အခန်း (၄၀)
Vol. 3 Ch. 40
အမျိုးသမီးငယ်ကရယ် ပြုံးလိုက်ကာ
“ ကြည့်ပါ ဦး၊ မင်းမျက်လုံးတွေကတကယ်ကိုလှတာပဲ “
ချောမောလှပတဲ့မိန်းမပျိုက
“အဲ့လောက်စကားများမနေနဲ့ ယွမ်ယွမ်။ မောင်ငယ်လေး မင်းက ပန်းပဲဆရာပထမအဆင့်စာမေးပွဲကိုဖြေချင်တာလား။ ”
ထန်ဝူလင်း ကခေါင်းညိတ်တယ်
ချစ်စရာကောင်းတဲ့အမျိုးသမီးက“ မင်းရဲ့မိသားစုဘယ်မှာလဲ။ ဒါမှမဟုတ်မင်းရဲ့ဆရာဖြစ်ဖြစ် “
ထန်ဝူလင်း ကခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ “ဆရာကငါ့ကိုတစ်ယောက်တည်းလာခိုင်းပြီး ဂရမ်းမာစတာ ချန်ယွဲ့ လို့ခေါ်တဲ့လူတစ်ယောက်ကိုတွေ့ဖို့ငါ့ကိုပြောခဲ့တယ်။ “
သူတို့က ချန်ယွဲ့ ဆိုတဲ့နာမည်ကိုကြားလိုက်တဲ့အခါအမျိုးသမီးငယ်နှစ်ယောက်ရဲ့အမူအရာကတည်ငြိမ်သွားပြီးချစ်စရာကောင်းတဲ့အမျိုးသမီးက
“ ဒါဆိုခဏစောင့်ပါ။ ဂရမ်းမာစတာချန်နဲ့မင်းစကားပြောဖူးလား။ ”
ထန်ဝူလင်းကခေါင်းကိုနောက်တစ်ကြိမ်ခါယမ်းလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်ကိရိယာများသည် သုံးရန် အဆင်ပြေသော်လည်း အလွန်တရာစျေးကြီးသည်။ သူ့ဇာတိမြို့မှာတောင်ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်ကိရိယာတစ်ခုသာရှိတယ်။
“ ဂရမ်းမာစတာ ချန်၊ မင်းကိုရှာနေတဲ့ကလေးတစ်ယောက်ရှိတယ်။ အင်း မှန်ပါတယ်၊ သူကအရမ်းမျက်လုံးကြီးကြီးနဲ့ရိုးရိုးရှင်းရှင်းအဝတ်အစားတွေကို ၀ တ်ထားတယ်” ဟုချောမောလှပသောမိန်းမပျိုက ဂရမ်းမာစတာ ချန် နှင့်ဆက်သွယ်ရင်းပြောနေသည်။
ချစ်စရာမိန်းမပျိုက ထန်ဝူလင်း ကို
“ မောင်လေး၊ ဂရမ်းမာစတာ ချန် အခုရှိတယ်။ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ပါ။”
သူမဟာ ထန်ဝူလင်း ကိုခန်းမကြီးရဲ့နံဘေးလမ်းပြခေါ်လာသည်။ အမျိုးသမီးယွမ်ယွမ်သည်သူတို့ထွက်သွားသည်ကိုကြည့်ရင်းလျှာကိုထုတ်ကာ “ငါပြောတောင်မပြောနိုင်ဘူး! ကောင်လေးက ဂရမ်းမာစတာ ချန် ကိုတကယ်သိတယ် “
ဝိညာဉ်ဓာတ်လှေကား၏သတ္တုတံခါးများပွင့်လာသောအခါ ထန်ဝူလင်း သည်ကြောက်လန့်ကာခုန်လုနီးနီးဖြစ်သွားသည်။ ဒါကသူဒီလိုမျိုးမြင်ဖူးတာဒါပထမဆုံးပဲ။
