အခန်း (၁၈၇)

အလင်းတန်းမှော်လား မဟုတ်ဘူး။ အလင်းတန်းနဲ့ ဆင်တူတဲ့ ထောက်လှမ်းရေးမှော်တစ်ခုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကျောက်တွေကို မမြင်ရဘူးလား။

ဂါးရက် ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ ဒီလိုဖြစ်တာကို သူမျှော်လင့်ထားပြီးသားပင်။

ကျောက်တွေက အမှန်တကယ်တော့ အလင်းတန်းနဲ့ မြင်ရတဲ့ အမျိုးအစားနဲ့ အလင်းတန်းနဲ့ မမြင်ရတဲ့ အမျိုးအစားဆိုပြီး ခွဲထားလို့ရတယ်။ ပထမအမျိုးအစားက အလင်းတန်းတွေကို ဖောက်ပြီး မမြင်နိုင်လို့ အလင်းတန်းအောက်မှာ မြင်ရတယ်။ ဒုတိယအမျိုးအစားကတော့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ။ ဥပမာ ဂေါက်အဆစ်ရောင်ရောဂါမှာ အဖြစ်များတဲ့ ယူရစ်အက်ဆစ်ကျောက်တွေက အလင်းတန်းအောက်မှာ မမြင်ရဘူး။

ကံကောင်းစွာပဲ ငါ အာထရာဆောင်းမှော်အသစ်တစ်ခုကို တီထွင်ခဲ့ပြီးပြီ။ ဂါးရက်က ဝဖြိုးတဲ့လူနာကို သူ့ကျောပေါ်မှာ ပက်လက်လှန်စေပြီး ဂလစ်စရင်းကို ယူလာခိုင်းလိုက်တယ်။ ပြီးတော့...

"ဟေး ကျွန်တော့်ကို မထိနဲ့"

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။ မင်းကို ငါထိချင်တယ်လို့ ထင်နေလား။ လက်တွေကို ချလိုက်စမ်း"

ဂါးရက်က နဖူးကချွေးတွေကို သုတ်ရင်း ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

အင်း... ပုံရိပ်ဖော်ဌာနက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက တကယ့်ကို မလွယ်ဘူးပဲ... တကယ်ကို လုံးဝမလွယ်ဘူး။ နေ့တိုင်း စကားနားမထောင်တဲ့ လူနာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြုံရမလဲ။ ပြီးတော့ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ ဆက်ဆံရသေးတယ်။ မဟုတ်ရင် သူတို့က တိုင်ကြားရင်၊ ဆေးဌာနက သိသွားရင် ချက်ချင်း ပိုက်ဆံဖြတ်ခံရမှာ။ လူနာတစ်ယောက်ကို "ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။ မင်းကို ငါထိချင်တယ်လို့ ထင်နေလား" လို့ အော်ကြည့်ပါလား။

အော်ကြည့်လိုက်လေ မင်းရဲ့ပိုက်ဆံအိတ်ပဲ ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။

လူဝကြီးသည် လူရိုင်းကြီး၏ အကြမ်းဖက်ဖိနှိပ်မှုကို ခံရကာ ကုတင်ပေါ်တွင် လှုပ်မရအောင် ဖိချုပ်ထားခံရသည်။ ဂါးရက်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မှော်ပညာဖြင့် ကုတင်ဘေးမှ သစ်သားပြားပေါ်၌ ပုံများဆွဲပြကာ ညင်သာစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မင်း ဆီးသွားလို့မရဘူး။ ဒီနေရာမှာ တစ်ခုခု ပိတ်နေတယ်လို့ သံသယရှိတယ်"

