အခန်း (၃၉)

ထန်ဝူလင်းသတိထားမိလာသည်မှာ မတ်တပ်ရပ်စားခြင်းသည် ထိုင်စားခြင်းထက်ပို၍ စားဝင်လေသည်။

“ဒီကောင်ဗိုက်သိပ်မကြီးပါဘူး၊ ဒါပေမယ့်သူကဘာလိုဒီလောက်စားနိုင်တာလဲ။ သူ စံချိန်ကိုချိုးဖျက်တော့မယ်။ ငါတို့အလယ်တန်းအကယ်ဒမီရဲ့ကောက်ညှင်းပေါင်းမှတ်တမ်းက ၄၃ ၊ ဒီကောင်ဘယ်လောက်စားပြီးပြီလဲ။ “

“သူက ၄၅ခု ကိုစားပြီး စံချိန်ကိုချိုးပြီးပြီ။ ဘယ်လောက်ကြောက်စရာကောင်းလိုက်လဲ။ကောက်ညှင်းထုပ်တွေက လက်ဖဝါးအရွယ်တောင်ရှိတာနော် ”

ကျောင်ကျန်စီ သည် ထန်ဝူလင်း ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကြည့်နေသည်မှာကြာပြီဖြစ်သည်။ သူသည် သာမန်လူများထက် စားနိုင်သည်ဟု အမြဲတွေးမိခဲ့သည်။ သူကကောက်ညှင်းထုပ် ၂၀ ကို တစ်ထိုင်တည်းစားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထန်ဝူလင်းကတော့ သူ့အားကျော်တက်သွားသည်။

“ငါသွားဒုက္ခပေးလိုက်ဦးမယ်။ “ ထန်ဝူလင်းသည် အခု ၅၀ ကျော်ကိုပြီးအောင်စားလိုက်ပြီးတတိယကောင်တာ ပြတင်းပေါက်ဆီသို့လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ယွမ်ရှောင်က ကျောင်ကျန်စီ ၏ပခုံးကိုပုတ်လိုက်သည်။

“ သွားကြစို့၊ အခန်းသန့်ရှင်းရေးစလိုက်ရအောင်။ အခုသူကမင်းထက်အပြင်မှာစားနိုင်တယ်ဆိုတာသိပြီလား၊ သူဘာလို့ပိုသန်မာလာတာလဲဆိုတာကိုငါနောက်ဆုံးနားလည်ခဲ့ပြီ ဒါကိုစွမ်းအင်ထိန်းသိမ်းရေးဥပဒေလို့ခေါ်တယ်။ များများစားလေလေသူတို့မှာခွန်အားပိုရှိလေဘဲ! “

ဒီမြင်ကွင်းမှာသူ ကျောင်ကျန်စီ ရဲ့မျက်နှာအားလျော့ သွားသည်။ ထန်ဝူလင်း ကကောက်ညှင်းပေါင်းပေါင်မုန့်အလုံး ၂၀ ကိုထပ်မံမှာကြားလိုက်သည်။

ကျောင်ကျန်စီ ၏အစာစားနိုင်စွမ်းသည်ရွယ်တူများနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင်အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ထန်ဝူလင်းကတော့ ကွဲပြားခြားနားသောအဆင့်တစ်ခုတွင်ရှိခဲ့သည်။

သက်ပြင်းရှည်တစ်ခုကိုထုတ်ပြီးနောက် ကျုံကျန်းစီ သည် ထန်ဝူလင်း ဘက်သို့ကြည့်လိုက်သည်။

“ ဘယ်သူမှနွားတကောင်လုံးကိုစားနိုင်မယ်လို့ငါမယုံခဲ့ဘူး ။ ဒါပေမယ့်မင်းကိုမြင်ပြီးတဲ့နောက်ငါယုံကြည်သွား တယ်။ ငါဒီအရှုံးကိုလက်ခံရတယ် ငါပြန်ပြီးသန့်ရှင်းရေးအရင်လုပ်မယ်။ မင်းမှတ်တမ်းတင်အောင်ဆက်စားနေခဲ့

“အင်း၊ အင်း!”

