သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲ

သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲဟုတ်လား...

လူအများစုသည် မှင်တက်မိသွားကြသည်။ ဤကောင်လေးသည် စိတ်မထိန်းနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေပြီလားဟု ထင်မိကြသည်။ သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းသည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် သူ့ကို သတ်ပစ်ရန် အခွင့်အရေးကို လိုလားနေခဲ့ပြီး ယခုမူ သူကိုယ်တိုင်က သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲကို အဆိုပြုလိုက်သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မိုက်မဲလှသည်ဟု ထင်ရသည်။

"မလုပ်နဲ့... ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ယီယွမ်လုံက အလျင်အမြန် တားမြစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူ့ရှေ့တွင်ရှိသူမှာ သူ၏မြေးဖြစ်ပြီး မိမိမြေးကို ကျားနှင့်ယှဉ်ရန် လွှတ်ပေးရိုးမရှိပေ။

"ကောင်းပြီ..."

တတိယအကြီးအကဲက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါက မင်းကိုယ်တိုင်ပြောလိုက်တာနော်... ပြန်ပြောင်းလို့ မရတော့ဘူး... မင်းက ငါတို့နှစ်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်ရင်ဆိုင်မယ်ဆိုပြီး ပြောခဲ့တာမဟုတ်လား... ဒီကောင်လေးကတော့ တကယ်ကို ရိုင်းစိုင်းလွန်းတယ်... တစ်ယောက်ချင်းတိုက်ရင်တောင် ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် တော်ပါပြီ..."

"ဟုတ်တယ်... ငါက မင်းတို့လို အရှက်မဲ့တဲ့ လူယုတ်မာ မဟုတ်ဘူး... ပြောပြီးရင် ပြန်ပြောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါပြောတာက မင်းတို့နှစ်ယောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တက်လာရမယ်လို့... တစ်ယောက်ချင်း မဟုတ်ဘူး... ရှင်းလား..."

အင်အားပြည့်ဝလှသည်။ လုံးဝအင်အားပြည့်ဝလှသည်။ အကြီးအကဲနှစ်ဦးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်မည်ဟူသည့် စိတ်ကူးသည် သူ၏ခေါင်းကို မြင်းသံခွာဖြင့် ကန်ခံထားရသလို ဖြစ်နေသည်ဟု ထင်ရသည်။

ဤသည်ကို ကြားရသည့်အခါ အင်အားပြည့်ဝသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လူအများက ယီထျန်းယွမ်၏လုပ်ရပ်သည် မိုက်မဲသည်ဟု ခံစားမိကြသည်။ တစ်ယောက်ချင်းရင်ဆိုင်ရန်မလွယ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင် သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲအဖြစ် နှစ်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်ရင်ဆိုင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်မှာ အမှန်ပင် မိုက်မဲလှသည်။

ကျော့လင်ဟယ်တို့၏ မျက်နှာများသည်လည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤသည်မှာ အလွန်အန္တရာယ်များသည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အကြီးအကဲများဖြစ်သည့်အလျောက် စွမ်းရည်မရှိဘဲ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့ပူးပေါင်းလျှင် မည်သူမဆို အနိုင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

"သား... ဒါက လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး... သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ရိုးရှင်းတဲ့အဆင့်မဟုတ်ဘူး..."

ကျော့လင်ဟယ်က အလျင်အမြန် တားမြစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အမေ... မတားပါနဲ့တော့... သားဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ..."

ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မ... မပြောပါနဲ့တော့... ထျန်းယွမ်ကို ယုံကြည်လိုက်ပါ..."

ရှီရွှေယွမ်က ကျော့လင်ဟယ်၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အေးဆေးနေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

သူမသည် အစမှအဆုံးထိ စိတ်မပူပန်ခဲ့ပေ။ ယီထျန်းယွမ်ကို အကန့်အသတ်မရှိ ယုံကြည်ထားသည်။ အကယ်၍ တစ်နေ့တွင် ယီထျန်းယွမ်သေဆုံးသွားခဲ့ပါက သူမလည်း အတူသေဆုံးရန် ရွေးချယ်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ကြီးကြီးမားမားမဟုတ်ပေ။

"ဒါပေမဲ့... သူတို့က အကြီးအကဲနှစ်ယောက်လေ..."

ကျော့လင်ဟယ်သည် စိတ်ပူပန်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားကို မြင်ဖူးသော်လည်း ဤအကြီးအကဲနှစ်ဦးသည် သာမန်အကြီးအကဲများမဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်သိုင်းပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အပြင်ဘက်ရှိ ဓားပြများထက် များစွာသာလွန်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဓားပြများသည် အခြေခံအဆင့်ကောင်းကင်သိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အထက်တန်းစားကောင်းကင်အဆင့်သိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံကြသည်။ သိုင်းပညာတစ်ခုတည်းတွင်ပင် ကွာခြားမှုသည် များစွာကြီးမားပြီး တူညီသောအဆင့်တွင် မဟုတ်ပေ။