သူ အရောင်ပြောင်းလိုက်ပြီး နီရဲနေသော အစက်တစ်စက်ကို ထည့်လိုက်၏။

"ဘယ်နေရာမှာ ပိတ်နေတယ်။ အရာဝတ္ထုက ဘယ်လောက်ကြီးလဲဆိုတာကို ငါတို့ ကြည့်ဖို့လိုတယ်။ ငါ့အနေနဲ့ သေချာမြင်နိုင်ဖို့အတွက် နတ်ဘုရားမှော်ကို သုံးရမယ်။ မင်းကို တိုက်ရိုက်မကြည့်ဘဲ ငါ ခွဲစိတ်ပေးရလိမ့်မယ်။ မင်းတကယ်ပဲ လိုချင်တာလား"

"ခွဲ... ခွဲ... ခွဲစိတ်"

လူဝကြီးက တုန်ယင်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးပျော့ခွေသွားတော့သည်။

"အရှင်ဘုရား အရှင်ဘုရား... မခွဲစိတ်ပါနဲ့။ ဒါ ကျွန်တော့်ရဲ့ ယောက်ျားပီသမှုပါ။ ကျွန်တော်တို့ နတ်ဘုရားမှော်ပညာကိုပဲ သုံးလို့မရဘူးလား။ ဓားကို မသုံးပါနဲ့"

"ဒီအတိုင်း ဆက်လှုပ်နေရင် ငါ ဘာမှသေချာမမြင်ရတော့ဘူး။ ဒါဆို ဓားပဲ သုံးရတော့မယ်... စိတ်မပူပါနဲ့ နတ်ဘုရားမှော်ပညာနဲ့ မင်းကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်စေရမယ်"

ဂါးရက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဝဖြိုးနေသောလူက လျှပ်စီးလက်သလို အိပ်ချလိုက်ပြီး တုန်ယင်နေသည်။

ခုနကလို လှုပ်လိုက်သောကြောင့် ခုမှပဲ ကြည်လင်လာသည့် အာထရာဆောင်းပုံရိပ်က ပြန်

ပျောက်သွားတော့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မှော်ပညာကို ထပ်ရွတ်ဆိုရပြန်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းသည် တရားထိုင်သည့်အဓိကအရာတွင် ထွင်းထုထားသော မှော်ပညာဖြစ်

သောကြောင့် မှော်ပစ္စည်းများ မလိုအပ်ပေ။ မဟုတ်ပါက သူသည် ပိုက်ဆံတောင်းရလိမ့်မည်ပင်။

ဂါးရက်သည် လက်မတစ်လက်မချင်းစီကို သေချာစကင်ဖတ်လိုက်သည်။

အယ် ဆီးအိတ်က အပြည့်ပဲ။ ၁၀၀၀ ml ကျော်လောက်မယ်။ ဒီအဆင့်ဆိုရင် ကျောက်ကပ်ဖူးတာ ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ ဟင့်အင်း မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။

ဆီးသွားပြီးရင် ငါထပ်ကြည့်ရဦးမယ်။ ဆီးသွားပြီးလို့ ဘာမှပြဿနာမရှိဘူးဆိုရင်တော့ အိုကေပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဆီးသွားပြီးလို့တောင် ကျောက်ကပ်ဖူးနေတုန်းဆိုရင်တော့ ကျောက်ကပ်ကို ဆေးကုဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ ကျောက်ကပ်ထဲမှာ ယူရစ်အက်ဆစ်ကျောက်တွေများ ရှိနေလား မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သေးသေးလေးတွေပဲဆိုတော့ နောက်ကျမှ ရေများများသောက်ဖို့ သတိပေးလိုက်မယ်။

အောက်သို့ ထပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆီးအိတ်က အဆင်ပြေနေသည်။ သို့သော် ဆီးလမ်းကြောင်း အတွင်းတွင်မူ... တကယ်ပင် ကျောက်တစ်လုံး ပိတ်နေသည်။

တစ်လုံးတည်းလည်းမဟုတ်ပေ။ အကြီးဆုံးတစ်ခုက ပုံသဏ္ဌာန်မမှန်ပေ။

ဘယ်လောက်တောင် ကြီးလိုက်တာ... ဝိုး ၁ စင်တီမီတာနီးပါး ရှိနေပြီလား။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ကျောက်ကို ချေဖျက်ဖို့ အတော်လေး အားထုတ်ရလိမ့်မယ်။

