အခန်း (၁၆)

"ညီမတစ်နေ့ထွက်သွားခဲ့ရင်အကိုညီမ ကိုလွမ်းနေမှာလား" ထန်ဝူလင်း ကိုကြည့်ရန်ခေါင်းကိုမော့နေစဉ် နာအယ်ကမေးသည်။ သူမ၏သေးငယ်လှသောမျက်နှာသည်လနှင့်ကြယ်တို့၏ဂုဏ်ရောင်အောက်၌ ပို၍ နတ်သမီးလိုလှပနေတယ်

ထန်ဝူလင်း ကမဝံ့မရဲမေးလိုက်သည်၊ “ ဘာကြောင့်လဲ။ မင်းထွက်သွားတော့မှာလား "

နာအယ်ကမျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး“ ညီမထွက်သွားရင်လို့မေးနေတာ။ ”

ထန်ဝူလင်း က“ မင်းကငါ့ရဲ့ညီမပါ။ ငါမင်းကိုသတိရတယ်။ ငါမင်းကိုတကယ်လွမ်းတယ်။ အင်း၊ နာအယ် မင်းနည်းနည်းပိုအရပ်ရှည်လာတာလား။ မင်းအခုငါ့နှာခေါင်းနားရောက်နေပြီ "

"ငါမင်းကိုအရမ်းသတိရတယ်။ ငါမင်းကိုတကယ်သတိရတယ်။ " နာအယ်အဖြေ ပေးသည်။ သူမ၏ကြီးမားသောခရမ်းရောင်မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်တွေဝဲနေ ပုံရသည်။

ထန်ဝူလင်း ကသူမပခုံးဖက်လိုက်ပြီး “ ငါတို့ကနေ့တိုင်းအတူရှိနေတာမို့ငါတို့တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်လွမ်းစရာမလိုဘူး။ ငါအဖေနဲ့အမေနဲ့စကားပြောပြီးပြီ။ ငါအလယ်အလတ်အကယ်ဒမီတစ်ခုကို ၀ င်လိုက်တာနဲ့မင်းကအဲဒီ့မြို့ကအကယ်ဒမီကိုတက်ဖို့မင်းနဲ့အတူလာလိမ့်မယ်။ အစ်ကိုကြီးကမင်းကိုအမြဲကာကွယ်ပေးမယ် "

နာအယ် ၏မျက်လုံးများမှတောက်ပသွားပြီး ထန်ဝူလင်းပုခုံးပေါ်ခေါင်းတင်လိုက်သည်။

မနက်စောစော။

ထန်ဝူလင်း သည်အထူးသဖြင့်စောစောထ။ ယနေ့ထက်နံနက်စာအနည်းငယ်ပိုစားသည်။ သားဖြစ်သူ၏မျက်လုံး၌ထက်သန်သောတောက်ပမှုကိုမြင်ရသည်နှင့် ထန်ကျီရမ် သည်မပြုံးဘဲမနေနိုင်။ "မင်းအရမ်းစိတ်မရှည်ဘူးလား? ဒီလောက်စိတ်ထက်သန်နေစရာမလိုပါဘူး။ ငါတို့စောစောသွားရင်တောင် ဝိညာဥ်စေတီတော် ကဖွင့်မှာမဟုတ်ဘူး။ ”

ထန်ဝူလင်း အတွက်ယနေ့သည်အလွန်ထူးခြားသောနေ့ဖြစ်သည်။ ယနေ့သည်သူသည် အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုကို ၀ ယ်မည့်နေ့ဖြစ်သည်။

"အဖေ၊ ကျနော် ၀ ယ်နိုင်မယ်လို့ထင်လား " ထန်ဝူလင်း သည်ကိုးနှစ်အရွယ်သာရှိသေးသည်။ သူသည်ယနေ့အတွက်သူ့အတွက်အပြင်းထန်ဆုံးအလုပ်ကြိုးစားခဲ့သည်၊ ယခုထိုနေ့ရောက်လာပြီဖြစ်သောကြောင့်သူမည်သို့ငြိမ်သက်နိုင်မည်နည်း။

ထန်ဝူလင်းက အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်မိသည်။ "

“ အဖေ၊ နည်းနည်းမြန်မြန်လမ်းလျှောက်ပါ။ မြန်မြန်လုပ်ရအောင်။ " ထန်ဝူလင်း ကသူရှေ့သို့ကျော်သွားရင်းပြော သည်။

ထန်ကျီရန် သည်ခေါင်းကိုခါယမ်းလိုက်ပြီးသူ၏မျက်လုံးများအနက်ရှိုင်းဆုံးတွင်သူ၏စိုးရိမ်မှုများကိုဖွင့်ဟခဲ့သည်။ သင့်တော်သော ၀ ိညာဉ်အစွမ်းတစ်ခုကို တစ်ခုရရှိရန်မှာလွယ်ကူမည်မဟုတ်ပေ။ သူကတစ်ခု ၀ ယ်နိုင်တာပါ သူကသင့်တော်တာတစ်ခု ၀ ယ်နိုင်ခဲ့တယ်လို့မဆိုလိုဘူး။

