အခန်း (၁၉၃)

အစည်းအဝေးက စိတ်အားထက်သန်မှုမရှိဘဲ ပြီးဆုံးသွားသည်။

ခမ်းနားသည့် မှော်ဆရာကြီးများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အခန်းများဆီသို့ ပြန်သွားကြပြီး၊ ပြင်ဆင်ထားသည့် စာရွက်စာတမ်းများနှင့်အတူ သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ဆရာများ၊ အကြီးတန်းလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် တပည့်လက်ခံရန် စိတ်ဝင်စားသည့် မှော်ဆရာများကို ရှာဖွေကြသည်။ မှော်ကောင်စီ၏ အကဲဖြတ်အစည်းအဝေးများက အရေးပေါ်အခြေအနေမရှိလျှင် ဆယ်ရက်ခြား တစ်ကြိမ် ကျင်းပလေ့ရှိပြီး၊ နောက်တစ်ကြိမ်ကို မတ်လအစောပိုင်းတွင် ချိန်းဆိုထားသောကြောင့် ဆယ်ရက်နီးပါး အချိန်ရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အဆင့် ၁၃ နှင့် ၁၄ မှော်ဆရာများသည် မှော်ပညာကို သုတေသနလုပ်နေခြင်း သို့မဟုတ် အဆင့် ၁၅ သို့ တိုးတက်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းတို့ဖြင့် အလုပ်များနေကြသည်။ သူတို့ကို ဆယ်ရက်တစ်ကြိမ် အတူတူ ခေါ်ယူခြင်းသည်ပင် သူတို့၏ အလုပ်များကို အတော်လေး နှောင့်ယှက်ရာရောက်နေသည်။

အစည်းအဝေးများ မကြာခဏဖြစ်နေပါက အကဲဖြတ်အစည်းအဝေးမှ ဤလူကြီးမင်းများသည် ဤဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် မှော်ကောင်စီဌာနချုပ်နှင့် ဝေးဝေးနေရန် ပိုမိုနှစ်သက်ကြပေမည်။

ဤဆယ်ရက်အတွင်း၌ပင် အမျိုးမျိုးသော ကျောင်းများနှင့် မှော်အဖွဲ့အစည်းများမှ ဖိတ်ကြားလွှာများ (တကယ်တော့ ဝန်ထမ်းခေါ်ယူရေးသတင်းစကားများ) သည် သင်တန်းသားများဆီသို့ အဆက်မပြတ် ရောက်လာသည်။

"ကောရင်း ဖရန့်ဇ်လား။ ကွဲပြားမှုထဲက စည်းလုံးညီညွတ်ခြင်းအဖွဲ့အစည်းကို ဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါသလား။ ရှိရင် ဒီမှာ လက်မှတ်ထိုးပြီး မနက်ဖြန် နေ့လယ် သုံးနာရီမှာ တောင်ထိပ်က ပြောင်းလဲခြင်းမှော်ဆရာတာဝါ ရဲ့ ဆယ့်တစ်လွှာမှာရှိတဲ့ မာစတာလောရင့်စ်ရဲ့ သုတေသနအဖွဲ့ကို သတင်းပို့ပါ"

"ကောင်းလိုက်တာ ...ဟို ဆိုလိုတာက ကျွန်မ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

"အန်တိုနီ ဗယ်လင်တိုင်းလား။ မိုးကြိုးဦးချိုက မင်းကို ခေါ်ယူဖို့ စိတ်ဝင်စားနေတယ်။ မင်းလည်း စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ဒီတံဆိပ်ကိုယူပြီး မနက်ဖြန် နေ့လယ် နှစ်နာရီမှာ တောင်ထိပ်က မန္တရားမှော်ဆရာတာဝါရဲ့ နှစ်ဆယ့်သုံးလွှာမှာရှိတဲ့ အဆင့်မြင့်မှော်ဆရာ အက်ဂါကို သွားရှာပါ။"

"ကတ်သရင်းလား။ မျက်လှည့်ပညာကျောင်းက မှော်ဆရာလော်ရာက မင်းကို သူ့ရဲ့ တပည့်အဖြစ် ခေါ်ယူဖို့ စိတ်ဝင်စားနေပါတယ်"

ဖိတ်ကြားလွှာတိုင်း၊ ကမ်းလှမ်းချက်တိုင်းသည် သင်တန်းသားများကြားတွင် ဝမ်းသာအားရမှုများနှင့် မနာလိုစိတ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဂါးရက်က ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖိတ်ကြားလွှာရသည့် ကျောင်းသားများအားလုံးသည် အတန်းထဲတွင် အကောင်းဆုံးကနေ အဆိုးဆုံးအထိ အဆင့်သတ်မှတ်ခံထားရသည့် ထိပ်တန်းကျောင်းသားများထဲက ဖြစ်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