“လာ၊ ဒီကိုလာ။ “ ချစ်စရာကောင်းတဲ့မိန်းမပျိုလေးကသူ့ကိုလုံးဝမစခဲ့ဘူး။ ထိုအစားသူမကသူ့ကိုနူးညံစွာဆက်ဆံခဲ့သည်။
ချစ်စရာကောင်းတဲ့အမျိုးသမီးက“ ငါ့နာမည် ယွမ်ရှောင်းလင် ပါ။ ဂရမ်းမာစတာ ချန် ၏ရုံးခန်းက ၁၅ လွှာမှာရှိတယ်။ ငါမင်းကိုတွေ့ဖို့ခေါ်သွားပြီးတော့သူကပန်းပဲစာမေးပွဲဖြေဖို့မင်းကိုခေါ်သွားလိမ့်မယ်။ ”
“ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်အစ်မ” ယဉ်ကျေးစွာပြောသည်။ ဒီကလေးဟာအလွန်ရိုးရှင်းတဲ့အဝတ်အစားကို ၀ တ်ထားပေမယ့်သူကကြည့်ကောင်းနေတုန်းဘဲ။ အားလုံးထဲမှာအများစုကမိန်းကလေးတစ်ယောက်ကိုတောင်မနာလိုဖြစ်စေနိုင်တဲ့သူ့ရဲ့မျက်လုံးကြီးတွေပါ။ ထို့ပြင်သူ၏ရိုးရှင်းမှုရှိသော်လည်းသူသည်အလွန်ထူးချွန်ပြီးယဉ်ကျေးပျူငှာသည်။
တီ! ဓာတ်လှေကားသည် ၁၅ လွှာတွင်ရပ်တန့်သွားပြီးတံခါးများပွင့်လာသည်။
နံရံများကိုအဖြူရောင်သတ္တုဖြင့်ပြုလုပ်ထားပြီးမျက်နှာကြက်နှင့်ကြမ်းပြင်များမှာလည်းအဖြူရောင်ဖြစ်သည်။ မိန်းခလေး ကသူ့ကို ချန်ယွဲ့ အမည်တံဆိပ်တပ်ဆင်ထားသည့်အခန်းတစ်ခုဆီခေါ်လာခဲ့သည်။ သူမကအပေါ်ကခလုတ်ကိုနှိပ်လိုက်သည်။
“ဂရမ်းမာစတာ ချန်၊ ကျမ ကလေးကိုဒီကိုခေါ်လာခဲ့ပါတယ် “
“ အင်း” အခန်းတွင်းမှအသံတစ်ခုကိုကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက်တံခါးပွင့်လာသည်။
ရုံးခန်းသည်ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ၃၀ စတုရန်းမီတာကျယ်ဝန်းပြီးကြီးမားသောသစ်သားစားပွဲတစ်ခုနှင့်အခန်း၏လေးပုံတစ်ပုံနီးပါးကိုယူသည်။ သစ်သားစားပွဲနောက်တွင်သူ့အသက် ၄၀ ခန့်ရှိသောလူတစ်ယောက်ရပ်နေသည်။ ဒီလူကအထူးသဖြင့်အရပ်မရှည်ဘူး၊ ဒါပေမယ့်သူကခန္တာကိုယ်ကျစ်လစ်သည် သူ၏ပခုံးများသည်အထူးသဖြင့်ကျယ်ပြန့်သည်၊
သူသည်သူ၏စားပွဲပေါ်တွင်တင်ထားသောဒီဇိုင်းအစီအစဉ်ကိုကြည့်နေသည်။
“ ဂရမ်းမာစတာချန်” ယွမ်ရှောင်းလင် ညင်သာစွာခေါ်လိုက်သည်။
“ အင်း ” ချန်ယွဲ့ ခေါင်းကိုမော့ပြီးကြည့်လိုက်သည်။
စူးရှသောမျက်လုံးများဖြင့်သူ့ကိုကြည့်နေသော ထန်ဝူလင်းအပေါ် သူ၏အကြည့်များချက်ချင်းကျဆင်းသွားသည်။ “မင်းက မန်ထျန်း ရဲ့တပည့်လား”
