သွေးစွန်းသောပွဲ။ နှစ်ပိုင်း ဖြတ်ခြင်း။ (၃)
Vol. 11 Ch. 161
သို့သော်လည်း စစ်ခုန်းဟွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်တဆိတ်စိုးရိမ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ချီသွေးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသော စူးချန်ခုန်းသည် ဤလက်ထောက် ခန်းမခေါင်းဆောင် သုံးဦးကို မကိုင်တွယ်နိုင်တော့မည်ကို ကြောက်ရွံ့ပြီး ကိုင်တွယ်နေရင်း စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ လွှတ်ထွက်သွားပြီး စစ်ခုန်းကျန့် ကိုယ်တိုင် မဟုတ်ကြောင်း မှတ်မိခံရမည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။
သို့ပေမယ့် စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို စိတ်အေးစေရန် အားပေးသော အကြည့်တစ်ချက် ပေးခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ကြင်နာမှုကို အမြဲတမ်း ပြန်မဆပ်နိုင်သော်လည်း ကလဲ့စားချေခြင်းကို သေချာပေါက် ရှာဖွေတတ်သူဖြစ်သည်။
မုန့်စန်းသည် ယခင်က သူ့ကိုလုပ်ကြံရန် လူများစေလွှတ်ခဲ့ပြီး ယခု စူးချန်ခုန်းသည် မုန့်စန်း၏ အကြံအစည်များကို ဖျက်စီးရန် သူ့အား ဆုံးရှုံးမှုနှင့် စိတ်ပျက်စေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ထို့အပြင် သူ့ကို ဧရာမဝေလငါးနည်းပညာနှင့် ကျင့်ကြံမှု အရင်းအမြစ်များ ပံ့ပိုးပေးသော စစ်ခုန်းဟွမ်၏ ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ရန် ဖြစ်သည်။
"ငါ့ညီမကို လက်ထပ်ချင်တယ်ပေါ့။ မင်း ရှေ့တက်လာပြီး ငါ့ကို ကောင်းကောင်းကြည့်ခွင့်ပေးစမ်းပါ!"
စူးချန်ခုန်း၏မျက်နှာသည် မျက်နှာအမူအရာ မပြဘဲ သူ့ခံစားချက်များ ပေါ်လွင်ထင်ရှားခြင်းမရှိပေ။ သူက ပထမဆုံးပြောသော ခယ့်ကျန်းလင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများအောက်တွင် ခယ့်ကျန်းလင်သည် သူ၏နှလုံးခုန်နှုန်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်လာသည်ကို သိလိုက်သော်လည်း သူဟာ သာမန်လူတစ်ယောက်မဟုတ်ပေ။ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တည်ငြိမ်အောင် ပြုံးကာ ရှေ့သို့ လှမ်းလာလေ၏။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုက စိတ်ရင်းမှန်ပါပဲ။ ကျွန်တော့်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးဖို့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ငယ်လေးကို တောင်းဆိုတယ်"
စကားပြောနေစဉ်တွင် ခယ့်ကျန်းလင်သည် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ ခံစားချက် အပြည့်ရှိသော လေသံနှင့်ဆို၏။
သို့သော် ရုတ်တရက် သူ၏နှလုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။ အနီးကပ်ကြည့်လိုက်တော့ စူးချန်ခုန်းက ကျားသားရေ ထိုင်ခုံပေါ်မှာထိုင်ပြီး သွေးဆာနေတဲ့ ငါးမန်းတစ်ကောင်လို တောက်ပပြီး သွေးဆာနေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ အေးစက်ရက်စက်တဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ သူ့ကို ငုံ့ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"မကောင်းတော့ဘူး။"
ခယ့်ကျန်းလင်၏ မျက်ခွံများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူ အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
စူးချန်ခုန်းသည် ကျားသားရေ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင်ထိုင်ပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် ကုလားထိုင်ဘေးရှိ ငါးမန်းသွားဓားပေါ်တွင် သူ့လက်ကို တင်ထားကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထောင့်ကို ချိန်ညှိထားပြီးဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ဤလှုပ်ရှားမှုကို အကြိမ်ပေါင်း မရေတွက်နိုင်အောင် လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။
“ရွှမ်း!”
