

အစောင့်များသည် ချက်ချင်းပင် လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"အထဲ ကြွပါ..."

ကျော့လင်ဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ အထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူတို့သည် အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခါစတွင်ပင် ဘေးဘက်မှ အံ့အားသင့်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျော့လင်ဟယ်..."

ဘေးဘက်တွင် ရပ်နေသော သူအိုကြီးတစ်ဦးသည် သူမကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားသည်။ ထို့နောက် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"မင်းက ပြန်လာရဲသေးတယ်ပေါ့... ယီရှင်းချန်ရော... သူက မင်းနဲ့အတူ ပြန်မလာဘူးလား..."

"ရှောင်အုပ်ထိန်းသူ... ဒီတစ်ခေါက် ပြန်လာတာက ဒုတိယအကြီးအကဲကို တင်ပြစရာ အရေးကြီးကိစ္စတစ်ခုရှိလို့ပါ..."

ကျော့လင်ဟယ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အရေးကြီးကိစ္စတဲ့လား..."

ထိုရှောင်အုပ်ထိန်းသူက မထီမဲ့မြင်ပြုလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ငါတို့ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ ပထမတန်းသန်မာသူက မင်းနဲ့အတူ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီး ငါတို့ဆီက ထူးချွန်သူတစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့တယ်... မင်းကတော့ တကယ်ကို မျက်နှာပြန်ပြရဲသေးတယ်ပေါ့... မင်းပြန်လာတာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ... ဆေးလုံးတွေ ကုန်သွားလို့ နှစ်လုံးသုံးလုံး လာတောင်းမလို့လား... အရင်တုန်းက ဒီလောက်မာနကြီးပြီး ထွက်သွားခဲ့တာ... အခုတော့ သူတောင်းစားတစ်ယောက်လို ပြန်လှိမ့်လာတယ်ပေါ့... တကယ်ကို အရှက်မရှိဘူး.."

"ပါးရိုက်ပစ်မယ်..."

ယီထျန်းယွမ်က လက်ကို လှမ်းရိုက်လိုက်သည်နှင့် ထိုရှောင်အုပ်ထိန်းသူသည် လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး ပါးစပ်တစ်ခုလုံး ရောင်ရမ်းသွားကာ မြေပေါ်တွင် လှိမ့်ထွက်သွားသည်။ တခါတည်း မူးမေ့သွားလေသည်။

ဘေးနားရှိ ကျော့လင်ဟယ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ သားဖြစ်သူသည် တကယ်ကို အင်အားကြီးမားလှသည်။ ချက်ချင်းပဲ အေးအေးဆေးဆေးနေမည်ဟု ပြောထားပြီးမှ ချက်ချင်းပင် လူကို ရိုက်နှက်လိုက်သည်မှာ အံ့အားသင့်စရာပင်။

"မင်းရဲ့ စကားလုံးတွေကို သတိထားပြောဦး... ငါတို့က သူတောင်းစားတွေဆိုရင် မင်းတို့ဆိုတာ အမှိုက်တွေတောင် မမီဘူး..."

ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများကို မကောင်းပြောသူသည် သူ့ကို မကောင်းပြောသည်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

အခန်း ၇၀၇ ပြီးပါပြီ။