အခန်း (၁၉၀)

မှော်ကောင်စီကို တည်ထောင်ခဲ့သူ၊ ဒဏ္ဍာရီလာ မှော်ဆရာကြီးဖြစ်သည့် မှော်ဆရာတဲရန့်စ်

သည် အီဂါတောင်ထိပ်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တက်ရောက်ခဲ့ချိန်၌ တိမ်တိုက်များ၏ အလင်းဝိုင်းထဲတွင် သူ၏ ပုံရိပ်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။

ဤ ဒဏ္ဍာရီ၏ ကောင်းချီးပေးမှုအောက်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် တောင်တက်ချိန်၌ အလင်းဝိုင်းကို မြင်တွေ့နိုင်သူများက ကြီးမြတ်သည့်အောင်မြင်မှုများ ရရှိပြီး မှော်ကောင်စီ၏ နာမည်ကျော် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုအဖြစ်သာ ကျန်ရှိခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မှော်ဆရာတဲရန့်စ်က မည်သို့မျှ ဆက်စပ်မှုမရှိကြောင်း တင်းတင်းမာမာ ငြင်းဆိုခဲ့သကဲ့သို့ အနာဂတ်အကြောင်းဟောပြောခြင်းကျောင်းတော်မှ ဗေဒင်ဆရာများကလည်း ၎င်းသည် တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်သာဖြစ်ပြီး ဤ တောင်တက်သမားများထဲမှ ထူးခြားသည့်သူများ ပေါ်ထွက်လာမည်ဟု အတိအကျ မဆုံးဖြတ်နိုင်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအချက်က မှော်ဆရာများအနေဖြင့် ဤ ပုံပြင်ကို တိတ်တိတ်ကလေး ပျော်ရွှင်စွာ ယုံကြည်ခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် အီဂါတောင်ထိပ်သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး မိုးတိမ်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ၃၆၅ ရက်တွင် အနည်းဆုံး ရက် ၃၀၀ ကတော့ မိုး သို့မဟုတ် ဆီးနှင်းများ ကျနေတတ်သည်။ ကျန်သည့်ရက်များတွင် တိမ်များ ကွဲပြီး နေထွက်လာချိန်၊ အလင်းပြန်လာချိန်နှင့် တောင်တက်သူကလည်း ပထမဆုံးအကြိမ် တက်ရောက်နေချိန်များတွင် ဤသို့သော တိုက်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်ပေါ်ရန် အခွင့်အရေးမှာ အမှန်တကယ် နည်းပါးသည်။

လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ ကျောင်းသားများသည် မတ်စောက်သည့် ချောက်ကမ်းပါးအစွန်းတွင်ရှိသော အလင်းဝိုင်းထဲမှ ပုံရိပ်ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ကြည့်ရှုခဲ့ကြပြီးနောက် ဦးဆောင်သည့် မှော်ဆရာက သူတို့ကို စုစည်းလိုက်ကာ တောင်ထိပ်ပေါ်မှ မျှော်စင်များဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့သည်။ အချိန်အကန့်အသတ်ရှိသောကြောင့် မျှော်စင်တစ်ခုစီကို တစ်ဦးချင်းစီ သွားရောက်ကြည့်ရှုခြင်းမပြုဘဲ အပြင်ဘက်မှနေ၍သာ ကြည့်ရှုခဲ့ကြပြီး လမ်းညွှန်ပေးသည့် လက်ထောက်က အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြပေးခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ကွဲပြားသည့် ပုံစံရှိသည့် အရန်မျှော်စင်ရှစ်ခုက ကျောင်းသားများ၏ ချီးကျူးမှုကို ရရှိခဲ့သည်။

ခဏနားပြီးနောက် အဖွဲ့သည် အလယ်ဗဟိုမျှော်စင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဓာတ်လှေကားဖြင့် တိုက်ရိုက်တက်ခဲ့ကြသည်။ ဓာတ်လှေကားက လူဆယ်ယောက်ခန့်သာ ဆံ့ပုံရသော်လည်း လူခြောက်ဆယ်၊ ခုနစ်ဆယ်ခန့်ရှိသည့် သူတို့အားလုံးသည် သက်သောင့်သက်သာနှင့် ကျယ်ဝန်းစွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် ဂါးရက်က မှော်ဆန်သည့် သင်္ကေတအက္ခရာများကို နေရာအနှံ့ ရှာဖွေနေခဲ့သော်လည်း မတွေ့မီတွင်ပင် မှော်ဓာတ်လှေကားသည် အပေါ်သို့တက်သွားပြီး အံ့ဩချီးကျူးသည့် အသံများ တစ်သံပြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဝိုး..."

