အခန်း (၁၈၃)

ဂါးရက်သည် သူ၏ သုတေသနလမ်းကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်ကျေနပ်အားရနေသည်။

ဆေးပညာနယ်ပယ်တွင် အမျိုးမျိုးသောပြွန်များအတွက် အသုံးချမှုများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိသည်။ နှာခေါင်းမှ အစာသွင်းပြွန်၊ အစာအိမ်ပြွန်၊ လေပြွန်ပြွန်၊ အစာအိမ်မှန်ပြောင်း၊ လေပြွန်မှန်ပြောင်း၊ ဆီးပြွန်ပြွန်၊ စအိုပြွန်၊ အူမကြီးမှန်ပြောင်း၊ အမျိုးမျိုးသော ဒဏ်ရာပျောက်ကင်းသည့်ကာလများအတွက် သို့မဟုတ် ရင်ဘတ်ဖောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းဗိုက်ဖောက်ခြင်းတို့နောက်ပိုင်းတွင် အသုံးပြုသည့် ရေထုတ်ပြွန်များကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းရသော ကိရိယာများ...

ထို့နောက် သွေးကြောထဲ ဆေးသွင်းသည့် ပြွန်များ၊ ကျောက်ကပ်ဆေးပြွန်များ၊ ပုံရိပ်ဖော်ပြွန်များနှင့် ကုသရေးဆိုင်ရာ ပြွန်များ...

အရင်က ဂါးရက်တွင် ဆီလီကွန် သို့မဟုတ် ရာဘာပြွန်များ မရှိသလို ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အဆင့်မီ ပလတ်စတစ်များလည်း မရှိ၍ အမျိုးမျိုးသော ပြွန်များကို မထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုမူ သူ၏လက်ထဲတွင်ရှိသော အပင်ဖန်တီးခြင်းစွမ်းရည်ဖြင့် ၎င်းတို့ကို သူ့ဘာသာသူ ဖန်တီးနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် အသုံးဝင်သောကုသခြင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်သစ်ပင်က တောက်ပစွာ လင်းလက်လာခဲ့သည်။

သွေးကြောထဲ ဆေးသွင်းခြင်းကဲ့သို့ အရာများကို သူ မလုပ်ဆောင်နိုင်သေးသော်လည်း (အဓိကအားဖြင့် လုံလောက်သော သန့်စင်ပြီး ပိုးသတ်ထားသည့် အရည်များကို မထုတ်လုပ်နိုင်သောကြောင့်) အသက်ရှူကျပ်နေသော လူနာများအတွက် လေပြွန်ပြွန်ထည့်ခြင်း သို့မဟုတ် သတိမေ့နေသော လူနာများအတွက် နှာခေါင်းမှ အစာအိမ်ပြွန်ထည့်ခြင်းကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းဆောင်တာများတွင် ယခုအခါ သူသည် ကျွမ်းကျင်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤအရာများက သူ့အတွက် စိန်ခေါ်မှု မဟုတ်တော့ပေ။

ဂါးရက်၏ မျက်လုံးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပနေပြီး အကြီးအကဲဝုဒ်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ အကြီးအကဲဝုဒ်က သူ့ကို အံ့သြစွာ ကြည့်နေသည်။

"...မင်း ဘာကို တိတိကျကျ ဖန်တီးလိုက်တာလဲ"

ထို့နောက် သူသည် စပျစ်နွယ်ပင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဂါးရက်သည် အခေါင်းပေါက်ပြွန်တစ်ခုတည်းသာ ဖန်တီးခဲ့မည်ဆိုပါက သူသည် ထိုမျှလောက် အံ့သြမည်မဟုတ်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုသို့ နှစ်ကြိမ်သုံးကြိမ် ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသည်။ တစ်ကြိမ်မှာ အစာအိမ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းခဲ့ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်တွင် အူထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ နှစ်ကြိမ်စလုံးတွင် သိသိသာသာ ထိရောက်မှုရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် ဒုတိယအကြိမ်က ပို၍ ထိရောက်ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အရာက ဘာလဲ။

၎င်းသည် ပုံမှန်အတိုင်း အထူရှိပြီး လက်မ၏ထက်ဝက်ခန့် အချင်းရှိသည်။ သူကိုင်ထားသည့် အစွန်းနှစ်ဖက်မှာ အထူးဖောင်းကားနေသည်။ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ လက်ချောင်းတစ်ချောင်း၏ အရှည်နှင့် အထူခန့်ရှိသည်။