"အရှင်မက်သရူး အရှင်မက်သရူး လာကူပါဦး"

ဂါးရက်သည် ကုလားကာကိုဖြတ်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။ လူဝကြီးက အသည်းအသန် တားဆီးရန် ကြိုးစားသည်။

"အရှင်ဘုရား ကျွန်တော့်ကိုပဲ ကုသပေးဖို့ လိုတာကို ဘာလို့ အရှင်မက်သရူးကို ခေါ်တာလဲ"

"ငါ့ရဲ့ မှော်ပညာနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလုပ်နှစ်ခုကို လုပ်လို့မရဘူး"

သူပြောနေစဉ်မှာပင် အရှင်မက်သရူးက ကုလားကာကိုမပြီး ဝင်လာသည်။ သူသည် ပဉ္စမအဆင့် ဘုန်းတော်ကြီးအဖြစ် တိုးမြှင့်ခံထားရပြီး ၎င်းက ကြီးမားသည့်ခြေလှမ်းတစ်ရပ်ပင်။ သူသည် ကြံ့ခိုင်သောပုံ ပေါ်နေသည်။ သို့သော် ဂါးရက်နှင့် တွေ့သည့်အခါတွင်မူ သူသည် အမြဲတမ်း ပြုမူနေကျအတိုင်း နူးညံ့ပြီး တည်ငြိမ်သည့်ပုံစံဖြင့် ပြုံး၍ ဝင်လာသည်။

"ဂါးရက်လေး ဘာဖြစ်တာလဲ။ ငါ ဘာကူညီပေးရမလဲ"

"အရှင်မက်သရူး ကျွန်တော့်ကို စပျစ်နွယ်ပင်တစ်ခု ပုံဖော်ပေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်... ပြီးတော့... အဲဒီနေရာကနေ ထည့်သွင်းပေးပါ..."

ဂါးရက်သည် သူ၏လိုအပ်ချက်များကို အသေးစိတ် ရှင်းပြခဲ့သည်။ ချောမွေ့ပြီး နူးညံ့ရမည်။ အတွင်းနှုတ်ခမ်းသားများနှင့် ပွတ်တိုက်မိသည့်အခါ ကြမ်းတမ်းသော ခံစားမှုမရှိရပေ။ အပြင်

နံရံနှင့် အတွင်းနံရံများ၏ အထူက ညီမျှရမည်။ ခေါင်းကလည်း လုံးဝန်းရမည်။ ခေါင်းနှင့်နီးသောနေရာတွင် နှစ်ဖက်လုံး အချိုးကျပွင့်နေရမည်။

ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုပါက ထည့်သွင်းပြီးနောက် အပေါ်သို့ ရောက်သည့်အခါ လုံးဝန်းသောခေါင်းက ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းပြီး ကျောက်ကို ဆွဲယူကာ ဆက်တွန်းတင်ပေးရမည်...

“ဒါဆို ကျောက်ပဲလား”

အကြာကြီးနားထောင်ပြီးနောက် အရှင်မက်သရူးသည် ဂါးရက်၏ ရှုပ်ထွေးသည့်လိုအပ်ချက်အမျိုးမျိုးကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

“မှော်ပညာလက်ဆိုတာ မရှိဘူးလား။ ဒါကို ရွှေ့လိုက်ရုံပဲလေ...”