ထန်ဝူလင်း သည်အနိုင်သို့မဟုတ် အရှုံးအတွက်စိတ်မပူခဲ့ပေ။ သူ့အတွက် ဗိုက်ဝေအာင်စားရဖို့ကပိုအရေးကြီးတယ်။

အဆုံးမှာတော့အလယ်တန်းအကယ်ဒမီရဲ့ကောက်ညှင်းထုပ်စံချိန်ကို အခု ၈၀ ဖြင့်မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။

ထန်ဝူလင်း ထမင်းစားခန်းမှထွက်သွားသောအခါကျေနပ်မှုအပြည့်ခံစားလိုက်ရပြီး အခန်းထဲမှမျက်လုံးအားလုံးသည်သူ့အားစိုက်ကြည့်နေကြသော်လည်း သူဂရုမစိုက်ပေ။

အိပ်ဆောင်သို့ပြန်လာပြီးနောက် ကျုံကျန်းစီ သည်အခန်းကိုသန့်ရှင်းရေးလုပ်ခဲ့သော်လည်း ထန်ဝူလင်းကခွင့်မပြုသဖြင့် သူ့၏ အ ၀ တ်များကိုရှောင်ခိုင်းခဲ့သည်။ ယွမ်ရှောင်သည်ကျုံကျန်းစီ အားအခန်းသန့်ရှင်းရေးအတွက်ကူညီပေးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်အခန်းကလေးသည် ပိုမိုသဟဇာတဖြစ်လာသည်။

သူတို့ကအခန်းသန့်ရှင်းရေးလုပ်တုန်းမှာ ရှဲ့ရှဲ့ ကမျက်နှာသုတ်ပုဝါတစ်ထည်နဲ့ဝင်လာတယ်။ သူ့မျက်နှာမှရောင်ရမ်းမှုသည်သိသိသာသာသိသိသာသာလျော့ကျသွားသော်လည်းယခင်ကဲ့သို့မကြည်လင်သေးပေ။

“မင်းအတွက်!” သူသည်စက္ကူအိတ်ကို ထန်ဝူလင်း သို့ပစ်လိုက်သည်။ဖွင့်လိုက်သောအခါငွေစက္ကူများကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ဘုန်းကျက်သရေမြို့ တွင်ဖက်ဒရယ်ဒင်္ဂါး ၃၀၀၀၀ ကိုရယူရန်ကြိုးစားခဲ့သောအခါ၎င်းသည်သူ့အတွက်သုံးနှစ်ပြည့်ခဲ့သည်။ သို့သော်ဤချမ်းသာသောသူများအတွက်၎င်းသည်အိတ်ဆောင်ငွေသာဖြစ်သည်။

“ ငါတို့မနက်ဖြန်အတန်းစမယ်။ ဒါဆိုမနက်ဖြန်ကျောင်းပြီးရင်မင်းငါနဲ့လိုက်ခဲ့။ “ ရှဲ့ရှဲ့ ကအေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

“ ကောင်းပြီ!” ထန်ဝူလင်း ကနည်းနည်းလေးမှမဆိုင်းမတွဘဲသဘောတူလိုက်တယ်။

ယွမ်ရှောင်က က“ ရှဲ့ရှဲ့ ဒါနောက်ဆုံး ဖြစ်ပါစေ။ လာမယ့်ခြောက်နှစ်မှာငါတို့အတူတူဒီအဆောင်မှာနေကြရမှာ ”

ရှဲ့ရှဲ့ သည်သူ့ကိုအေးစက်စွာကြည့်လိုက်ပြီးသူ၏အောက်ထပ်ရှိအိပ်ယာပေါ်တွင်လှဲချလိုက်သည်။