အခုအချိန်အထိ သူသည် ကမ်းလှမ်းချက် ဆယ့်တစ်ခု ရရှိထားပြီး ထိုထဲက ရှစ်ခုက အဆင့် နှစ် မှော်ဆရာများအဖြစ် တက်လှမ်းထားပြီး ကျန်သုံးခုကတော့ သူတို့၏ အရင် အကဲဖြတ်မှုများတွင် အနည်းဆုံး A- တစ်ခုတော့ ရရှိထားကြသည်။ အဆင့်နှင့်ပဲ အဆင့်သတ်မှတ်သည်ဖြစ်စေ၊ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့်ပဲ အဆင့်သတ်မှတ်သည်ဖြစ်စေ သူတို့သည် သင်တန်းအတန်းထဲတွင် အထူးချွန်ဆုံးအုပ်စုဖြစ်ကြသည်။

ဟင်…

ဒါဆို ဘာလို့ ငါ့ကို ဘယ်သူမှ မလိုချင်ရတာလဲ။

ငါက အဆင့်နှစ်မှော်ဆရာတောင် ဖြစ်နေပြီ! အကဲဖြတ်စမ်းသပ်မှုတစ်ခုမှာ A+ တောင်ရခဲ့တာ။အာကိန်းမဂ္ဂဇင်းမှာတောင် စာတမ်းတစ်စောင် ထုတ်ဝေခဲ့ဖူးတာ။

ပထမနေ့တွင် ကမ်းလှမ်းချက် သုံးခု ရရှိခဲ့သော်လည်း ဂါးရက်သည် တည်ငြိမ်စွာပင် နေခဲ့သည်။

ဒုတိယနေ့တွင် နောက်ထပ်နှစ်ခု ထပ်မံရရှိခဲ့သော်လည်း ဂါးရက်သည် ပုခုံးတွန့်ပြကာ စာသင်

ချိန်ပြီးဆုံးသည်နှင့် သူနာပြုခန်းတွင် ဆက်လက်အလုပ်လုပ်ကိုင်နေခဲ့သည်။

တတိယနေ့... စတုတ္ထနေ့...

တောင်ထိပ်ရှိ အရန်တာဝါ ရှစ်ခုတွင် နေရာများအားလုံး ပြည့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာပသည်။ နောက်တစ်ဆင့် ဝန်ထမ်းခေါ်ယူမှုများကို မှော်တံတားအကယ်ဒမီ၊ ဝက်တန်မှော်

အကယ်ဒမီ၊ မှော်ကကြိုးအကယ်ဒမီနှင့် နေးဗစ်မြို့အနီးအနားရှိ အဆင့်ဆယ်ကျော် မှော်ဆရာများ၏ မှော်ဆရာတာဝါများက ပြုလုပ်နေသည်။

ဤတစ်ဦးချင်း မှော်ဆရာတာဝါများနှင့် ကျောင်းများ၊ မှော်အကယ်ဒမီများမှ မှော်ဆရာတာဝါများသည် သုတေသနပြုလုပ်ရသည့် အခြေအနေတွင် အများကြီး ကွာခြားသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဂါးရက်သည် မှော်တံတားအကယ်ဒမီတွင် အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးခံရသည့် မိုးကြိုးများကို ဒါမှမဟုတ် အလင်းဖန်သားပြင်ဖြစ်ပေါ်နေသည့် လျှို့ဝှက်မှော်မျက်လုံးများကို တစ်ခါမျှ မြင်ဖူးခဲ့ခြင်းမရှိပေ။

အကယ်ဒမီ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရှိသည့် ဆရာများကပင် အဆင့်ငါး မှော်ဆရာများသာ ရှိနေသည်။

“ဂါးရက် စိတ်ပူစရာမရှိပါဘူး”

မှော်ဆရာအန်တိုနီက သူ့ကို လာရောက်နှစ်သိမ့်ပေးသည်။

“မင်းမှာ အာကိန်းမဂ္ဂဇင်းရဲ့ စာတမ်းရှိတာပဲ။ လူတိုင်းက မင်းကို လိုချင်ကြမှာပေါ့”

ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်စာတမ်းက နက်ခရိုမန်ဆာဂိုဏ်းအကြောင်းကိုပဲ အဓိကထားတာပါ။ ပြီးတော့ ကျီးနက်တောအုပ်ကိုလည်း ကျွန်တော် ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီးသားပါ။

“ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်... သူတို့က ဆက်ပြီး ဝန်ထမ်းခေါ်ယူနေဆဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်”