"အရမ်းလှတာပဲ..."

"တောင်တန်းတစ်ခုလုံးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခြေထောက်အောက်မှာပဲ..."

"တိမ်တွေ လာနေပြီ။ ကျွန်တော်တို့ တိမ်တွေထဲ ဖြတ်လျှောက်နေတာလား"

"လျှပ်စီးပဲ။ ကြည့်စမ်း။ ဟိုမှာ လျှပ်စီးလက်နေတယ်။ ဝိုး အာ… ကျွန်တော့်ကို မထိပါလား"

"ကျွန်တော်တို့ ဆက်တက်နေတုန်းပဲ။ တိမ်တွေက ကျွန်တော်တို့အောက်ကို ရောက်သွားပြီ... ရွှေရောင် တောက်ပနေတာ။ အရမ်းလှတာပဲ..."

အလယ်ဗဟိုမျှော်စင်၏ အမြင့်သည် ပတ်ပတ်လည်က မျှော်စင်ရှစ်ခု၏ အမြင့်ထက် ပိုမိုမြင့်မားပြီး တိမ်များထဲသို့ တည့်တည့်ဖောက်ဝင်နေသည်။ ကျောင်းသားများက ခေါင်းနည်းနည်းငုံ့ကြည့်လိုက်ပါက သူတို့အောက်တွင် လှုပ်ရှားနေသည့် တိမ်ပင်လယ်ကို မြင်နိုင်ပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် သေးငယ်သည့် အက်ကြောင်းများကို မြင်တွေ့ရသည်။

နေရောင်ခြည်က တိမ်များကို ညင်သာစွာ ထွေးပိုက်ထားသည်။ အောက်ဘက်တွင်ရှိသည့် ဆီးနှင်းမုန်တိုင်းများနှင့် ရေခဲမိုးများက လုံးဝမဖြစ်ဖူးသကဲ့သို့ပင်။

ကျောင်းသားများသည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တိုးဝှေ့နေကြသည်။ ဂါးရက်က တစ်ချက်သာ ကြည့်ပြီးနောက် နောက်သို့ဆုတ်လိုက်ပြီး အခြားအတန်းဖော်များ ကြည့်ရှုရန်အတွက် နေရာပေးလိုက်သည်။ သူသည် နည်းနည်းလေးမှ မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။

သူ၏ရှေ့မှ ရှုခင်းက အထင်ကြီးစရာကောင်းသော်လည်း သူ့အတွက်တော့ သာမန်ထက် ပို၍ ထူးခြားတာမျိုးမဟုတ်ပေ။ ဤကဲ့သို့ ရှုခင်းကြည့်စင်မျိုးများသည် မြို့ကြီးတိုင်းတွင် ရှိပြီး မြို့တစ်ခုလုံး၏ ရှုခင်းကို အပြည့်အဝ ကြည့်ရှုနိုင်သည်။ တိမ်များ၏ ရှုခင်းအတွက်ဆိုလျှင် လေယာဉ်ပေါ်မှ ပြတင်းပေါက်နားက ထိုင်ခုံတစ်ခုက လုံလောက်သည်။

နေလောင်ကာလိမ်းဆေးတောင် သတိရသွားသလိုပဲ။

ဤထက်စာလျှင် သူသည် ဤကမ္ဘာ၏ မှော်ဆန်သည့် နည်းပညာများက ဤမျှအမြင့်ကို မည်သို့ရောက်အောင် လုပ်နိုင်သလဲဆိုသည်ကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားနေသည်။ သူသာ ကောင်စီ၏ အဓိက သုတေသနဌာနကို ဝင်ခွင့်ရမည်ဆိုလျှင် CT scan နှင့် MRI များကို ပို၍ စောစီးစွာ တီထွင်နိုင်မလားဆိုသည်ကို တွေးနေသည်။