အခြားတစ်ဖက် အစွန်းအနီးတွင် ဘောလုံးပုံသဏ္ဌာန် အဖုတစ်ခု ရှိနေပြီး ထိပ်ဖျားက ပွင့်မနေဘဲ ချောမွေ့သော မျက်ရည်စက်ပုံစံကဲ့သို့ ပိတ်နေသည်။ အစွန်းနားတွင် လက်သည်းခွံတစ်ချောင်းစာ အရှည်ခန့်တွင် ဆန်စေ့ပုံသဏ္ဌာန် အပေါက်ငယ်လေးနှစ်ခုက မျက်နှာချင်းဆိုင်အနေအထားဖြင့် တည်ရှိနေပြီး တစ်ဖက်ကို အခြားတစ်ဖက်မှ အလွယ်တကူ မြင်နိုင်သည်။

အကြီးအကဲဝုဒ်သည် စဉ်းစားသော်လည်း ၎င်းက ဘာလဲပြောလိုက်သည်ကို မတွေးနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ ဂါးရက်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သောအခါ ဂါးရက်သည် ပြွန်ကို သူ့ပါးစပ်နားသို့ ကိုင်ထားပြီး "Y" ပုံသဏ္ဌာန် ခွထားသည့် အစွန်းတစ်ဖက်ကို ညှစ်ကာ ကျန်တစ်ဖက်ထဲသို့ အားဖြင့် မှုတ်သွင်းလိုက်သည်။

သူ မှုတ်သွင်းလိုက်သည်နှင့် အနည်းငယ် ပျော့နေသည့် ဘောလုံးဝိုင်းလေးက တဖြည်းဖြည်း ဖောင်းလာကာ ပေါက်ခနဲ ပေါက်ထွက်သွားသည်။

"ပေါက်သွားပြီ..."

"မင်း ဘယ်အရွယ် ရောက်နေပြီလဲ။ မင်း ဘောလုံးတွေနဲ့ ကစားနေတုန်းပဲလား"

အကြီးအကဲဝုဒ်က ချွေးသုတ်လိုက်သည်။

ဂါးရက်သည် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် သူ့လက်မောင်းကို လျှော့ချလိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်

သည်။ သူသည် အစက ရိုးရှင်းသော ဆီးထွက်ပြွန်တစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း သူလုပ်နေရင်း သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို စိန်ခေါ်ချင်စိတ် ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ထပ်ပြွန်၊ ဘောလုံးပါ ဆီးထွက်ပြွန်တစ်ခုကို ဖန်တီးမိခဲ့သည်။

ယခုကြည့်လိုက်တော့ သူသည် ၎င်းကို ဖန်တီးခဲ့သော်လည်း မီးပုံးပျံ၏ ခံနိုင်ရည်မှာ မလုံလောက်ဘဲ အနည်းငယ် မှုတ်လိုက်ရုံဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

ဒီလိုဆိုရင်တော့ အသုံးမဝင်ဘူး။

ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အသုံးပြုနေစဉ် ပေါက်ကွဲသွားပါက ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ပြဿနာများ... သူ မစဉ်းစားရဲပေ။

ဂါးရက်သည် စပျစ်နွယ်ပင်ကို ထပ်မံ၍ ကိုင်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့လက်ချောင်းများပေါ်ရှိ ခံစားမှုမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး ချောမွေ့မှုနှင့် ဝေးကွာနေသည်။ ၎င်းသည် အခြေခံ PVC ပြွန်များ၏ ချောမွေ့မှုပင် မရှိသဖြင့် ဆီလီကွန်ရော်ဘာ သို့မဟုတ် သဘာဝရော်ဘာပြွန်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ဆန်းပြားလွန်းသည်။ ဤအရာကို အသုံးမပြုနိုင်ပေ။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ထူးခြားသည့် အရာတစ်ခု ရှိနေသည့် ခံစားမှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်နေသည်။

"အဘိုး ဒီစပျစ်နွယ်ပင်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ဘာလို့... အမွေးတွေ ပါနေတာလဲ"

"မင်းသုံးလိုက်တဲ့ မျိုးစေ့တွေက အမွေးတွေနဲ့ စပျစ်နွယ်ပင်တွေ သဘာဝအတိုင်း ပေါက်တာပဲ"

အကြီးအကဲဝုဒ်က သူ့ကို စကားမပြောနိုင်ဘဲ ကြည့်နေသည်။

ဒီကလေး ဘယ်လိုများ သူ့အသိဉာဏ်ကို သင်ယူခဲ့ပါလိမ့်။

အပင်များအကြောင်း နားလည်ခြင်း၊ တိရစ္ဆာန်များကို လေ့လာခြင်း၊ သဘာဝကို သိရှိခြင်းတို့သည် အခြေခံသင်ခန်းစာများဖြစ်ပြီး သဘာဝနတ်ဘုရား၏ အစေခံများ၊ ဘုန်းတော်ကြီးအလုပ်သင်များဖြစ်ရန် ရည်မှန်းထားသူများသည် ဒုတိယအဆင့် ဘုန်းတော်ကြီးမဖြစ်မီကပင် ဤအရာများနှင့် ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သည်။ သူ့မှာတော့ ဒုတိယအဆင့် ရောက်လာသည့်တိုင် အခြေခံအချက်များကိုပင် မသိသေးသည်မှာ အတော်ထူးဆန်းလှသည်။

