ခွင့်လွှတ်ပေးရန် တောင်းပန်ခြင်း

စိုကယ်ဖုန်း၏ ရက်စက်မှုသည် လူအများ၏ နှလုံးသားကို တုန်ခါစေသည်။ ၎င်းတို့၏ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်သည် ညှာတာထောက်ထားခြင်းမပြုဘဲ အကူအညီပေးရန် ငြင်းဆိုပြီး စကားတစ်ခွန်းပင် မပြောပေ။

ဤသည်မှာ လူအများကို အံ့အားသင့်စေသည်။ ရှေ့တွင်ရှိသော ဤသူနှစ်ဦးသည် အကြီးအကဲများဖြစ်ပြီး ဤအကြီးအကဲနှစ်ဦးကို ဤသို့ပင် သေဆုံးခွင့်ပြုမည်လား။ ဤသည်မှာ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ပိုမိုဆိုးရွားစေမည်မဟုတ်ပါလား။

ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသည် မူလကပင် အခြေအနေဆိုးရွားနေပြီး အင်အားကြီးသူများ ရှားပါးလှသည်။ အမည်ခံအင်အားကြီးနိုင်ငံဟု ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားလှသည်။

အဓိကအချက်မှာ ပထမအကြီးအကဲသည် အနာဂတ်တွင် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည့် ကျင့်စဉ်အဆင့်ရှိသူဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူတစ်ဦးကို ဤသို့ပင် သေဆုံးခွင့်ပြုမည်လား။ သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲသည် မမှားသော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ ရှုံးနိမ့်ပြီးဖြစ်သည်။

အနည်းငယ်မျှ အကျိုးဆက်ပေးဆပ်ပြီး တန်ဖိုးအချို့ဖြင့် ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်ရွေးယူနိုင်သည်မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် စိုကယ်ဖုန်းသည် ထိုသို့မပြုဘဲ ဘေးမှ ကြည့်နေရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

"မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော့အဖေကို ကယ်ပေးပါလို့ တောင်းဆိုပါတယ်..."

ဤအခါတွင် ပထမအကြီးအကဲ၏သားနှင့် ဆက်နွယ်သူများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဒူးထောက်လျက် တောင်းပန်လာကြသည်။ ပထမအကြီးအကဲသည် ယီရှင်းချန်တို့ကို ဝိုင်းဖမ်းရန် သွားခဲ့သည်မှာ မမှားသော်လည်း ၎င်းတို့နှင့် မည်သည့်ဆက်နွယ်မှုမှ မရှိပေ။ ၎င်းတို့အတွက် ဆွေမျိုးမဟုတ်သရွေ့ မည်သို့ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်ပေ။

"မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော်တို့ အကုန်လုံးပေးဆပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

လူအများသည် ဒူးထောက်လျက် စိုကယ်ဖုန်းအား အကြီးအကဲနှစ်ဦးကို ကယ်တင်ရန် တောင်းပန်ကြသည်။ ယီရှင်းချန်၏ အသက်ရှင်သေဆုံးမှုသည် ၎င်းတို့အတွက် မထီမဲ့မြင်ပြုစရာဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် အကြီးအကဲနှစ်ဦးကိုသာ ကယ်တင်လိုကြသည်။

"မင်းတို့ ငါ့ကို ဒီလိုပြောတာနဲ့မရဘူး... တောင်းပန်ချင်ရင် ယီရှင်းချန်ရဲ့သားဆီ သွားပြီး တောင်းပန်လိုက်စမ်းပါ..."

စိုကယ်ဖုန်းသည် မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားသည် အလွန်ကြီးမားကြောင်း ခံစားမိသည်။ ဤမျှငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်တွင် ဤသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်သည်။ အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်ကို လေးစားမှုမထားပါက နောင်တရမည်မှာ သေချာသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ စိတ်ထဲရှိ အမှန်တကယ်အတွေးဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ဆန္ဒကို မလိုက်လျောပါက ၎င်းတို့သည် ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို လက်လွှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်အမှားမျှ မကျူးလွန်ခဲ့ပေ။

သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲကို ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် သဘောတူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူဖြစ်ခဲ့ပါက မည်သူကမျှ လက်စဖျောက်မည်မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ခန္ဓာကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်ပစ်ပြီးသားဖြစ်မည်။ ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကဲ့သို့ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းမဟုတ်ပေ။

၎င်းတို့၏ မျက်နှာများသည် တင်းမာသွားပြီး သို့သော် ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ ပြေးသွားကာ သူ့ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လျက် ပထမအကြီးအကဲနှင့် တတိယအကြီးအကဲကို လွှတ်ပေးရန် တောင်းပန်ကြသည်။

"သခင်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပထမအကြီးအကဲကို လွှတ်ပေးပါလို့ တောင်းဆိုပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရတနာအားလုံးကို ပေးဆပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

"ပထမအကြီးအကဲတို့ရဲ့ ရတနာအားလုံးကို ပေးဆပ်မယ်... သူတို့ကို လွှတ်ပေးပါလို့ တောင်းဆိုပါတယ်..."

တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တောင်းပန်ကြပြီး အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဆွေမျိုးများသည် အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် မလိုလားမှုများ ရှိနေသော်လည်း ဤသည်မှာ လက်တွေ့ဖြစ်သည်။ စွမ်းအားကွာဟမှုကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤလူအုပ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့မိဘတွေကို ဝိုင်းဖမ်းပြီး တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့အခါ မင်းတို့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ ဘာတွေစဉ်းစားနေခဲ့လဲ... ငါ့အဖေရဲ့ စွမ်းအားက နည်းနည်းပိုသန်မာနေခဲ့ရင် သူတို့ သေသွားပြီးသားဖြစ်မှာပဲ... ငါကိုယ်တိုင်ကလည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက အဆိပ်ခတ်ခံခဲ့ရတယ်... အဆိပ်ကို မဖြေနိုင်ခဲ့ရင် ငါလည်း သေသွားပြီးသားဖြစ်မယ်... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သူတို့ဒီလိုလုပ်တဲ့အခါ ဒီအကြောင်းကို တစ်ချက်လောက်တောင် စဉ်းစားခဲ့ကြလား..."

"မင်းတို့ကိုယ်တိုင် မေးကြည့်ပါဦး... ငါတို့က ဒီလိုလုပ်ပြီး အကြီးအကဲနှစ်ယောက်ကို ဝိုင်းဖမ်းပြီး သတ်ဖြတ်မယ်... မင်းတို့ရဲ့ ကလေးတွေကို အဆိပ်ခတ်မယ်ဆိုရင် မင်းတို့ ငါ့ကို လွှတ်ပေးမှာလား..."

သူ၏အသံသည် သိပ်မကျယ်လောင်သော်လည်း စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲသို့ အားပြင်းစွာ ထိုးဆောင့်ဝင်ရောက်သွားပြီး အလွန်အံ့အားသင့်စရာဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် သတင်းတစ်ခုရရှိခဲ့သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် အကြီးအကဲနှစ်ဦးကို လုံးဝလွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ဤအခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက လုံးဝလွှတ်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

"သခင်ကြီး... ရက်ရောစွာ ခွင့်လွှတ်ပေးပါလို့ တောင်းဆိုပါတယ်... အရာအားလုံး ပြီးသွားပြီပဲ... ပထမအကြီးအကဲကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးပါ... ကျွန်တော်တို့အားလုံး သခင်ကြီးကို အလွန်ကျေးဇူးတင်မှာပါ..."

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... ရက်ရောစွာ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ... ကျွန်တော်တို့ အလွန်ကျေးဇူးတင်မှာပါ..."

၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်အား အကြီးအကဲနှစ်ဦးကို လွှတ်ပေးရန် အကြိမ်ကြိမ် တောင်းပန်ကြပြီး "ရက်ရောစွာ ခွင့်လွှတ်ခြင်း" ဆိုသည့် စကားစုကိုပါ ထုတ်သုံးလာကြသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ယီထျန်းယွမ်အတွက် မည်သည့်အဓိပ္ပါယ်မျှ မရှိပေ။

"သနားစရာပဲ... ငါက ရက်ရောစွာ ခွင့်လွှတ်တတ်တဲ့သူမဟုတ်ဘူး... ငါကိုယ်တိုင်ကလည်း သူတော်ကောင်းတစ်ယောက်လို့ တစ်ခါမှ မပြောဖူးဘူး..."

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အခုတောင် သူတို့နှစ်ယောက်က နောင်တမရဘဲ အမှားကို အမျိုးမျိုး ဆင်ခြေပေးနေသေးတယ်... ငါ့အဖိုးကိုတောင် ဒီထဲ ဆွဲထည့်ဖို့ ကြိုးစားနေသေးတယ်... မျိုးနွယ်သားချင်းကိုတောင် ဒုက္ခပေးကြတဲ့သူတွေကို ဒီမှာ ထားထားတာက အရင်းအမြစ်တွေကို ဖြုန်းတီးရုံပဲ..."

ယီထျန်းယွမ်သည် မြေပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေသော အကြီးအကဲနှစ်ဦးကို ကြည့်လျက် ဤတောင်းပန်နေသော တပည့်များကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

မည်သို့ပင် တောင်းပန်ကြစေကာမူ ယီထျန်းယွမ်သည် ရေစက်မျှပင် စိမ့်ဝင်မသွားဘဲ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသော အကြီးအကဲနှစ်ဦးကို ကြည့်နေသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်များသည် ထက်ဝက်ကျော် ကုန်ဆုံးပြီးသားဖြစ်သည်။

ကျော့လင်ဟယ်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်လျက်ရှိပြီး ၎င်းတို့ကို လွှတ်ပေးရန် အနည်းငယ်မျှ စိတ်ကူးမရှိပေ။ ယီယွမ်လုံပင်လျှင် ယီထျန်းယွမ်အား လွှတ်ပေးရန် မတိုက်တွန်းခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ရက်စက်သူများဖြစ်ကြပြီး သူတို့အားမည်သို့ဆက်ဆံရမည်ကို သိရှိကြသည်။

သူတစ်ပါးက ၎င်းတို့အား ကျေးဇူးပြုပါက ၎င်းတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ပြန်လည်ပေးဆပ်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတစ်ပါးက ရန်ငြိုးဖွဲ့ပါက ၎င်းတို့သည် အဆုံးထိ လက်စားချေမည်ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်... ထပ်မခံနိုင်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ခွင့်ပြုတယ်..."

