မင်းပါးစပ်ပိတ်ထား

တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မိမိတို့သည် ကိုယ်ကျိုးအတွက် ယီရှင်းချန်တို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ကြောင်း အတင်းအကြပ် ပြောဆိုကြသည်။ စကားများသည် နားထောင်ကောင်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများသည် ၎င်းတို့စကားကို အလွန်ယုံကြည်ကြသည်။ အကြီးအကဲနှစ်ဦးသည် ထိုသို့လုပ်မည်ဟု ၎င်းတို့မထင်ထားပေ။ ထိုသို့လုပ်လျှင် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံတစ်ခုလုံး၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် မကောင်းပေ။

ယီထျန်းယွမ်က အဓိကပြဿနာကို ထောက်ပြခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ထိုသို့လုပ်မည်ဟု ယုံကြည်ခြင်းမရှိပေ။ ၎င်းတို့သည် ဤမျှညီညွတ်ပုံပေါက်နေသည့်အတွက် ထိုသို့သောအရာများကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ကြသည်။

ယီယွမ်လုံသည် မျက်နှာမည်းမည်းဖြင့် ရပ်နေပြီး နားထဲသို့ ဘာမှမဝင်သည့်နှယ် ပြောလိုက်သည်။

"ဖီးနစ်တော်ဝင်သွေးအနှစ်သာရနဲ့ ကောင်းကင်မွှေးရနံ့မြက်ကို ငါ့အတွက် ရှာပေးစမ်း... မရှိရင် သွားဝယ်... ဘယ်လောက်ဖြစ်ဖြစ် ပေးပြီး ဝယ်စမ်း..."

ဒုတိယအကြီးအကဲ၏ အာဏာစက်သည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး လူများစွာ၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေသည်။ ဤသည်မှာ ဒုတိယအကြီးအကဲ၏ တကယ့်အာဏာစက်ဖြစ်သည်။

"ဒုတိယအကြီးအကဲ... ကျွန်တော်သိပါတယ်... သင်က သားဖြစ်သူကို ကယ်တင်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတာ... ကောင်းကင်မွှေးရနံ့မြက်ကတော့ ပြောလို့ရသေးတယ်... ရတနာသိုက်ထဲမှာ ဒီဆေးဖက်ဝင်အပင်ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ဖီးနစ်တော်ဝင်သွေးအနှစ်သာရကတော့ မရှိတာတော့မဟုတ်ဘူး... ဒါက ရဖို့ အရမ်းခက်ခဲတယ်... အောက်ဘုံကို သွားရမှာ..."

ဘေးမှ တတိယအကြီးအကဲက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုလည်း အဲ့ဒီ အောက်ဘုံကို သွားစမ်း..."

ယီယွမ်လုံက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အောက်ဘုံကို သွားဖို့က ဒီလောက်လွယ်ကူတာမဟုတ်ဘူး... အခုဆို လမ်းကြောင်းတွေ အကုန်ပိတ်ဆို့ထားတယ်... လူ့ဘုံလောကကနေ ဖြတ်သွားမှရမယ်... ဒါပေမဲ့ သာမန်ကျင့်စဉ်သမားတစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်ရင် လမ်းခုလတ်မှာ လုယူခံရမလားဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ... ယူသွားမယ့်အရာတွေက တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ရတနာတွေဖြစ်မှာပဲ... မဟုတ်ရင် သူတို့က လဲလှယ်မပေးဘူး..."

တတိယအကြီးအကဲက ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားသည် တတိယအကြီးအကဲ၏ အလျင်စလိုပြောဆိုမှုမဟုတ်ပေ။ အောက်ဘုံသို့သွားပြီး ဖီးနစ်မျိုးနွယ်နှင့် ဖီးနစ်တော်ဝင်သွေးအနှစ်သာရကို လဲလှယ်ယူရန်မှာ လဲလှယ်နိုင်မလားဆိုသည်ကို ဘေးဖယ်ထားလျှင် တကယ်လဲလှယ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် တန်ဖိုးသည် အလွန်မြင့်မားလှမည်ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာသို့သွားရန်ဆိုပါက ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အလွန်အားကောင်းလွန်းသည့်သူမဖြစ်ရဘဲ အများဆုံးအနေဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အစောပိုင်းအဆင့်သာဖြစ်ရမည်။ ဤသည်မှာ သွားရန်အလွန်ခက်ခဲသည့်အပြင် ထိုကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အနည်းငယ်အားနည်းနေသေးသည်။ အကယ်၍ လမ်းခုလတ်တွင် လုယူခံရပါက ဖီးနစ်တော်ဝင်သွေးအနှစ်သာရကို မရရှိရုံသာမက ရတနာများစွာကိုပါ ဖြုန်းတီးရမည်ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းပြောတာက ငါ့သားကို ကယ်တင်ဖို့ အခွင့်အရေးမရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာပေါ့..."

