← Chapters

တရားမျှတမှုကို အလေးထားသလား

Vol. 48 Ch. 710

တရားမျှတမှုကို အလေးထားသလား

Vol. 48 Ch. 710

ယီထျန်းယွမ်သည် မာန်တက်နေသည်မဟုတ်ပေ။ မိမိ၌ အင်အားရှိသည့်အခါ မိမိအတွက်ရော မိမိ၏ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများအတွက်ပါ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ရမည်ဖြစ်သည်။ အင်အားမရှိသည့်တိုင် ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် သေဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ ဂုဏ်သိက္ခာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါက အနာဂတ်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ နှလုံးသားထဲတွင် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖယ်ရှားမရသော စိတ်ဒဏ်ရာတစ်ခု ကျန်ရစ်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ အဆင့်တက်လှမ်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သည့်အပြင် နတ်ဆိုးဝင်ပူးခြင်းမဖြစ်လျှင်ပင် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်။

လူတစ်ဦးသည် ရှုံးနိမ့်နိုင်သည်၊ ကျရှုံးနိုင်သည်၊ သို့သော် ဂုဏ်သိက္ခာကို လုံးဝစွန့်လွှတ်ခွင့်မရှိပေ။

"ထျန်းယွမ်..."

ကျော့လင်ဟယ်သည် သူ့ကို မျက်လုံးတစ်ချက်စူးကြည့်လိုက်ပြီး အေးဆေးနေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ဤနေရာသည် ၎င်းတို့၏ နယ်မြေမဟုတ်သည့်အတွက် သူမသည် ‘မြေခွေးမလေး’ ဟူသော စကားလုံးကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ချက်ချင်းပြဿနာဖြစ်အောင် မလုပ်လိုပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ကျော့လင်ဟယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မည်သည့်စကားမျှ မပြောတော့ပေ။ မိခင်ဖြစ်သူက ဤသို့ပြောပြီးဖြစ်သည့်အတွက် ဤဒေါသတစ်ခုကို အရင်ထိန်းထားလိုက်သည်။

"ရှင်းချန်ရဲ့ သားဆိုတာ မထူးဆန်းဘူး... ဒီမာနကြီးတဲ့ စိတ်ဓာတ်က တကယ်တူတာပဲ..."

ပထမအကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလုပ်တာက ပြဿနာကိုပဲ ခေါ်ယူလာမှာ... ဒီအချက်ကို မင်းအမေက မင်းကို မသင်ပြခဲ့ဘူးလား..."

"ဒါက ခင်ဗျားလာစွက်ဖက်စရာလိုလား..."

ယီထျန်းယွမ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း..."

ပထမအကြီးအကဲသည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ပေါက်ကွဲတော့မလို ဖြစ်သွားသည်။ မိမိသည် ပထမအကြီးအကဲဖြစ်ပြီး ထိုသူက သူ့ကို လုံးဝဂရုမစိုက်သည့်အတွက် မည်သို့လုပ်ပြီး ဒေါသမထွက်နိုင်မည်နည်း။

"ရပြီ..."

ယီယွမ်လုံက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"လုံးလုံးလျားလျား ရပ်လိုက်... အခုလက်ရှိ လင်ဟယ်ရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ... မင်းတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး ဘာလို့ ရုတ်တရက်ပေါ်လာတာလဲ..."

ယီယွမ်လုံသည် ၎င်းတို့သည် မြေးဖြစ်သူကို အသိအမှတ်ပြုရန် လာရောက်သည်ဟု မယူဆပေ။ အကြောင်းမှာ မိမိ၏သားဖြစ်သူ ဤနေရာတွင် မရှိသည့်အတွက် တစ်စုံတစ်ခု ထူးခြားမှုရှိမည်ဖြစ်သည်။

"တစ်ချို့အခြေအနေတွေ ဖြစ်ပေါ်လာလို့ပါ... တရားမျှတမှုကို ပြန်လည်တောင်းဆိုဖို့ လာတာပါ..."

ကျော့လင်ဟယ်သည် လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပုလဲသလင်းသေတ္တာတစ်လုံး လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ လူအားလုံး၏ အကြည့်များသည် ချက်ချင်းပင် ထိုသေတ္တာထံသို့ စုစည်းသွားသည်။ သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ အထဲတွင် လှဲနေသူမှာ ယီရှင်းချန်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည့်အတွက် လူအများစုသည် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"ငါ့သား..."

