သွေးစွန်းသောပွဲ။ နှစ်ပိုင်းဖြတ်ခြင်း (၂)

သူ့ပြိုင်ဘက်သည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရခဲ့သော်လည်း စုဝေးပွဲတက်ရန် သူ့ကိုယ်သူ တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

"အဲဒါဆို စမ်းကြည့်ရအောင်!" မုန့်စန်းသည် ခေါင်းဆောင်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိပါးစေရန် ရည်ရွယ်ပြီး စစ်ခုန်းကျန့်ကို အရှက်ရစေရန် တိတ်တဆိတ် လှောင်ပြောင်ခဲ့သည်။

ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ စုဝေးပွဲက ပျော်ရွှင်မှု အပြည့်နှင့်။ လူတိုင်းက ပျော်ပါးနေကြသော်လည်း ယနေ့ အဖြစ်အပျက်သည် ဤမျှ ချောချောမွေ့မွေ့နှင့် ငြိမ်းချမ်းစွာ ပြီးဆုံးရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း အားလုံးက သိထားကြသည်။

ပွဲ၏အထွတ်အထိပ်ကာလသို့ ရောက်သောအခါတွင် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုကိုင်ရင်း ငြိမ်သက်စွာ လက်ဖက်ရည်သောက်နေသော မုန့်စန်းသည် သူ့ဘေးတွင်ထိုင်နေသော လူတစ်ယောက်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သို့မဟုတ် မရည်ရွယ်ဘဲ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤလူသည် အသက်လေးဆယ်ကျော်ရှိပြီး ပါးစပ်ကျယ်ကျယ်နှင့် ရုပ်ဆိုးသော အသွင်အပြင်ရှိသော်လည်း ဤအချက်ကို မည်သူမျှ ရန်မစဝံ့ပေ။

ထိုလူသည် လျှပ်စီးဝေလငါးခန်းမ၏ လက်ထောက်ခေါင်းဆောင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ခယ့်ကျန်းလင်ဟု အမည်ရှိကာ တန်ခိုးကြီးမားပြီး ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတွင် နာမည်ကောင်းရှိလေ၏။

ခယ့်ကျန်းလင်က နားလည်သည့်အကြည့်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ထပြောလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ငယ်လေး၊ ဒီနေ့ ကျွန်တော့်မှာ တောင်းဆိုစရာလေးတစ်ခု ရှိပါတယ်"

ခယ့်ကျန်းလင်၏အသံသည် သူ့အတွင်းအားနှင့် ပါင်းစပ်ထားသောကြောင့် ကျယ်လောင်ကာ အခြားသူများ၏ အသံကို မြုပ်သွားစေသည်။

ထိုစကားကြောင့် မူလက စည်ကားနေသော ခန်းမကြီးက တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

လူစုလူဝေး၏ မျက်နှာထားများလည်း ပြောင်းလဲသွားကာ ယနေ့ည စုဝေးပွဲသည် လွယ်လွယ်ကူကူ ပြီးသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သေချာစွာ သိထားသည်။ ခယ့်ကျန်းလင်သည် မုန့်စန်း၏လူဖြစ်ပြီး ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏စကားပြောဆိုကို မုန့်စန်းက အရိပ်အမြွက်ပေးလိုက်တာဖြစ်နိုင်သည်။ ဒါက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အဖွဲ့ကို စိန်ခေါ်ဖို့ ဖြစ်လောက်သည်။

စစ်ခုန်းဟွမ်သည် ကူကယ်ရာမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူသည်လည်း ယနေ့ည ချောချောမွေ့မွေ့နှင့် ဖြတ်သန်းနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်းသိလျက် စူးချန်ခုန်းက အခြေအနေတောင်းဆိုသည့်အတိုင်း လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ရန် ဆုတောင်းနိုင်ရုံသာ။

ကျားသားရေ ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်ရင်း စူးချန်ခုန်းသည် ခယ့်ကျန်းလင်ကို တည်ငြိမ်စွာ ငုံ့ကြည့်ကာ “ပြော” ဟူသော စကားတစ်ခွန်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

ခယ့်ကျန်းလင်က စစ်ခုန်းဟွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ငယ်လေး၊ ကျွန်တော်က ဒုတိယသခင်မလေးကို နှစ်ရှည်လများ မြတ်နိုးခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတော့ စိတ်ထဲ စွဲမက်သွားခဲ့ပါတယ်။ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ပွဲမှာ ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေအားလုံးရှေ့မှာ ကျွန်တော် သူ့ကို လက်ထပ်ခွင့်တောင်းချင်ပါတယ်!"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ခန်းမကြီးသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူတိုင်း၏အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားလေ၏။