ကော်ရင်းကလည်း ပြောင်းလဲခြင်းပညာရပ်ဂိုဏ်းမှ သတိပေးစာလေးကို ကိုင်ဆောင်၍ ဂါးရက်ကို နှစ်သိမ့်ရန် ရောက်လာသည်။ ဂါးရက်က အားယူပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဝန်ထမ်းခေါ်ယူမှုတွေက ဆက်လုပ်နေဆဲပါ။ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုချင်းစီက ကမ်းလှမ်းချက်တွေပို့ပြီး ကိုယ်လိုချင်တဲ့ အခြေအနေပေါ်မူတည်ပြီး ရွေးချယ်ခိုင်းတာက ပုံမှန်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းပါပဲ။

“ဟုတ်တယ်။ မင်း နောက်ကျနေတာ ဖြစ်ရမယ်။ ဂါးရက်”

အရပ်ပုသည့် မှော်ဆရာမိုင်းလ်စ်က ဒုတိယအဆင့်တွင် သူ၏ကမ်းလှမ်းချက်ကို ရရှိခဲ့ပြီး သူနှစ်သက်သည့် ကြယ်များ၏ အလင်းကို လက်လွှတ်လိုက်ရကာ နောက်ဆုံးတွင် မျက်လှည့်ပညာကျောင်းမှ မှော်ဆရာတစ်ဦးက ခေါ်ယူသွားခဲ့သည်။ တိုက်ရိုက်တပည့်ဖြစ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သော်လည်း မှော်ဆရာတာဝါတွင် သုတေသနအဖွဲ့ဝင်အဖြစ် အဆင့်ငါး မှော်ဆရာများကို ကူညီပေးနိုင်ပါသေးသည်။

မှော်ပညာရှင် မိုင်းလ်စ်၏ အမြင်မှာ လက်တွေ့သုတေသနနှင့် မှော်အဆင့်တိုးမြှင့်ခြင်းက ဆက်စပ်နေကြောင်းဖြစ်ပြီး၊ ဂါးရက်ကလည်း ၎င်းအမြင်ကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု သဘောတူခဲ့သည်။ မိုင်းလ်စ်က ဂါးရက်အား ပထမအကဲဖြတ်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်းမရှိသည့်အတွက် ရမှတ်နည်းပါးပြီး၊ စာတမ်းအရေအတွက်လည်း နည်းပါးနေကြောင်း ထောက်ပြခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် စာတမ်းအနည်းငယ် ထပ်မံတင်ပြရန် အကြံပြုခဲ့သည်။

ဂါးရက်သည် ဤအကြံဉာဏ်ကြောင့် အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် စာတမ်းများရေးသားခြင်း၊ ထုတ်ဝေခြင်းနှင့် ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်းအတွက် စာတမ်းပုံထုတ်ခြင်းတို့နှင့် ပတ်သက်၍ အတွေ့အကြုံရှိပြီးသားဖြစ်သည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် ဆရာဝန်များ၏ ရာထူးတိုးတိုင်းတွင် စာတမ်းများစွာ တင်ပြရသည့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းနှင့် ဆင်တူနေသည်။

အမှန်တကယ်တွင် ဂါးရက်သည် သုတေသနပရောဂျက်တစ်ခု ပြီးဆုံးတိုင်း စာတမ်းတစ်

စောင်ကို ရေးသားလေ့ရှိပြီး၊ ဟာ့တ်လန်းဒ်မြို့မှ မှော်ကောင်စီဌာနချုပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်အထိ သေတ္တာတစ်ဝက်ခန့်ရှိသော စာတမ်းများကို စုဆောင်းထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးကို မူကြမ်းသာရေးဆွဲပြီး တရားဝင်မတင်သွင်းရသေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ ဝန်ထမ်းခေါ်ယူရာသီတွင် အကောင်းဆုံးဌာနများမှ ကမ်းလှမ်းချက်များ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမရှိသေးသည့်အတွက် နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးအဖြစ် သူ၏ တည်ရှိမှုကို ပေါ်လွင်စေရန် စာတမ်းများ တင်သွင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဂါးရက်သည် မိုင်းလ်စ်အား ကျေးဇူးတင်စကားပြောပြီးနောက် သူ၏နေအိမ်သို့ အလျင်အမြန်ပြန်သွားကာ သိမ်းဆည်းထားသော စာတမ်းများအား ပြန်လည်စစ်ဆေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အနက်မှ အချို့သော ခေါင်းစဉ်များမှာ…..

