ပဋိပက္ခ

ကျော့လင်ဟယ်သည် အလွန်ပြတ်သားစွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖော်ထုတ်မည်ကို မကြောက်ရွံ့သလို သတိထားမှုတစ်စုံတစ်ရာကိုလည်း မဖြစ်ပေါ်စေချင်ပေ။ သူမသည် ဤသူများက ၎င်းတို့၏ သတင်းအချက်အလက်များကို လိုက်လံစုံစမ်းခြင်း မပြုခဲ့သည်ဟု မယုံကြည်ပေ။ ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနည်းနှင့်အများ သိရှိထားမည်ဖြစ်သည်။ အချို့ကိစ္စများကို လုံးလုံးလျားလျား မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပါက ၎င်းတို့အနေဖြင့် စိတ်အေးချမ်းသာမှု မရရှိနိုင်ပေ။

သူမဤသို့လုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ အထောက်အထားမရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အထောက်အထားမရှိသည့်အခြေအနေတွင် ဦးစွာ ၎င်းတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကို စောင့်ကြည့်ရန်လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ အနည်းငယ်မျှ ပြဿနာရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိပါက ဆက်လက်စုံစမ်းပြီး ထပ်မံအထောက်အထားများ ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် သူမကို စိတ်ပျက်စရာဖြစ်စေသည်မှာ တတိယအကြီးအကဲသည် မည်သည့်အမူအရာမျှ ထုတ်ဖော်မပြခဲ့ပေ။ တတိယအကြီးအကဲသည် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူဖြစ်သည့်အတွက် အားနည်းချက်ကို ဖော်ထုတ်ပြမည်မဟုတ်ပေ။

"အမေ... သူတို့နဲ့ အချိန်ဖြုန်းပြီး စကားပြောနေစရာမလိုဘူး... သားမှာ နည်းလမ်းတစ်ခုရှိတယ်... ခဏနေရင် သူတို့ကို ပြောလာအောင် လုပ်နိုင်တယ်..."

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့နှင့် အချိန်ဖြုန်းပြီး စကားများရန် စိတ်မဝင်စားသလို ၎င်းတို့၏ အမူအရာများနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေများကို စူးစမ်းရန်လည်း မလိုအပ်ဟု ယူဆသည်။

ဤကိစ္စသည် သူ့အတွက် အချိန်ဖြုန်းမှုသာဖြစ်သည်။ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ စိတ်ညှို့မျက်လုံးကို အသုံးပြုရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရိုးရှင်းပြီး ပြတ်သားကာ အလွန်ထိရောက်သည်။

"မင်းမှာ နည်းလမ်းရှိတယ်လား..."

ကျော့လင်ဟယ်သည် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မည်သည့်နည်းလမ်းကို စဉ်းစားစဉ်းစား မသိရှိခဲ့ပေ။

ဘေးနားရှိ ရှီရွှေယွမ်သည် မည်သည့်စကားမျှ မပြောဘဲ ယီထျန်းယွမ်၏ ဘေးတွင်သာ ရပ်နေပြီး သူ၏ စကားများကို နာခံစွာ လိုက်နာနေသည်။

"ဟုတ်တယ်... သားမှာ နည်းလမ်းရှိတယ်..."

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း မည်သည့်နည်းလမ်းဖြစ်သည်ကို မဖော်ပြခဲ့ပေ။

ဘေးနားရှိ တတိယအကြီးအကဲသည် ၎င်းတို့၏ နည်းလမ်းများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူကိုယ်တိုင်အပါအဝင် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိ အင်အားကြီးသူများသည် ၎င်းတို့ကို ဖမ်းဆီးရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ တတိယအကြီးအကဲသည် ယီထျန်းယွမ်ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လက်သွားကာ ထူးခြားသော အကြံအစည်တစ်ခုရှိနေပုံရသည်။

"မင်းတို့ အသာတကြည် လက်နက်ချလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ... အကယ်လို့ ပုန်ကန်ဖို့ ကြံစည်ရင် ငါတို့က ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း မလုပ်ဘူးလို့ မထင်နဲ့..."

တတိယအကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခုန်ဝင်လာသည်။

ကျန်အစောင့်များသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ကျော့လင်ဟယ်နှင့် ရှီရွှေယွမ်တို့ဆီ ခုန်ဝင်လာကြသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိ အင်အားကြီးသူများစွာဖြင့် ဤလူသုံးဦးကို မထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် တစ်ချက်လက်ခနဲ ဖြတ်သွားပြီး ဆိုးယုတ်သော အပြုံးတစ်ခုပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့ကို လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် လွင့်ထွက်သွားအောင် ရိုက်ချရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ် ဘေးဘက်မှ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အားလုံး လက်ရပ်ထားစမ်း..."

