ထွက်သွား
Vol. 70 Ch. 1389
အဓိပ္ပာယ်အကျဉ်းချုပ်မှာ လျုံမိသားစု၌ "လေချွမ်းသိုင်းပညာကျမ်း" အမည်ရှိသော စာအုပ်တစ်အုပ် ရှိသည်။
ထိုစာအုပ်သည် လျုံမိသားစု၏ ဆရာကြီးများမှ လေ့ကျင့်မှုဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံများနှင့် ကိုယ်ခံပညာဆိုင်ရာ မှတ်ချက်များ ရေးစုထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဤလက်သီးကျမ်းကို လျုံမိသားစုမှ အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုအဖြစ် အမြဲမှတ်ယူပြီး လျုံမိသားစု၏ ဘိုးဘွားခန်းမဆောင်ကြီးတွင် ထားကာ အလေးပေးရိုသေခဲ့သည်။
သို့သော် ယမန်နေ့ မနက်ခင်းပိုင်း၌ ဘိုးဘွားခန်းမဆောင်အား စောင့်ကြပ်သည့် တာဝန်ကျ မိသားစုဝင်မှ မနေ့ည၌ ထိုလက်သီးကျမ်းစာအုပ်အပါအဝင် ဘိုးဘွားခန်းမဆောင်ကို လုယက်သွားကြောင်း ရုတ်တရက် သတင်းပို့လာခဲ့သည်။
ထိုသတင်း ပျံ့နှံ့သွားသည့်အခါ လျုံမိသားစုတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။
ရတနာခိုးယူခံရမှုသည် လျုံမိသားစု၏ မျက်နှာကို ရိုက်ခံလိုက်ရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
လျုံမိသားစု လေချွမ်သိုင်း ကိုယ်ခံပညာ၏ အားနည်းချက်ကို မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူမှ ဆုပ်ကိုင်မိသွားလျှင် ထိုကိစ္စသည် လျုံမိသားစုအတွက် ဆိုးရွားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် လျုံမိသားစုသည် သူတို့၏ အဆက်အသွယ်များ အားလုံးကို ချက်ချင်းချိတ်ဆက်ခဲ့ပြီး လေချွမ်သိုင်းစာအုပ်၏ တည်နေရာကို ခြေရာခံရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့သည်။
လျုံမိသားစုသည် ကျန်းကောပြည်နယ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လည်ပတ်နေခဲ့ပြီး သူတို့၏ရာထူးကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လေသည်။ ဂုဏ်သတင်းကျော်စောသည်နှင့်အတူ လုပ်နိုင်စွမ်းများစွာ ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် တစ်ရက်ကြာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက်တွင် လေချွမ်သိုင်းကျမ်းစာအုပ်၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ထိုလက်သီးကျမ်းစာအုပ်သည် အမှန်တွင် ကျန်းကောပြည်နယ်အတွင်းရှိ ဒုတိယအကြီးဆုံး ဂိုဏ်းဖြစ်သည့် ဇာမဏီသုံးကောင်အဖွဲ့အစည်း၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်နေခဲ့သည်။
လျုံမိသားစုမှ ချက်ချင်းပင် တစ်စုံတစ်ယောက်အား စေလွှတ်ကာ ပြန်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း တစ်ဖက်သား၏ သဘောထားမှာ မောက်မာလွန်းလှသည်။
လေချွမ်သိုင်းကျမ်းစာအုပ်ကို ပြန်မပေးခဲ့ရုံသာမက ပြန်တောင်းရန် လာသူများကိုလည်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် လျုံမိသားစု မျိုးဆက်သစ် တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲနေကာ ထိုကျမ်းကို ပြန်ရရန် ဇာမဏီသုံးကောင်အဖွဲ့အစည်းသို့ သွားကြသည်။
ထိုအချိန်မှာပင် ယဲ့ဖန်မှ ရောက်လာခဲ့သည်။
လျုံဝမ်းယွမ်၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ယဲ့ဖန်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။
" ဒီဇာမဏီသုံးကောင်အဖွဲ့အစည်းက အရမ်းမောက်မာတာပဲ။ သူတို့ရဲ့ နောက်ခံက ဘယ်လိုလဲ "