စူးချန်ခုန်း ရုတ်တရက်ထလာပြီး ငါးမန်းဓားသွားက ဓားအိမ်မှ လွတ်မြောက်လာ၏။ ထိုဓားသွားကို သံကောင်းဖြင့် ထုလုပ်ထားပြီး ၎င်း၏အစွန်းသည် ငါးမန်း၏ သွားများနှယ်။ ၎င်းမှာ စစ်ခုန်းကျန့်၏ ကိုင်မြဲဓားဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်တွင် စူးချန်ခုန်း လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားသော ငါးမန်းဓားသွားသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေတစ်ဖက် ဒူးထောက်နေသော ခယ့်ကျန်းလင်ကို အောက်သို့ ခုတ်ချရန် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
ဤခုတ်ချက်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်သော်လည်း အထက်ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာကာ သံကျောက်တုံးများကို ဖြိုခွဲနိုင်သည့် လေးလံသော သံတူကြီး၏ အလေးချိန်ကို သယ်ဆောင်ထားလေ၏။ ၎င်းသည် သဘာဝလွန်နယ်ပယ်နှင့် နီးစပ်နေသော စူးချန်ခုန်း၏ သံဖြတ်ဓါးနည်းပညာပင်ဖြစ်သည်။
လိပ်အသက်ရှူနည်းချီစွမ်းအင်သည် ငြိမ်သက်စွာ ယှက်ပြေးသွားပြီး ဓါးပေါ်တွင် တစ်လက်မအထူရှိသော ဓားချီ အလွှာတစ်ခု ရှိလေ၏။
ခယ့်ကျန်းလင်သည် စူးချန်ခုန်း လုပ်ကြံမှာကို စောင့်ဆိုင်းနေတာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း သနား ကရုဏာအနည်းငယ်မပြဘဲ သတ်ပစ်သည့်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် စတင်ကာ တစ်ဖက်လူအား ဤမျှပြတ်ပြတ်သားသားနှင့် ပြင်းထန်စွာပြုမူမည်ဟု သူဘယ်သောအခါမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
ခယ့်ကျန်းလင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် သူ့ဓားကိုပင်ဆွဲရန် အချိန်မရှိသည့်အပြင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက်နှင့် ရှောင်ရှားရန်မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။ စူးချန်ခုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုတားဆီးရန် လက်ဗလာ ဓားသွားဖမ်းခြင်း နည်းပညာကိုအသုံးပြုနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်လျက် အံကြိတ်ကာ ချီစွမ်းအင်နှင့် သွေးများပွက်ပွက်ဆူနေပြီး သူ့နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကြောများ ဖောင်းကားလာလေ၏။
"ဖောင်း!"
သို့သော်လည်း ခယ့်ကျန်းလင်သည် စစ်ရထားကိုရပ်တန့်ရန် ကြိုးစားနေသော ရှိခိုးကောင်တစ်ကောင်လို အားနည်းခြင်း၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျရောက်လာသော ငါးမန်းဓားသွားကို သူ၏လက်များက မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါ။ အသားတွေ စုတ်ပြဲပြီး အရိုးအက်သံနှင့်အတူ ခယ့်ကျန်းလင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားလေ၏။
“ကျွန်…ကျွန်တော်…”
ခယ့်ကျန်းလင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ ပါးစပ်ဖွင့်လျက် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်နေ၏။ သူ့မျက်လုံးများတွင် မလိုလားအပ်သော ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နေ၏။ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတွင် ထင်ရှားသော လက်ထောက် ခန်းမခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် လူတိုင်း၏ရှေ့မှောက်တွင် ဤမျှ ဆိုးဆိုးရွားရွား သေဆုံးသွားရတော့မည်လား။
“ဝုန်း!”