နားထဲတွင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အသံသည် နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခုန်ဝင်လာသူများကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားစေသည်။ သို့ရာတွင် ဤအမိန့်သည် အစောင့်များအတွက်သာ သက်ရောက်ပြီး တတိယအကြီးအကဲသည် ဆက်လက်ခုန်ဝင်လာကာ ယီထျန်းယွမ်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ မူလက သူ၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ဆက်လက်ညှစ်ရန် မဝံ့မရဲဖြစ်သွားသည်။

"မင်း လက်လှုပ်ရှားကြည့်ရဲလား..."

ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလက်နှစ်ဖက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင်လည်း ငါ့အတွက် ဘာမှမထူးခြားဘူး..."

သူသည် အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာကို လုံးဝမခံစားရပေ။ ၎င်း၏ လက်သည် သူ၏ လည်ပင်းကို ညှစ်လုနီးပါးဖြစ်နေသော်လည်း မျက်နှာအမူအရာသည် လုံးဝမပြောင်းလဲဘဲ ညှစ်နေသည်မှာ သူ၏ လည်ပင်းမဟုတ်သလို ပုံစံဖြင့် ရပ်တည်နေသည်။

"တော်တော်မာန်တက်တာပဲ... မင်းဖခင်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို တကယ်ဆက်ခံထားတာပဲ..."

တတိယအကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ဟွမ်းလိုက်ပြီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ သူအိုကြီးတစ်ဦးသည် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းဆင်းသက်လာပြီး ကျော့လင်ဟယ်တို့ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ကျော့လင်ဟယ်... မင်းပြန်ရောက်လာပြီ..."

ဆင်းလာသူသည် ဒုတိယအကြီးအကဲ ယီယွမ်လုံဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ အဖိုးဖြစ်သည်။ သူသည် ဆင်းသက်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်ထံတွင် အကြည့်ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ၏ အိုမင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဤမျက်နှာသည် ယီရှင်းချန်နှင့် အလွန်ဆင်တူပြီး ကျော့လင်ဟယ်၏ အားသာချက်များနှင့်လည်း ပေါင်းစပ်ထားသည့်အတွက် အလွန်ချောမောလှသည်။

"ဒုတိယအကြီးအကဲ ရောက်လာပြီ... ကျုပ်က သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာ... မထင်မှတ်ဘဲ ခင်ဗျားရောက်လာတယ်..."

တတိယအကြီးအကဲက အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်ကို ပြင်းထန်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ယီယွမ်လုံဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စကို ငါ့လက်ထဲမှာ ထားလိုက်..."

ယီယွမ်လုံက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒုတိယအကြီးအကဲ... ဒါက ခင်ဗျားတစ်ယောက်တည်းရဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူးနော်... ဒါက ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ အရှက်တရားဖြစ်ပြီး ထပ်ပြီးတော့ပြောရမယ်ဆိုရင် အမှိုက်တစ်ခုပဲ... ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စတစ်ခုမဟုတ်ဘူး... ငါတို့အားလုံးရဲ့ ကိစ္စဖြစ်တယ်... ပထမအကြီးအကဲတို့လည်း ဒီကိစ္စကို အတူတကွ ကိုင်တွယ်ဖို့ သိပ်ကိုစိတ်ဝင်စားမှာပဲ..."

တတိယအကြီးအကဲသည် လူများကို လွှဲပေးမည်မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ လူများကို လွှဲပေးလိုက်ပါက မည်သည့်ပြဿနာမျှ ဖြစ်ပေါ်လာမည်မဟုတ်ပေ။ တစ်ဦးမှာ မိမိ၏ မြေးဖြစ်ပြီး တစ်ဦးမှာ ချွေးမ ဖြစ်နေသည့်အတွက် မည်သို့ပြဿနာဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

"ဟမ့်... ဒါဆိုလည်း ဒီကိစ္စကို အတူတကွ ကိုင်တွယ်ကြတာပေါ့..."

ယီယွမ်လုံသည် ငြင်းဆန်ခြင်းမပြုပေ။ ဤသည်မှာ တကယ်ပင် နတ်ဘုရားနိုင်ငံတစ်ခုလုံး၏ ကိစ္စဖြစ်သည့်အတွက် သူတစ်ဦးတည်းဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်မည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

"ဒါဆိုလည်း အခုပဲ အဓိကနန်းဆောင်ကို ခေါ်သွားပြီး အားလုံးကို စစ်ဆေးကြည့်ကြစို့..."

တတိယအကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ၎င်းတို့ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ အခုပဲ လိုက်လာကြ... လှည့်ကွက်တွေနဲ့ မဆော့ကစားနဲ့..."

"လှည့်ကွက်တွေနဲ့ ဆော့ကစားမယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့က ဒီကို ရောက်လာနေမှာလား... ခင်ဗျားကပဲ မိုက်မဲနေတာလား... ကျုပ်တို့ကပဲ မိုက်မဲနေတာလား..."

ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟိတ်ကောင်... တော်တော်မာန်တက်တာပဲ..."

တတိယအကြီးအကဲ၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်သွားသည်။

"ရပြီ... အထက်ကို တက်ကြစို့..."

ယီယွမ်လုံသည် လျှောက်လှမ်းလာပြီး ၎င်းတို့အား အမြန်တက်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် ယီထျန်းယွမ်ကို ကူညီလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် ယီထျန်းယွမ်ကို အပေါ်အောက် စူးစမ်းကြည့်ရှုနေပြီး တင်းကြပ်နေသော မျက်နှာအမူအရာတွင် သနားကရုဏာရှိသော အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

တတိယအကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်သွားသည်။ ဒုတိယအကြီးအကဲရှိနေသည့်အတွက် မည်သည့်အရာကိုမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဦးစွာ အထက်သို့ တက်သွားပြီး အကြီးအကဲအားလုံးကို စစ်ဆေးစီရင်စေရန် လုပ်ဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူအလွန်ကျေနပ်စွာ မြင်တွေ့လိုသည့် မြင်ကွင်းဖြစ်သည်။

ယီယွမ်လုံသည် လျှောက်လှမ်းလာစဉ် အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ရှင်းချန်ကရော ဘယ်မှာလဲ..."

"ယောက္ခမ... ဒါက ပြောရရင် နည်းနည်းရှည်လျားပါတယ်..."

ကျော့လင်ဟယ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ခဏနေ သိရမှာပါ..."

"ဒါ..."

ယီယွမ်လုံ၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခု မမှန်ကန်ကြောင်း သူသတိပြုမိသွားသည်။ သို့ရာတွင် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒါက မင်းနဲ့ ရှင်းချန်ရဲ့ ကလေးလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်..."

ကျော့လင်ဟယ်က ရိုးသားစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဒီလောက်တောင် ကြီးလာပြီ..."

ယီယွမ်လုံသည် နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တင်းကြပ်နေသော မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။ သူသည် စိတ်ကူးထဲတွင် ထင်ထားသည့်အတိုင်း ပြင်းထန်သည့်ပုံစံမဟုတ်သလို လူသားဆန်မှုကင်းမဲ့သူလည်း မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် ၎င်းတို့၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် မကြာခင်မှာပင် အဓိကနန်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤနေရာတွင် အုပ်ထိန်းသူများနှင့် အကြီးအကဲများစွာ ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ကျော့လင်ဟယ်တို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် အကြည့်များသည် ချက်ချင်းပင် ယီထျန်းယွမ်နှင့် ကျော့လင်ဟယ်ထံသို့ စုစည်းလာသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ကျော့လင်ဟယ်ကို မှတ်မိကြသည်။

သူမကြောင့်ပင် ဤအရှက်တရားဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤအကြောင်းကို ဘယ်သောအခါမှ မေ့လျော့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အပြင်လောကတွင် ဤသတင်းများ မပျံ့နှံ့တော့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အမြဲတမ်း မှတ်မိနေကြသည်။

"သူကိုယ်တိုင် ပြန်လာခဲ့တာပဲ..."

လူတိုင်းသည် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ကျော့လင်ဟယ်သည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ပြန်လာခြင်းသည် မည်သည့်အကျိုးမျှမရှိဘဲ ထိန်းသိမ်းခံရရုံသာ ဖြစ်မည်ပင်။

"ဒီမြေခွေးမလေး... ဒီလောက်အရှက်မရှိဘဲ ပြန်လာရဲသေးတယ်..."

ထိုအချိန်တွင် သူအိုကြီးတစ်ဦးသည် ဘေးဘက်မှ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ကျော့လင်ဟယ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုအနည်းငယ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သို့ရာတွင် သူ၏ အကြည့်များသည် ယီထျန်းယွမ်ထံတွင် ပိုမိုစုစည်းလာသည်။ မေးမြန်းခြင်းမပြုသော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အတည်ပြုပြီးဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျား နောက်တစ်ခါထပ်ပြောကြည့်စမ်း..."

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်သွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"အိုက်ယား... တော်တော်မာန်တက်တာပဲ... မင်းက အခု ဘယ်သူနဲ့ စကားပြောနေလဲ သိရဲ့လား..."

ရှေ့တွင်ရှိသူသည် ပထမအကြီးအကဲဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူတော်စဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်နေသူဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျားဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် ကျုပ်ဂရုမစိုက်ဘူး... ခင်ဗျား အခုပြောခဲ့တဲ့ စကားအတွက် တောင်းပန်ရမယ်..."

ယီထျန်းယွမ်သည် နတ်ဘုရားနိုင်ငံတစ်ခုလုံး၏ အင်အားကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ကျောတွင် ထားထားပြီး မျက်နှာအမူအရာသည် လုံးဝမပြောင်းလဲပေ။

အခန်း ၇၀၉ ပြီးပါပြီ။