အပူချိန်မြင့်မားခြင်းနှင့် ဖိအားမြင့်မားခြင်းဖြင့် ပိုးသတ်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ အခြေခံမှော်ပညာနှင့် ဘုရားသခင့်အနုပညာအမျိုးမျိုး၏ ပိုးသတ်အာနိသင်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းနှင့် ခွဲစိတ်ခန်းတွင် ကွဲပြားသော အခြေအနေများ၌ ပိုးသတ်မှုနိယာမများ၏ လိုအပ်ချက်။

ကိုယ်တိုင်လုပ် မှန်ဘီလူးကို အသုံးပြု၍ ဖော့၊ ကြက်သွန်နီ၊ အသားနှင့် သွေးတို့ကို လေ့လာထားသည့် မှတ်တမ်းအချို့။

ကိုယ်တိုင်လုပ် မှန်ဘီလူးကို အသုံးပြု၍ ဝမ်းကိုက်ရောဂါအကြောင်းကို လေ့လာထားသည့် မှတ်တမ်းများ။

"အပူပေးထားတဲ့ ပြဒါးကို အသုံးပြုပြီး လောင်ကျွမ်းမှု သဘောသဘာဝကို သရုပ်ပြခြင်း"

"ဝမ်းရောဂါ အကြီးအကျယ် ဖြစ်ပွားနေစဉ် ကာလအတွင်း သီးခြားခွဲထုတ်ခြင်းနှင့် ကုသခြင်း"

"ရိုးရှင်းတဲ့ အပူချိန်တိုင်းကိရိယာ ထုတ်လုပ်ခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုတွင် အပူချိန်တိုင်းတာခြင်း၏ အခန်းကဏ္ဍ"

"အကန့်အသတ်ရှိသော ကုသနိုင်စွမ်း၏ အခြေအနေအောက်တွင် စစ်မြေပြင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စောင့်ရှောက်မှု၌ ထိခိုက်ဒဏ်ရာများကို အကဲဖြတ်ခြင်းနှင့် ကုသမှုများကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ခြင်းအပေါ် ထည့်သွင်းစဉ်းစားချက်များ"...

အဲဒါတွေကို အကုန်ထုတ်လိုက်ရမလား။

ဒါမှမဟုတ် အနည်းငယ်ပဲလား။

ဂါးရက်သည် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။

"စာတမ်းအားလုံးကို ထုတ်ပစ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်" ဟု သူတွေးလိုက်သည်။ လက်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားရုံဖြင့် ဘာမှ အကျိုးဖြစ်ထွန်းလာမည်မဟုတ်ပေ။ နောက်တစ်ဆင့် ရာထူးတိုးရန်အတွက် သိမ်းထား၍လည်း မရနိုင်တော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရွှေဒင်္ဂါးဟုခေါ်သည့် မှော်ပညာသတ္တဝါလေးက သူ့ကို ဒုတိယမြောက် မှန်ဘီလူးတစ်ခု ပြုလုပ်ပေးထားသောကြောင့် စာတွေချည်းသာ ဖြစ်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပစ္စည်းမရှိ၍ အကြောင်းမဲ့ ငြင်းပယ်ခံရတော့မည်မဟုတ်ဟု သူယုံကြည်နေသည်။

ဂါးရက်သည် အဖြူရောင်တာဝါထဲသို့ တစ်ဖန် ဝင်ရောက်သွားပြန်သည်။ ထိုနေရာတွင် မှော်ပညာစစ်ဆေးရေးစင်တာ၊ လမ်းပြပေးနေသည့် ပန်းပွင့်နတ်သမီးလေးများ၊ သူ့ကို ပြုံးပြနေသည့် လှပသည့် မိန်းကလေးငယ်များ၊ ပြီးတော့ မှော်ပညာတင်ပြရန်အတွက် သီးသန့်ရုံးခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုအခန်းထဲမှ ပြားချပ်သည့် စက်သံက ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေသည်။

"မှော်ပညာတင်ပြရန်အတွက် ၁ ကိုနှိပ်ပါ။ စာတမ်းများ၏ တုံ့ပြန်ချက် စုံစမ်းရန် ၂ ကိုနှိပ်ပါ။ စာတမ်းဆုလာဘ်များ ရရှိရန် ၃ ကိုနှိပ်ပါ။ ပြန်ဖွင့်ရန် ၄ ကိုနှိပ်ပါ။ လူသားအကူအညီအတွက် ၀ ကိုနှိပ်ပါ..."

"၁.. ၁…၁၁၁၁၁၁"

ဂါးရက်က သူ၏ လက်ကျိုးတော့မတတ် ခလုတ်များကို နှိပ်လိုက်သည်။ အခန်းထဲမှ အလိုအလျောက်တုံ့ပြန်မှုပေးသည့် စက်က အဆက်မပြတ် ပြောနေသည်။

"ကျေးဇူးပြု၍ စာတမ်းကို ပစ္စည်းရွှေ့ပြောင်း မှော်အစီအရင်ထဲသို့ ထည့်ပါ"

"ကျေးဇူးပြု၍ ခွင့်ပြုပါ။ အတွင်းက လူကြီးမင်း။ အကူအညီ လိုအပ်ပါသလား။ စာတမ်းရွှေ့ပြောင်းတဲ့ စင်က ပျက်နေတာလား"