ယီယွမ်လုံသည် တတိယအကြီးအကဲကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထောင်ထလာသည်အထိ ဒေါသထွက်နေသည်။

"အဲ့လိုပြောချင်တာမဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ အစားထိုးနိုင်မယ့် တစ်ခုခုကို ရှာကြည့်ရမယ်... မဟုတ်ရင် ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ တကယ်ခက်ခဲမှာ..."

တတိယအကြီးအကဲက အခက်အခဲရှိသည့်အလား ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့က ကျုပ်စကားကို နားထောင်ပြီးပြီလား... တကယ်ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ ကျုပ်ကိုသေချာမေးကြည့်ရင် သိရလိမ့်မယ်..."

ယီထျန်းယွမ်က ထိုအချိန်တွင် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာပြောစရာရှိသေးလဲ... ငါတို့ကို အလွယ်တကူ စွပ်စွဲရုံတင်မကဘူး... လူကိုခေါ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားတယ်... အခုမှ ဒုက္ခဖြစ်လို့ ပြန်လာတာ... မင်းလို သာမန်သွေးရိုးဗီဇရှိတဲ့သူက ငါနဲ့ စကားပြောဖို့ အဆင့်အတန်းရှိရဲ့လား..."

တတိယအကြီးအကဲသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် အငယ်တန်းများက ဝင်ပြောဆိုသည်ကို အလွန်မုန်းတီးပြီး အဆင့်အတန်းထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုမရှိသည့် အပြုအမူကို စိတ်ကျေနပ်မှုမရှိပေ။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား..."

ကျော့လင်ဟယ်က ဒေါသတကြီး ဆူပူလိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူ့ကို သာမန်သွေးရိုးဗီဇလို့ ပြောနေတာလဲ..."

"မင်းကိုပဲ ခေါ်တာ..."

"ဖြန်း..."

ပြင်းထန်သော လက်ဖဝါးရိုက်သံတစ်ခုသည် နန်းဆောင်တစ်ခုလုံးကို ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ထိုသူကို ရိုက်လိုက်သူမှာ ကျော့လင်ဟယ်လည်းမဟုတ်၊ ယီထျန်းယွမ်လည်းမဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ ယီထျန်းယွမ်၏ အဖိုးဖြစ်သူ ယီယွမ်လုံဖြစ်သည်။

"တတိယအကြီးအကဲ... မင်းကို သတိပေးတယ်... စကားကို သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ပြောစမ်း... မင်းပြောတဲ့ စကားတချို့ကို မင်းအဆင့်နဲ့ ပြောဖို့ မထိုက်တန်ဘူး..."

ယီယွမ်လုံက အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အခုချက်ချင်း ဖီးနစ်တော်ဝင်သွေးအနှစ်သာရနဲ့ ကောင်းကင်မွှေးရနံ့မြက်ကို ငါ့အတွက် သွားရှာပေးစမ်း..."

"ကောင်းပြီ... ဒုတိယအကြီးအကဲ... မင်းက ငါ့ကိုတောင် ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့လေ... အဲ့ဒီတုန်းက ငါမသိခဲ့ဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား... ယီရှင်းချန်ကို ထောင်ထဲမှာ နောင်တရဖို့ထိန်းသိမ်းထားတာ... မင်းက ခိုးပြီး တံခါးဖွင့်ပေးမထားခဲ့ရင် သူဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထွက်ပြေးနိုင်မှာလဲ..."