လျုံဝမ်းယွမ်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ အဆိုပါ ဂိုဏ်းအသစ်များအကြောင်းကို များစွာ မသိပေ။
လျုံဝမ်းလုံမှ ရှင်းပြသည်။
" ဒီဇာမဏီသုံးကောင်အဖွဲ့အစည်းက မကြာသေးခင် နှစ်အတွင်းမှာ မြင့်တက်လာတဲ့ ဂိုဏ်းသစ်တစ်ခုပဲ။ ဥက္ကဌနဲ့ ဒုဥက္ကဌနှစ်ယောက်လုံးက မိန်းကလေးတွေချည်းဆိုတာ သိထားတယ်။ ဥက္ကဌကို ယုဖန်းရှန်းလို့ ခေါ်တယ်။ သူမက မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်ပေမယ့် သူမရဲ့နည်းလမ်းတွေက ယောက်ျားတွေထက်တောင် ပိုရက်စက်သေးတယ် "
သူ့ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် ယဲ့ဖန်သည် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။
အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဂိုဏ်းသားဖြစ်ခြင်းသည် အထူးအဆန်းမဟုတ်ပေ။
သို့သော် ကျန်းကောပြည်နယ် ဒုတိယအကြီးဆုံးဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်နေခြင်းမှာတော့ အလွန်အံ့သြစရာဖြစ်ပေသည်။
" ဒါဆို ဒီလက်သီးသိုင်းကျမ်းကို ဇာမဏီသုံးကောင်အဖွဲ့အစည်းက ခိုးသွားတာလား "
" ယုဖန်းရှန်းက တခြားသူဆီက ဝယ်ခဲ့တာလို့ ပြောတယ်။ ဘယ်မှာဝယ်ခဲ့တာလဲကို မေးခဲ့ပေမယ့် ငြင်းနေတုန်းပဲ။ လက်သီးသိုင်းကျမ်းက လျုံမိသားစုဆီက ပျောက်သွားတဲ့ ပစ္စည်းမှန်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ရင် သူမက ချက်ချင်း ပြန်ပေးမယ်တဲ့ "
လျုံဝမ်းလုံ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ်လေးနက်သည်။
မိသားစု၏ အဖိုးတန်ရတနာ ဆုံးရှုံးရခြင်းသည် မိသားစုခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည့် သူ့အပေါ်၌ တာဝန်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ရှိလေသည်။
မိသားစုရတနာကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံးရှာမတွေ့ပါက လျုံမိသားစုအား ဆက်လက်ထိန်းချုပ်ရန် မျက်နှာရှိမည် မဟုတ်ပေ။
" သက်သေတွေ့ပြီလား "
ယဲ့ဖန်မှ ဆက်မေးသည်။
" သူခိုးရဲ့နည်းပညာက အရမ်းထက်မြက်တယ်။ သူက ခြေရာတွေမချန်ခဲ့တော့ စုံစမ်းဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး "
လျုံဝမ်းလုံ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြန်ဖြေသည်။
သက်သေများ ရှိပါက စိတ်ပူရန် မလိုတော့ပေ။
ယဲ့ဖန်သည်လည်း ဤကိစ္စမှာ အတော်ပင် ဒုက္ခများမှန်းသိသည်။
လက်သီးသိုင်းကျမ်းစာအုပ်သည် ဇာမဏီသုံးကောင်အဖွဲ့အစည်း၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေကြောင်း သူတို့ သိထားသော်လည်း တစ်ဖက်မှ ဝယ်ယူခဲ့ကြောင်း အခိုင်အမာပြောဆိုနေသည်။
အဲ့တော့ တခြားဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။
လျုံမိသားစုကို ဇာမဏီသုံးကောင်အဖွဲ့အစည်းနဲ့ ဒီအတိုင်း တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်လို့ မဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား။
ထိုသို့ဖြစ်ပါက လျုံမိသားစုသည် လေချွမ်လက်သီးသိုင်းကျမ်းကို အမှန်တကယ် ပြန်ရလာလျှင်ပင် သူတို့သည် ကြီးမားသောတန်ကြေးကို ပေးဆပ်ရပေမည်။
" အစ်ကိုသုံး၊ ဘာလို့ ဒီလောက် အခက်တွေ့နေရတာလဲ။ ငါသာဆို ဇာမဏီသုံးကောင်အဖွဲ့အစည်းဆီကို သွားပြီး ကျမ်းအုပ်ကို ပြန်လုယူလိုက်ရုံပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ကောင်မလေးတချို့ပဲလေ "