သူ၏မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေပြီး အံ့သြခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် ဦးဆောင်သည့် မှော်ဆရာကတော့ သူ့ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ကြည့်မိခဲ့သည်။ အလယ်ဗဟိုမျှော်စင်၏ ဆယ့်ငါးလွှာတွင် သူတို့ကို မျက်လှည့်ပုံရိပ်များမှတစ်ဆင့် ကြည့်ရှုနေသည့် မှော်ဆရာများထဲမှ တစ်ဦးက သူ၏ ပုံရိပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒီကျောင်းသားက ဘယ်သူလဲ"

ပျောက်ဆုံးနေသည့် မီးပုံးကို ရှာဖွေနေရင်းမှ သူသည် ၅ဆင့်မှော်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ ပြောလိုက်သည်နှင့် အနိမ့်အဆင့်မှော်ဆရာများက အချက်အလက်များကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေစစ်ဆေးပြီး အဖြေပေးလိုက်သည်။

"ဂါးရက် နော့ဒ်မားခ်၊ ပထမအဆင့် အာခိန်း ပညာရှင်၊ ပထမအဆင့် မှော်ဆရာ။ အော် အချက်အလက် အသစ်တင်ထားပါတယ်။ သူက ဒုတိယအဆင့် ရောက်နေပြီ။ နယူးစတာ နယ်၊ ဟာ့တ်လန်းမြို့၊ မှော်ဆရာမျှော်စင်က ကျောင်းနဲ့ ဆရာ မသတ်မှတ်ရသေးပါဘူး"

"ငယ်တဲ့နေရာကလား"

ယဉ်ကျေးသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး၏အသံက ဘေးမှ ပေါ်လာသည်။

"တစ်ချို့လူတွေလို မအံ့ဩဘူးနော်"

"သူဟာ ပြီးခဲ့တဲ့လက အာကိန်းအကြောင်း စာတမ်းတစ်စောင် ထုတ်ဝေခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့် စီရင်ဆုံးဖြတ်ရေး ကော်မတီက ခေါ်ပြီး ဒီနေရာကို လာခဲ့တာ"

နောက်ထပ် မှော်ဆရာတစ်ယောက်က သံသယဖြစ်ဖွယ် ရယ်သည်။

"ဒီကလေးက စစ်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့ပြီး ၉ဆင့် နိုက်တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း သတ်ခဲ့တယ်။ သခင် ကာလီစ်လ်ရဲ့ လေယာဉ်နဲ့ ရောက်လာတာ"

သူ၏စကားတွင် ထိုကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံနှင့် နောက်ခံရှိလျှင် မည်သည့်ပြဿနာမှ မရှိသင့်ကြောင်း၊ ရှိလျှင်တောင် စစ်မြေပြင်ကို စေလွှတ်မည်မဟုတ်ကြောင်း အာမခံချက် ပါဝင်နေသည်။

"ရင်းနှီးတယ်လား။ ကျီးနက်တောအုပ်မှာ သူလိုချင်တာလား"

"သူက သဘာဝ နက်ခရိုမန်ဆာတစ်ဦးလေ။ အာကိန်းစာတမ်းက နက်ခရိုမန်ဆာနဲ့ ပုလိပ်ရောဂါမှော်ပညာ အကြောင်းလေ"

"ဒါပေမယ့် သူက ကုသသူလို့ ငါကြားတယ်"

တခြားမိန်းကလေးတစ်ယောက်၏ အသံက ဝင်လာသည်။

"ငါ ဆရာဆီသွားတုန်းက ပုံသဏ္ဌန်ပြောင်းလဲခြင်းကျောင်းက သူ့ကို စိတ်ဝင်စားတယ်လို့ ကြားခဲ့တယ်"

"သခင် ကာလီစ်လ်ကလည်း သူ့အကြောင်း မေးခဲ့သေးတယ်"

အမျိုးမျိုးသော ကျောင်းများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများမှ မှော်ဆရာများက ကောလာဟလဖြန့်နေကျကာ သူတို့၏ စကားဝိုင်းမှာ နစ်ဝင်နေကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဂါးရက်၏ ဓာတ်လှေကားက ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်သွားသည်။ လမ်းညွှန်လက်ထောက်က ဓာတ်လှေကားတံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး အသံမြှင့်ပြောလိုက်သည်။