“ဟုတ်ပါတယ်! မင်္ဂလာပါ ဂရမ်းမာစတာ ချန် ဆရာကသူ့အစားနှုတ်ဆက်ခဲ့ဖို့ပြောခဲ့တယ် “
ထန်ဝူလင်း ကလေးစားစွာပြောသည်။
သူမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ချန်ယွဲ့ ၏မျက်လုံးများတွန့်သွားသည်။ “ ဒီကောင်ကမင်းလိုမျိုးတပည့်လူငယ်တစ်ယောက်ကိုတကယ်လက်ခံခဲ့တယ်။ သွားကြစို့ ပန်းပဲစာမေးပွဲဖြေဖို့ငါမင်းကိုခေါ်သွားမယ်။ ”
ပန်းပဲသမားများသည်သတ္တုလောကတွင်နေထိုင်ပြီးအခြားလောကရေးရာများနှင့် ပတ်သက်၍ လုံးဝစိတ်မ ၀ င်စားခဲ့ပေ။ သူသည် မန်ထျန်း အားဤလူငယ်တပည့်ကိုလက်ခံရန်စိတ်မ ၀ င်စားသော်လည်းအဆင့်စာမေးပွဲသည်အရာအားလုံးကိုအတည်ပြုပေးလိမ့်မည်။ “ဆရာ၊ ဒါဆိုကျမပြန်ဆင်းတော့မယ်”
“ အင်း ” ယွမ်ရှောင်လင်းက ထန်ဝူလင်း ကိုတစ်ဖန်ပြုံးပြလိုက်ပြီး ချန်ယွဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ချန်ယွဲ့ သည်ဝိညာဉ်ဓာတ်လှေကားထဲသို့တစ်ဖန်ဝင်လိုက်သည်။ ဓာတ်လှေကားကဆင်းလာသည်နှင့် ချန်ယွဲ့သည် လှည့်လာပြီး “ကောင်လေး၊ မန်ထျန်း ကမင်းအခုပန်းပဲဆရာအဆင့်ကိုမပြောဖူးဘူး။ သူက မင်းအဆင့်ဘယ်လောက်လို့ပြောလဲ “ ထန်ဝူလင်း က
“ ဆရာကဘာမှမပြောဘူး ပန်းပဲပစ္စည်းတွေလက်ခံပြီးလုပ်နိုင်ဖို့ စာမေးပွဲသွားဖြေ ဖို့ပဲပြောခဲ့တာပါ အလုပ်တွေကိုလက်ခံဖို့အတွက်သူကအနည်းဆုံးအဆင့် ၂ ပန်းပဲသမားဖြစ်ရမယ်အဆင့် ၁ ပန်းဘဲသမားတွေက အလုပ်တွေကိုတိုက်ရိုက်လက်ခံနိုင်ခြင်းမရှိဘူးလို့ပြောတယ်”
ချန်ယွဲ့ က “ဒါဆိုပန်းပဲသမားအဆင့်တွေကိုဘယ်လိုဖွဲ့စည်းထားတယ်ဆိုတာမင်းနားလည်လား။ “
ဝူလင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ ပန်းပဲသမားတွေကိုအဆင့် ၉ ဆင့်ခွဲတယ်လို့ဆရာကပြောတယ်။ ပန်းပဲသမားအဆင့် ၁ နဲ့ ၂ ကမာစတာအဆင့်။ အဆင့် ၃ နဲ့ ၄ က ဂရမ်းမာစတာ အဆင့်။ အဆင့် ၅ နဲ့ ၆ က မာစတာလက်မှုပညာရှင်အဆင့် ။ အဆင့် ၇ နဲ့ ၈ တို့က သူတော်စင်အဆင့်လက်မှုပညာရှင် အဆင့်နဲ့ အဆင့် ၉ က ဒဏ္ဍာရီလက်မှုပညာရှင်(နတ်ဘုရားအဆင့်) ပါ “
ချန်ယွဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
အဲဒီအချိန်မှာဓာတ်လှေကားကတတိယထပ်ကိုရောက်နေပြီ။
