ဆုံတွေ့ခြင်း

"ဟုတ်လား... ကျော့လင်ဟယ်... မင်းက အကူအညီပေးမယ့်သူကိုပါ ခေါ်လာခဲ့တာပဲ... ဒါက ပုန်ကန်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား..."

ရှောင်အုပ်ထိန်းသူသည် ဒေါသတကြီးထရပ်လိုက်ပြီး ရိုက်နှက်ခံရ၍ ဖောင်းကားနေသော ပါးကို အုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ပါးရိုက်ရုံဖြင့် သက်ညှာပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတကယ်ဒေါသထွက်ခဲ့ပါက ထိုရှောင်အုပ်ထိန်းသူ၏ ခေါင်းသည် လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားနိုင်သည်။

"ခွေးကျွန်တစ်ကောင်ကများ ငါ့ရှေ့မှာ မာန်တက်ရဲသေးတယ်..."

ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အခုမင်းကို ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပေးမယ်... တစ်ခုက ငါတို့ကို ဒုတိယအကြီးအကဲဆီ ခေါ်သွားမလား... ဒါမှမဟုတ် နောက်ထပ် လက်ဝါးတစ်ချက် ထပ်ရိုက်ခံမလား... ကိုယ့်ဘာသာရွေးလိုက်..."

ရှောင်အုပ်ထိန်းသူသည် ဒေါသထွက်လွန်းလှသည်။ မည်သည့်ရွေးချယ်မှုကိုမဆို လက်မခံနိုင်ပေ။ လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခံထားရပြီးမှ ယီထျန်းယွမ်တို့ကို ခေါ်သွားပေးရန် သူမည်သို့လုပ်နိုင်မည်နည်း။

"ဒုတိယအကြီးအကဲဆီ ခေါ်သွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်းတို့ တောင်းပန်မှသာ..."

"ဖြန်း..."

နောက်ထပ် လက်ဝါးတစ်ချက်သည် လေထဲမှတစ်ဆင့် ရိုက်ချလိုက်ပြီး ရှောင်အုပ်ထိန်းသူသည် တုန့်ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ခင် လွင့်ထွက်သွားသည်။ သွားများထဲမှ အချို့ပြတ်ထွက်သွားပြီး သွေးများသည် ပါးစပ်မှ စီးကျလာကာ မြေပြင်ကို နီရဲစေသည်။ မူလက ရှည်လျားပိန်ပိန်ပါးပါးဖြစ်နေသော ရှောင်အုပ်ထိန်းသူ၏ မျက်နှာသည် ဖောင်းကားလာကာ တကယ်ပင် "ဖောင်းကားအောင်ရိုက်ပြီး ဝဖြိုးဟန်ဆောင်သည်" ဟူသော ပုံစံဖြစ်သွားသည်။

"ဆက်ပြောကြည့်လိုက်ဦး..."

ယီထျန်းယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရှောင်အုပ်ထိန်းသူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် အထူးသတိထားနေခဲ့သော်လည်း ထိုလက်ဝါးရိုက်ချက်ကို လုံးဝမခံနိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် အလွန်မြန်ဆန်လွန်းပြီး မည်သည့်နေရာမှ ရိုက်ချလာသည်ကိုပင် မသိရဘဲ ရုတ်တရက် ရိုက်ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါ... ငါမခေါ်သွားဘူး..."

"ဖြန်း..."

ယီထျန်းယွမ်သည် နောက်ထပ် လက်ဝါးတစ်ချက် ပြင်းထန်စွာ ထပ်ရိုက်လိုက်ပြီး ရှောင်အုပ်ထိန်းသူသည် ထပ်မံလွင့်ထွက်သွားကာ သွေးများ အန်ထွက်လာသည်။ ဤသို့ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပါက သွားများအားလုံး ပြတ်ထွက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သွားများမပြတ်ခင် မျက်နှာပင်လျှင် ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။

"ခေါ်သွားမလား..."

ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဘေးနားရှိ ကျော့လင်ဟယ်နှင့် ရှီရွှေယွမ်တို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ရက်စက်လာသည့်အခါ လူမဆန်သည့်ပုံပေါ်သည်။ သို့ရာတွင် ဤသို့ ရိုက်နှက်နေခြင်းသည် အလွန်အကျွံ စိတ်ကျေနပ်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်ပင်။ အချို့လူများသည် အင်မတန်ယုတ်မာလှသည်။ လက်ဝါးနှစ်သုံးချက်ရိုက်မထားပါက ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ယုတ်မာမှုကို မသိရှိကြပေ။

"ငါ... ငါခေါ်သွားမယ်..."

