သွေးစွန်းသောပွဲ။ နှစ်ပိုင်းဖြတ်ခြင်း (၁)
Vol. 11 Ch. 159
လူတန်းကြီးသည် ရှေ့သို့ ရွေ့သွားကာ စစ်ခုန်းဟွမ်က သူ့ကိုယ်သူ ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ထိုကဲ့သို့ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲမျိုးတွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေမည်ကို သူစိုးရိမ်မိသော်လည်း အမှန်မှာ စူးချန်ခုန်းသည် အခက်အခဲများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး စစ်တပ်ကြီးများကို တစ်ယောက်တည်းရင်ဆိုင်ခဲ့ရဖူးရာ သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းကြောင့် သူဘယ်လိုလုပ် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေမည်နည်း။
ခေါင်းကို မော်လျက် ရင်ကိုကော့ကာ ရှေ့သို့ လျှောက်လာစဉ် နဂါး သို့မဟုတ် ကျား၏ ကျက်သရေ တန်ခိုးတော်ဖြင့် လမ်းလျှောက်လာရင်း သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ခပ်တင်းတင်းပင်။ သူတို့ရှေ့မှာ “လူငယ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်” အတုအယောင်ဟာ တကယ်တော့ ရုပ်ဖျက်ထားတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်လို့ ဘယ်တော့မှ တွေးမိမှာ မဟုတ်။
ကျွီယိသည် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ စုဝေးပွဲများ၊ အခမ်းအနားများနှင့် အဓိကကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးကျင်းပရာ နေရာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ရွှေနှင့် ကျောက်စိမ်းလက်ရာများ ပန်းချီကားချပ်များဖြင့် ခမ်းနားထည်ဝါမှုတို့ကို ဖော်ညွှန်းထားသည်။
တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ကျောက်သားဥယျာဉ်များနှင့် ကြည်လင်သောရေများ တန်ဆာဆင်ထားပြီး ကန်အတွင်းတွင် အမြဲစိမ်းပန်းများ၊ မြက်ပင်များနှင့် သစ်ပင်များဝန်းရံကာ ပတ်ပတ်လည်တွင် ငါးများ ကူးခတ်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။
ယနေ့ပွဲက အဓိကပွဲတော်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ရာသီဥတုအေးနေသော်လည်း ကျွီယိခန်းမအပြင်ဘက်တွင် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတပည့်အုပ်စုများက စားပွဲဝိုင်းများတွင် အတူတကွထိုင်ကာ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများ ဆင်နွှဲနေကြလေ၏။
ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ နှစ်စဉ်စုဝေးပွဲသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောရလျှင် နှစ်သစ်ကူးပွဲကျင်းပခြင်း၊ နှစ်ဟောင်းများကို နှုတ်ဆက်ကာ နှစ်သစ်ကိုကြိုဆိုခြင်းပင်။ ထုံးစံအတိုင်း ၎င်းသည် အလွန်ပျော်စရာကောင်းသည့် အချိန်အခါသမယ ဖြစ်လေသည်။
"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ငယ်လေး၊ ဒုတိယသခင်မလေး"
စစ်ခုန်းကျန့်တို့အဖွဲ့ ရောက်လာသည်နှင့် တပည့်များစွာက သူတို့ကို လေးလေးစားစား ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်ကြသည်။
“အင်။”
စူးချန်ခုန်းသည် အတွင်းခန်းဆီသို့ ဆက်မသွားမီ 'အင်' ဟူ၍ စကားကို အတိုချုံးပြောလိုက်သည်။
ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတွင် ရာထူးအဆင့်ဆင့်က တင်းကျပ်လှသည်။ သာမန်တပည့်များက အပြင်မှာသာ နေရာယူရပြီး အတွင်းခန်းမသည် ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်းအဆင့်များ၊ ခန်းမခေါင်းဆောင်နှင့် ဒုတိယခန်းမခေါင်းဆောင်များအတွက် စုစည်းရာနေရာဖြစ်သည်။
"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ငယ်လေး၊ ဒုတိယသခင်မလေး"
ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် ခန်းမခေါင်းဆောင်များ၊ ဒုခန်းမခေါင်းဆောင်များနှင့် စောစောစီးစီးရောက်လာကြသော အထက်တန်းအဆင့် တပည့်များကလည်း သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် မတ်တပ်ထရပ်ကြပြီး အများအပြားက သူတို့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြိုဆိုကြသည်။
တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ စူးချန်ခုန်းရဲ့အကြည့်တွေက လူအုပ်ကြားကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ရင်းနှီးတဲ့မျက်နှာတစ်ခုကို မှတ်မိသွားလေ၏။
ထိုပုဂ္ဂိုလ်က အဖြူရောင် အဂ္ဂိရတ်ဆရာ ၀တ်စုံကို ၀တ်ထားသော ရှက်ရွံ့တတ်သည့် လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
အနှီလူက လျိုကန်းပါပင်။
