အမဲလိုက်ခြင်း (၃)

လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအား တစ်ခုအောက်သို့ ကျဆင်း သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ကျူးဟိုင်ကတော့ ကောင်းကင်ကို ဆက်လက် မြင့်တက် နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သွေးမြစ်အတွင်း၌ လျှို့ဝှက် သင်္ကေတများမှာ စတင် ပေါ်ထွက်လာကာ အသံမြည်ဟီး လာခဲ့သည်။ သင်္ကေတ တစ်ခုချင်းစီမှာ သွေးရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေကာ သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ လက္ခဏာရပ်တို့ကို ဖော်ကျူးနေသယောင် ရှိ၏။ အကယ်၍ ဝေ့ဝူယင်၊ ရွှယ်ရီဖေးနှင့် ဝူယုတို့သာ ဤနေရာတွင် ရှိပါက ထိုသင်္ကေတများကို သွေးပန်းပဲဖို ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းဖြင့် ထုဆစ်ထားကြောင်း ချက်ချင်း မြင်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဟူး... ဟူး...

၎င်းတို့မှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းလာကာ မြစ်၏ စီးဆင်းနေသော မျက်နှာပြင် တစ်လျှောက် လက်သည်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ လျှို့ဝှက် သင်္ကေတများမှာ သွေးမြစ်ကို အခြေခံအဖြစ် အသုံးပြု၍ ဖွဲ့စည်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး လက်သည်းများမှာလည်း ပိုမို များပြား လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သွေးပန်းပဲဖို လျှို့ဝှက် သင်္ကေတများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် လက်သည်းများမှ သွေးမြစ်ထဲမှ ၎င်းတို့ကိုယ် ၎င်းတို့ ဆွဲထုတ်လာခဲ့ကြကာ ဝံပုလွေ ခေါင်းများ၊ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာများနှင့် ရက်စက်သော အော်ဟစ်သံများကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

ဝေါင်း... ဝေါင်း...

စက္ကန့်ပိုင်း အတွင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သည့် ဝံပုလွေ ထောင်ပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများက အမဲလိုက်ရန်၊ သတ်ဖြတ်ရန်နှင့် ဝါးမြိုရန် ပြင်းပြသော စိတ်ဆန္ဒများကို ထုတ်လွှတ် နေကြသည်။ ထိုအချင်းအရာမှာ တစ်လောကလုံးကို မထိန်းချုပ်နိုင်သည့် သတ်ဖြတ် ဖျက်ဆီးခြင်း အခြေအနေ တစ်ခု အတွင်း ကျဆင်း သွားစေခဲ့သည်။

နေကြယ်မရှိသော ကောင်းကင်မှ နေ၍ စီးဆင်းကျလာကာ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် သွေးရောင် အလင်းမှာ ပိုမို ထူထဲလာခဲ့ပြီး ထိတွေ့လို့ ရသည် အထိ ပျစ်ချွဲလာခဲ့သည်။

ယီယွင်မှာ လက်ဖျားထိပ်တွင် စိုဆွတ်မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ၎င်းက သွေးများလိုပင်။ အသက်ရှူသွင်းလိုက်သော အခိုက်၌ ၎င်းက သူ့ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း တဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ ထိတ်လန့် သွားခဲ့၏။ ထူးဆန်းသော အမှတ်အသားတစ်ခုမှာ သူ၏ နှလုံးသားထက်တွင် အမှတ်အသား တစ်ခုကို အတင်းအကြပ် ထွင်းထုရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူ့ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ အာဏာရှင် အမှတ်အသားမှာ လှုပ်ရှားလာကာ ထိုအမှတ်အသားကို လွှမ်းမိုး ပယ်ဖျက် လိုက်လေ၏။

ယီယွင် ပိုမို၍ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်လာခဲ့၏။ သူ တတ်နိုင်သမျှ အားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်၌ ကယ်တင်ရှင် မိန်းကလေးမှာ သူ့ကို အာရုံစိုက်ထားခြင်း မရှိပေ။

ဝှစ်...

