အခန်း (၁၈)

ဂဏန်းများသည်ခဏအကြာတွင်ရပ်တန့်သွားသည်။

ဝိညာဉ်ဆရာကစက်ပစ္စည်းကိုပိတ်ပြီးသံခမောက်ကိုချွတ်လိုက်သည်။

“ပြီးပြီ။ “

ထန်ဝူလင်း သည်ခေါင်းကိုအနည်းငယ်ယားယံခြင်းကိုသာခံစားခဲ့ရသော်လည်းအမှန်တကယ်ခေါင်းမူးေနသည်။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်များမြင်ခဲ့ဖူးပြီးယခုစမ်းသပ်မှုအတွင်းသူသည်၎င်းကိုတစ်ဖန်မြင်နိုင်သည်။ သူကရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်နိုင်ဖို့အတွက်ကြိုးစားခဲ့ရတယ်၊

“ဒါဟာအတော်လေးကောင်းတဲ့အဆင့်ပဲ” ဝိညာဉ်ဆရာကခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထန်ဝူလင်း ကိုပြုံးပြသည်။

“ ငါလွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်ကငါတွေ့ ခဲ့တဲ့ ဝိညာဥ်အဆင့် အားလုံးထဲမှာမင်းမှာအကောင်းဆုံးဝိညာဉ်စွမ်းအားရှိတယ်။ မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ရေးရာ စွမ်းအားက ၃၈ ပါ။ ဒီနံပါတ်ကိုမှတ်ထားပါ။ ငါမင်းကိုမှတ်တမ်းတစ်ခုတင်ရလိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့်မင်းကအလယ်အလတ် ဝိညာဥ်မာစတာ အကယ်ဒမီကိုတက်တာနဲ့မင်းလက်ထဲလွှဲပေးနိုင်တယ်။”

သူသည်ဝိညာဉ်စွမ်းအားစနစ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမသိသောကြောင့်ထန်ဝူလင်း သည်ဝိညာဉ်ရေးရာစွမ်းအားအဆင့် ၃၈ ရှိခြင်း၏အရေးပါပုံကိုလည်းရှင်းရှင်းလင်းလင်းမသိရသေးချေ။

ထန်ဝူလင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည့်အမူအရာကိုကြည့်ခြင်းပြီး ဝန်ထမ်း ကကြင်နာစွာရှင်းပြသည်

-“ ဝိညာဉ်မူလအစက ဝိညာဉ်အဆင့် ၁ မှ ၁၀၀ အထိရှိတယ်။ အဆင့် ၃၀ နဲ့အောက်ကမူလတန်းအဆင့်ပဲ။ အဆင့် ၃၀ မှ ၆၀ ကတော့ အလယ်အလတ်အဆင့်။ အဆင့် ၆၀ မှ ၉၀ ကတော့ အဆင့်မြင့်အဆင့်။ အဆင့် ၉၀ မှ ၁၀၀ကတော့ ဝိညာဥ်မူလ အဆင့်ရဲ့အထွတ်အထိပ်အဆင့်ပဲ။ မင်းက အခုဒီအသက်အရွယ်မှာတောင် ဝိညာဥ်မူလ နယ်ပယ်အလယ်အလတ်အဆင့်ကိုသင်ရောက်နေပြီ။ ဒါက အခြားသူတွေအတွက်ဆိုရင် လုံးဝမလွယ်ကူဘူး။ ငါဆိုရင် ဝိညာဥ်စွမ်းအားအဆင့် ၂၈ အဆင့်မှာရှိတဲ့ ဝိညာဥ်မာစတာ ဖြစ်ပေမဲ့ ငါရဲ့ဝိညာဉ်ရေးရာစွမ်းအားကအဆင့် ၈၇ မှာပဲရှိသေးတယ်။ ဝိညာဥ်မူလ ဘုံအလယ်အလတ်အဆင့်မှာသာ မင်းကနှစ်တစ်ရာအဝါရောင် ၀ိညာဉ်နှင့်ပေါင်းစပ်နိုင်မယ် ”