လွန်ခဲ့သည့်တစ်လက ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ လှည့်စားမှု “သစ္စာဖောက်” ဆရာစူးအား နာကြည်းသူများအပြင် အပျော်ဆုံးလူများထဲမှ တစ်ဦးမှာ လျိုကန်းဖြစ်သည်။
လျိုကန်းသည် ဆေးလုံးသန့်စင်ခြင်းအခန်းတွင် အလုပ်လုပ်သူဖြစ်သောကြောင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်အသစ် အလိုလိုဖြစ်လာပြီး အတွင်းခန်းမတွင် စည်းဝေးပွဲတက်ရောက်ရန် အရည်အချင်းရှိသည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နောက်ကို တလေးတစား လိုက်နေရသည်။
အပြာရောင်ကို ၀တ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားသည် သာမန်ရုပ်ရည်နှင့် အသက်လေးဆယ်ကျော်ခန့်ရှိသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများသည် လင်းယုန်ငှက်ကဲ့သို့ စူးရှထက်မြက်၏။ ထိုမျက်လုံးတစ်စုံက ပြင်းထန်ပြီး ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းပြီး လူများကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ဖို့ပင် ကြောက်လန့်စေသည်။
"အဲ့ဒါ မုန့်စန်းလား"
စူးချန်ခုန်းသည် ယခင်က ဒုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် မုန့်စန်းနှင့် မတွေ့ဆုံဖူးသော်လည်း ခံစားချက် တစ်စုံတစ်ရာမရှိသည့် မျက်နှာထားဖြင့် သူ့ကို မှတ်မိသွားလေ၏။
ခန်းမထဲမှာ အများစုက သူ့ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ ရောက်လာတဲ့ချိန်မှာ မုန့်စန်းက သူ့ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်နေခဲ့သည်။ တပည့်မျိုးစုံနှင့် ဒုခန်းမခေါင်းဆောင်များ အပါအဝင် သူ့နောက်လိုက်များသည် ဦးညွှတ် ကြိုဆိုရန် မတ်တတ်ရပ်ကာ နှုတ်ဆက်ကြသော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ မုန့်စန်း၏အဖွဲ့ခွဲမှ ဖြစ်သည်။
"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ငယ်လေး၊ တလောက လေ့လာရေးခရီးမှာ ပင်လယ်ဓားပြတွေကို နှိမ်နင်းရင်း ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ရခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒါပေမယ့် ပြန်ကောင်းလာတဲ့ပုံပဲနော်။" မုန့်စန်းက သူ့မျက်နှာထက်မှာ အပြုံးလေးနဲ့ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
မုန့်စန်းက စကားပြောနေစဉ်တွင် ခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတွင် စစ်ခုန်းမိသားစု၏ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နှင့် ဒုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် မုန့်စန်း၏ အဖွဲ့ခွဲကြားမှ လက်ရှိအခြေအနေများကို သိထားကြသည်။
ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်စစ်ခုန်းယုံသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေပြီး မတွေ့မမြင်ရဘဲ စစ်ခုန်းမိသားစုသည် များသောအားဖြင့် စစ်ခုန်းကျန့်ကို ကြည့်လေ့ရှိသော်လည်း စစ်ခုန်းကျန့်သည် စစ်ခုန်းယုံ မဟုတ်သောကြောင့် သူ့ဂုဏ်သိက္ခာတစ်ခုတည်းက လူတိုင်းကို တားဆီးလို့မရပေ။
ယခု မုန့်စန်း ပြောပြီးသည်နှင့် အခြားသူများက သူတို့က ဘယ်ဘက်ကဆိုတာ မပြောလိုဘဲ ငြိမ်နေကြသည်။
မုန့်စန်းသည် ယခင်က စူးချန်ခုန်းကို အဆိပ်ခတ်ခိုင်းခဲ့သောကြောင့် သူက ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှ ထွက်သွားကာ ချီချန်းဟုန်နှင့်အတူ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းက မုန့်စန်းကို ဖယ်ထုတ်ပစ်ရမည့် ရန်သူအဖြစ်ယူဆတာက သဘာဝကျပါသည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ မစွန့်စားဘဲ သူ့စိတ်ခံစားချက်ကို ထုတ်မပြခဲ့။
စူးချန်ခုန်းသည် မုန့်စန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စစ်ခုန်းကျန့်၏ ဩရှသော လေသံကို တုပရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လေ့ကျင့်ထားသော အသံဖြင့် "ငါစစ်ခုန်းကျန့်က မိုးပြာပင်လယ်ဓားပြတွေကို တောင်နဲ့မြောက် တိုက်ခိုက်နေခဲ့တာကြာပြီ။ ဒဏ်ရာအသေးအမွှားလောက်က စာဖွဲ့နေစရာကို မလိုဘူး။" ဟုဆိုလေ၏
ထိုစကားကိုပြောပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် မုန့်စန်းအား အာရုံစိုက်မနေဘဲ ကျားသားရေထိုင်ခုံကြီးတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားကာ စိတ်ချလက်ချ ထိုင်ချလိုက်သည်။ စစ်ခုန်းဟွမ်က သူ့ဘေးတွင် ထိုင်လေ၏။
"ဒီနေ့တော့ ချုပ်တည်းမနေနဲ့။ ငါတို့ အပိုစကားတွေမဆိုဘဲ သောက်ကြတာပေါ။ မမူးမချင်း မထွက်သွားဘူး။ မင်းတို့ အပြည့်အဝ ပျော်ပါးကြ။" ဟု စူးချန်ခုန်းက အိမ်ရှင်တစ်ယောက်၏ အပြုအမူအတိုင်း အခိုင်အမာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်!"