ထန်ဝူလင်းကယွမ်ရှောင် ကို “ငါဒီနေ့အပြင်ထွက်ရင်ပြသနာရှိမှာမဟုတ်ဘူးလား။ “

ယွမ်ရှောင်က က“ ငါတို့အတန်းတွေတရားဝင်မစရသေးပါဘူး၊ ဒါကြောင့်ပြဿနာရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ေနမဝင်မီမင်းပြန်လာဖို့သာလိုတယ်။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင်စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးနဲ့ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ ”

သူသည်စည်းကမ်းလိုက်နာမှုကိုကြားရသောအခါ သူသည်စည်းကမ်းလိုက်နာမှုကိုအမှန်တကယ်မကြောက်ဘဲ၊ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသောဒဏ်ငွေများကိုသူကြောက်သည်။

“ဒါဆိုငါပြန်လာခဲ့မယ်။ “

သူ၏ညစ်ပတ်သောအ ၀ တ်များနှင့်စောင်တို့ကိုလျှော်ပြီးနောက် ထမ်ဝူလင်း သည်အိပ်ဆောင်မှထွက်ခွာခဲ့သည်။ မန်ထျန်း ၏ညွှန်ကြားချက်အရ အရှေ့ပင်လယ်မြို့ သို့ရောက်ပြီးနောက် ထန်ဝူလင်းသည်ပန်းပဲသမားများအစည်းအရုံးသို့သွားရန်လိုအပ်သည်။

မန်ထျန်း သည် အရှေ့ပင်လယ်မြို့ ရှိသူ၏အလုပ်ရုံ၏လိပ်စာကိုပေးခဲ့သည်။ အဲ့ဒီမှာအလုပ်လုပ်တဲ့သူတစ်ယောက်မှမရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ထန်ဝူလင်း ကိုသုံးဖို့အခန်းတစ်ခုရှိသေးတယ်။

မန်ထျန်း ကသူအလုပ်တွေကိုလက်ခံနိုင်ဖို့အတွက် ပန်းပဲအစည်းရုံး မှာမှတ်ပုံတင်ဖို့လိုတယ်လို့ပြောခဲ့တယ်။ ဒီအလုပ်တွေကသူ့အရည်အချင်းကိုမြှင့်တင်လိမ့်မယ်။ လတိုင်း၊ မန်ထျန်း သည်သူ့တိုးတက်မှုကိုစစ်ဆေးပြီးသူ့အားလမ်းညွှန်ပေး မည်။

မြက်မြေ ရွှေအလင်းရောင် တို့နှင့် ပေါင်း၍ သူ၏ကံကြမ္မာကိုလက်ခံပြီးနောက် ထမ်ဝူလင်း သည်အထူးသဖြင့်ပြုပြင်မွမ်းမံမှုတစ်ထောင်အပြီးတွင်စက်အပိုပစ္စည်း များကိုပိုမိုအာရုံစိုက်လာခဲ့သည်။ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုတစ်ထောင်ကိုပြီးအောင်လုပ်ခြင်းသည်အနာဂတ်တွင်သူသည်သူ့ဆရာကဲ့သို့ပန်းပဲသမားဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟုနားလည်စေခဲ့သည်။ ထို့ပြင်သူသည်ပန်းပဲပစ္စည်းများဖြင့် ငွေရှာနိုင်သည်။ သူ့မိသားစုရဲ့ဝင်ငွေကိုဖြည့်ဖို့အပြင်အနာဂတ်မှာ နာအယ် ကိုရှာဖွေဖို့အတွက်ကုန်းမြေ ကိုလှည့်လည်ဖို့ငွေလိုလိမ့်မည်။

သူသည်ပန်းဘဲသမား၏အသင်းအကြောင်းကို ယွမ်ရှောင် အားမမေးခဲ့ပေ။

သူသည်အကယ်ဒမီကျောင်းဝင်းမှမထွက်ခွာမီဒဏ်ငွေများပေးဆောင်ရန်အုပ်ချုပ်မှုအဆောက်အအုံသို့ပထမဆုံးသွားခဲ့သည်။