ရုတ်တရက် လက်တစ်စုံမှာ မိန်းကလေး၏ ပါးပြင်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ သူမ ထိတ်လန့်၍ လှည့်ကြည့်လိုက်သော အခါ နှုတ်ခမ်းတစ်စုံက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်သို့ ပိကျလာခဲ့သည်။ မိန်းကလေးမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ် သွားခဲ့၏။

မျိုးစပ်သေမျိုးလေးထံမှ ထိုကဲ့သို့သော အရာကို မျှော်လင့် မထားလေရာ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ဖြင့် ပြူးကျယ်လာ၏။ ထို့နောက် သူမ၏ အစာပြွန်ထဲသို့ ပျော့ပျောင်းပြီး အလေးချိန် ကင်းမဲ့သည့် စွမ်းအင်တစ်ခု စီးဆင်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက ချက်ချင်းပင် ရုန်းထွက်လိုက်၏။ ယီယွင်အား အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်သည် အထိ သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒက သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပေါက်ဖွားလာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ယီယွင်မှာ သတိလစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယီယွင် မည်မျှ အားနည်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း နောင်တရမည့် အရာ တစ်ခုကို မလုပ်မိအောင် သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ် လိုက်သည်။ သူမ၏ ပထမဆုံး အနမ်းအား ခိုးယူ သွားခဲ့သည့် ထိုသေမျိုးအား သတ်ဖြတ်ပစ်ခြင်းမှာ အလွန် လွယ်ကူသည်။ မိန်းကလေး၏ မျက်လုံးများမှာ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သည့် အလင်းတန်းများနှင့် လင်းလက် သွားခဲ့၏။ တစ်ချိန်တည်းတွင်ပင် သူမ လည်ချောင်း အတွင်းမှ ယီယွင် ပို့လွှတ်လိုက်သည့် စွမ်းအားကို အတင်းအကြပ် ဖယ်ထုတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

"အူး... ဝူး..."

ရုတ်တရက် ငရဲပြည်တွင် မိုးထစ်ခြုန်းသလို ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်ဖွယ် ဆွဲဆွဲငင်ငင် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ မိန်းကလေးက အသံလာရာကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ထိုအခါ သွေးရောင် မြစ်အတွင်းမှ သွေးစွန်းနေသည့် ဝံပုလွေများစွာမှာ အလျှင်အမြန် ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ ပုံမှန် အရွယ်အစားသာ ရှိသော်လည်း ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖြန့်ကျက်ကာ အလွန် လျှင်မြန်စွာ သွားလာ နေကြသည်။

“ကောင်းကင်မှာ...”

“ကောင်းကင်မှာ...”

ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများစွာမှာ လောကတစ်ခုလုံး၌ ပဲ့တင်ထပ် နေခဲ့သည်။ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ အတွင်းရှိ ရွေးချယ်ခံများမှာ ကောင်းကင်တွင် ဖြန့်ကျက်လာနေသည့် သွေးစွန်းနေသော ဝံပုလွေများကို သတိထားမိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ပြေး..."

သို့သော်လည်း မိန်းကလေးမှာ ခေါင်းပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်မိသော အခိုက်၌ ထူးခြားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုက ဆီးကြိုနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

နေတစ်စင်း...

၎င်းမှာ အပျက်အစီး သွေးရောင် အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ နေကြယ်မှာ ရှို့ရန်၏ ခြေထောက်အောက်တွင် စီးဆင်းနေသည့် သွေးမြစ်နှင့်ပင် တူသည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရ၏။

"စုံနီယန်... ဝံပုလွေမသား... သူ့ကို... ဂစ်..."

ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံ အချို့မှာ လေထဲ၌ စတင်ကာ ပျံ့လွင့်လာ၏။ မျက်စိကန်းစေနိုင်လောက်သည့် နေရောင်ခြည်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ မြင်နိုင်သူများကတော့ နေကြယ်၏ အထက်တွင် ငွေရောင် အမွှေးအမျှင်များနှင့် လွှမ်းခြုံထားသည့် ဝံပုလွေ တစ်ကောင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။

ဘုန်း...

“အား... ကယ်ကြပါဦး...”

မိန်းကလေး၏ နှလုံးသားက ပြင်းထန်စွာ ခုန်လာခဲ့သည်။

နတ်ဘုရား အထွတ်အထိပ် သားရဲ...

၎င်းက သူမ၏ စိတ်အတွင်း ပထမဆုံး ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အတွေးဖြစ်သည်။ ကြောက်ရွံ့စိတ်နှင့် အတူ မိန်းကလေးမှာ နောက်ကို ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိ၏။ ထိုသတ္တဝါကြီးကို ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများတွင် သူမ မြင်ဖူးသည်။ သူမ ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသမျှ အသေးစိတ် အချက်အလက်တိုင်းက ဤနေရာ၏ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေသည်။

ငွေရောင် ဝံပုလွေ ဖန်ရန်...

