အခန်း (၁၉၆)

အကြမ်းပတမ်း ပေါက်ကွဲမှုက ကောင်းကင်ဘုံတာဝါတစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခါသွားစေသည်။

ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကျက်အထိရှိသော ပြတင်းပေါက်များ ကွဲကြေသွားပြီး မှော်အတားအဆီးများ ပျက်ပြားသွားသည်။ ဆရာကြီး ဒက်ကား၏ လက်ဝါးက ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံတာဝါကို ကာကွယ်ထားသော ထူထဲသည့် တိမ်တိုက်များ ကွဲလွင့်သွားပြီး အနည်းဆုံး လေးပုံတစ်ပုံခန့် ပျက်စီးသွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် တခြားဘက်က ထူထဲသည့် တိမ်တိုက်များအလယ်မှ ဒေါသထွက်နေသည့် အမျိုးသမီးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဒက်ကာ မင်း ဘာလို့ အစီအမံသော့ကို ဖြုတ်လိုက်တာလဲ။”

အပြစ်တင်မှုကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် လူတစ်ဦးသည် လေထဲသို့ မြင့်တက်လာပြီး ဆရာကြီး ဒက်ကားနှင့် အဝေးမှနေ၍ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ အခန်းတွင်းမှ မှော်ဆရာအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ခဏတာကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြသည်။

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက် လေဟာနယ်တွင် အရုပ်ကလေးလို နူးညံ့တဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် သေးငယ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ အရွက်ပုံသဏ္ဌာန် အဆင်တန်ဆာ ဦးရစ်သရဖူကို ဆောင်းထားပြီး၊ သူမဆံပင်ထဲက ကျောက်မျက်ရတနာ သုံးခုမှ ရောင်ခြည် ငွေရောင်များစွာ ထွက်ပေါ်နေကာ သူမ၏ ငွေရောင် မျက်လုံးများကို ပိုမိုတောက်ပစေသည်။ သူမ၏ လည်ပင်း၊ လက်ကောက်ဝတ်နှင့် လက်သည်းများပတ်လည်တွင် ရောင်စုံအလင်းတန်းများစွာက ညင်သာစွာ ကခုန်နေပြီး ကောင်းကင်ဘုံတာဝါ အဆောက်အအုံပေါ်ရှိ စီးဆင်းနေသော အလင်းနှင့် သဟဇာတဖြစ်နေသည်။

မိန်းကလေး၏ နက်ပြာရောင် စကတ်က မြင့်မားစွာ လှုပ်ရှားနေပြီး လေပြင်းများနှင့် တိမ်များကြားတွင် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမှ မရှိဘဲ လေထဲတွင် ရပ်နေသည်။ ကျောက်မျက်ရတနာများနှင့် ပန်းထိုးများအစား စကတ်ကို အဆက်မပြတ် တဖျပ်ဖျပ်လင်းနေကာ အနည်းငယ်သာ မြင်ရသော အစီအမံစာလုံးများဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့တင် ခေါင်းမူးစေသည်။

“ဟယ်လီနာ”

ကားလိုက်စ် ဦးဆောင်သည့် အဆင့် ၁၅ သို့ မရောက်သေးသော မှော်ဆရာများအဖွဲ့က လာရောက်သူကို ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် အားအင်ချိနဲ့စွာလဲကျနေသည့် အဆင့်မြင့်မှော်ဆရာ ဗင်းဆင့်ပင်လျှင် သူ၏ သူငယ်ချင်းများ၏ အကူအညီဖြင့် ခေါင်းကိုငုံ့ထားသည်။

ထိုမိန်းကလေးက ငယ်ရွယ်တဲ့ပုံပေါက်ပေမဲ့၊ သူမက လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ဒဏ္ဍာရီနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး၊ မှော်ပညာကျောင်း၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်အပြင် အီဂါအစီအမံသော့ရဲ့ အုပ်ချုပ်သူလည်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိပါက ဒဏ္ဍာရီလာ မှော်ဆရာများပင်လျှင် သော့အတွင်း နယ်နိမိတ်မှာ ဒုက္ခရောက်နိုင်သည်။