တတိယအကြီးအကဲက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်လက်ဖော်ထုတ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လူသိမခံချင်ရင် ကိုယ်တိုင်မလုပ်ရဘူးဆိုတာ မသိဘူးလား... ဒုတိယအကြီးအကဲ... မင်းက ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို ထိန်းသိမ်းတယ်လို့ ပါးစပ်က ပြောနေပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ မင်းကိုယ်တိုင်က လူကို လွှတ်ပေးခဲ့တာ..."

"ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူမှ မသိဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား... ယီရှင်းချန်မှာ အရည်အချင်းရှိတာ မမှားဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ ထောင်ကိုဖောက်နိုင်တဲ့ အစွမ်းမရှိဘူး... အားလုံးက မင်းဖွင့်ပေးခဲ့လို့ပဲ... အခုတော့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာဖြစ်လာပြီး အရင်းအမြစ်တွေကို အသုံးပြုဖို့ စတင်လာပြီ... တကယ်ပြောရရင် ဒုတိယအကြီးအကဲ... မင်းရဲ့ လက်ရှိအနေအထားနဲ့က ဒီအရင်းအမြစ်တွေကို အသုံးပြုဖို့ အဆင့်မမီဘူး... ဒီနှစ်ခုလုံးက သိပ်ကိုတန်ဖိုးကြီးတဲ့ ရတနာတွေပဲ..."

ဤစကားသည် မမှားပေ။ ဖီးနစ်တော်ဝင်သွေးအနှစ်သာရဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်မွှေးရနံ့မြက်ဖြစ်စေ အလွန်တန်ဖိုးကြီးမားပြီး အကြီးအကဲတစ်ဦးတည်းဖြင့် ထိန်းချုပ်အသုံးပြုရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဒုတိယအကြီးအကဲ... မင်းက ဒီလိုလုပ်တာက နည်းနည်းတော့ မမျှတဘူး... ပြီးတော့ ပြင်ပလူကို ကူညီပြောဆိုပေးနေသေးတယ်... သူက ယီရှင်းချန်ကို ညှို့ယူတဲ့ မြေခွေးမမဟုတ်ဘူးလား... သူမရှိခဲ့ရင် ငါတို့မှာ အင်အားကြီးတဲ့ မျိုးဆက်တစ်ယောက် ထပ်တိုးရမှာ... ဒီလိုကိစ္စမျိုးလည်း ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ပထမအကြီးအကဲက ထွက်လာပြီး တတိယအကြီးအကဲကို ထောက်ခံပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းတို့အားလုံးက လူကို မကယ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီပေါ့..."

ယီယွမ်လုံက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လူကို မကယ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူက ကြီးမားတဲ့ အမှားတစ်ခုကျူးလွန်ခဲ့လို့ ထောင်ထဲမှာ နောင်တရဖို့ ထိန်းသိမ်းထားရတာ... ပြီးတော့ ဒုတိယအကြီးအကဲ... မင်းကိုယ်တိုင်လည်း ကြီးမားတဲ့ အမှားကျူးလွန်ခဲ့တယ်... အခုကြည့်ရတာ သွေးစွမ်းအင်လည်း ယိုယွင်းနေပြီ... ကယ်တင်လို့ရခဲ့ရင်တောင် သက်တမ်းအကြာကြီး မရှင်သန်နိုင်ဘူး... ဒါမှမဟုတ် အနာဂတ်လမ်းကြောင်းလည်း မရှိတော့ဘူး..."

တတိယအကြီးအကဲက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မိဘတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကိုယ့်သားသမီးကို ဘယ်လိုပဲဖြစ်နေဖြစ်နေ စွန့်ပစ်လို့မရဘူးဆိုတာ ငါတို့ နားလည်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီအရင်းအမြစ်တွေကို လဲလှယ်ယူဖို့ဆိုရင် မင်းရဲ့ အကောင်းဆုံးပစ္စည်းကို ထုတ်ယူလာမှ ရမယ်..."

"ကောင်းပြီ... တတိယအကြီးအကဲ... မင်းက ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို မျက်စိကျတာ ကြာပြီမဟုတ်လား..."

ယီယွမ်လုံ၏ အကြည့်များသည် အေးစက်သွားသည်။

"ဒါက မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို မျက်စိကျတာမဟုတ်ဘူး... အကြီးအကဲတိုင်းမှာ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ အရင်းအမြစ်ပမာဏက သတ်မှတ်ထားတယ်... မင်းတစ်ယောက်တည်းက အကုန်ယူသွားလို့ မရဘူးမဟုတ်လား... ငါတို့ရော... ငါတို့ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာထားတဲ့ အရာတွေကို မင်းက ဒီအတိုင်း ယူသွားလို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ..."