၎င်းမှာ နေကြယ်ပေါ်တွင် အေးဆေးစွာ ရပ်တည်နေသည်။ သေခြင်းတရားကို ငေးမောနေသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေသည်။

ရုတ်တရက် ပျော့ပျောင်း နွေးထွေးသည့် ခံစားမှု တစ်ခုမှာ မိန်းကလေး၏ ပါးပြင်များပေါ်သို့ ကျဆင်းလာ၏။ မိန်းကလေးမှာ ငွေရောင် ဝံပုလွေကို ငေးကြည့်နေရင်းမှ ပါးပြင်ကို သုတ်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ၎င်းတို့က သွေးစသွေးနများ ဖြစ်ပုံ ပေါ်သည်။ မိန်းကလေးမှာ အံ့ဩသွားခဲ့၏။ မကြာသေးခင်ကပင် သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းခဲ့သေးသည် မဟုတ်ပါလား။ သွေးစများက အစိမ်းရောင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ကောင်းကင်မျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြောင်း မိန်းကလေးမှာ ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ် လိုက်နိုင်၏။

ဝှစ်...

ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ သူမ၏ ဘေးမှ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။ သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အနီရောင် အလင်း ကြယ်တံခွန် တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သတိထားလိုက်မိသည်။ ၎င်း၏ နောက်မှ နေ၍ အလျှင်အမြန် ရွေ့လျားနေသည့် ဝံပုလွေ ခြေရာ လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။

“အား...”

နာကျင်မှု၊ ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သော ပုံရိပ်မှာ ဝံပုလွေများ၏ အမဲဖျက်မှု အောက်၌ တစ်ကိုယ်လုံး ပျက်စီး ဆုံးရှုံး သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သွေးရောင် အလင်းမှာ အလောင်း၏ ပတ်လည်တွင် တုန်ရီ နေခဲ့၏။ တစ်ခဏ အတွင်းမှာပင် သူ၏ အသက်၊ ဝိညာဉ်၊ စွမ်းအင်နှင့် အမတေတို့ လက္ခဏာရပ်များ အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။

"ဘာလဲ..."

နောက်ဆုံး၌ မိန်းကလေးမှာ ပြန်လည် အသိဝင်လာခဲ့၏။ သူမ၏ အရှေ့ရှိ လောကကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ရောင်စုံသွေးများဖြင့် လွှမ်းခြုံ နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အလောင်းများမှာ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ပြန့်ကျဲနေကာ တိုက်ပွဲများမှာ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ဖြစ်ပွားနေ၏။ မိန်းကလေး ဘယ်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

တိုက်တန်မျိုးနွယ်ဝင် လျှို့ဝှက် ဝိညာဉ် အဆင့် ရွေးချယ်ခံ မိန်းကလေး တစ်ဦးကို ဝံပုလွေ ခုနစ်ကောင်က ဝိုင်းကာ အမဲဖျက် နေခဲ့၏။ သူမ၏ အော်ဟစ်သံများမှာ မြေကြီးကို တုန်ခါစေခဲ့သည်။

မိန်းကလေး ညာဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြန်၏။ ထိုနေရာ၌ သေမျိုးတစ်ပိုင်း အရှင် နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး ကျောချင်းကပ်ရင်း တိုက်ခိုက် နေကြသည်။ ဝံပုလွေပေါင်း ရာချီမှာ သူတို့ကို ဝန်းရံထားကာ အလွန် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ သူတို့၏ လျှို့ဝှက်အကာအကွယ်များမှာ အကြိမ်ကြိမ် ချိုးဖောက်ခံရကာ ဆက်တိုက် ဆိုသလို အရေးနိမ့်လျှက် ရှိသည်။

ဘုန်း...

ကောင်းကင်မျိုးနွယ်၏ သေမျိုးတစ်ပိုင်း အရှင် တစ်ဦးမှာ သူ၏ လျှို့ဝှက် အမြုတေကို လောင်ကြွမ်းပစ်လိုက်ကာ ဝံပုလွေအုပ် အတွင်းမှ ပျံသန်း ထွက်ပြေး သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဝံပုလွေများစွာမှာ သူ့ နောက်မှ အမှီလိုက်ကာ ခြေထောက်များနှင့် အမြီးတို့ကို ကိုက်ခဲ နေကြ၏။ မိုင်ပေါင်း တစ်ထောင်ခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက် သေမျိုးတစ်ပိုင်း အရှင်၏ စွမ်းအင်များမှာ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ကာ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သည့် သွားများ အောက်တွင် အစိတ်စိတ် အမွှာမွှာ ကိုက်ခဲ ခံလိုက်ရလေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင်... ဝံပုလွေများမှာ သူမကိုတော့ ရန်မမူကြပါချေ။ စောစောတုန်းက ဝံပုလွေ နှစ်ကောင်မှာ သူမထံသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သော်လည်း အနားသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင် မသက်ဆိုင် သကဲ့သို့ ဘေးမှ ဖြတ်ကျော် သွားခဲ့သည်။ ယီယွင်ကို လည်ဂုတ်မှ ဆွဲကိုင်ရင်း မိန်းကလေး၏ နှလုံးသားက ပြင်းထန်စွာ ခုန်နေခဲ့ကာ ထွက်ပြေးရန် ခြိမ်းခြောက် နေသယောင် ရှိသည်။