ဒီအတွက်ကြောင့် သူမက အပြစ်တင်စကားပြောတဲ့အခါ လက်ရှိမှာရှိသည့် အဆင့်နိမ့် မှော်ဆရာတစ်ဦးမှ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရဲခဲ့ကြပေ။ ဒဏ္ဍာရီလာ မှော်ဆရာ ဒက်ကာ တစ်ဦးတည်းသာ တာဝါအပြင်ဘက်သို့ ပျံထွက်သွားပြီး သူမကို နောင်တရတဲ့ အမူအရာနဲ့ “ဟယ်လီနာ ငါ မင်းကို ရှာမလို့ပဲ။ ကျေးဇူးပြု၍ သတင်းတစ်ခု ပို့ပေးပြီး နေးဗစ်ရှိ ဒဏ္ဍာရီလာ မှော်ဆရာအားလုံးကို စုပေးပါ။ ငါတို့ အခက်အခဲထဲ ရောက်နေပြီ။ ဟယ်လီနာ တကယ့် အကြီးအကျယ် အခက်အခဲပဲ”

ဟယ်လီနာက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒက်ကာ၏ ရိုးသားသော မျက်နှာထားနှင့် အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ သူမ၏ ဒေါသ တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးထဲက ငွေရောင်အရောင်လည်း တိတ်တဆိတ် မှေးမှိန်သွားပြီး ခပ်ဖျော့ဖျော့ ခရမ်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တဖြည်းဖြည်း နက်ရှိုင်းလာသည်။

“အနီးအနားက လူတိုင်းကို ခေါ်ရမယ်။ လှည့်လည်တာဝန်ယူနေတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတာဝါ အစောင့်တွေ မလုံလောက်ဘူးလား”

“တကယ်တော့ မလုံလောက်ဘူး”

ဟယ်လီနာ၏ မျက်လုံးများမှ ငွေရောင်အလင်း မှေးမှိန်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဆရာကြီး ဒက်ကာလည်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင် ဒဏ္ဍာရီလာ မှော်ဆရာဖြစ်ပြီး မှော်ဆရာအဆင့်မှာ ဟယ်လီနာထက် တစ်ဆင့်မြင့်သော်လည်း သူမသည် အစီအမံသော့တစ်ခုလုံးကို ထိန်းသိမ်းရသည့် တာဝန်ရှိသူဖြစ်သည်။

တကယ်တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်လာပါက သူသည် အရှုံးမပေးနိုင်သော်လည်း ရှက်ရမ်းရမ်းပြီး အဆုံးသတ်သွားမှာတော့ သေချာသည်။

သူသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်နယ်ပယ်ကို အသက်သွင်းပြီး လေဟာနယ်ပေါ်မှာ ခြေနှစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ကာ ထပ်မံ၍ ရိုးသားစွာ တောင်းပန်လိုက်သည်။

“တောင်းပန်ပါတယ်။ ဟယ်လီနာ။ မင်းကို ဒုက္ခပေးဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့ ခုနက မမျှော်လင့်ထားသည့် အခြေအနေတစ်ခုနှင့် ကြုံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီစွမ်းအင်ကို ငါသာ မထုတ်ပစ်ခဲ့ရင် ငါလည်း ဒဏ်ရာရခဲ့မှာ”

“တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ထိခိုက်စေခဲ့တာလား”

ဟယ်လီနာက သူမ၏မျက်လုံးများက အရောင်တွေ ထပ်မှေးမှိန်သွားတော့ မျက်မှောင် အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဒက်ကာက ခပ်မြန်မြန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီကိစ္စကို မှားယွင်းစွာ ကိုင်တွယ်မိရင် ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေမဲ့၊ သေသေချာချာ ကိုင်တွယ်နိုင်ရင်တော့ ကောင်းတဲ့ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း သတင်းပို့ပြီးတာနဲ့ ငါ့ရုံးခန်းကို လာကြည့်ပါဦး”