သူတို့က ဘယ်လိုမျိုးစေ့အမျိုးအစားတွေလဲဆိုတာတောင် သူ မသိဘူးလား။

"ဒါဆို... ဘယ်လိုလုပ်ရင် ပိုချောမွေ့အောင် လုပ်လို့ရလဲ"

"မျိုးစေ့ပြောင်းပါ"

အကြီးအကဲဝုဒ်သည် ဂါးရက်ကို အတွင်းဘက်ရှိ ဗီရိုကြီးတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ဗီရို၏ ဒီဇိုင်းသည် မှော်ပစ္စည်းအရောင်းဆိုင်ရှိ ပြကွက်ဗီရိုနှင့် အတိအကျ တူညီသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် တရုတ်ရိုးရာဆေးဝါးဗီရိုနှင့် အတိအကျတူညီသည်။ အကြီးအကဲဝုဒ်သည် အံဆွဲတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖွင့်လိုက်ရာ ဂါးရက်သည် အထဲသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါင်းမူးသွားသည်။

အံဆွဲသည် အကျယ်အနည်းငယ်ရှိပြီး အမြင့်အနည်းငယ်ရှိကာ တစ်ပေကျော်ခန့် နက်သည်။ ဆေးဆိုင်ကဲ့သို့ အပိုင်းသုံးပိုင်း ပိုင်းထားသည်။ အကြီးအကဲဝုဒ်တွင် ဤကဲ့သို့ အပိုင်းတစ်ဒါဇင်ခန့် ရှိသည်။ အပိုင်းတစ်ခုစီတွင် အပင်မျိုးစေ့များပါရှိပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူညီသည်ကို တွေ့ရသည်။

အချို့မှာ ခုနစ်၊ ရှစ်စေ့ခန့် ပြန့်ကျဲနေပြီး အချို့မှာ အခန်းများ ပြည့်လျှံလုနီးပါး စုပုံနေသည်။

အချို့မှာ ဆံပင်ကဲ့သို့ သေးငယ်လွန်း၍ တစ်ချက်မှုတ်လိုက်ရုံဖြင့် လွင့်သွားနိုင်ပြီး အချို့မှာ ပဲပိစပ်စေ့ခန့် ကြီးမားကာ လက်မခန့်ပင် ကြီးမားသည်။

အချို့မှာ ချောမွေ့ပြီး အချို့မှာ အစက်အပြောက်များပါကာ အချို့မှာ အမွေးများ သို့မဟုတ် အခွံများပင် ပါရှိသည်။

အချို့မှာ နက်မှောင်သော အမည်းရောင်ရှိပြီး အချို့မှာ အဖြူအမည်းရှိကာ တောက်ပသော အရောင်များပါရှိသည့် အစေ့များလည်း ရှိသည်။

ပိုဆိုးသည်မှာ ဆိုင်းဘုတ်များ မရှိခြင်းပင်။

စာရွက်တစ်ရွက်မှ မရှိပေ။

"အဘိုး..."

ဂါးရက်၏ မျက်နှာက ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် အံဆွဲတစ်ခုကို ဖွင့်

လိုက်သော်လည်း ဘာတစ်ခုမှ မသိပေ။ နောက်ထပ်တစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း ဘာတစ်ခုမှ ထပ်မသိပြန်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် တတိယမြောက် အံဆွဲတွင်တော့ သူသိသည့်အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းက အန်နီမေးရှင်းရုပ်ရှင် "Ice Age" တွင် အလွန်ထင်ရှားသည့် ဝက်သစ်ချသီးဖြစ်ရမည်။ စတုတ္ထမြောက် အံဆွဲတွင်တော့ သူ ဘာတစ်ခုမှ ပြန်မသိပြန်...

"ကျွန်တော်က ဆေးပညာရှင်ပါဗျ။ ရုက္ခဗေဒပညာရှင် မဟုတ်ပါဘူး"

ထိုမျှကြီးမားသော ဗီရိုတွင် ဘက်ပေါင်းစုံမှ အံဆွဲ ၅၆ ခုစီ တန်းစီထားသည်ကို ကြည့်လျှင် အနည်းဆုံး အခန်းရာပေါင်းများစွာ ရှိပြီး အခန်းတစ်ခုစီတွင် မတူညီသော မျိုးစေ့အမျိုးအစားများ ပါရှိသည်။

"အဘိုး... ဘယ်မျိုးစေ့က ဘာလဲ။ ဘာလို့ ဆိုင်းဘုတ်တွေ မရှိတာလဲ"

"ဆိုင်းဘုတ်တွေ မလိုဘူး။ မင်းဘာသာမင်း သူ့ကို မေးကြည့်။ မင်း သူ့နဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်ရင် မင်း အဲဒါကို သုံးနိုင်လိမ့်မယ်။ မင်း ဆက်သွယ်လို့ မရရင်တော့ ယူသွားလို့လည်း မင်းအတွက် ဘာမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

ဂါးရက်: "...ဆက်သွယ်လို့ မရဘူး..."