ဝိညာဉ်စေတီတော်၏ကျယ်ပြန့်မှု သည်တိုက်ကြီးတစ်လျှောက်ပျံ့နှံ့သွားေနသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဥ်ကုန်းမြေ တွင်ရှိနေရုံသာမကလွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းထောင်ပေါင်းများစွာကအခြားတိုက်ကြီးနှစ်ခုသို့ပင်ကြီးမားကျယ်ပြန့်သည်။

နေလ အင်ပါယာ၏လက်ချက်ဖြင့်ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက်လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းက ကောင်းကင် အင်ပါယာအကြွင်းအကျန်များ အခက်အခဲများနှင့်အန္တရာယ်များစွာကိုတွေ့ကြုံခဲ့ရသည်။ အဆုံးမှာတော့သူတို့ဟာ ကြီးမားတဲ့တိုက်ကြီးတစ်ခုကိုသူတို့တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ သို့သော်သူတို့သည် ဝိညာဥ်ကုန်းမြေ နှင့်ပင်နှိုင်းယှဉ်။ မရပါ။ ကောင်းကင်အင်ပါယာရှိ ကျန်ရှိလူများကသိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီးတိုက်ကြီးကို ကောင်းကင်ဝိညာဥ်ကုန်းမြေ ဟုအမည်ပေးခဲ့သည်။

ဝိညာဥ်ကုန်းမြေ တွင် နေလ အင်ပါယာနှင့် ကြယ်တာယာ အင်ပါယာတို့အကြားပဋိပက္ခများသည်အဆုံးမရှိ။ နေလ အင်ပါယာသည်လျင်မြန်စွာတိုးတက်နေသော်လည်း ကြယ်တာယာ အင်ပါယာသည်တဖြည်းဖြည်းကျဆင်းလာသည်။ အဲဒီအစားသူတို့ကကွဲပြားတဲ့လမ်းကြောင်းတစ်ခုကိုရွေးခဲ့တယ်။ကြယ်တာယာ အင်ပါယာသည်နည်းပညာအတွက်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူတို့ရဲ့သုတေသနတွေကြောင့်သူတို့ဟာမကြာခင်မှာပဲနေရာတစ်ခုနောက်မှာတည်ရှိနေတဲ့နောက်ထပ်ကုန်းမြေ မတစ်ခုကိုရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ကြယ်တာယာ အင်ပါယာတစ်ခုလုံးသိမ်းယူလိုက်သောအခါအင်ပါယာတစ်ခုလုံးသည်၎င်းတို့၏လူ များနှင့်အတူပြောင်းရွှေ့သွားပြီး ကြယ်တာရာကုန်းမြေ ဟုအမည်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကြယ်တာယာ အင်ပါယာသည်ဖက်ဒရယ်စနစ်သို့ပြောင်းလဲသွားပြီးကြယ်တာယာပြည်ထောင်စု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နေလ အင်ပါယာသည် ဝိညာဥ်ကုန်းမြေ ကိုပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့ပြီးနေလပြည်ထောင်စု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်စေတီတော်ကြီးသည်သမိုင်းကြောင်းအနှစ်တစ်သောင်းရှိခဲ့သည်။ ဝိညာဥ်မာစတာများ အတွက်သူတို့၏အရေးပါမှုနှင့်စိတ်ဝိညာဉ်များအတွက်သူတို့၏သုတေသနပြုမှုကြောင့်သူတို့၏အခြေအနေသည်ယခုအခြေအနေသို့သိသိသာသာမြင့်တက်လာခဲ့သည်။ တိုက်ကြီးသုံးတိုက်လုံးမှာသူတို့ကအင်အားအကြီးဆုံးပါ။

ဘုန်းကျက်သရေမြို့တွင် ဝိညာဥ်စေတီတော် ဌာနခွဲတစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းသည်သုံးလွှာစေတီတော်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဥ်စေတီတော် ဌာနခွဲအတွက်ဖြစ်နိုင်ချေအနိမ့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သည်။ အလယ်အလတ်ရှိသောမြို့တစ်မြို့တွင်ခုနစ်လွှာဝိညာဉ်စေတီဌာနခွဲရှိလိမ့်မည်။ အဓိကမြို့ကြီးများတွင်ဆယ့်သုံးလွှာဝိညာဉ်စေတီဌာနခွဲရှိလိမ့်မည်။ သို့သော် ဝိညာဥ်စေတီတော် ဌာနချုပ်သည် ရှီလိုင်ခဲ့မြို့ တွင်တည်ရှိသည်။ ဌာနချုပ်သည်နှစ်ပေါင်းများစွာပြုပြင်မွမ်းမံမှုများများစွာပြုလုပ်ခဲ့ပြီးယခုတွင်အလွှာရှစ်ဆယ်ရှိသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဥ်ကုန်းမြေ တွင်အလွန်ခမ်းနားထည်ဝါသောအဆောက်အ ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထန်ဝူလင်း နှင့် ပတ်သက်၍ သူ့ရှေ့တွင်သုံးထပ်စေတီတော်သည်သန့်ရှင်းသောမြေဖြစ်နေပြီ။ ဤ ဝိညာဥ်စေတီတော် ဌာနခွဲသည် ဘုန်းကျက်သရေမြို့ တွင်အကြီးဆုံးအဆောက်အအုံဖြစ်သည်။ လူတိုင်းကအဲဒါကိုဘယ်နေရာမှန်းမသိပေမယ့်လူအနည်းစုကဝင်ဖူးကြတယ်။