“ နှုတ်ဆက်ပါတယ်အစ်မ” ထန်ဝူလင်းနှုတ်ဆက်လိုက်သည်
တိတ်ဆိတ်သော ၁၅ ထပ်နှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပန်းဘဲအသင်း၏တတိယထပ်သည် ပို၍ ဆူညံသည်။ ထန်ဝူလင်း သည်တစ်ခန်းလုံးတွင်ပန်းဘဲသမားများ၏ရင်းနှီးသော ထုရိုက် သံများကိုကြားရသည်။
ချန်ယွဲ့ သည် ထန်ဝူလင်း ကိုရှေ့ဆုံးစားပွဲသို့ခေါ်လာပြီး ၀ န်ထမ်းအား “ငါ့အတွက်စမ်းသပ်ခန်းကိုဖွင့်ပြီးစစ်တမ်းကောက်သူကိုလာခိုင်းပါ။ “
“ဂရမ်းမာစတာ ချန်၊ ဒါကမင်းရဲ့တပည့်လား။ သူကအရမ်းငယ်တယ်! သူက ၁၂ နှစ်တောင်ရှိသေးရဲ့လား “ ၀ န်ထမ်းက ထန်ဝူလင်း ကိုစူးစိုက်ကြည့်သည်။
ချန်ယွဲ့ သည် ၀ န်ထမ်းတစ် ဦး ထံမှပုံစံအချို့ပေးပြီး
“ အဲဒါတွေကိုအရင်ဖြည့်ပါ။ မင်းရဲ့အခြေခံအခြေအနေတွေကိုဖြည့်ပါ။ ”
“ ဟုတ်။ ”
ထန်ဝူလင်း သည်ပုံစံကို ယူ၍ ဖြည့်စွက်ခဲ့သည်း။
ချန်ယွဲ့ သည်သူဖြည့်လိုက်သောအခါဘေးမှဖတ်သည်။ “ထန်ဝူလင်း ဘုန်းကျက်သရေမြို့ မြို့၌မွေးဖွားခဲ့သည်။ အသက်ကိုးနှစ်။ အရှေ့ပင်လယ်အကယ်ဒမီ ၏အလယ်အလတ်ဌာနခွဲ ပထမတန်း။ မင်းအသက်ကကိုးနှစ်ပဲရှိသေးတာလား “
သူနှင့် ၀ န်ထမ်းနှစ် ဦး စလုံးအံ့သြသွားကြသည်။
သူသည်ကိုးနှစ်သာရှိသေးသော်လည်းပန်းပဲဆရာ၏စာမေးပွဲဖြေရန်လာနေသည်။ ဤအရာသည်ပန်းဘဲဆရာများအသင်းတွင်နှစ်ပေါင်းများစွာမဖြစ်ခဲ့ပေ။ သမိုင်းကြောင်းအရအသက်အငယ်ဆုံးစစ်ဆေးခံရသူသည်ရှစ်နှစ်နှင့်ခြောက်လသာရှိသေးသည်။ ထို့ပြင်၎င်းသည်ယခုအခါပန်းဘဲအသင်း၏ ၃၀ ထပ်တွင်အလုပ်လုပ်နေပါသည်။ အဲဒီလူဟာတစ်သက်မှာတစ်ခါပဲပန်းပဲဖိုရဲ့ပါရမီရှင်ဖြစ်ခဲ့တယ်။
ယခုသူတို့၏မျက်စိရှေ့တွင်အသက်ကိုးနှစ်သာရှိသေးသောကလေးတစ်ယောက်ရှိသည်။ သူသည်ပန်းပဲဆရာ၏စာမေးပွဲကိုအောင်နိုင်ခဲ့လျှင်။
ထန်ဝူလင်းကိုမန်ထျန်းက တိုက်ရိုက်လက်ခံရန်ပြောခဲ့သည်ဖြစ်သောကြောင့် ချန်ယွဲ့ သည်ပိုစိတ်ဝင်စား။ ပိုစဉ်းစားခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာဤကလေးသည်အနည်းဆုံးပန်းဘဲသမားအဆင့် ၂ ဖြစ်သည်။ ဒါဟာစံချိန်ချိုးတဲ့အောင်မြင်မှုဖြစ်ခဲ့တယ်။
၀ န်ထမ်းက“ ဂရမ်းမာစတာ ချန်၊ စမ်းသပ်ခန်းသုံးကိုဖွင့်ထားပါတယ် “