ခယ့်ကျန်းလင်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သွေးများနှင့် ကလီစာများ ပြန့်ကျဲနေပြီး သွေးနံ့သည် လေထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသဖြင့် ခန်းမအတွင်းရှိ တပည့်များစွာကို အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားစေ၏။
စစ်ခုန်းဟွမ် မထိတ်လန့် မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင်။ စူးချန်ခုန်း၏ လုပ်ရပ်သည် ပြတ်သား ပြင်းထန်လွန်းပြီး သူ၏ ကွပ်မျက်မှုသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လွန်းလှသည်။ သူ့အတွက်တော့ လူတစ်ဦးကို ထင်းခုတ်သလို သတ်ပစ်ရတာ လွယ်ကူပုံရပြီး နှိမ့်ချတတ်တဲ့ အဂ္ဂိရတ်ဆရာကြီးစူးနဲ့ ဒီပုံစံနဲ့ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းမိဖို့ အလွန်ခက်ခဲပါသည်။
ခန်းမကြီးက တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ ယခင်က ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော ဝမ်ယိနှင့် လေ့ဇီကျန်းတို့သည် အခုတော့ လည်ပင်းညစ်ခံထားရသည့်နှယ် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်တော့။
ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်း၏ လက်ထောက်ခန်းမခေါင်းဆောင် ခယ့်ကျန်းလင်သည် စစ်ခုန်းကျန့်ထံမှ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ အလွယ်တကူ အခုတ်ခံခဲ့ရပြီး ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ မထင်ထားမိပေ။
မုန့်စန်းပင်လျှင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူ၏နားလည်မှုအရ စစ်ခုန်းကျန့်သည် နက်နဲသော အကြံအစည်ရှိသူဖြစ်ပြီး ဤမျှ စိတ်မြန်လက်မြန် မလုပ်သင့်ပေ။
စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာသည် ယခုအချိန်တွင် မျက်နှာအမူအရာမဲ့နေသော်လည်း မုန်တိုင်းမတိုက်မီ ငြိမ်သက်နေတာဖြစ်သည်။ ကျားတစ်ကောင်နှင့်တူသော မျက်လုံးများက ဝမ်ယိနှင့် လေ့ဇီကျန်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လျက် ဆိုလေ၏။ " ဟွမ့်အာက ငါတန်ဖိုးအထားရဆုံး မိသားစုဝင်ပဲ။ သူ့ကို လက်ထပ်ချင်သူတိုင်း ငါ့ဓားကို အရင်တောင်းရမယ်။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်က ငါ့ညီမကို လက်ထပ်ချင်သေးလား။ ဒါဆို ရှေ့တက်လာခဲ့။ မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ရင်းအမှန်ကို ငါကြည့်ကြည့်ရအောင်။"
မြေပြင်တွင် ခယ့်ကျန်းလင်၏ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခြမ်းမှ ခုန်နေသော နှလုံးခုန်သံက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပေါ်လွင်နေဆဲဖြစ်ပြီး တက်ရောက်လာသူများ၏ ပါးပြင်များကို အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းသွားစေခဲ့သည်။ "နှလုံး" အစစ်ကို သူတို့ အမှန်ပင် မြင်ခဲ့ကြရသည်။
စူးချန်ခုန်း၏ လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့နေသော ဝမ်ယိက တံတွေးကို မျိုချလိုက်သည်။ သူက အတင်းပြုံးပြီး "ခေါင်းဆောင်ငယ်လေး... ကျွန်တော် မာနကြီးလွန်းသွားတယ်ထင်တယ်။ ဘဝရဲ့အရေးကိစ္စတွေကို ရေရှည်စဉ်းစားသင့်တယ်!"