“ဟုတ်ပါတယ် ဟုတ်ပါတယ် ရွှေ့လိုက်ရုံပဲ”

လူဝကြီးသည် အားသွန်ခွန်စိုက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဘာကြောင့် ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးတွင် မှော်ပညာလက် ရှိနေရတာလဲပြောလိုက်သည်ကို သူ မသိပေမဲ့... သဘာဝ နတ်ဘုရားကျောင်းက ဘုန်းတော်ကြီးများက မှော်ပညာအချို့ကို သိတတ်ကြသည်။

သို့သော် မှော်ပညာလက်သည် အဆင့် ၀ လှည့်စားမှုသာ ဖြစ်သည်။ စရိတ်သက်သာသည်။ ရွှေဒင်္ဂါး ၅ ပြားသာ ကျသင့်မည်။ အပင်ကြီးထွားစေသည့် မှော်ပညာမျိုးက အနည်းဆုံး အဆင့် ၁ နတ်ဘုရားမှော်ပညာဖြစ်သောကြောင့် အတွင်းရောအပြင်ပါ ဆယ်ဆ ပို၍ဈေးကြီးသည်။

“အခုတော့ ရွှေ့လို့မရသေးဘူး”

ဂါးရက်က ခေါင်းကို အမြန်ခါလိုက်သည်။ သူ၏ပြတ်သားသည့် ငြင်းပယ်မှုကို ဖော်ပြရန်အတွက် သူသည် ဘေးသို့တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး လက်များကို သူ့ကျောနောက်တွင် ထားလိုက်သည်။

“သူက ဆီးကို အရမ်းထိန်းထားတယ်။ ကျောက်ကို ရွှေ့လိုက်တာနဲ့ သူ နေရာမှာပဲ သတိလစ်သွားနိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် ဆီးထဲမှာ သွေးပါလာနိုင်တယ်... ငါတို့က ဆီးပိုက်ကိုပဲ အချိန်အတန်ကြာ ထည့်ပေးရမယ်...”

“ဒါဆို ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာပဲ မဟုတ်လား”

လူဝကြီးက ရုတ်တရက် အားအင်ပြည့်ဝလာသည်။

“ရွှေ့လိုက်ပါ။ အခုပဲ ရွှေ့လိုက်ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး အရှင်ဘုရား ကျွန်တော့်ဗိုက်ထဲကို စပျစ်နွယ်

ပင်က ထိုးသွင်းတာမျိုး မလိုချင်ပါဘူး”

သူ၏အသံသည် အက်ရှနေပြီး ဤမျှ အဆီဗိုက်နှင့် ဤမျှခိုင်မာသောရင်ဘတ်နှင့်ပင် အရည်အသွေးနိမ့်သည့် လင်းပိုင်ကဲ့သို့အသံများ ထွက်လာသည်။ ဘာနာ့ဒ်က သူ့ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ဖိမထားပါက သူသည် စစ်ဆေးရေးကုတင်ပေါ်မှ လိမ့်ကျပြီး အရှင်မက်သရူး၏ပေါင်ကို တွယ်ကပ်နေလိမ့်မည်ပင်။ ဂါးရက်သည် သက်ပြင်းချရင်းနှင့်ပင် စိတ်ရှည်လက်ရှည် ဆက်ရှင်းပြသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ တကယ်ပဲ အဆင်မပြေဘူး... တကယ်ကို ပြဿနာတွေ ရှိလာလိမ့်မယ်..."

"ပြဿနာရှိရင် ကျွန်တော် တာဝန်ယူပါ့မယ်"

"ဒါဆိုရင် ငါ မင်းရဲ့ကျောက်ကို ရွှေ့ပေးမှာမဟုတ်ဘူး"

ကုသမှုအစီအစဉ်က မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာကို သိလျက်နဲ့ အဲဒါကိုပဲ လုပ်ဖို့ အတင်းအကျပ်ပြောနေတာက ငါ့ရဲ့ကုသမှုမူတွေကို ချိုးဖောက်ရာကျတယ်။

"ဒါဆို..."