ခန်းမထဲက တခြားသူတွေက တုံ့ပြန်ပြီး ပြန်ထိုင်လိုက်ကြလေ၏။
"သောက်ကြ! အသားစား!"
ခမ်းမအတွင်းမှ လေထုသည် သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာကာ ချူများတပ်ထားသည့် အကအလှမယ်လေးများက ကျက်သရေရှိစွာ ယိမ်းနွဲ့နေကြလေ၏။
စူးချန်ခုန်းသည် ကျားသားရေကုလားထိုင်ကို နောက်ပြန်မှီကာ သူ့မေးစေ့ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ထောက်လျက် ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်။ စစ်ခုန်းကျန့်က ထိုသို့သော ဆူညံသည့်အချိန်များကို မကြိုက်ကြောင်း စစ်ခုန်းဟွမ်ထံမှ သိထားသောကြောင့် ဤသဘောထားသည် သင့်လျော်ပြီး အသေးစိတ် ဂရုစိုက်ထားခြင်းပင်။
စစ်ခုန်းဟွမ်က တော်တော်လေး စိတ်ကျေနပ်နေမည်မှာ သေချာပါသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မပျော့ညံ့ဘဲ အကြောက်တရားမရှိကာ သူ၏ သရုပ်ဖော်ပုံမှုတွင် ပြီးပြည့်စုံသည်။ စုဝေးပွဲ ပြီးဆုံးရန် စောင့်ဆိုင်းရန်သာ လိုအပ်ပြီး ယနေ့ အလုပ်သည် ပြီးမြောက်နိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။
"စစ်ခုန်းကျန့်ဟာ မကြာသေးမီက ဝိညာဉ်ကွဲလက်ရဲ့ အဆင့်ငါးရှိတဲ့ ပင်လယ်ဓားပြ ဆယ့်ရှစ်ယောက်ထဲက လီဟွင်းကို နှိမ်နင်းရာမှာ ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ရခဲ့ပြီး နှစ်ဖက်စလုံး အထိနာသွားတယ်တဲ့။ သူက ဒဏ်ရာကနေ အမြန်ကြီး ပြန်ကောင်းလာနိုင်ပါ့မလား။ သူ့ကိုယ်သူ သန်မာချင်ယောင် အတင်းဟန်ဆောင်နေတာများလား" မုန့်စန်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စူးချန်ခုန်းကို စေ့စေ့ကြည့်နေ၏။
မုန့်စန်း၏အချက်အလက်များအရ စစ်ခုန်းကျန့်သည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာရရှိခဲ့ပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း မရှိသေးပေ။
သို့သော် သူအကဲခတ်ရသလောက် စစ်ခုန်းကျန့်ဟာ စူးရှသောအကြည့်များနှင့် စိတ်ဓာတ်အပြည့်ဖြင့် အသက်ကို မှန်မှန်ရှူနေပုံရသည်။ ဒဏ်ရာရှိသူတစ်ယောက်နှင့် လုံးဝမတူပေ။ အပေါ်ယံမှာ သန်မာချင်ယောင် ဆောင်နေတာများလား။
ဤဖြစ်နိုင်ခြေသည် အခြေအမြစ်မရှိပါ။ စစ်ခုန်းယုံသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျက်ကွက်ခဲ့သောကြောင့် ဂိုဏ်း၏ တပည့်များကြားတွင် မငြိမ်မသက်ဖြစ်စေခဲ့ပြီး စစ်ခုန်းကျန့်သာ စုဝေးပွဲကို ပျက်ကွက်ခဲ့ပါက ပြဿနာတက်မှာပင်။