တတိယအကြီးအကဲက ယီရှင်းချန်ကို ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"သူက ဒီလိုမဖြစ်သေးရင် ရသေးတယ်... အခုတော့ ဒီလိုဖြစ်နေပြီ... ကယ်လိုက်ရင်တောင် အရင်းအမြစ်တွေ ဖြုန်းတီးရုံပဲ... မင်းက ဖြုန်းတီးချင်ရင် ငါတို့မတားဘူး... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ဖြုန်းတီးလို့တော့ မရဘူး..."

"တတိယအကြီးအကဲပြောတာ မမှားဘူး... ဒီလိုကိစ္စမှာ စည်းမျဉ်းတွေ အမြဲရှိတယ်... ဒုတိယအကြီးအကဲ ဒါကို မေ့သွားပြီလား..."

ပထမအကြီးအကဲက ဘေးမှ ထောက်ခံပြောဆိုလိုက်သည်။

"သိပ်ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်..."

ယီယွမ်လုံက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ထုတ်ပြီး ဖီးနစ်တော်ဝင်သွေးအနှစ်သာရနဲ့ ကောင်းကင်မွှေးရနံ့မြက်ကို လဲလှယ်မယ်..."

"မဟုတ်ဘူး... ဒုတိယအကြီးအကဲ... မင်းအထင်မှားနေတယ်... မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်က တစ်ခုတည်းကိုပဲ လဲလှယ်နိုင်တယ်... နှစ်ခုလုံးကို မဟုတ်ဘူး..."

တတိယအကြီးအကဲက ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုတည်းနဲ့ နှစ်ခုလုံးကို လဲလှယ်လို့ မရဘူး..."

"ခင်ဗျားပါးစပ်ပိတ်ထား..."

ယီထျန်းယွမ်က ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး လူအားလုံး၏ အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ သဘာဝအားဖြင့် အငယ်တန်းများသည် ဝင်ပြောဆိုခွင့်မရှိသော်လည်း ယခုအခါ တတိယအကြီးအကဲကို ပါးစပ်ပိတ်ထားရန် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ..."

တတိယအကြီးအကဲသည် ဒေါသထွက်လာပြီး တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ဝင်ပြောဆိုလာသည့်အတွက် ယီထျန်းယွမ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ စကားဆက်ပြောရန် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်စဉ် ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံသွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ ထူးထူးခြားခြား အလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပြီး ၎င်း၏ အကြည့်များသည် မှုန်ဝါးလာကာ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မိမိအလိုဆန္ဒအတိုင်း မဟုတ်တော့သည့်နှယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူသည် တကယ်ပင် ပါးစပ်ပိတ်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောတော့ပေ။ အခြားသူများသည် တတိယအကြီးအကဲက မည်သို့ဒေါသထွက်မည်ကို ကြည့်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော်လည်း သူသည် တကယ်ပင် ပါးစပ်ပိတ်သွားသည်။

"ဒီဟာသပြဇာတ်ကို အဆုံးသတ်ရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ... မင်းကို စကားတွေ အများကြီးပြောခွင့်ပေးခဲ့ပေမဲ့ အသုံးဝင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တစ်ခုမှ မရှိဘူး... အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ စကားတွေပဲ ပြောနေတာ... အခုတော့ မင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နှလုံးသားကို ငါသိအောင် ကြည့်လိုက်ဦးမယ်..."

ယီထျန်းယွမ်သည် အလျင်စလို ထိန်းချုပ်ရန် မလုပ်ခဲ့ပေ။ အဓိကအကြောင်းမှာ ဤသူသည် မည်သို့ပြောဆိုမည်၊ မည်သို့ဖုံးကွယ်မည်ကို ကြည့်ရှုလိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက်မှ ပြတ်သားစွာ ထိန်းချုပ်ပြီး ၎င်း၏ အကြောင်းပြချက်များကို မည်သို့ဖွင့်ဟမည်ကို ကြည့်ရှုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

အခန်း ၇၁၁ ပြီးပါပြီ။