ဝဖြိုးတဲ့လူက ခဏလောက် တွန့်ဆုတ်သွားပြီး "အရှင်မက်သရူးကိုပဲ ရှာလိုက်မယ်"

ဂါးရက်က ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ အရှင်မက်သရူးက အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့နေပေမယ့် ခပ်ပါးပါးခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ့ကို ကုသပေးနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။ ဂါးရက်က ပခုံးတွန့်ပြီး ဝဖြိုးတဲ့လူကို လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် ပြလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို ဖြစ်နိုင်တဲ့အန္တရာယ်တွေကို ပြောပြပြီးသားနော်"

"သိပါတယ်"

ဂါးရက်က ခေါင်းညိတ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

အရေးပေါ်ဌာနမှာ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ခေါင်းမာတဲ့လူနာတချို့ ရှိတတ်တယ်၊ သူတို့က ဆေးရုံကဆင်းဖို့ မလိုလားဘဲ ထွက်သွားချင်ကြတယ်။ စစ်ဆေးမှုတွေကိုလည်း ငြင်းပယ်ကြတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သွေးပေါင်ကျလို့ သတိလစ်တာက အထူးတလည် ပြင်းထန်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဆီးထဲသွေးပါတာကလည်း... ကုသမှုမှော်ပညာက သူတို့ကို ပြန်ကောင်းစေလိမ့်မယ်...

သူ ကုလားကာကို ဆွဲလိုက်ပြီး သူ၏ထိုင်ခုံဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ အနည်းငယ်သာ လျှောက်ရသေးချိန်တွင် သူ၏နောက်ဘက်မှ ဆူညံသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် လူဝကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျောက်ကို ရွှေ့လိုက်သောကြောင့် အပြင်သို့ ထွက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရေချိုးခန်းထဲမှ ရေလောင်းသည့်အသံများလည်း ကြားနေရသည်။ ဂါးရက်သည် မလှုပ်မယှက်ရပ်နေပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူစိတ်ပျော့သွားပြီး ဘာနာ့ဒ်ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"မင်း ရေချိုးခန်းကို သွားစစ်လိုက်။ သူ သတိလစ်သွားရင် ဒဏ်ရာမရအောင် ပွေ့ထူပေးလိုက်"

"ကောင်းပြီ"

ဘာနာ့ဒ်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူသည် အရပ်ရှည်ပြီး ခြေထောက်ရှည်သောကြောင့် တစ်လှမ်းလျှောက်လျှင် ဂါးရက်၏ နှစ်လှမ်းနှင့် ညီမျှသည်။ ဂန္ဒမ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ပင် အမြန်သွားလိုက်သည်။ သူ ရေချိုးခန်းတံခါးတွင် မိနစ်ဝက်ခန့်သာ ရှိသေးချိန်တွင် အတွင်းမှ ရေသံရပ်သွားပြီး ဒုန်းဟူသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခဏအကြာတွင် ဘာနာ့ဒ်က သတိလစ်နေသော ဝဖြိုးသည့်လူကို ထမ်းလာသည်။ သူ၏ဘောင်းဘီမှသည် ကတ္တီပါအကျႌအောက်ပိုင်းအထိ ရေများစိုရွှဲနေပြီး ရေများအဆက်မပြတ် ကျနေသည်။ သူ လုံးဝ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြောင်း သိသာသည်။ ဘာနာ့ဒ်သည် တစ်စက္ကန့်နောက်ကျပြီးမှ ဝင်သွားပါက သူသည် ဦးနှောက်ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိသွားနိုင်သည်။

ဆရာဝန်၏ အကြံဉာဏ်ကို နားမထောင်သောကြောင့် ဒုက္ခမှာ မျက်စိရှေ့၌ပင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ကြည့်ပါဦး သူ လဲကျသွားတယ် မဟုတ်လား"

ဂါးရက်က သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်သည်။ အရှင်မက်သရူး၏မျက်နှာ နီရဲနေပြီး သူသည် ဂါးရက်ကို လက်ဖြင့်တို့လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်။ နောက်တစ်ခါ မင်းပြောတာကို နားထောင်ပါ့မယ်..."