ရှောင်အုပ်ထိန်းသူသည် မျက်ရည်များနှင့် ထရပ်လိုက်သည်။ ဤသို့ဆက်လက်ရိုက်ခံရပါက သူ၏ အသက်ပင်လျှင် မထိန်းနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အလျင်မြန်ထရပ်ပြီး လူများကို ခေါ်ဆောင်သွားရတော့သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုအခါမှသာ လက်ရပ်လိုက်ပြီး ရှောင်အုပ်ထိန်းသူအား ဒုတိယအကြီးအကဲထံ ခေါ်ဆောင်သွားစေသည်။ ရှောင်အုပ်ထိန်းသူသည် ထရပ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားစဉ် မျက်ဝန်းများထဲတွင် လက်စားချေလိုသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာပြီး လက်စားချေရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။

ထို့နောက် ရှောင်အုပ်ထိန်းသူသည် ၎င်းတို့ကို ဒုတိယအကြီးအကဲ၏ နေထိုင်ရာနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တပည့်များစွာသည် ရှောင်အုပ်ထိန်းသူ၏ ဖောင်းကားနေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသော်လည်း မည်သူမျှ အသေးစိတ်မေးမြန်းခြင်း မပြုကြပေ။

လူအများစုသည် ကျော့လင်ဟယ်ကို မသိကြပေ။ ရှောင်အုပ်ထိန်းသူကဲ့သို့ မျိုးဆက်ဟောင်းများသာလျှင် သူမကို မှတ်မိကြသည်။

ရှောင်အုပ်ထိန်းသူ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ၎င်းတို့သည် အတွင်းပိုင်းရှိ တောင်တစ်လုံးအောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤတောင်သည် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားတောင်ဟု အမည်ပေးထားပြီး ကောင်းကင်တောင်ငါးလုံး၏ အဓိကထိပ်သီးတောင်ဖြစ်သည်။ ဤအဓိကတောင်အောက်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိ အင်အားကြီးသူ နှစ်ဦးက အစောင့်အဖြစ် ရပ်တည်နေသည်။ ဤနေရာသည် အရေးအကြီးဆုံး နတ်ဘုရားတောင်ဖြစ်သည့်အတွက် အထူးတင်းကြပ်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။

အထက်သို့ တက်ရောက်လိုပါက လျှို့ဝှက်အမိန့်ပေးကဒ်တစ်ခု လိုအပ်သည်။ သို့မဟုတ် အထက်ရှိ အကြီးအကဲများထံ အကြောင်းကြားပြီး ခွင့်ပြုချက်ရမှသာ တက်ရောက်ခွင့်ရှိသည်။

ရှောင်အုပ်ထိန်းသူသည် ဤနေရာသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အစောင့်များထံ ပြေးဝင်သွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး... တစ်ယောက်ယောက်က ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားတောင်ကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်ရောက်လာတယ်... သူတို့က ငါ့ကိုပါ ဒဏ်ရာရအောင် ရိုက်နှက်လိုက်တယ်..."

ရှောင်အုပ်ထိန်းသူသည် အစောင့်များရှိရာသို့ အသက်ရှူမဝအောင် ပြေးသွားသော်လည်း နှစ်လှမ်းမပြည့်ခင် စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ထံသို့ ရိုက်ချလာပြီး လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် တစ်ဖက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှောင်အုပ်ထိန်းသူသည် လုံးဝထရပ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ သေဆုံးသွားခြင်းမဟုတ်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် သတိလစ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

ဘေးနားရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိ အစောင့်နှစ်ဦးသည် မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဤဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာကြသည်။ လာရောက်သူများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက... မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သစ္စာဖောက်ပြီး ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ မိန်းမမဟုတ်လား..."

၎င်းတို့သည် မျိုးဆက်ဟောင်းမှ အင်အားကြီးသူများဖြစ်ပြီး ကျော့လင်ဟယ်ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားသည်။ ယီရှင်းချန်သည် သူမကို ယခင်က ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ဖူးသည့်အတွက် လူအများစုက သိရှိထားပြီး ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်က အချို့သူများက ယီရှင်းချန်အား ဤမိန်းမကို ခေါ်လာခဲ့ခြင်းသည် မသင့်လျော်ဟု ပြစ်တင်ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

"ဒုတိယအကြီးအကဲကို တွေ့ချင်တယ်..."

ကျော့လင်ဟယ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အစောင့်နှစ်ဦးသည် ဘေးနားရှိ လွင့်ထွက်သွားသော ရှောင်အုပ်ထိန်းသူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အကြောင်းအမှန်ကို မသိရသော်လည်း ဤကိစ္စများသည် ၎င်းတို့ ဆုံးဖြတ်နိုင်သည့်အရာများ မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းပြီ... အခုပဲ အထက်ကို သွားအကြောင်းကြားမယ်... မင်းတို့ ဒီမှာစောင့်နေ..."