တစ်ချိန်တည်း၌ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည့် ရွေးချယ်ခံများမှာ ထူးခြားသည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ ထွက်ပြေးစ ပြုနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သွေးရောင် ဝံပုလွေများမှာ ထူးခြားသည့် နည်းလမ်းများဖြင့် ထွက်ပြေး နေကြသည့် ကျင့်ကြံသူများကို မြင်တွေ့သွားပြီးနောက် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့် သွားကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့မှာ အခြား ပစ်မှတ်များကို မဆိုင်းမတွပင် ပြောင်းလဲ သွားကြသည်။ အကျိုးဆက် အနေဖြင့် ထွက်ပြေးနိုင်ခြင်း မရှိသူများမှာ ပိုမိုကြီးမားသည့် အကြပ်အတည်းများနှင့် ရင်ဆိုင် လာခဲ့ကြရလေ၏။

ဘုန်း... ဘုန်း...

လူသားမျိုးနွယ်၏ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သည့် မြေကြီး ရှန့်ထိုမှာ ပြင်းထန်သည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ထုတ်လွှတ်နေကာ သွေးဝံပုလွေများကို ပေါက်ကွဲ နေစေခဲ့၏။ သူက ခြေချခြင်း အဆင့် ကျင့်စဉ်များကို ဆက်တိုက် အသုံးပြုနေခဲ့ကာ မဟာမိတ်များကို ကယ်တင်ရင်း ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေ နေခဲ့သည်။

ထို့နောက်... မြေကြီးရှန့်ထိုမှာ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို တွေ့ရှိ သွားခဲ့၏။ သူက ရွေးချယ်ခံဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သွေးဝံပုလွေများမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။ ၎င်းတို့မှာ အရသာရှိသည့် သားကောင်ကို သူတို့၏ အစွယ်များနှင့် ချွန်ထက်သော လက်သည်းများ အောက်မှ လွတ်မြောက်စေရန် မလိုလားကြပုံ ရသည်။

သွေးဝံပုလွေ အားလုံး၏ မျက်လုံးများမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ တောက်ပသွားခဲ့ကြ၏။ ထို့နောက်... ၎င်းတို့မှာ နောက်မှ လိုက်ကြလေတော့သည်။

မိန်းကလေးမှာ ထိုအရာအားလုံးကို ကြည့်ကာ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ် နေခဲ့၏။ ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို လိုက်မှီရန်မှာ ခက်ခဲလွန်းလှသည်။ သို့သော်လည်း... ယီယွင် သူမ အစာပြွန် အတွင်း ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည့် နွေးထွေးသည့် စွမ်းအားကို ပြန်လည်၍ သတိပြု လိုက်မိ၏။

ဟူး... ဟူး...

ခြေချခြင်း ကျင့်စဉ်များနှင့် လျှို့ဝှက် ရတနာများ အောက်တွင် ဖျက်ဆီးခြင်း ခံရသည့် သွေးရောင် ဝံပုလွေများမှာ အနီရောင် အလင်းများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်ရှိ နေကြယ်မြစ်အလား အနီရောင် အဝိုင်းအတွင်း ပြန်လည် ဝင်ရောက် သွားကြသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့မှာ လက်သည်းများဖြင့် ကုတ်ခြစ်၍ ပြန်လည် ထွက်လာကြကာ ပိုမို အားအင် ပြည့်ဝ၍ လန်းဆန်း လာကြပုံ ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို၍ အားကောင်းလာခဲ့သည်။

အမဲလိုက်ခြင်းမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့၏။ ထာဝရ သရဖူလုပွဲ၏ (၄၂)ရက်မြောက်နေ့တွင် သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြီးမားဆုံးသော သတ်ဖြတ်မှုကြီး ဖြစ်ပေါ်ခဲ့လေသည်။

***