ဤသတင်းကောင်းသည် ထန်ဝူလင်း အားအနည်းငယ်ပျော်ရွင်စေသည်။

“မင်းရဲ့ကံဘယ်လောက်ကောင်းလဲဆိုတာငါတို့ကြည့်ရမှာပဲ “ ဝန်ထမ်းက ထန်ဝူလင်း ကိုအနီးအနားရှိအခန်းတစ်ခုထဲသို့ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ဤပိုကြီးသောအခန်း၏အတွင်း၌သုံးမီတာမြင့်ပြီးခြောက်မီတာကျယ်သောဧရာမစက်တစ်လုံးရှိခဲသည်။ အချင်းတစ်မီတာ၏သုံးပုံတစ်ပုံခန့်ရှိသောတောက်ပသောစက်လုံးများကို၎င်းအတွင်း၌မြင်နိုင်သည်။ ဒီအလင်းရောင်ဘောလုံးတစ်လုံးစီတိုင်းဟာအတူတူပဲ။

ဝိညာဉ်ဆရာကစက်ရှိခလုတ်နှစ်ခုကိုညွှန်ပြပြီး“ အစိမ်းရောင်ခလုတ်ကစဖို့၊ အနီရောင်ခလုတ်ကရပ်တန့်ဖို့ပါ။ ရပ်တန့်ပြီးနောက်စိတ်၀ိညာဉ်ထွက်လိမယ် မင်းအဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အခါမင်းစတင်နိုင်တယ်။ ”

ထန်ဝူလင်း ကသူ၏သွားများကိုကြိတ် လိုက်ပြီးအစိမ်းရောင်ခလုတ်ကိုရဲဝံ့စွာနှိပ်လိုက်သည်။

ဘောလုံးတစ်လုံးစီတောက်ပသည်အထိစက်အတွင်းမှမီးများဆက်တိုက်လင်းလာသည်။

စက်အတွင်းမှစိတ်ဝိညာဉ်ဘောလုံး ပေါင်းတစ်ရာခန့်သည်ဖြည်းဖြည်းချင်းစတင်ပျံ့နှံ့လာသည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲသူကအံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်မြန်တဲ့အရှိန်ကိုရောက်သွားပြီးမျက်လုံးထဲတွင် သေချာပင်မမြင်ရတော့ပေ။

စိတ်ဝိညာဉ်အားလုံးသည် ၀ိညာဉ်ဘောလုံးဖြင့်ဖုံးကွယ်ထားသည်။ အတွင်းထဲကအရာများကိုမမြင်နိုင်ပါ။ ရလဒ်သည်ကောင်းကင်ဘုံ၏အလိုတော်အတိုင်းပဲဖစ်မှာပါ။

ထန်ဝူလင်း၏လက်သည်အနီရောင်ခလုတ်ပေါ်တွင်တင်ထားသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်သူသည်တည်ငြိမ်သောလက်ဖြင့်သံမဏိသန့်စင်ထားသောလေးဆယ့်တစ်ကီလိုလေးသောင်းကိုထိန်းထားနိုင်သော်လည်းယခုအချိန်တွင်သူ၏လက်ကအနည်းငယ်တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူကခလုတ်ကိုနှိပ်လိုက်တာနဲ့ ဝိညာဥ်မာစတာ တစ်ယောက်ရဲ့ကံကြမ္မာကတံဆိပ်ခတ်ခံရလိမ့်မယ်ဆိုတာသူသိတယ်။

အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီးနောက်သူသည်မျက်လုံးများကိုပိတ်လိုက်ပြီးနောက်ဆုံးခလုတ်ကိုနှိပ်လိုက်သည်။

“ ဘန်!” စက်သည်လည်ပတ်မှုရပ်တန့်သွားပြီး ထန်ဝူလင်း ဘေးမှသတ္တုဘူးထဲသို့ပြုတ်ကျသွားပြီးဖြူစင်သော စိတ်ဝိညာဉ်ဘောလုံးသည်စက်မှပြုတ်ကျသွားသည်။

ထန်ဝူလင်း သည်မသိမသာမျက်လုံးဖွင့်ကာကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင်သူ၏နှလုံးခုန်သံသည်ဗုံကဲ့သို့ခုန်နေသည်။

ဝိညာဉ်မာစတာကြီးသည်လမ်းလျှောက်လာသည်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ဘောလုံးကိုထုတ်ယူပြီး ထမ်ဝူလင်းသို့ပေးလိုက်သည်။