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ကို နောက်ဆုံးဂုဏ်သိက္ခာတစ်ခုပေးတာပဲ... ဒါက မင်းတို့ကို သနားလို့မဟုတ်ဘူး... ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို လေးစားလို့ပဲ..."

လူအများက ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်စုံတစ်ခုပြောလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့ကို မိမိကိုယ်ကို သတ်သေရန်သာ ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မိမိကိုယ်ကို သတ်မသေပါက ယုံမင်ဝိညာဉ်တစ္ဆေ၏ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ဆက်လက်ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ၎င်းတို့တွင် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုသာရှိသည်။ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေရန် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်များ ဝါးမျိုခံရသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

"မင်း... မင်း သေမဲ့ကောင်... ငါ မင်းကို ထာဝရမလွတ်မြောက်နိုင်အောင် ကျိန်စာတိုက်မယ်..."

မြေပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေသော ပထမအကြီးအကဲသည် အားတင်းထပြီး လက်ဖဝါးကို မိမိဦးခေါင်းသို့ ရိုက်ချရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် လက်ဖဝါးရိုက်ချလိုက်ချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် လေထဲမှ တစ်ချက်ရိုက်လိုက်ရာ ၎င်းသည် လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

"ငါ့ကို ထာဝရမလွတ်မြောက်နိုင်အောင် ကျိန်စာတိုက်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်... မင်းတစ်ယောက်ထပ်တိုးလာတာနဲ့ ဘာမှထူးခြားမှာမဟုတ်ဘူး... ငါက မင်းကို ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ သေခွင့်ပေးဖို့ စဉ်းစားခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ သနားစရာပဲ... ငါ့ကို ကျိန်စာတိုက်တာကို ငါက သိပ်မုန်းတယ်..."

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို ကျိန်စာတိုက်ချင်တယ်ဆိုတော့ မင်းကို ကျိန်စာတိုက်ဖို့ လုံလောက်အောင် အခွင့်အရေးပေးမယ်..."

ထို့နောက် သူသည် ပထမအကြီးအကဲထံသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီး ၎င်း၏ဦးခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အားပြင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်ဝိညာဉ်ကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်ပြီး မီးလျှံတစ်ခုကို လွှတ်ထုတ်ကာ အဆုံးမရှိ လောင်ကျွမ်းစေလိုက်သည်။

ပထမအကြီးအကဲသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေပြီး ယခင်ထက် သောင်းချီပိုမိုပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။

"အ... မိုက်ရိုင်းတဲ့ကောင်... ငါ... ငါ မင်းကို သေစေချင်တယ်... ငါ... ငါ..."

ပထမအကြီးအကဲသည် စကားပင် ပြတ်သားစွာ မပြောနိုင်တော့ဘဲ ဤမီးလျှံဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေရင်း နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် လူအုပ်ကြီးကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို အတင်းအကြပ် ဆွဲထုတ်နိုင်သည်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ။ သူသည် အမှန်တကယ် နတ်ဆိုးတစ်ဦးအလား ဖြစ်နေသည်။

ဘေးတွင် ဆဲဆိုရန် ပြင်ဆင်နေသော တတိယအကြီးအကဲသည် စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော အင်အားကို အသုံးပြုကာ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မိမိခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဓားပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။ ဓားရှည်သည် ၎င်း၏ နှလုံးကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး လုံးဝသေဆုံးသွားသည်။

သူ့တွင် ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ရန် အင်အားမရှိတော့ဘဲ မိမိခန္ဓာကိုယ်၏ အလေးချိန်ဖြင့် ဖိချလိုက်ရုံဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထိုးသွင်းသတ်သေလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ့တွင် အင်အားကျန်ရှိသေးပါက ယီထျန်းယွမ်အား အသက်ကို စွန့်လွှတ်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်မည်ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို သတ်သေရန် ရွေးချယ်မည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် လုံးဝအသက်မဲ့သွားပြီး မြေပေါ်တွင် လဲကျကာ မလှုပ်ရှားတော့ပေ။ သွေးများသည် မြေပေါ်သို့ စီးကျလာသည်။ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေရမည်ကို အလွန်ကြောက်ရွံ့သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ကို ယုံမင်ဝိညာဉ်တစ္ဆေ၏ ဝါးမျိုနေမှုမှ လာသော နာကျင်မှုသည် သူ့ကို မိမိကိုယ်ကို သတ်သေရန် ရွေးချယ်စေခဲ့သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဘေးတွင် မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ ရပ်နေသည်။ သူ့အနားရှိ လူများကို ထိခိုက်သူမည်သူမဆို သေမည်မလွဲပေ။

အခန်း ၇၂၀ ပြီးပါပြီ။