စစ်ခုန်းယုံ၏သမီး စစ်ခုန်းဟွမ်သည် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိပြီး မဟာဗျူဟာတတ်မြောက်ကာ ထူးခြားသော စွမ်းရည်ရှိသည်။ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်နှင့် နုပျိုလှပပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းကာ ကောင်းကင်ဘုံကတောင် အမှန်တကယ် မြတ်နိုးရသူပင်။

ဤနေရာတွင် အသက်လေးဆယ်ကျော်ရှိပြီး ဆွဲဆောင်မှုမရှိသော ခယ့်ကျန်းလင်သည် ဖားပြုတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လက်ထပ်ခွင့်တောင်းနေပြီး ခေါင်းဆောင်အဖွဲ့ကို တမင်စော်ကားနေမှန်း သိသာပါသည်။

စစ်ခုန်းဟွမ်၏ မျက်နှာသည်လည်း အလိုလို အရောင်ပြောင်းသွားသည်။

စူးချန်ခုန်းက ဘာစကားမှမဆိုဘဲ ခယ့်ကျန်းလင်ကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေ၏။

စိတ်ရင်းအမှန်ကို ပြသည့်အနေဖြင့် ခယ့်ကျန်းလင်က ဒူးထောက်ပြီး “ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို ဆုံးဖြတ်ခိုင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားပေမယ့် သူက မပေါ်လာဘဲ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာနေပါပြီ။ အစ်ကိုကြီး အဖအရာဆိုသလို ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ငယ်လေးက ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ရိုးသားမှုကို အသိအမှတ်ပြုပြီး တောင်းဆိုခွင့်ပြုပါ။”

"ခယ့်ကျန်းလင်၊ မှန်ထဲမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်ကြည့်လိုက်ဦး။ မင်းက ဒုတိယသခင်မလေးနဲ့ တန်လို့လား"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ်နှင့် ထက်မြက်သော လူငယ်တစ်ဦးက ယပ်တောင်တစ်ချောင်းကိုင်လျက် ထွက်လာလေ၏။

ဤလူငယ်သည် စစ်ခုန်းဟွမ်အား ဦးညွှတ်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ ငေးကြည့်နေ၏။ "ဒုတိယသခင်မလေးကို ကျွန်တော် မစားနိုင်မအိပ်နိုင် စွဲလန်းနေခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ငယ်လေးက ကျွန်တော့်ကို ခွင့်ပြုပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်!"

စူးချန်ခုန်း ယခင်က ကြားဖူးခဲ့သော နာမည်တစ်ခုဖြစ်သည့် ဝမ်ယိသည် သိုင်းပညာစွမ်းရည် အတန်အသင့်ရှိသည့် ပင်မခန်းမလေးခုအနက်မှ ဒုခန်းမခေါင်းဆောင်တစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက သုံးဆယ်မပြည့်သေးသော်လည်း လက်ထောက်ခန်းမခေါင်းဆောင်ရာထူးကို ထမ်းဆောင်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။ သူ့ရုပ်ရည်ကတော့ ကောင်းမွန်ပါ၏။

သို့သော်လည်း လူတိုင်းက ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းထဲတွင် ဝမ်ယိသည် သဘာဝအတိုင်း ပရောပရီလုပ်တတ်ပြီး အပျော်မယ်ဆီများကို မကြာခဏသွားလေ့ရှိကြောင်း သိထားကြသည်။

ယခု သူ ရပ်ပြောနေခြင်းသည် ထုံးစံအတိုင်း မုန့်စန်း၏ အလိုတော်အရဖြစ်သည်။

"ခယ့်ကျန်းလေ့၊ ဝမ်ယိ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်က စိတ်ကူးယဉ်နေကြတာပဲ။ ငါ လေ့ဇီကျန်းကမှ ဒုတိယသခင်မလေးကို မယိမ်းယိုင်တဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုနဲ့ တစ်သက်လုံး ကာကွယ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတာကွ။"

မုတ်ဆိတ်မွေး ကောက်ကောက်နှင့် လူထွားကြီး တစ်ယောက်က မတ်တပ်ထရပ်ပြီး အသံသြသြနှင့် ဆိုလေ၏။

"လေ့ဇီကျန်း၊ မင်းမှာ ဇနီးတစ်ယောက်ရှိပြီး ကိုယ်လုပ်တော် သုံးယောက်တောင် ယူထားတာ။ ငါတို့နဲ့ ပြိုင်ချင်သေးတာလား"

"ငါသူတို့နဲ့ကွာရှင်းလိုက်ရင် ကျေနပ်ပြီလား။"