မုတ်ဆိတ်မွေးဖြင့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တင်းမာနေသော လေထုကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အဆုတ်ကွဲမတတ် အော်ပြောလိုက်သည်။
" မှန်တယ်။ ကျားတစ်ကောင်က သူ့ရဲ့အစွမ်းအစကို မပြဘူးဆိုရင် ဖျားနေတဲ့ ကြောင်နဲ့ ဘာကွာတော့မှာလဲ။ ငါတို့ရဲ့ လျုံမိသားစုက အေးဆေးနေတာကြောင့် ငါတို့ကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ လွယ်တယ်လို့ ထင်နေကြတာ "
" ဒါက ဂိုဏ်းအသေးလေးတစ်ခုပဲ မဟုတ်လား။ အလင်းရောင်ကိုတောင် သေချာ မမြင်ဖူးတဲ့ ပိုးဟပ်တွေက ငါတို့ လျုံမိသားစုရဲ့ ခေါင်းပေါ်ကို ချီးတက်ပါနေရဲပြီလား "
" ငါတို့ရဲ့ လျုံမိသားစုကို လုပ်ချင်တိုင်း လုပ်လို့ရတယ်ထင်နေရင် သူတို့ကို အမှန်အကန် သင်ခန်းစာပေးရမယ် "
မုတ်ဆိတ်မွေး၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် အခြားသူများကလည်း ဒေါသဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။
" ပါးစပ်ပိတ်ထား "
လျုံမိသားစု၏ အကြီးအကဲအဖြစ် လျုံဝမ်းလုံသည် အာဏာရှိသူ ဖြစ်သည်။
သူသည် လူစုလူဝေးကြီး၏ ဆူပူသံကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။
" ချမယ်၊ ချမယ်၊ ချမယ်နဲ့။ တိုက်ခိုက်တာကလွဲရင် ဦးနှောက်ကို သုံးလို့မရဘူးလား "
" ဒါဆို အစ်ကိုသုံး၊ ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်တယ် ထင်လဲ။ ငါတို့ မိသားစုရတနာကို ပြန်ရနိုင်သရွေ့ မင်း ဖြစ်စေချင်တာ ဘာမဆို လုပ်မယ် "
မုတ်ဆိတ်မွေးဖြင့်လူက လျုံဝမ်းလုံကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
လျုံဝမ်းလုံ တုန်လှုပ်သွားသည်။
သူ မည်သို့ ဖြေရမည်ကို မသိပေ။
မုတ်ဆိတ်မွေးဖြင့်လူသည် ပြန်မောက်မာလာပြန်သည်။
" ပြန်လည်း မတိုက်နိုင်ဘူး။ တခြားနည်းလမ်းကိုလည်း မတွေးနိုင်ဘူး။ အဲ့တာဆို ဒီအတိုင်း ဒီမှာပဲ ထိုင်စောင့်နေရမှာလား "
" ကျမ်းစာအုပ်ကို ငါတို့စီ သူတို့က ပြန်လာပို့မှာမလို့လား "
" ဒါ ငါတို့ လျုံမိသားစုရဲ့ အသက်သွေးကြောပဲ "
ခန်းမကြီးသည် တဖန် ပြန်လည်ဆူညံသွားပြီး အားလုံးမှာ မျက်နှာနီရဲနေသည်အထိ ငြင်းခုံနေကြသည်။
အချို့မှာ ဇာမဏီသုံးကောင်အဖွဲ့အစည်းသို့ ချက်ချင်း သွားပြီး တိုက်ခိုက်ချင်နေကြကာ အချို့မှာ ကျမ်းစာအုပ်ကို ပြန်ဝယ်ရန် ငွေသုံးချင်ကြပြီး အချို့မှာ မတိုက်ချင်သလို ပိုက်ဆံလည်း မသုံးချင်ကြပေ။
အိမ်တော်ခေါင်းဆောင် လျုံဝမ်းလုံပင်လျှင် အခြေအနေကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ၊
မြင်ကွင်းမှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေစဉ် အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
" ကျွန်တော့်မှာ အကြံတစ်ခုရှိတယ်။ စမ်းကြည့်လို့ရတယ် "
" ........... "
ခန်းမကြီးသည် ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
အားလုံးသည် အသံ ဦးတည်ရာကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ယဲ့ဖန်သည် ရေနွေးခွက်ကို ကိုင်ကာ အမြှုပ်များကို မှုတ်ပြီး တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ၏ လူတစ်ကိုယ်လုံးသည် တည်ငြိမ်သော ကိုယ်ရောင်ဝါကို ပေါ်လွင်နေစေသည်။