ယီယွမ်လုံသည် သေတ္တာဆီသို့ ခုန်ဝင်သွားပြီး ပုလဲသလင်းသေတ္တာကို ကြည့်လိုက်သည်တွင် မိမိသား၏ အခြေအနေသည် အလွန်ဆိုးရွားနေကြောင်း ခံစားမိသည်။ ၎င်း၏ အသက်ရှူသံသည် အလွန်အားနည်းပြီး အထူးသဖြင့် သွေးစွမ်းအင်မှာ ယိုယွင်းလျက်ရှိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပထမအကြီးအကဲနှင့် တတိယအကြီးအကဲတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အနည်းငယ် ကျေနပ်မှုပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော် ထိုအကြည့်များသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အတွက် မည်သူမျှ သတိမပြုမိပေ။ ကျန်လူများသည် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ထိုအချိန်က ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သူသည် ယခုအခါ ဤသို့သော ပုံစံဖြစ်သွားသည်ကို မြင်ရသည့်အတွက် အားလုံး ထိတ်လန့်အံ့သြသွားကြသည်။

အခြားသူများသည် သေတ္တာဆီသို့ ဝိုင်းအုံလာကြပြီး ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချကြသည်။

"ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ..."

ယီယွမ်လုံ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဒေါသမီးလျှံများ တောက်လောင်နေပြီး ထိုသူကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်စဉ်းပစ်ချင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက် ကျော့လင်ဟယ်သည် အကြမ်းဖျင်းအကြောင်းအရာများကို ပြောပြလိုက်သည်။ ယီယွမ်လုံ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ကျွန်မတို့ရဲ့ အခြေအနေအရဆိုရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြဿနာမဖြစ်စေနိုင်ဘူးမဟုတ်လား... ဒါက ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံထဲက သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်လို့ ကျွန်မသံသယရှိတယ်..."

ကျော့လင်ဟယ်သည် သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံထဲက သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်တဲ့လား... ငါတို့က ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရမှာလဲ... မင်းတို့ကို သတ်လိုက်တာက ငါတို့အတွက် ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ... ပြီးတော့ ယီရှင်းချန်က ငါတို့ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ... အနာဂတ်မှာ သူတော်စဉ်အဆင့်ကို ရောက်မယ့်သူ... ငါတို့က သူ့ကို သတ်ဖို့လူလွှတ်မယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

ပထမအကြီးအကဲက မထီမဲ့မြင်ပြုလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းက တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြဿနာဖြစ်အောင်လုပ်လိုက်လို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာမဟုတ်လား... အဲ့ဒီအတွက် ယီရှင်းချန်က ဒီလိုအခြေအနေဖြစ်သွားတာ..."

"ဟုတ်တယ်... မင်းက မြေခွေးမလေးတစ်ယောက်တင်မဟုတ်ဘူး... ဒုက္ခတစ်ခုလည်း ဖြစ်နေသေးတယ်..."

တတိယအကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ဟွမ်းလိုက်သည်။

"မင်းမရှိခဲ့ရင် ငါတို့ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှာ သူတော်စဉ်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာနိုင်ပြီးသား... အခုလို ပုလဲသလင်းသေတ္တာထဲမှာ လှဲနေရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ပြီးတော့ အထောက်အထားမရှိဘဲ စကားနဲ့ စွပ်စွဲနေတာပဲ... မင်းမှာ ဘယ်လိုသက်သေရှိလဲ..."

လူအားလုံးသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ စကားများကို ထောက်ခံကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ လက်ချက်ဟု ဆိုလိုက်ခြင်းသည် ၎င်းတို့ကို အလွန်မကျေနပ်စေခဲ့ပေ။ ဤသို့သော အခြေအနေတွင် သက်သေတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ စွပ်စွဲပြောဆိုခြင်းသည် လူများကို အဆိုးမြင်စေရုံသာဖြစ်သည်။

ပထမအကြီးအကဲနှင့် တတိယအကြီးအကဲတို့၏ စကားများသည် အလွန်ယုတ္တိရှိပြီး ယီရှင်းချန်သည် ၎င်းတို့၏ အနာဂတ်မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သည်။ သူတော်စဉ်တစ်ဦးကို ဤသို့သာ စွန့်ပစ်လိုက်မည်လား။ ၎င်းသည် အလွန်ဖြုန်းတီးမှုတစ်ခုဖြစ်သည့်အတွက် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စွန့်ပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယီရှင်းချန်သည် ကြီးမားသော အမှားတစ်ခုကျူးလွန်ခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ထိုကိစ္စသည် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည့်အတွက် တစ်သက်လုံး ထိန်းသိမ်းထားမည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ယီရှင်းချန်ကို ဆက်လက်ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယီရှင်းချန်သည် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် အဓိကထောက်တိုင်ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤသည်မှာ လူအများစု၏ အတွေးအခေါ်ဖြစ်သော်လည်း ကျော့လင်ဟယ်သည် အေးစက်စွာ ဘေးမှ ကြည့်ရှုနေသည်။

"ရပြီ..."

ယီယွမ်လုံက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အခုအချိန်မှာ ဒီကိစ္စကို ပြောနေရမှာလား... လူကို ကယ်တင်ဖို့က အရေးကြီးဆုံးပဲ..."

ယီယွမ်လုံသည် မည်သည့်အခြေအနေဖြစ်ဖြစ် ဂရုမစိုက်ပေ။ ယခုအချိန်တွင် မိမိ၏ သားဖြစ်သူသည် သေတ္တာထဲတွင် လှဲနေပြီး အသက်ရှူမှုမှာ အားနည်းလျက်ရှိသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူကို ကယ်တင်ရန်သည် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။

"သူ့မှာ အလွန်ဆိုးရွားတဲ့ သွေးဆုတ်အဆိပ်တစ်မျိုးသင့်နေတယ်... ဒါက ဒီခေတ်မှာပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်တဲ့ အဆိပ်အမျိုးအစားပါ... ဘယ်သူက ဒီလောက်ရက်ရက်စက်စက် လုပ်ရက်ခဲ့တာလဲ..."

ယီယွမ်လုံသည် ဒေါသအမျက်ထွက်လွန်းလျက်ရှိသည်။

"အခုလက်ရှိ ကျွန်မမှာ သွေးစုပ်မြက်ရှိပါတယ်... နောက်ထပ် ဆေးဖက်ဝင်အပင်နှစ်မျိုးလိုအပ်နေသေးတယ်... အဲ့ဒါကတော့ ဖီးနစ်တော်ဝင်သွေးအနှစ်သာရတစ်ခုနဲ့ ကောင်းကင်မွှေးရနံ့မြက်ပါ..."

ကျော့လင်ဟယ်က ဘေးမှ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်မနှစ်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေပြီး တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ အဆိပ်ဖြေနည်းပါ... သွေးစုပ်မြက်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး အခုတော့ ဒီနှစ်မျိုးပဲ လိုနေတာပါ..."

"ဒါကြောင့် မင်းတို့ကိုယ်တိုင် လာရောက်ခဲ့တာကိုး... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တဲ့ ပြဿနာကို အခုတော့ ငါတို့ကို လာပြီး အကူအညီတောင်းနေတာလား... အရင်တုန်းက ထွက်သွားတဲ့အခါ မင်းတို့ တစ်ခါမှ ပြန်မလာခဲ့ဘူးမဟုတ်လား..."

တတိယအကြီးအကဲ၏ စကားသည် အလွန်ချွန်ထက်ပြီး ဘေးမှ မထီမဲ့မြင်ပြုလိုက်သည်။

"တကယ်တမ်းပြောရရင် ဒီနှစ်ခုကို ကျုပ်ကိုယ်တိုင်လည်း ရှာတွေ့နိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့က တစ်ခုခုကို အထင်မှားနေပုံရတယ်... ကျုပ်တို့ ဒီတစ်ခေါက်လာတာ ခင်ဗျားတို့ဆီက အကူအညီတောင်းဖို့ မဟုတ်ဘူး... ခင်ဗျားတို့ဆီက လျော်ကြေးတောင်းဖို့ လာတာပဲ..."

ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ် သိပ်ပြီးသံသယရှိတာက ဒါက ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ လက်ချက်လို့ပဲ... ပြောရရင် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကလွဲရင် ဒီလောက်ထိ လုပ်နိုင်တဲ့သူ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး..."

"ဘေးမှာ ခင်ဗျားသားရှိတယ်မဟုတ်လား... ကျုပ်ကြည့်ပြီးပြီ... သွေးရိုးဗီဇက သာမန်ပဲ... ကျင့်စဉ်အဆင့်ကလည်း သာမန်ပဲ... အားလုံးက ပုံမှန်ပဲ... အာဏာသိမ်းဖို့ရာ၊ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်နေရာကို ရယူဖို့ရာ ဒါမှမဟုတ် ပိုပြီးအာဏာကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ဖို့ရာ ခင်ဗျားတို့မှာ ကျုပ်အဖေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ အကြောင်းအများကြီးရှိတယ်... ဒါကို ခင်ဗျားတို့ ဝန်ခံမှာလား..."

ယီထျန်းယွမ်သည် တိုက်ရိုက်ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကျော့လင်ဟယ်ထက်ပင် ပိုမိုပြတ်သားသည်။ ဤစကားသည် တားမြစ်ထားသော အကြောင်းအရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေသော်လည်း အတွင်းထဲတွင် လူအများက သိရှိထားကြသည်။

ယခုအခါ သူသည် ၎င်းကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်လိုက်သည်မှာ နောက်ဆုံးအရှက်ကွဲမှုကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲမှ အတွေးများကို လူအားလုံးရှေ့တွင် ဖော်ထုတ်လိုက်သည့်နှယ်ဖြစ်သည်။

"မဟုတ်တမ်းတရားတွေ မပြောနဲ့..."

ပထမအကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က ကိုယ်ကျိုးစွန့်ပြီး ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်လို့ ထင်နေတာလား... ယီရှင်းချန်က အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်မှာ သူတော်စဉ်တစ်ယောက်ဖြစ်လာမယ်... ငါတို့က ကိုယ်ကျိုးအတွက် သူတော်စဉ်တစ်ယောက်ကို စွန့်ပစ်မယ်လို့လား... မင်းလို ပြင်ပလူတစ်ယောက်က ငါတို့ရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုကို သံသယဝင်စရာအကြောင်းမရှိဘူး..."

ပထမအကြီးအကဲသည် တရားမျှတမှုကို အလေးထားသည့်အလား ပြောဆိုလိုက်ပြီး ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံအတွက် အချိန်မရွေး အသက်ပေးဆပ်နိုင်သည့်ပုံစံဖြင့် ရပ်တည်နေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့ရဲ့ သားတွေက သာမန်ဖြစ်တာ မမှားဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းထက်တော့ သာတယ်... မင်းရဲ့ သွေးရိုးဗီဇက ပိုပြီး အဆင့်နိမ့်တယ်... အဲ့ဒီ မြေခွေးမလေးက မွေးလာတဲ့သူက ဘယ်လောက်ထိ တော်နိုင်မှာလဲ... အရင်ကတည်းက စစ်ဆေးထားတာ မင်းရဲ့ သွေးရိုးဗီဇက အမှိုက်တစ်ခုပဲ... အပြင်က သာမန်လူသားတွေနဲ့ သိပ်မထူးခြားဘူး..."

တတိယအကြီးအကဲက မထီမဲ့မြင်ပြုလိုက်သည်။

"ဖီးနစ်တော်ဝင်သွေးအနှစ်သာရနဲ့ ကောင်းကင်မွှေးရနံ့မြက်ကို မင်းကိုယ်တိုင် ရှာနိုင်တယ်လို့ ပြောနေတာ... ဒါက တကယ့်ကို ရယ်စရာပဲ..."

တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပြောဆိုသည့် စကားများသည် တရားဝင်ပြီး အကြောင်းပြချက်များသည် ပြည့်စုံလှသည်။ ၎င်းတို့တွင် မျိုးနွယ်သားများကို သတ်ဖြတ်သည့် အရိပ်အယောင်မျိုး မရှိပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ စကားများလေလေ နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့အတွက် ပို၍ခက်ခဲလာမည်ဖြစ်သည်။

အခန်း ၇၁၀ ပြီးပါပြီ။

All Chapters