"ဓာတ်လှေကားကနေ ဆင်းပြီးရင် တတ်နိုင်သမျှ တိတ်တိတ်နေပေးပါ။ ဒီအဆင့်ကနေ အထက်အဆင့်တွေမှာ ကြယ်တွေရဲ့အလင်းက သိမ်းပိုက်ထားတယ်။ သူတို့က နေ့နဲ့ည အချိန်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲနေတယ်။ တိတ်ဆိတ်နေပေးဖို့ အထူးတောင်းဆိုတာပါ။

အကယ်၍ သခင်ကြီးတစ်ဦးဦးကို နှောင့်ယှက်မိလို့ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ကျိန်စာမိမသွားချင်ရင်... "

ကျောင်းသားများ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ ဂါးရက်ကလည်း ကြယ်များရဲ့အလင်းက ဘယ် ကျောင်းလဲ။ နက္ခတ္တဗေဒကျောင်းလားလို့ သိချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။

သူ၏ သိချင်စိတ် မကြာမီမှာ ပြေသွားသည်။ ကျောင်းသားများ ဓာတ်လှေကားကနေ ထွက်လာပြီး ၃ဆင့် ထပ်တက်ပြီး ပထမဆုံး ကျောင်းသားက ခန်းမထဲကို ဝင်လာသောအခါမှာ "အာ..." ဟု ညည်းသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။

သို့သော် ချက်ချင်း ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ ဂါးရက်ကလည်း ခန်းမထဲကို လျှောက်ဝင်ပြီး ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ မျက်လုံးကို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ အခြားလူများလိုပင် မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

ထိုအချိန်က နေ့ခင်းဘက်ဖြစ်ပြီး နေရောင်ခြည်က ဝင်လာနေသည်။ သို့သော် သူတို့မျက်စိရှေ့မှာ မြင်ရသည်မှာ မှောင်မိုက်သည့် အမိုးခုံးတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ အမိုးခုံးပေါ်တွင် ကြယ်တွေ အများကြီး လင်းလက်နေသည်။ ဂါးရက်က လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြယ်စုကြီးကို တွေ့လိုက်ရပြီး အရှေ့ဘက်ကို ဦးတည်နေသည်။

...ဒါက အမှန်တကယ်လား။ အလှဆင်ထားတဲ့ ပုံမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်အချိန်လား။ နေ့ခင်းဘက်မှာ ကြယ်တာရာတွေကို ဘယ်လိုပြသနေတာလဲ။

ဂါးရက်က စိတ်ဝင်တစားနှင့် လည်ပင်းဆန့်ကြည့်သည်။ အမိုးခုံးအောက်မှာ ၃ကိုက်အမြင့်ရှိသည့် ပိုက်လုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ပိုက်လုံးက လူတစ်ယောက်ရဲ့လက်ဖက်လောက်ထူပြီး ကြေးဝါ အခြေခံပေါ်မှာ တင်ထားသည်။ နက္ခတ္တဗေဒအတွက် အသုံးပြုသည့် တယ်လီစကုပ်တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။ သိချင်စိတ်နှင့် ဂါးရက်က အနီးကပ်ကြည့်ရန် ချဉ်းကပ်လာသည်။ သို့သော် ပိုက်ထဲတွင် မှန်ဘီလူးမပါဘဲ ကျောက်တုံးတွေအလွှာများသာ တွေ့ရသည်။

"ဒါက ညကောင်းကင်ကို လေ့လာဖို့အတွက်ပါ"

လက်ထောက်က ဂါးရက် ခါးညွှတ်ကြည့်နေတုန်း ရှင်းပြသည်။ သူ့အား မတားဘဲ လက်ထောက်က အနည်းငယ် နီးကပ်လာပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ညဘက်မှာ ဒီအမိုးခုံးက ပွင့်လာတယ်။ လေ့လာရေးပိုက်လုံးကနေ ကြယ်တွေကို တိုက်ရိုက်မြင်ရတယ်။ လေ့လာရေးပိုက်လုံးထဲက မှော်စာလုံးတွေကို မှော်ပညာရှင်တွေက အလင်းရောင်ကို စုစည်းဖို့၊ ချဲ့ဖို့၊ နေရာအတိအကျထားဖို့ စီစဉ်ထားတာ။ ဒါဟာ အဆင့်မြင့်