" ငါတို့လူကြီးတွေ စကားပြောနေတယ်။ မင်းတို့ ကလေးတွေက ဘာလို့ နှောင့်ယှက်နေတာလဲ "
ထိုမုတ်ဆိတ်မွေးဖြင့် ယောက်ျားသည် ယဲ့ဖန်ကြောင့် အလွန်စိတ်မချမ်းသာ ဖြစ်နေသည်။
လျုံဝမ်းယွမ်၏ မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး အငယ်တန်းတစ်ဦးကို အစည်းအဝေးခန်းမထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုကလေးသည် ဂုဏ်မောက်ပြီး လျုံမိသားစု၏ အရေးကို ဝင်စွက်ဖက်နေသေးသည်။
ဒါကို သူ ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်ရည်ရှိမှာလဲ။
ယဲ့ဖန်သည် သူ့အတွေးများကို ထုတ်ပြောတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုလူပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ပါးစပ်ကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်သည်။
လျုံဝမ်းလုံ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အော်လိုက်သည်။
" ညီရှစ်၊ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ထွက်သွား "
လျုံဝမ်းလုံသည် မနေ့ညက လျုံဝမ်းယွမ်နှင့် အကြာကြီး စကားပြောခဲ့ပြီးနောက် ယဲ့ဖန်၏ အကြောင်းအရာအချို့ကို သိရှိခဲ့သည်။
လျုံဝမ်းယွမ်ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်သော ကိုယ်ခံပညာရှိသူအား သာမန်အငယ်တန်းအဖြစ် မည်သို့ဆက်ဆံနိုင်မည်နည်း။
ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ယဲ့ဖန်နှင့် စကားပြောရာ၌ ယဉ်ကျေးနေရသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ မုတ်ဆိတ်ဖြင့်လူမှ ဧည့်သည်ဖြစ်သော ယဲ့ဖန်အား လှမ်းအော်နေသည်ကို ကြားပြီး သူ သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။
မုတ်ဆိတ်ဖြင့်သူ၏အမည်မှာ လျုံဝမ်းထျန်း ဖြစ်သည်။
သူသည် လျုံမိသားစုထဲတွင် အဆင့်ရှစ်ရှိသည်။
သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ စွမ်းရည်များမှာ အလွန်မြင့်မားသော်လည်း သူ၏ ဒေါသစိတ်မှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားလေသည်။
အသက်ငါးဆယ်ကျော်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူ့ဒေါသကို လုံးဝမထိန်းနိုင်ပေ။
လျုံဝမ်းလုံ၏ ကြိမ်းမောင်းသံကို ကြားနောက် လျုံဝမ်းထျန်း အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည်။
" အစ်ကိုသုံး၊ မင်းငါ့ကို အငယ်တန်းတစ်ယောက်ကြောင့် ပြဿနာရှာနေတာလား "
" ဘာဖြစ်လဲ၊ သူက အငယ်တန်းဖြစ်တာနဲ့ စကားနည်းနည်းလောက် ပြောလို့မရဘူးလား "
" ဘေးထွက်နေ "
လျုံဝမ်းလုံသည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ သူ့ဘေးနားရှိ ရေနွေးခွက်ကို ကိုင်ပြီး ညီရှစ်ကို ပစ်လိုက်တော့သည်။
လျုံဝမ်းထျန်းသည် အလွယ်တကူ ရှောင်လိုက်နိုင်သော်လည်း သူ့အမူအရာမှာ ပို၍ နက်မှောင်သွားသည်။
သူသည် ယဲ့ဖန်ကို စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။
သူ ထွက်သွားပြီးနောက် လျုံဝမ်းလုံသည် ယဲ့ဖန်ကို ညင်သာသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
" ယဲ့လူကြီးမင်း၊ ငါ့ရဲ့ အဋ္ဌမမြောက်ညီက ဒေါသကြီးတတ်လို့ပါ။ သူ့ကိုယ်စား ငါတောင်းပန်ပါတယ်။ မင်း သူ့ကို အငြှိုးထားမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ မျှော်လင့်တယ် "