ဟယ်လီနာက ခပ်အေးအေးလေး ဟန်အမူအရာ ပြလိုက်သည်။ သူမက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်တော့ သူမ၏ လက်ချောင်း ဆယ်ချောင်းက တောက်ပစွာ ကခုန်နေပြီး တာဝါအပြင်ဘက်က ထူထဲသည့် တိမ်တွေက တိတ်ဆိတ်စွာ လှိုင်းထကာ ကောင်းကင်ဘုံတာဝါကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ဝန်းရံလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်လေးတွေက အပြင်ဘက်ကို တဖျတ်ဖျတ် လုပ်လိုက်တော့ အလင်းတန်း ခုနစ်စင်း၊ ရှစ်စင်းခန့်ဟာ သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်တွေကနေ ပျံထွက်သွားပြီး တိမ်တွေထဲကို ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ပစ္စည်းရွှေ့ပြောင်း မှော်အစီအရင်က လင်းလက်ပြီးတော့ မှေးမှိန်သွားသည်။ နာရီဝက်အကြာမှာတော့ ကောင်းကင်ဘုံတာဝါရဲ့ ၁၅၅ ထပ်မှာရှိတဲ့ ဘဲဥပုံ အစည်းအဝေးခန်းမမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ မှော်ဆရာတွေဟာ စားပွဲပတ်လည်မှာ ထိုင်နေကြပြီး တစ်ဦးစီက လေးနက်သည့် မျက်နှာထားဖြင့် သူတို့ရှေ့မှာ စာတမ်းတစ်ရွက်စီ ဖြန့်ထားကြသည်။

“အတည်ပြုပြီးပြီလား”

ပထမဆုံး မေးခွန်းက ပြောင်းလဲခြင်းကျောင်းက မှော်ဆရာတစ်ဦးဆီက လာသည်။ သူသည် သူ၏ တပည့်တွေက ခေါ်ထုတ်လာခဲ့တာဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်သည်းတွေနဲ့ ကြံ့အရေခွံနဲ့လုပ်ထားတဲ့ အင်္ကျီအပြင်ဘက်မှာ ကျောက်သလင်းမှုန့်နဲ့ မစ်သရယ်ကြိုးတွေ တော်တော်များများ ကပ်နေသေးသည်။ ဒက်ကာက ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညိတ်ပြလိုက်သည်။

“တကယ်ပဲ အတည်ပြုပြီးပါပြီ။ ဗင်းဆင့် ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်မှု လုပ်ဆောင်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်က လေ့လာသူအဖြစ်နဲ့ပဲ... ကျွန်တော့်ရဲ့ တရားထိုင်တဲ့ ကမ္ဘာကြီးကိုတောင် လဲပြိုစေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တယ်”

“အို”

လက်ရှိမှာရှိသည့် ဒဏ္ဍာရီလာ မှော်ဆရာများဟာ နက်နဲစွာ ထိခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ဟယ်လီနာ၏ ဘေးမှာရှိသည့် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော နောက်ထပ် မှော်ဆရာတစ်ဦးက ဒက်ကာကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ပြီး ကုသရေးမှော်ပညာအတွက် လက်အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။

“မင်း ဒဏ်ရာရထားလား”

“မရပါဘူး”

ဒက်ကာက သူ၏ မျက်လုံးတစ်ဖက်တပ်မှန်ကို ညင်သာစွာ ပြင်လိုက်သည်။ နူးညံ့သည့် မစ်သရယ်ကြိုးလေးတစ်ချောင်းက သူ၏မျက်မှန်အစွန်းကနေ တွဲလောင်းကျနေပြီး သူ၏မျက်နှာတစ်ခြမ်းပေါ်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ လင်းလက်နေသည်။ ဤဒဏ္ဍာရီလာ မှော်ဆရာ၏ မျက်နှာထားက နက်မှောင်သွားသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဗင်းဆင့်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားတယ်။ သုံးသပ်ရေးကော်မတီမှာ သူ့နေရာကို စောစီးစွာ ပြောင်းလဲရဖို့များတယ်”