နည်းပညာပါ"

အာ... ဒါဆိုရင် ဒါဟာ ပြုပြင်ထားတဲ့ တယ်လီစကုပ်တစ်ခုပဲ။

ဂါးရက်၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ တစ်ဝက်ခန့် လျော့သွားသည်။ ဤခန်းမ၏ ဒီဇိုင်းကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ကြယ်များရဲ့အလင်းသည် အနာဂတ်ဟောပြောခြင်းကျောင်း၏ အဖွဲ့အစည်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ယူဆသည်။ သူသည် နက္ခတ္တဗေဒကို နားမလည်ခြင်းနှင့် ဗေဒင်ဟောခြင်းကို မကြိုက်ပေ။

သူသည် ၎င်းတို့ကို အနည်းငယ်သာ စိတ်ဝင်စားသည်။

သို့သော် ဤမှော်စာလုံးများကို ပြောင်းပြန်လုပ်နိုင်လျှင်ရော။ တယ်လီစကုပ်ပေါ်မှ မှော်စာလုံးများကို ပြောင်းပြန်လုပ်နိုင်လျှင် မိုက်ခရိုစကုပ်တစ်ခု ဖန်တီးနိုင်မလား။ စွမ်းအားမြင့် မိုက်ခရိုစကုပ်တစ်ခုလား။ မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သော မိုက်ခရိုစကုပ်၊ အီလက်ထရွန် မိုက်ခရိုစကုပ်၊ အအေးခံ အီလက်ထရွန် မိုက်ခရိုစကုပ်စသည်ဖြင့်လား။

သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့သည့် မိုက်ခရိုစကုပ်က ၁၀၀၀ ဆအထိသာ ချဲ့နိုင်သည်။

ဂါးရက်က နောက်သို့ အနည်းငယ်ဆုတ်ပြီး တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေရာပေးလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ဘေးမှ လူတစ်ယောက်သည် ဝိညာဉ်ထွက်သွားသလိုပင် ပျံသွားသည်။ သူလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုလူကို မှတ်မိသည်။ သူနှင့် အရင်က အတူတူ ထမင်းစားခဲ့ပြီး ငန်းဖမ်းရန် နောက်ပြောင်ခဲ့သည့် မိုင်းလ်စ်ပင်ဖြစ်သည်။ ဂါးရက်က သူ့အား ဆွဲရန် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို တားလိုက်သည်။

"သူ့ကို သွားခွင့်ပြုလိုက်ပါ။ သူက အနာဂတ်ဟောပြောခြင်းကျောင်းက"

သူတို့၏ လေ့ကျင့်ရေးအတန်းတွင် ဒုတိယအဆင့်သို့ ပထမဆုံးတက်လာသည့် အန်တိုနီက ပြောလိုက်သည်။ သူတို့သည် တောင်တက်တုန်းက အဖွဲ့အတူတူ မရှိခဲ့သော်လည်း အခု စကားပြောရန် အတူတူ လာခဲ့ကြသည်။

အန်တိုနီ၏ အကြံပေးချက်အတိုင်း ဂါးရက်က သူ၏လက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မိုင်းလ်စ်က သူ၏ခေါင်းကို ၉၀ ဒီဂရီနီးပါး နောက်လှန်ကာ ခန်းမအလယ်သို့ ပျံသွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။ တစ်ဝက်ရောက်သောအခါ သူသည် တစ်ခုခုကို တိုက်မိပြီး နောက်ပြန်လဲသွားသည်။ သို့သော် မိုင်းလ်စ်က မသိသလိုပင် ကြယ်များကို စိတ်ဝင်တစားနှင့် ကြည့်နေသည်။

လက်ထောက်ကလည်း ဝင်မစွက်ဖက်ပေ။ အဖွဲ့ထဲမှ လူအများစု မြင်သင့်သလောက် မြင်ပြီးပြီဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် မြေကြီးပေါ် လဲနေသူများ သို့မဟုတ် နောက်ကျကျန်နေသူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အများစုကို အောက်ထပ်သို့ ခေါ်သွားသည်။