ဆက်သွယ်လို့ မရဘူးဆိုရင်တော့ တစ်ခုချင်းစီကို စမ်းကြည့်ရတော့မည်။ ဂါးရက်သည် အကြီးအကဲဝုဒ်ကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လိုက်ရာ အကြီးအကဲဝုဒ်က သူ့ဘာသာသူ ယူရန် လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် ပြလိုက်သည်။ သူ့ဘာသာသူ ယူရမည်လား။ ဖန်တီးမှု တစ်ကြိမ်စီသည် ဒုတိယအဆင့် စာလုံးပေါင်း၏ စွမ်းအင်ကို သုံးစွဲရပြီး တစ်နေ့လျှင် ငါးကြိမ် စမ်းကြည့်ပါက ၎င်းတို့ကို အကုန်စမ်းကြည့်ရန် ရက်ပေါင်း... ရက်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ခန့် ကြာလိမ့်မည်လား။

ရက်ပေါင်းတစ်ရာပဲ ဖြစ်ပါစေ။

ဂါးရက် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် လူရိုင်းကြီးကို ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံး ယူလာရန် ခေါ်လိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးမှု မရှိဘဲ ဤအခန်းမှ ဆယ်ခု၊ ထိုအခန်းမှ ရှစ်ခုကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ မျိုးစေ့များ ပိုများသော အခန်းများတွင်တော့ သူသည် တစ်ဆုပ်စာ ယူလိုက်သည်။

"မင်း ဒီအိတ်ကို ပစ္စည်းသယ်ဖို့ သုံးနေတာလား"

ဆရာတော် တော်လ်ဂါ ရုတ်တရက် လျှောက်ဝင်လာသည်။ သူသည် ဂါးရက်၏ ကျောပိုးအိတ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာတွင် စကားလုံးပေါင်းများစွာ ပြည့်နှက်

နေသည်။

လူတစ်ဝက်နီးပါး မြင့်ပြီး သားရေနှင့် ကြမ်းတမ်းသော အဝတ်စဖြင့် ပြုလုပ်ထားကာ အောက်တွင် ခါးပတ်ကျယ်ကြီးတစ်ခု ပါရှိသည်။ ၎င်းကို မြေပြင်ပေါ်တွင် မကြာခဏ ချထားသောကြောင့် အနည်းငယ် ညစ်ပတ်နေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သာမန်စွန့်စားရှာဖွေသူများ၊ စစ်သည်တော်များနှင့် တောတွင်းသွားလာသူများသည် ထိုသို့သော အရာများကို သယ်ဆောင်နိုင်သေးသော်လည်း မှော်ဆရာတစ်ဦးက သယ်ဆောင်သည်ကိုမူ...

၎င်းက ပုံရိပ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းပင်။

"အမ် ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ကျွန်တော် ဒါကို မသယ်ပါဘူး..."

ဤကျောပိုးအိတ်ကို ဂါးရက်ကိုယ်တိုင် တောင်တက်သမား၏ ကျောပိုးအိတ်ပုံစံဖြင့် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်းပင်။ ခရီးတိုသွားသည့်အခါ လူရိုင်းကြီးက သယ်ဆောင်ပေးပြီး ခရီးရှည်ဖြစ်၍ လူရိုင်းကြီးသည် အကြီးကြီးကို သယ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပါက ဂါးရက်သည်လည်း သူ့ဘာသာသူ သယ်ဆောင်နိုင်သည်။

"ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ကျွန်တော် ဒီခါးပတ်အိတ်ကို သုံးပါတယ်..."

"ဒီလောက်သေးတဲ့ ခါးပတ်အိတ်က ဘယ်လောက်များ ထည့်နိုင်မှာလဲ"

ဆရာတော် တော်လ်ဂါသည် သူ့မျက်ခုံးများကို ထပ်မံ ပင့်လိုက်သည်။ ဂါးရက်က မငြင်းခုံမီပင် သူသည် သူ့လက်စွပ်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အထည်အိတ်ငယ်လေးတစ်လုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"အတိုင်းအတာအိတ်….အခု မင်းအပိုင်ဖြစ်သွားပြီ"