‘ဘုန်းကျက်သရေမြို့က တကယ်အကောင်းဆုံးပဲ။ အဲဒီမှာအရမ်းသာယာပြီးအေးချမ်းတယ်။ ‘

ပန်းပဲအဖွဲ့စည်း ဘယ်မှာရှိမှန်းသူမသိပေမယ့်သူ့မှာပါးစပ်တစ်ခုရှိနေသေးတယ်။ သူကတစ်ယောက်ယောက်ကိုမေးနိုင်တယ်။ စုံစမ်းမေးမြန်းမှုများများစွာပြုလုပ်ပြီးနောက် အဖွဲ့ချုပ် တည်ရှိရာနေရာကိုအကြမ်းဖျဉ်းနားလည်ခဲ့သည်။

အရှေ့ပင်လယ် မြို့သည်အလွန်ကြီးမားသည်။ အမှန်တော့၎င်းသည် ဘုန်းကျက်သရေမြို့ မြို့ထက်အဆများစွာပိုကြီးသည်။ ပန်းပဲအဖွဲ့စည်း သည်မီးခိုးရောင်အရောင်ရှိသောအဆောက်အအုံနှင့်အထပ်သုံးဆယ်အမြင့်ရှိကြောင်း ဆရာမန်ထျန်းပြောပြဖူးသဖြင့် ထန်ဝူလင်းအတွက်မှတ်မိလွယ်သည်။ ထို့ပြင် အဆောက်အဦးပုံစံကြောင့် ပန်းပဲဆရာအသင်း၏နာမည်ကိုဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင်ထွင်းထုရန်မလိုအပ်ပါ။

ထန်ဝူလင်း သည်ပထမထပ်ရှိ လူဝင်တံခါးကြီးများကို ဖြတ်၍ ဝင်သွားသောအခါ ရှစ်မီတာမြင့်သောရွှေသံတူပန်းပုတစ်ခုနှင့်ဆယ်မီတာမြင့်သောခန်းမကြီးကိုချက်ချင်းတွေ့ရသည်။

ပန်းပဲဆရာများအသင်းသည် စက်လက်နက်အဖွဲ့ အစည်းကဲ့သို့မကြွယ်ဝသော်လည်း အနေအထားတစ်ခုတွင်တည်ရှိနေသည်။ လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင်ပထမအဆင့်ပန်းဘဲသမား၏အဆင့်အတန်းသည်အလွန်မြင့်မားသည်။ အမှန်တော့သူတို့ရဲ့အဆင့်အတန်းက တိုက်ခိုက်ရေး မာစတာ များနှင့်ပင်နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ ပထမတန်းစားတိုက်ခိုက်ရေးစက် ပြုလုပ်ရန်ပထမအဆင့်ပစ္စည်းများလိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပထမအဆင့်ပန်းပဲသမားများသည်ပထမအဆင့်ပစ္စည်းများကိုစီမံရန်လိုအပ်သည်။

ပထမထပ်ရှိဧည့်ခန်းသည်အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီးလူသူအရောက်အပေါက်မရှိ။ ဧည့်ကြိုကောင်တာ၌မီးခိုးရောင် ၀ တ်စုံဝတ်ထားသောမိန်းမပျိုနှစ် ဦး သာရှိသည်။

“မောင်လေး မင်းဘယ်သူကိုရှာနေတာလဲ” ထန်ဝူလ်း သူတို့ဆီလမ်းလျှောက်လာသည်ကိုမြင်သောအခါချောမောလှပသောရုပ်ရည်ရှိသောအမျိုးသမီးနှစ် ဦး အနက်တစ် ဦး သည်မတ်တပ်ရပ်ပြီးသူ့ကိုနှုတ်ဆက်သည်။

ထန်ဝူလင်း ကရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ “ငါ၊ ပန်းပဲဆရာရဲ့အဆင့်စာမေးပွဲကိုဖြေဖို့ဒီကိုရောက်လာတာပါ”