"အဆင်ပြေတယ်။ မှော်မျှော်စင်က သူ့ကို လိုချင်ရင် ခေါ်သွားလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် ကန်

ထုတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ မျှော်စင်နဲ့ မျှော်စင်ဝိညာဉ်က စောင့်ကြည့်နေတာဆိုတော့ ဘာမှ မှားမှာ မဟုတ်ဘူး"

အန်တိုနီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ ဂါးရက်က မည်သူမျှ သူ့အား ထွက်သွားရန် စကားမပြောသည်ကို နားလည်ပြီး စိတ်ထဲ မှတ်လိုက်သည်။ ကျောင်းတစ်ခု၏ ပြသမှုကို အရမ်းစိတ်ဝင်စားပြီး အခြားကျောင်းများ၏ ပြသမှုကို လွဲမသွားအောင် ဂရုစိုက်ရမည်။

ဒါက အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးမှုပဲ။

သူတို့သည် ဓာတ်လှေကားဆီ ပြန်သွားပြီး အနည်းငယ်ဆင်းလိုက်သောအခါ တံခါးများ ထပ်ပွင့်လာသည်။ ဒီတစ်ခါမှာတော့ လမ်းညွှန်လက်ထောက်က ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ မင်းတို့ အကုန်လုံး အော်ချင်သလောက် အော်လို့ရတယ်။ အတွင်းက ကောင်းကောင်းကာကွယ်ထားတော့ သူတို့ မကြားနိုင်ပါဘူး"

ဘယ်လိုတောင် အသံလုံအောင်လုပ်ထားတာလဲ။ မှန်နှစ်ထပ်လား။ လေဟာနယ်လား။ ဂါးရက်က တွေးလိုက်သည်။ အဖွဲ့နောက်သို့ လိုက်သွားရင်း လျှပ်စီးလက်နေသည့် အနက်ရောင် တံခါးနှစ်ပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ ရုတ်တရက် အလင်းရောင်တောက်သွားသောအခါ ဂါးရက်က မျက်လုံးကို အလိုလိုပိတ်ပြီး သူ၏မျက်နှာကို ကာလိုက်သည်။

အရမ်းလင်းနေသည်။ ၁၀၀၀ ဝပ်ဖိအားမြင့် ဆိုဒီယမ်မီးသီးတောင် ဒီလောက်မလင်းပေ။ သံဂဟေဆော်သည့်မီးပွားများကို ကြည့်တာတောင် ဒီလောက်မျက်စိမကျိန်းလောက်ပေ။ သူသည် ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက်မကြည့်မိအောင် သတိထားရမည်။

ဂါးရက်က မျက်ရည်များကို မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်လုပ်ပြီး ပေါ့ဆသည့်အတွက် သူ့ကိုယ်သူ ဆူပူနေတုန်း မျက်လုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် သူ၏ရှေ့က မြင်ကွင်းက သူ့ကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။ ၁၂ လုံးသော တိုင်များက စက်ဝိုင်းပုံစံရှိနေပြီး အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်ကာ အလင်းရောင်ကွန်ရက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ထို ကွန်ရက်ထဲတွင် လျှပ်စီးများ စီးဆင်းနေပြီး အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲနေခြင်းပင်။ တိုင်တစ်ခုကို ထိတိုင်း အလင်းကွန်ရက်ထဲတွင် လှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

"ဒါက မိုးကြိုးဦးချိုရဲ့ အဓိကနေရာပဲ"

လမ်းညွှန်လက်ထောက်က ထပ်၍ ရှင်းပြသည်။

"ကောင်းကင်မျှော်စင်က တိမ်တွေထဲကို ရောက်နေပြီး မိုးတိမ်တွေကနေ လျှပ်စီးတွေက မျှော်စင်ကို အဆက်မပြတ်ရိုက်ခတ်နေတယ်။ အဲဒါတွေကို မျှော်စင်ထဲကို စွမ်းအင်သိုလှောင်မှု အဖြစ် ဆွဲယူထားတယ်။ မင်းမြင်နေရတာက အင်အားစုတွေနဲ့ လျှပ်စီးကို ထိန်းချုပ်ပြီး စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ပဲ"