“လာပါ။ ကြည့်ကြည့်မယ်။ ”

ထန်ဝူလင်း သည်ဘောလုံးကိုဆုပ်ကိုင်နေစဉ်အသက်ရူရတာကျပ် သည်။ သူကဒီအရာကိုကမ္ဘာပေါ်တွင်အဖိုးတန်ဆုံးသောရတနာအဖြစ်မှတ်ယူထားမိသည်။

‘ငါနောက်ဆုံးတော့ရပြီ! ဒါကငါ့ရဲ့ပထမဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်ပဲ! ‘

ထန်ဝူလင်း ကသူ့အဖေဆီပြန်လာပြီးနောက် ဝန်ထမ်း ကဘဲဥပုံစက်တစ်လုံးကိုသူ့ကိုပေးလိုက်တယ်။

“ မင်းဒီခလုတ်ကိုနှိပ်လိုက်တာနဲ့မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကအခွံကနေကွဲထွက်လာလိမ့်မယ်။ စိတ်၀ိညာဉ်ထွက်လာရင် သူ့ရဲ့စွမ်းအားကမင်းနဲ့သာဆိုင်တယ်။”

ထန်ဝူလင်း ကသူ့အဖေကိုကြည့်တယ်။ အပြန်အလှန် ထန်ကျီရမ် ကသူ့ကိုအားရပါးရခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ခလုတ်ကိုနှိပ်လိုက်သောအခါနူးညံ့သောအဝါရောင်အလင်းရောင်သည်စက်မှထွက်လာပြီးစိတ်ဝိညာဉ်ဘောလုံးပေါ်သို့ကျသွားသည်။ ဝိညာဉ်ဘောလုံးသည်ဖြည်းဖြည်းချင်းပွင့်လင်းလာသည်။ အတွင်းပိုင်းရှိအရာမကိုသဲသဲကွဲကွဲမြင်နိုင်နေလာပြီ။

ထန်ဝူလင်း သည်အနည်းငယ်လှုပ်ရှားလာပြီး

‘အဲဒါဘာလဲ?’

စိတ်ဝိညာဉ်မှထုတ်လွှတ်သောအရောင်သည် အဖြူရောင်ပြောင်းသွားသည်။ ဝိညာဉ်ဘောလုံးသည်အပြင်သို့ဖြည်းဖြည်းချင်းထွက်လာသည်။အဖြူရောင်အလင်းကိုမြင်သောအခါဝန်ထမ်းကဘေးမှရှင်းပြသည်။ “ အဲဒါကဆယ်နှစ်ဝိဉာဉ်ပဲ”

ထန်ကျီရမ် ၏အမူအရာမှာအားလျော့သွား သည်။ ဒင်္ဂါးတစ်သန်းနှင့်အထက်တန်ဖိုးရှိသောနှစ်တစ်ရာဝိညာဉ်ကိုရယူရန်မှာမလွယ်ကူပါ။ထန်ဝူလင်ရဲ့အကြည့်ကဖြည်းဖြည်းချင်းဖွင့်လာသောဝိညာဉ်ဘောလုံးပေါ်တွင်ပဲရှိနေ သည်။ သူ၏ပထမဆုံး ၀ိညာဉ်သည်ဆယ်နှစ် ၀ိညာဉ်ဖစ်နိုင်သော်လည်းဘယ်လိုဝိညာဥ်လည်းဆိုတာသူသိချင်နေသည်။

ဝိညာဉ်ဘောလုံးလုံးဝဖွင့်လိုက်သောအခါအဖြူရောင်အလင်းသည်စတင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အတွင်းစိတ်ဝိညာဉ်သည်နောက်ဆုံးတွင်ပေါ်လာသည်။သူမြင်သည်နှင့်တပြိုင်နက်ဝိညာဉ်ဆရာ၏စကားသံသည်အနည်းငယ်ပြောင်းသွားသည်။ ထန်ကျီရမ် နှင့် ထန်ဝူလင်း တို့နှစ် ဦး လုံးလည်းအံ့အားသင့်သွားကြသည်။

အထဲက စိတ်ဝိညာဥ်က