သက်ပြင်းချသံများ တသံတည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဒက်ကာ၏ တစ်ဖက်တွင် အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးပဝါဖြင့် ပတ်ထားသော အဖွားအိုတစ်ဦးသည် ပုံဆောင်ခဲလုံးကို လှည့်လိုက်စဉ် တစ်ကိုယ်လုံး ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး ပုံဆောင်ခဲလုံးပေါ်သို့ သွေးတစ်ပေါက်ကို တိုက်ရိုက်ပန်းထုတ်လိုက်သည်။

“မာစတာ အန်ဒေါလ်”

ပုံသဏ္ဌန်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ကာကွယ်ရေးကျောင်းများမှ မှော်ဆရာနှစ်ဦးသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ အဖွားအိုက မောဟိုက်နေရင်း လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါ ဒီစမ်းသပ်မှုရဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို တွက်ချက်လိုက်တာပဲ ရှိသေးတယ်”

ထောင့်တစ်နေရာတွင် စားပွဲထိုးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော အမျိုးသမီး မှော်ဆရာတစ်ဦးက အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးလာသည်။ သို့သော်လည်း မာစတာအန်ဒေါလ်က သူမ၏ အကူအညီကို ငြင်းဆန်လိုက်ပြီး ပိုးပဝါတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သွေးစွန်းနေသော အစက်အပြောက်များကို သေသေချာချာ သုတ်လိုက်ပြီးနောက် ပိုးပဝါကို ပုံဆောင်ခဲလုံးနှင့်အတူ သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ဒက်ကာသည် အဖွားအို၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူမ ပုံဆောင်ခဲလုံးကို ပြန်ယူသည့်အခါမှသာ တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

“ဘာကို မြင်ခဲ့တာလဲ”

“စမ်းသပ်မှုရလဒ်တွေက အဆင်ပြေပါတယ်”

အဖွားအိုက သူမ၏ တွန့်လိမ်နေသောလက်ချောင်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ စာရွက်တစ်လျှောက် တစ်လက်မချင်းစီ ရွှေ့လိုက်သည်။ စာမျက်နှာတစ်ရွက်ပြီးတစ်ရွက် လှန်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပင်မစာသား၏ နောက်ဆုံး စာကြောင်းအနည်းငယ်ပေါ်မှာ သွေးတစ်ဝက်စွန်းနေသည့် လက်ဗွေရာတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။

"ဒီမှာ... ငါ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုကို မြင်ခဲ့တယ်... မှော်ကောင်စီကို လဲလှယ်ပစ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုခု..."

“လူတိုင်းက ထိုအတိုင်းပင် စာရွက်များကို လှန်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နောက်ဆုံးစာမျက်နှာတွင် ကျယ်ပြန့်သော ဖော်ပြချက်များ၊ စမ်းသပ်မှုများ၊ နှင့် နိဂုံးချုပ်များပြီးနောက် စာတမ်းရေးသူက ထင်ရှားသော အကြံပြုချက်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။

မူလသဘောတရား သီအိုရီကို အခြေခံအနေနဲ့ အသုံးပြုရင်၊ ကျွန်တော်တို့ဟာ မရေမရာတဲ့ ဒြပ်စင်တွေကိုသာ ဆင်းသက်နိုင်ပြီး၊ သေချာမှု မရှိတာကြောင့် အမျိုးမျိုးသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်စေပါတယ်။

အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့ဟာ မူလသဘောတရား သီအိုရီကနေ စတင်ပြီး ဒြပ်စင်တွေကို ရုပ်ဝတ္ထုရဲ့ ရိုးရှင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် သတ်မှတ်မယ်ဆိုရင်၊ လက်ရှိအချိန်မှာ ဒြပ်စင်တစ်ခုကို ဘာတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတယ်ဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ ခက်ခဲနိုင်ပါတယ်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဒြပ်စင်တွေကို လက်ရှိ ဓာတုဗေဒခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုများဖြင့် ရောက်ရှိနိုင်တဲ့ အဆုံးစွန် သဘောတရားများနှင့် ချိတ်ဆက်မယ်ဆိုရင်၊ ယခု ကျွန်တော်တို့ ရရှိနိုင်တဲ့ မည်သည့်နည်းလမ်းနဲ့မှ နောက်ထပ် ပြိုကွဲလို့မရတဲ့ အရာအားလုံးကို ကျွန်တော်တို့အတွက် ဒြပ်စင်တစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူနိုင်ပါတယ်”

အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်မှု လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ဒြပ်စင်ပညာရှင်များ၊ ပုံပြောင်းလဲသူများ၊ စွဲဆောင်သူများ၊ ကာကွယ်သူများ၊ ကျောင်းတိုင်းမှ မှော်ဆရာတိုင်း သို့မဟုတ် မှော်လောကထဲကို ခြေလှမ်းဝင်ရောက်လာသည့် မှော်ဆရာတိုင်းသည် ကနဦးတွင် လေးဘက်လေးတန်ရှိသော ဒြပ်စင်လောကနှင့် တွေ့ဆုံရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် လေက မိုးခြိမ်းသံကို ဖြစ်စေပြီး ရေက ရေခဲကို ဖြစ်စေသည်...

ဒါပေမဲ့ ဒြပ်စင်ဆိုတာ တကယ်တော့ ဘာလဲ။ ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး၊ ထာဝရနှင့် မပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အခြေခံကျတဲ့ အစိတ်အပိုင်းက ဘာလဲ။

ဘဲဥပုံ အစည်းအဝေးခန်းမထဲတွင် ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဆရာကြီး ဒက်ကာသည် စားပွဲကို လက်ဖြင့်ရိုက်ကာ ထရပ်လိုက်သည်။

“ကြောက်စရာကောင်းတာ ဘာရှိလို့လဲ။ မသေချာဘူးဆိုရင် ငါတို့ စမ်းသပ်မယ်။ ငါတို့ သရုပ်ပြမယ်။ မှားရင်တော့ ဖြုတ်ပစ်မယ်။ မူလသဘောတရား သီအိုရီက မီးဝိဉာဉ် သီအိုရီကို ဖြုတ်

ပစ်တုန်းက မီးဝိဉာဉ် သီအိုရီက နတ်ဘုရား ပေးအပ်မှု သီအိုရီကို ဖြုတ်ပစ်တုန်းက ငါတို့ ဒီလိုမျိုး မကြုံဖူးခဲ့ဘူးလား”

သူ့မျက်မှန်တစ်ဖက်ပေါ်တွင် မီးပွားတစ်ခုခု ခုန်ထွက်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အသံနှင့်အတူ မျက်မှန်မှ အစည်းအဝေးခန်းမ အလယ်ရှိ ပုံဆောင်ခဲမီးပန်းဆီသို့ ခုန်ကူးသွားပြီး၊ ထိုနေရာမှ နံရံများကို အလင်းပေးနေသော ငွေရောင် တုတ်ချောင်းများဆီသို့ ကူးသွားသည်။ အစည်းအဝေးခန်းမရှိ တည်ငြိမ်နေသော အလင်းရောင်များ ရုတ်တရက် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားပြီး သရဲခြောက်တဲ့အိမ်နှင့် တူနေသည်။

ဟယ်လီနာသည် လည်ချောင်းရှင်းလိုက်ပြီး လက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ လျှပ်စစ်ကို နံရံများဆီသို့ လမ်းညွှန်ပေးလိုက်ရာ လျှပ်စစ်များ ပျံ့နှံ့ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဒဏ္ဍာရီလာ ကာကွယ်သူ မှော်ဆရာတစ်ဦးက တည်ငြိမ်စွာ မှတ်ချက်ချသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဆိုရင်… ဆုံးရှုံးမှုတွေက ကြီးမားနိုင်တယ်”

ရှိပြီးသား သီအိုရီများကို ဖြုတ်ပစ်ရန် လမ်းကြောင်းသည် ဘယ်သောအခါမှ မလွယ်ကူပေ။ သီအိုရီအသစ်များနှင့် တရားထိုင်မှု ပတ်ဝန်းကျင်တို့အကြား ပဋိပက္ခများသည် အထိအခိုက်များ ဖြစ်စေနိုင်ပြီး၊ ဒဏ္ဍာရီလာ မှော်ဆရာများပင်လျှင် ဒဏ်ရာရခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းမှ ကင်းလွတ်မည်မဟုတ်ပေ။ ရောင်ခြည်တော်ဘုရားကျောင်းနှင့် တိုက်ပွဲများ၊ မဟာမိတ်များနှင့် ဆက်ဆံရေးများ၊ အခြားအတိုင်းအတာများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုများ၊ ကဏ္ဍတိုင်းကို ချိန်ညှိရန် လိုအပ်သည်။

“အဲဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ကို ဒီကို ခေါ်တာပဲ”

ဒက်ကာက ရဲဝံ့စွာ ပြန်ဖြေသည်။

“ငါတို့က လူအင်အားကို အလှည့်ကျ စီစဥ်ဖို့၊ သတင်းအချက်အလက်တွေကို တိတ်တဆိတ် ထားရှိဖို့၊ အောင်မြင်တဲ့ အတည်ပြုမှု အစိတ်အပိုင်းတွေကို တဖြည်းဖြည်း ထုတ်ဖော်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါမှ မဟုတ်ရင် ငါတို့ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ အဲဒီသုံးသပ်ရေးကော်မတီက လူပုလေးတွေကို အားကိုးဖို့လား”

ဒဏ္ဍာရီလာ မှော်ဆရာများက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ဟယ်လီနာသည် ရုတ်တရက် စာတမ်းကို ပိတ်လိုက်ပြီး မေးစေ့ကို မြှောက်ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

“အော် ဒါနဲ့ ဂါးရက်လို့ ခေါ်တဲ့ ကောင်လေးကကော။ သူ့ကို အပြင်မှာပဲ ထားခဲ့မှာလား။ သူ နောက်ထပ် စာတမ်းတစ်စောင် ပစ်တင်ပြီး ခေါင်းအနည်းငယ်ကို ဖောက်ခွဲပစ်တာကို စောင့်နေမလား”

လူတိုင်း၏ အကြည့်များ ချက်ချင်းဆိုသလို စုစည်းသွားသည်။ မျက်လှည့်ပညာကျောင်းမှ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦး စကားပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင် မာစတာအန်ဒေါလ်က ကြားဖြတ်လိုက်သည်။ အဖွားအိုသည် သွေးစွန်းနေသော ပဝါဖြင့် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ဖုံးအုပ်ကာ ခေါင်းပင်မမော့နိုင်အောင် ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးနေသည်။

“ကျွန်မတို့… အဟွတ် အဟွတ် … ကျွန်မတို့…”

အဖြူရောင် ဝတ်ရုံဝတ် ဘုန်းတော်ကြီးသည် ချက်ချင်း စကားရပ်လိုက်ပြီး မှော်ပညာကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ ညင်သာသော အလင်းမိုးစက်များက အဖွားအိုအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ မာစတာအန်ဒေါလ်၏ မျက်နှာထား တဖြည်းဖြည်း ပျော့ပျောင်းလာသော်လည်း ရုတ်တရက် သူမ၏ အမြင်အာရုံ မှောင်မိုက်သွားသည်။ ကျီးနက်တောအုပ်မှ ဒဏ္ဍာရီလာ မှော်ဆရာသည် သူ၏ ဗလာနက်ရောင် ဝတ်ရုံအောက်တွင် ရေပေါ်သို့ တက်လာပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းခွံမျက်လုံးပေါက်များတွင် အနီရောင်အလင်းများ တဖျတ်ဖျပ် လင်းနေသည်။

“ကျွန်မတို့…”

“သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်အောက်မှာပဲ”

ဒက်ကာက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်မှန်တစ်ဖက်တွင် လျှပ်စစ်မီးပွားများ တဖျပ်ဖျပ် တောက်နေပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် သွားလာနေကာ မျက်မှန်ဘောင်မှပင် ပစ်ထွက်လုနီးပါးပင်။

“သူ့ရဲ့ စာတမ်းတွေကို ကျွန်တော့်ဆီ တိုက်ရိုက်ပို့လိုက်ပါ။ သူ ပြဿနာတစ်ခုခုဖြစ်အောင် လုပ်

ရင် ကျွန်တော်တို့ မိုးကြိုးဦးချိုကပဲ ဖြေရှင်းပါ့မယ်”