ဒါက ဘာလဲ။ အင်အားစုလား။ ဘာအခြေခံနဲ့လဲ။

ဂါးရက်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာနှင့် ရှေ့သို့ တွန်းတိုက်သွားသည်။ ဘန်းဆိုသည့် အသံနှင့် သူသည် ဖန်နံရံကို သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးနှင့် ဖိကပ်ပြီး သူ၏နှာခေါင်းကို ဖန်နံရံနှင့် တင်းတင်းဖိထားသည်။

လျှပ်စီးကို ထိန်းချုပ်ပြီး လျှပ်စစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲတာ... ဒါက အတိအကျ ဘာလဲ။ လျှပ်စစ်လား။ သံလိုက်လား။

ဒီအဆင့်မှာ မှော်စွမ်းအင်နဲ့ နျူကလီးယားစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သလား။ ဒါဆိုရင် နျူကလီးယားကွဲထွက်တာကိုလည်း လုပ်နိုင်မလား။ နျူကလီးယားသံလိုက်လှိုင်းလား။ MRI လား။ ဂန်မာဓားလား။

မှန်တယ်။ လျှပ်စစ်ရှိတယ်။ လျှပ်စစ်နဲ့ နှလုံးလျှပ်စစ်ကို တိုင်းတာနိုင်တယ်။ အမျိုးမျိုးသော ဆေးပစ္စည်းတွေက အလုပ်လုပ်ဖို့ လျှပ်စစ်လိုတယ်။ ငါအဲ့ဒါကို ရအောင် လုပ်ရမယ်။

ဂါးရက်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ ပြည့်နှက်နေသည်။ အဖွဲ့သည် ဖန်နံရံတစ်လျှောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း လှုပ်ရှားနေတုန်း ဂါးရက်က ထိုနံရံကို ဖိကပ်ပြီး တစ်လှမ်းချင်း ရှေ့တိုးနေသည်။ ခန်းမတစ်ဝက်လောက်ရောက်သောအခါ လမ်းညွှန်လက်ထောက်က မခံနိုင်တော့ဘဲ အသံမြှင့်ပြောလိုက်သည်။

"ဂါးရက် နော့ဒ်မားခ်"

"အာ... ဟုတ်ကဲ့။"

"မင်းနှာခေါင်းနဲ့ ဖန်ကို သုတ်နေတာလား"

ဂါးရက် မျက်နှာနီမြန်းသွားသည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖန်နံရံပေါ်တွင် ရှည်လျားသည့် အစင်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နည်းနည်းဝါးပြီး အဆီပြန်နေသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ နှာခေါင်းကနေ ဖြစ်နေတာ သေချာသည်။ ပြတိုက်များတွင် ပြပွဲအသစ်ဖွင့်သည့်အခါ ထိုကဲ့သို့အရာများက အဖြစ်များသည်။ လူတိုင်းက သူတို့၏မျက်နှာများနှင့် ဖန်ကို သုတ်ကြသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် သူတစ်ယောက်တည်း လုပ်နေသည်မို့ အရမ်းထင်ရှားနေသည်။

အခုမှပြန်ဆုတ်ဖို့က နောက်ကျသွားပြီ။

ဂါးရက်က အဆင်မပြေစွာနှင့် နှစ်လှမ်းခန့် နောက်ဆုတ်ပြီး တန်း၏နောက်ဆုံးသို့ ရောက်သွားသည်။ သူတို့ ဆက်သွားနေတုန်း သူသည် အင်အားစုနယ်ပယ်ကို လွမ်းဆွတ်စွာနှင့် နောက်လှည့်ကြည့်နေသည်။

သူ၏လက်ထဲသို့ ဘယ်လိုရအောင်ယူရမလဲ။

ကောင်းကင်မျှော်စင်၏ ၁၅ ထပ်တွင်တော့ မှော်ဆရာများက ထပ်မံအလုပ်များနေပြန်သည်။

အထက်မှ ကြယ်အမိုးခုံးတွင် ထင်ရှားသည့် စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် ဆန္ဒကို ပြသသည့် မှော်ဆရာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ သို့သော် မိုးကြိုးဦးချိုခန်းမတွင်တော့ ကျောင်းသားတစ်ဝက်