အစောင့်တစ်ဦးက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို အခက်အခဲမပြုဘဲ အထက်သို့ အကြောင်းကြားရန် တက်သွားသည်။

ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီးကိစ္စများသည် အကြီးအကဲများကသာ ကိုင်တွယ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤသည်မှာ အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ ယခင်က ပထမတန်းသန်မာသူ ယီရှင်းချန်သည် မိန်းမတစ်ယောက်ကြောင့် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ထိုမိန်းမသည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော်လည်း ယီရှင်းချန်က မပါလာခြင်းသည် ထူးဆန်းလှသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ယာယီအနေဖြင့် အကြောင်းကြားရန် တက်သွားကြပြီး အားလုံးကို အကြီးအကဲများက ဆုံးဖြတ်စေသည်။

မကြာခင်မှာပင် အစောင့်တစ်ဦးသည် အကြောင်းကြားရန် တက်သွားပြီး ကျန်တစ်ဦးကမူ ရှောင်အုပ်ထိန်းသူကို ကယ်တင်ရန် သွားသည်။ စစ်ဆေးကြည့်ရာ ၎င်းသည် အပေါ်ယံဒဏ်ရာမျှသာဖြစ်ပြီး မည်သည့်နေရာမှ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ မျက်နှာသာ ဖောင်းကားနေခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်းပဲ..."

ထိုအချိန်တွင် ဘေးဘက်မှ အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။ သူအိုကြီးတစ်ဦးသည် လူငယ်ကျင့်စဉ်သမားအုပ်စုတစ်စုနှင့်အတူ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားတောင်သို့ ဦးတည်လာနေစဉ် ဤနေရာမှ ဖြတ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

"တတိယအကြီးအကဲပဲ..."

ကျော့လင်ဟယ်သည် ရှေ့တွင်ရှိသော သူအိုကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်သွားသည်။ တတိယအကြီးအကဲနှင့် ပထမအကြီးအကဲတို့သည်ပင် ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေဖွယ်ရှိသည်ဟု သူမ စဉ်းစားထားသည့်အတွက် မျက်နှာအမူအရာသည် ပိုမိုအေးစက်လာသည်။

တတိယအကြီးအကဲသည် သူမကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း မကြာခင်မှာပင် ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် ၎င်းတို့အားလုံးကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်ထံတွင် ရပ်တန့်သွားကာ စူးရှစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဒါက ရှင်းချန်ရဲ့ ကလေးလား..."

တတိယအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော အလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်မက ကလေးကို ခေါ်လာပြီး ဒုတိယအကြီးအကဲကို တွေ့ဖို့ပါ... တတိယအကြီးအကဲမှာ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ..."

ကျော့လင်ဟယ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ကို ဖမ်းထားလိုက်..."

တတိယအကြီးအကဲက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အခြားသူများအား ယီထျန်းယွမ်တို့ကို ဖမ်းဆီးရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ဘေးနားရှိ အစောင့်များသည် ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းအုံလာကြသည်။

တတိယအကြီးအကဲ၏ အမိန့်ကို ၎င်းတို့သည် လိုက်နာရမည်ဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်နှင့် ကျော့လင်ဟယ်တို့ကို ဖမ်းဆီးရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

"တတိယအကြီးအကဲ... ဒါက ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ... လူတွေ့တာနဲ့ ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးမလို့လား... လူသတ်ပြီး သက်သေဖျောက်ဖျက်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား..."

ကျော့လင်ဟယ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျော့လင်ဟယ်သည် အလွန်ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ တတိယအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါက ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်ရမှာလဲ... မင်းတို့ကို ဖမ်းပြီး ကောင်းကောင်းထိန်းသိမ်းထားမှာပဲ... ယီရှင်းချန်က မိသားစုကို သစ္စာဖောက်ပြီး မင်းနဲ့အတူ ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်... ဒါက ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ အရှက်တရားပဲ... ငါတို့က မင်းတို့ကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး ကိစ္စတွေကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးရမယ်... ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ကို ထာဝရပိတ်လှောင်ထားမယ်... ဘယ်တော့မှ ထွက်မသွားရဘူး..."

"ဟုတ်လား... ငါတို့အရင်က လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခံရတာတွေက မင်းလုပ်ခဲ့တာလို့ ငါသံသယရှိတယ်..."

ကျော့လင်ဟယ်က တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။

တတိယအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း မည်သည့်အမူအရာမျှ ထုတ်ဖော်မပြဘဲ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းဘာပြောနေလဲ ငါမသိဘူး... အမြဲတမ်း မင်းတို့အကြောင်း ဘာသတင်းမှ မရခဲ့ဘူး... ဘယ်လိုလိုက်လံတိုက်ခိုက်တာလဲ... မင်းတို့ကို ပြန်ဖမ်းလာဖို့တောင် အချိန်မရှိဘူး... လိုက်လံတိုက်ခိုက်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ..."

တတိယအကြီးအကဲ၏ အမူအရာသည် သိသာထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုမရှိပေ။ ကျော့လင်ဟယ်သည် ၎င်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှ အနည်းငယ်မျှသာ ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့ပြီး များများစားစား မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့ရာတွင် ဘေးနားရှိ ယီထျန်းယွမ်ကမူ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသည်။ အနည်းဆုံးတော့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခံရသည့် ကိစ္စကို ပြောလိုက်သည့်အခါ တတိယအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည့် အမူအရာကို ဖမ်းယူမိခဲ့သည်။

အခန်း ၇၀၈ ပြီးပါပြီ။