“မှန်တယ်၊ မှန်တယ်… အညတရအိမ်ရဲ့ဇနီးသည်ကို မစွန့်လွှတ်သင့်ဘူး ကျွန်တော့်မှာ စောင့်ရှောက်ရမယ့် မယားကြီးနဲ့ မယားငယ်တွေ ရှိသေးတယ်” ဟု လေ့ဇီကျန်းက အလျင်စလိုပြောလေ၏။
စစ်ခုန်းကျန့်က ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရခဲ့ပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ လှုပ်ရှားနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း မုန့်စန်းထံမှ ယခင်က ကြားသိခဲ့ရသည်။ သူတို့က သူ့ကို ရန်စဖို့ စိတ်ကူးထားပေမယ့် ခုနက စစ်ခုန်းကျန့်ရဲ့ ခုတ်ချက်က မိုးကြိုးသွား ပေါက်ကွဲသွားသလိုပင်။ ဒါက ဒဏ်ရာရနေတဲ့ လူတစ်ယောက်ပုံ ပေါက်နေလို့လား။
နှစ်ယောက်သား ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ငုံ့လိုက်ကြသည်။
သို့သော် စူးချန်ခုန်းက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်လေ၏ "ပြောတော့ နှစ်ယောက်စလုံးက ငါ့ညီမအတွက် အားလုံးကို ပေးဆပ်ချင်တယ်ဆို အခုကျဝောာ့ ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ ကုပ်ကုပ်လေး ဖြစ်နေပါရောလား။ စောစောက ငါ့ကို လှောင်ပြောင်နေတာပေါ့။ အဲဒါ အမိန့်မနာခံတာပဲ။ ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းအရ မင်းတို့ကို သေဒဏ်ပေးသင့်တယ်!"
ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ငါးမန်းဓားသွားကို ဆွဲပြီး လေ့ဇီကျန်းနှင့် ဝမ်ယိဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့လေ၏။
ယခုတော့ သူလှုပ်ရှားပြီ ဆိုသည်နှင့် ဒုစရိုက်မှုကို နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ် အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းမှဖြစ်မည်။ မဟုတ်ရင် သံသယဖြစ်နိုင်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏နားလည်မှုအရ စစ်ခုန်းကျန့်သည် ရန်သူများစွာကို သတ်ခဲ့ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းဗျူဟာကြောင့် နာမည်ကြီးသူဖြစ်သည်။ သူ စစ်ခုန်းကျန့်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေကတည်းက ယုံကြည်စိတ်ချအောင် လုပ်ရပေမည်။
စူးချန်ခုန်း ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လေ့ဇီကျန်းနှင့် ဝမ်ယိတို့သည် မသိစိတ်အရ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ ကျန်တဲ့သူတွေက အေးစက်စက် မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်နေကြ၏။ သူတို့က မုန့်စန်းကို အကူအညီတောင်းဖို့ အမြန်ကြည့်ကြပြီး မုန့်စန်းက လှမ်းပြောလိုက်သည်။ “ခေါင်းဆောင်ငယ်လေး လွှတ်ပေးလိုက်ပါ၊ သူတို့နှစ်ယောက်က ဒီတိုင်း.. စနောက်နေကြရုံပါ”
"ပါးစပ်ပိတ်ထား!" စူးချန်ခုန်းက မုန့်စန်းကို ပြတ်ပြတ်သားသားနှင့် အေးတိအေးစက် ပြောလိုက်သည် "မင်းတို့ လှုပ်ရှားလိုက်တော့။ ဒါကမင်းတို့ရဲ့ အသက်ရှင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ"
စစ်ခုန်းဟွမ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေ၏။ "သူက...အစ်ကိုကြီးထက်တောင် 'အစ်ကိုကြီး' ပိုဆန်တယ်လို့ ထင်ရတယ်!"
"ကျွန်တော်တို့ကို ဖိအားမပေးနဲ့" လေ့ဇီကျန်းနှင့် ဝမ်ယိတို့၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာ၏။ သူတို့ရှေ့မှ စူးချန်ခုန်းကြောင့် သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ တိုးဝင်လာပြီး ရင်ဘတ်ပေါ် တိုက်ရိုက်တက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပေမယ့် သူတို့ဟာ ချီသွေးပြောင်းလဲခြင်းဖြစ်စဉ်၌ ချီသွေးနယ်ပယ်မှ သိုင်းပညာရှင်တွေပင်။ စူးချန်ခုန်း၏ ဖိအားများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် သူတို့သည် သေခြင်းတရားကို ဒီအတိုင်း ထိုင်စောင့်နေမည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အကြည့်များ ပေါ်လာ၏။ သူတို့ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရမည်။