လောက်က ထိုနေရာမှာ ထာဝရနေချင်လောက်အောင်ကို တိုးလျှိုးနေကြသည်။

မိုးကြိုး၏ဦးချိုမှော်ဆရာများက လူများကို မှတ်သားရန်၊ ဦးစားပေးသတ်မှတ်ရန် ပစ္စည်းများကို လှန်လှောကြည့်နေကြသည်။

"ဆံပင်ရွှေရောင်နဲ့တစ်ယောက်က အဆင့် ၂ ကို ပထမဆုံးရောက်လာတာ မှန်လား။ ဟုတ်တယ်။ အန်တိုနီ ဗယ်လင်တိုင်း ထင်ရှားတဲ့ စိတ်ဝင်စားမှု ရှိတယ်။ သူ့ကို အာရုံစိုက်ပါ"

"ဆံပင်နီတဲ့ကောင်မလေးကလည်း ပင်ရင်းဓာတ်ပညာကျောင်းကို ကြိုက်ပုံရတယ်။ ကြည့်

လိုက်ဦး... C+ တစ်ခု၊ B- တစ်ခုလား။ ထားလိုက်ပါတော့။ သူ့အလှည့်ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဖန်နံရံကို ဆန့်ကျင်ပြီး လျှောက်နေတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ။ လျှို့ဝှက်မျက်လုံးတွေရဲ့ ဦးတည်ရာကို ပြောင်းလိုက်။ အိုး... ဂါးရက် နော့ဒ်မားခ် ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ။ ကောင်းပြီ။ သူ့ကိုလည်း အာရုံစိုက်ပါ။ အာကိန်း အကြောင်း သူ့စာတမ်းက သူ့ကို ဦးစားပေးဖို့ လုံလောက်တယ်။ အာ ခဏလေး… အာကိန်းစာတမ်းက နက်ခရိုမန်ဆာအဖွဲ့က... "

'မိုးကြိုးရဲ့ ဦးချို' ခန်းမကနေ ထွက်လာပြီး အဖွဲ့က ဓာတ်လှေကားဆီ ပြန်လာပြီး တစ်ဖန်ဆင်းသွားသည်။ သူတို့ရောက်လာသည့် ဤတစ်ထပ်၏ အလှဆင်မှုက ထပ်ပြောင်းသွားပြန်ပြီ။ နက်မှောင်သည့်နံရံများထဲတွင် လှိုင်းများက အဆက်မပြတ်လူးလာနေပြီး ကြယ်များက တစ်ခါတလေ ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။ ပထမအကြည့်တွင် ကောင်းကင်မျှော်စင်၏ နံရံများက ပွင့်လင်းသွားသလားဟု လူများကို သံသယဖြစ်စေလုနီးပါးပင်။

"လျှို့ဝှက်မျက်လုံးတွေ"

လက်ထောက်က ဘေးဖယ်ပေးလိုက်ပြီး ကျောင်းသားများ ၃၆၀ ဒီဂရီ အတားအဆီးမရှိ လေ့လာနိုင်စေသည်။ လမ်းညွှန်မှုလည်း ပေးလိုက်သည်။

"ပုံသဏ္ဌန်ပြောင်းလဲခြင်းကျောင်းက အီဂါလော့ခ်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ တာဝန်ယူတယ်။ ဒီမှာ မင်းတို့ မြင်နေရတာက စောင့်ကြည့်ခန်းမရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်မျက်လုံးတွေ အများကြီးကို အတူတူချိတ်ဆက်ထားတယ်။ မျက်လှည့်မှော်ပညာကျောင်းက ပံ့ပိုးပေးတဲ့ မှော်ပညာနဲ့ လူတွေက အပြင်ဘက်က ရှုခင်းကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှုနိုင်တယ်။ မစ္စတာ နော့ဒ်မားခ် မင်းဘာထပ်လုပ်နေပြန်ပြီလဲ"

လျှို့ဝှက်မျက်လုံးတွေ။

ဒါလည်း ငါလိုချင်တာပဲ။

ဂါးရက်က ဒုတိယအကြိမ် ဖန်နံရံကို ဖိကပ်လိုက်သည်။