သိုင်းပညာသည် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကွာခြားမှုများစွာရှိသည်။ တူညီသောအဆင့်တွင် အထက်တန်းကောင်းကင်အဆင့်သိုင်းပညာသည် တူညီသောအဆင့်ရှိ သာမန်သူများကို လုံးဝချေမှုန်းနိုင်ပြီး အဆင့်တစ်ခုမှ နှစ်ခုအထိ ကျော်လွှားတိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

ပထမအကြီးအကဲသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အထွတ်အထိပ်ရှိသူဖြစ်ပြီး သူတော်စဉ်နယ်ပယ်ရှိသူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ပါက အနည်းဆုံး ရာချက်ကျော်အထိ ရှုံးနိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။

ယခုမူ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်နက်ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲနှင့် မထူးခြားပေ။

"သား... မင်းက ဒီလောက်အလျင်စလိုမလုပ်ရဘူး... မင်းဒေါသထွက်နေတာ ငါသိတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်က ဒီလောက်ရိုးရှင်းတဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး... သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲလုပ်မယ်ဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင်လုပ်မယ်..."

ယီယွမ်လုံက အံများကို ကျစ်ကျစ်ကြိတ်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် ထရပ်လိုက်သည်။

"သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲကို ငါလုပ်မယ်... ပြစ်ဒဏ်ခံရမယ်ဆိုရင်တောင် ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဖျက်ဆီးခံရလည်း ငါလုပ်မယ်... သားကို ဒီတာဝန်ထမ်းရွက်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး..."

သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြစ်ဒဏ်ခံရရန်ပင် အသင့်ဖြစ်နေပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးနှင့် အဆုံးထိ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်သွားလာနေသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်နေရလျှင် နှလုံးသားထဲတွင် နတ်ဆိုးဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့တွင် ဒေါသအားလုံးကို ဖောက်ခွဲပစ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

"အဘိုး... ကျွန်တော်သူတို့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ပါတယ်..."

ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့ကို ယုံပါ..."

ယီထျန်းယွမ်သည် ယီယွမ်လုံကို မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပသောအလင်းရောင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ယီယွမ်လုံသည် သူ၏သားဖြစ်သူ၏ ယုံကြည်ချက်ခိုင်မာသော အကြည့်များကို မြင်လိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုစဉ်က အားလုံးက တားမြစ်ခဲ့သော်လည်း သူသည် ကျော့လင်ဟယ်နှင့် လက်ထပ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သူသည် ယခုအခါ ပြောင်းလဲမရနိုင်တော့မှန်း သိလိုက်ပြီး သူ၏မြေးကို လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်ခွင့်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်... ဒီသေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲကို အသိအမှတ်ပြုပါသလား..."

ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက လုံးဝကိုယ်ပိုင်ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုပဲ... ဘယ်အင်အားစုနဲ့မှ မသက်ဆိုင်ဘူး... ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ကိုယ်ပိုင် သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲပဲ..."

အခြားသူများက သူ၏ခေါင်းကို မြင်းကန်ခံထားရသည်ဟု ထင်ကြသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအားကို သိသူများကမူ ၎င်းသည် ဟာသမဟုတ်မှန်း သိကြသည်။ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံဖြစ်စေ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူသည် ၎င်းကို ဖြတ်သန်းနိုင်သည်။

စိုကယ်ဖုန်းသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲကို တားမြစ်ထားခြင်းမရှိဘူး... အထူးသဖြင့် ပြင်ပလူတွေအတွက်ပေါ့... မင်းတို့အားလုံး သဘောတူရင် ငါကိုယ်တိုင် သက်သေအဖြစ် လုပ်ပေးနိုင်တယ်..."

ယီထျန်းယွမ်သည် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ မျိုးနွယ်မဟုတ်ဟု ဆိုထားသည်ပင်။ သူသည် ၎င်းတို့တွင် မပါဝင်ခဲ့ပေ။

"မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ယီထျန်းယွမ်က ကျေးဇူးတင်စကားပင် ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို ဆွဲထည့်လိုခြင်း မရှိပေ။ သူသည် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ အင်အားကို အားကိုးလိုသေးသည်။ ထို့အပြင် သူ၏ဖခင်နိုးလာသည့်အခါ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ ပျက်စီးနေသည်ကို မြင်လိုမည်မဟုတ်ပေ။

"ကောင်လေး... မင်းပြောတာ မမှားဘူးမဟုတ်လား... ငါတို့အနိုင်ရရင် မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားဝတ်စုံအစုံကို ငါတို့ကို ပေးမယ်ပေါ့... ပြီးတော့ သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲဆိုတော့ ဘယ်သူသေသေ ဘယ်သူရှင်ရှင် အကျိုးဆက်နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူးမဟုတ်လား...”