ဝိညာဉ်ဘုရားသို့ရောက်သောအခါတံခါးများသည်ဖွင့်ထားပြီးဖြစ်သော်လည်းလူသိပ်မရှိပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ဒီနေရာကဝိညာဥ်မာစတာများအတွက်နေရာတစ်ခုဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဘုန်းကျက်သရေမြို့ သည်သေးငယ်သဖြင့် ဝိညာဥ်မာစတာ အနည်းငယ်သာရှိသည်။

ထန်ကျီရမ် ကသူ့သားကိုဝိညာဉ်စေတီတော်သို့ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ထန်ဝူလင်း ၏မျက်လုံးများသည်သူ့ပတ် ၀ န်းကျင်အားလုံးက်ိုစပ်စုေနသည်။ဝိညာဉ်စေတီတော်သည်အထပ်သုံးထပ်ပါသောရှစ်ထောင့်ပုံသဏ္ာန်ရှိသည်။ အတွင်းခန်းသည်အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီးစကျင်ကျောက်ကြမ်းပြင်သည် ဝိညာဥ်စေတီတော်ရဲ့သင်္ကေတဖစ်သည်။ ကြီးမားသောခန်းမအတွင်း၌အမည်မသိနေရာတစ်ခုသို့ ဦး တည်သွားသောစက်ဝိုင်းတံခါးတစ်ခုရှိခဲသည်။ အိမ်ရှေ့၌ဧည့်ခံကောင်တာတစ်ခုရှိသည်။

သူတို့နှစ် ဦး ကောင်တာရှေ့ကိုရောက်လာပြီး ထန်ဝူလင်း ကိုကြည့်နေတဲ့ အချိန်မှာ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် ကမတ်တပ်ရပ်နေပြီ။ "မင်္ဂလာပါ၊ မင်းအတွက်ဘာလို့လဲမသိဘူး"

ထန်ကျီရမ် က “ မင်္ဂလာပါဆရာ။ ငါ့သားကို စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခု ၀ ယ်ဖို့ခေါ်ခဲ့တာပါ။ သူ့ရဲ့သိုင်းဝိညာဉ်ကအဆင့် ၁၀ ထိရောက်နေပြီ။ ”

သူကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဝန်ထမ်းကအမူအယာကအနည်းငယ်သိသာထင်ရှားသွားသည်။

"မင်းမှာငွေအလုံအလောက်ရှိလား" သူကစိတ်မရှည်စွာမေးသည်။

"လုံလောက်ပါတယ်။ ”

ဝန်ထမ်း က "မင်းဝိညာဉ်ဘယ်အဆင့်ကို ၀ ယ်ချင်လဲ။ "

အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့မိသည်၊ ထန်ကျီရမ် က

“ ဆရာ ငါတို့ကဒီအရာတွေအကြောင်းသိပ်မသိပါဘူး။ ဒါကိုငါတို့ကိုရှင်းပြဖို့အဆင်မပြေနိုင်ဘူးလား "

ဝန်ထမ်းက စိတ်မရှည်စွာ

“ မင်းဒီအကြောင်းကိုမင်းမသိဘူးလား၊ မင်းအခုမှရောက်တာလား။ ဘုန်းကျက်သရေမြို့ ကဲ့သို့သောသေးငယ်သောမြို့အတွက်ဝိညာဉ်တော်စေတီတော်သည်စိတ်ဝိညာဉ်သုံးမျိုးကိုသာပေးတယ်။ ဆယ်နှစ်သက်တမ်းအဖြူရောင်ဝိညာဉ်များ၊ နှစ်တစ်ရာအဝါရောင်ဝိညာဉ်များနှင့်ကျပန်းစိတ်ဝိညာဉ် တွေပဲ“

“ ဆယ်နှစ် အဖြူရောင် စိတ်၀ိညာဉ်က ၇၃ ခုနှင့်နှစ် ၁ဝဝ အဝါရောင် စိတ်၀ိညာဉ် ပဲ။ အဖြူရောင်ဝိညာဉ်ရဲ့စျေးနှုန်းက ဒင်္ဂါးခုနစ်သောင်း၊ အဝါရောင်စိတ်ဝိညာဉ်ကဒင်္ဂါးတစ်သန်းပဲ၊ မင်းဘယ်ဟာကိုဝယ်ချင်လဲ။ ”

ထန်ဝူလင်း သည်သူ၏စကားကြောင့်အံ့ သြ သွားပြီး အသံပင်မထွက်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

၊ “ ဆရာ စိတ်ဝိညာဉ်က ငွေဒင်္ဂါးသုံးသောင်းမဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလဲ၊ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ ... "