သုံးယောက်သား ကရှူးကမူး ငြင်းခုံကြသည်။

“ဒါက အရမ်းဆိုးတာပဲ…”

လက်ထောက်ခန်းမခေါင်းဆောင်များနှင့် ခန်းမခေါင်းဆောင်အများအပြားသည် မုန့်စန်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို စိတ်ထဲ တောက်တခေါက်ခေါက်နှင့် ဆက်ကြည့်ရန် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

ဒီသုံးယောက်က ရုပ်ဆိုးရင်ဆိုး မဟုတ်ရင် မယားကြီး မယားငယ်များနှင့် ထိုသို့မဟုတ်ပါက နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ဖောက်ပြန်သူများဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် စစ်ခုန်းဟွမ်ကို စော်ကားတာက စစ်ခုန်းမိသားစုတစ်ခုလုံးကို ရန်စခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

စစ်ခုန်းဟွမ်သည် မုန်တိုင်းများစွာကို ကြံ့ကြံ့ခံ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး အရိပ်အောက်မှ သခင်မလေး မဟုတ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ၏မျက်နှာသည် ဒေါသများဖြင့် နီမြန်းနေပြီး ဓားကိုဆွဲကာ ထိုသုံးယောက်ကို သတ်ပစ်ချင်နေသည်။ သို့သော်လည်း သူသာ ထိုသို့ပြုလုပ်လိုက်ပါက သူတို့ကို သတ်ပစ်နိုင်လောက်မည် မဟုတ်ဘဲ စစ်ခုန်းမိသားစု၏ ယောက်ျားများက ရှေ့ထွက်ခြင်းမရှိသောကြောင့် လှောင်ပြောင်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ဒီခေတ်မှာ အမျိုးသားတွေ သန်မာပြီး မိန်းမတွေ အားနည်းကာ စစ်ခုန်းဟွမ်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် သမီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှာရှိတဲ့ သူရဲ့ အဆင့်အတန်းကို စစ်ခုန်းကျန့်နဲ့ ယှဉ်လို့မရပါ။ မုန့်စန်းသည် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အန္တရာယ်ရှိသော အချက်ဖြစ်သည်။

ဒီနေ့သာ သာမာန်နေ့သာဖြစ်ရင် ဒီလူသုံးယောက်ကို ခန်းမခေါင်းဆောင်တွေက တားမှာဖြစ်ပေမယ့် ဒီလိုလုပ်တာက မုန့်စန်းကို စော်ကားသလိုဖြစ်မယ်ဆိုတာ သူတို့သိသည်။ အသိဉာဏ်ရှိရှိနဲ့ အခြေအနေ မရှင်းမလင်းဖြစ်တဲ့အခါ ဘက်မလိုက်ချင်ကြပေ။ ကြားနေတာက ပိုကောင်းပါသည်။

"မင်းတို့ အတင့်ရဲနေကြတယ်ပေါ့"

သူတို့သုံးယောက် ငြင်းခုံနေကြဆဲဖြစ်သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် စူးရှသောအသံဖြင့် စူးချန်ခုန်းက သူတို့ကို နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ငယ်လေး ဆုံးဖြတ်ပါ။"

ခယ့်ကျန်းလေ့၊ ဝမ်ယိနှင့် လေ့ဇီကျန်းတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ တညီတညာတည်း ပြောလိုက်ကြသည်။

ဒီဖြစ်ရပ်က မုန့်စန်း ဟိုးအရင်ကတည်းက စီစဉ်ထားသည့် အရာပင်။

မုန့်စန်း၏အမြင်တွင် စစ်ခုန်းကျန့်က ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာရခဲ့ပြီး မသက်သာသေးပေ။ လူသုံးယောက်ကို အကြောင်းပြပြီး စစ်ခုန်းဟွမ်ကို တမင်တကာ ရန်စစေခြင်းဖြင့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ စစ်ခုန်းကျန့်ကို ဒေါသထွက်စေရန် အတင်းအကြပ် တွန်းအားပေးကာ လူတိုင်းရှေ့မှာ မိမိကိုယ်ကို အရှက်ရစေမည့် ဆုံးရှုံးမှုကြီးကို ခံစားရစေဖို့ပင်။

စစ်ခုန်းဟွမ်တို့ဘက်မှ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းပါသည်။ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ခံစားနေရဆဲ စစ်ခုန်းကျန့်ကို ရန်စရန်၊ အရေးယူရန်နှင့် လက်ရှိ ရှေ့မတိုးသာ နောက်မဆုတ်သာ အခြေအနေကို ဖြတ်ကျော်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ စစ်ခုန်းကျန့် အမှန်တကယ်ပင် လှုပ်ရှားရန်ဖြစ်သည်။