တတိယအကြီးအကဲက ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်လက်ထဲရှိ လက်နက်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာတော့မည်ဟူသည့် အမူအရာဖြင့်ပင်။

သူသည် မေးခွန်းများစွာကို ဆက်တိုက်မေးမြန်းလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားဝတ်စုံအစုံသည် အလွန်ရှားပါးပြီး သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲသည် ပို၍ပင် ကြီးမားသော အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်... သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲဆိုတော့ ဘယ်သူသေသေ ဘယ်သူရှင်ရှင် မသက်ဆိုင်ဘူး... မင်းတို့ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို သတ်နိုင်ရင် ဒီဝတ်စုံအစုံက မင်းတို့အတွက်ပဲ... ငါက ဒီနတ်ဘုရားဓားတစ်ချောင်းကိုပဲ သုံးမယ်... ကျန်တဲ့အရာတွေကို ဝတ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ထပ်မံရှင်းပြလိုက်သည်။

ပထမအကြီးအကဲနှင့် တတိယအကြီးအကဲတို့၏ မျက်လုံးများသည် တောက်ပလာပြီး ချက်ချင်းသဘောတူလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး... သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲပဲ..."

၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာများ ပြည့်နှက်လာသည်။ သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲဖြစ်သည့်အလျောက် ယီထျန်းယွမ်ကို လုံးဝလွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ ယခင်က ယီထျန်းယွမ်သည် တတိယအကြီးအကဲကို ဖော်ထုတ်စေခဲ့သည့်အတွက် ၎င်းတို့သည် သူ့ကို လွှတ်ပေးရန် မရည်ရွယ်ပေ။

ထိုအခါတွင် သူ၏အသက်သာမက နတ်ဘုရားဝတ်စုံအစုံပါ ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်ပင် အသက်နှင့်ပစ္စည်းပါ ဆုံးရှုံးရမည်ဖြစ်သည်။

အခြားသူများသည် ခေါင်းယမ်းလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အကြီးအကဲနှစ်ဦး၏ ရှက်ဖွယ်မျက်နှာစာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ဘက်ကမူ ပို၍ပင် မိုက်မဲသည်ဟု ထင်ကြသည်။ မိုက်မဲသူကို မည်သူမျှ သနားမည်မဟုတ်ပေ။

"တိုက်ပွဲအတွက် နေရာက ဘယ်မှာလဲ..."

ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီနေရာမှာပဲ လုပ်လိုက်ကြတာပေါ့... အပြင်ထွက်စရာမလိုဘူး... ဒီနန်းဆောင်ကြီးကို မင်းတို့ ဖျက်ဆီးနိုင်ရင် မင်းတို့ရဲ့စွမ်းရည်ကို အသိအမှတ်ပြုမယ်..."

စိုကယ်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဒီနေရာမှာပဲ ရွေးမယ်... ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးမဟုတ်လား..."

ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး... ငါတို့အတွက်က ဘယ်နေရာမှာပဲဖြစ်ဖြစ် အတူတူပဲ..."

တတိယအကြီးအကဲက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ငါတို့နှစ်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်ရင်ဆိုင်လို့ ရတယ်လို့ပြောပေမဲ့ ငါတို့က မင်းရဲ့အဘိုးအရွယ်တွေဖြစ်နေတော့ မင်းကို အားသာမှုမယူချင်ဘူး... ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့ပဲ မင်းကို ရင်ဆိုင်မယ်..."

"စိတ်ကြိုက်ပဲ... မင်းက ဒီလိုသေဖို့ အလျင်လိုနေတယ်ဆိုရင် ငါက လက်ခံတယ်..."

ယီထျန်းယွမ်က လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အခုထွက်လာလို့ ရပြီ..."

ဤအချိန်တွင် လူအားလုံးသည် အနည်းငယ်နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့အတွက် တိုက်ပွဲအတွက် နေရာပေးလိုက်သည်။ နန်းဆောင်ကြီးသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး နေရာအနှံ့ထွက်ပြေးမနေသရွေ့ တိုက်ပွဲအတွက် လုံလောက်သည်။

"ကောင်လေး... မင်းကတော့ တကယ်ကို ရိုင်းစိုင်းနေတာပဲလား..."

တတိယအကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါလည်း ဧည့်ဝတ်မကျေနိုင်တော့ဘူး... လက်နက်မှာ မျက်လုံးမရှိဘူး... ဒုတိယအကြီးအကဲ... မင်းက ဆံပင်ဖြူသူဖြစ်ပြီး ဆံပင်မည်းသူကို ဆုံးရှုံးရမယ်ဆိုရင် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့နော်..."

တတိယအကြီးအကဲက လက်ကို တစ်ချက်လှုပ်လိုက်သည့်အခါ ရှည်လျားသော တုတ်တစ်ချောင်းသည် သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ တုတ်ဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ နတ်ဘုရားလက်နက်သည် များစွာအားသာချက် မယူနိုင်ပေ။

တိုက်ပွဲသည် ချက်ချင်းစတင်တော့မည်ဖြစ်ပြီး လူအများက ဤတိုက်ပွဲတွင် မည်သည့်သံသယမျှ မရှိသလို တတိယအကြီးအကဲသည် အနိုင်ရမည်ဟု ယူဆကြသည်။

အခန်း ၇၁၆ ပြီးပါပြီ။