အခန်း (၇၁)
Vol. 5 Ch. 71
ယခုအပတ်တွင်သူသည် ဂူရွဲ့ ကိုတစ်ကြိမ် (သို့) နှစ်ကြိမ်ထက်ပိုယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။ သူကလက်ခံဖို့ခဲယဉ်းပေမယ့်သူကသူ့လက်ရှိအဆင့်မှာ ဂူရွဲ့ ကိုအနိုင်ယူလို့မရဘူးဆိုတာ ၀ န်ခံရမယ်။ ဂူရွဲ့ ၏ထိန်းချုပ်ခြင်းသည်များစွာသောအပြောင်းအလဲများနှင့်သာသက်ဆိုင်သည်။ သူက ဂူရွဲ့ ကိုမယှဉ်နိုင်သေးပါဘူး။
ထန်ဝူလင်း က“ နောက်ကျနေပြီ၊ ငါတို့အားလုံးတရားထိုင်သင့်တယ်။ မနက်ဖြန်ငါဆရာနဲ့တွေ့ရမယ်၊ ဒါကြောင့်ငါကျောင်းမတက်တော့ဘူး “
အလယ်တန်းအကယ်ဒမီသည် အပတ်တိုင်း တစ်ရက်ခွင့်ယူခွင့်ပေးထားပြီး ထိုရက်တွင် ကျောင်းသားများအား ကြိုက်နှစ်သက်ရာကို လုပ်ခွင့်ပြုထားသည်။ ထန်ဝူလင်း သည် ကောင်းကင်နဂါးသံသတ္ထုကိုပုံသွင်းရန် အချိန်မမှီမည်ကိုစိတ်ပူနေခဲ့သည်။
နောက်တစ်နေ့မနက်…
ထန်ဝူလင်း သည်နံနက်စာစားပြီးနောက်အကယ်ဒမီမှထွက်ခွာကာ မန်ထျန်းရဲ့ပန်းပဲရုံသို့အပြေးအလွှားသွားလိုက်သည်။
ထန် ထန် ထန် ထန် ထန် ။
ထန်ဝူလင်း မ ဝင်ရသေးသော်လည်း ပန်းပဲရုံထဲမှကျယ်လောင်တဲ့အသံတွေကိုကြားနေရသည်။
“ ဆရာ!”
ထန်ဝူလင်းသည်သူ့သော့ကိုသုံးပြီးတံခါးကိုဖွင့်ကာ အလုပ်ရုံထဲကိုဝင်လိုက်သည်။ အထဲတွင် အတော်လေးအလုပ်များနေပုံကသော မန်ထျန်း ကိုသူတွေ့ရသည်။
မန်ထျန်း ကသူ့ဘက်ကိုကြည့်လိုက်သည်။
“ အင်း ရောက်လာပြီလား။ မင်းတော်တော်စိတ်အားထက်သန်နေပုံရတယ်။
ထန်ဝူလင်း ကစိတ်ရှုပ်စွာခေါင်းကိုကုတ်လိုက်သည်။
“ ဒါပေမယ့်”
မန်ထျန်း ကသူ့လက်တွေကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“ မင်းသန့်စင်မှုတစ်ထောင်ကိုလုပ်နိုင်နေပြီ။ မင်းရဲ့ လက်ရှိအသက်အရွယ်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုမြှင့်တင်ဖို့က အရေးကြီးတယ်။ အဲ့တာကြောင့် မင်းအပြစ်မရှိဘူး။ ဒါပေမယ့်အခုကစပြီး အပတ်တိုင်းဒီကိုလာခဲ့ပါ။ ကောင်းပြီ၊ သွားပြီး အဝတ်တွေလဲလိုက်။ သန့်စင်မှုတစ်ထောင်ငွေစင်တူ ရဲ့အသုံးပြုပုံကိုမင်းနဲ့ရင်းနှီးအောင်ငါကူညီပေးမယ်။ နေ့လည်ကျမှ မင်းအလုပ်တွေကိုပြီးအောင်လုပ် “
မန်ထျန်း သည်သူ့တပည့်၏အဆက်အသွယ်နံပါတ်ကို ဂရမ်းမာစတာ ချန်ယွဲ့ ထံမှရယူရန်ကြိုးစားသောအခါ ချန်ယွဲ့ သည်အချိန်ကြာမြင့်စွာရစ်နေခဲ့သည်။ မုချန်ကတော င်သူနဲ့ရင်းနှီးအောင်ကြိုးစားခဲ့သေးတယ်။
အရှေ့ပင်လယ်မြို့ သည်တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင်အဆင့်အတန်းမမြင့်သော်လည်း မုချန် သည်တိုက်ကြီးရှိ သူတော်စင်ပန်းပဲဆရာ ဆယ်ယောက်တွင်တစ်ယောက်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ မုချန်းသည် ဝိညာဥ်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးတွင် ဂုဏ်သတင်းကြီးသောပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ သူ့ဇနီးသာ အရှေ့ပင်လယ်မြို့သူ မဟုတ်ခဲ့ပါက မုချန်းသည် ဤမြို့တွင် ရှိနေမည်မဟုတ်ပေ။
မုချန်းသည် ထန်ဝူလင်း တစ်ခုခုလိုအပ်ပါက ကူညီကာ သင်ကြားပေးမည်ဟုပင် မန်ထျန်းကို ပြောလာလေသည်။
သို့သော် ထန်ဝူလင်းအတွက်သူ၏ကိုယ်ပိုင်သွန်သင်ချက်များသည်လုံလောက်သည်ဟု မန်ထျန်းခံယူထားသည်။ သူ့တွင် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သောအတွေးများလည်းရှိခဲ့သည်။ ထန်ဝူလင်းကိုသာ မုချန် လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်ပါက သူသည် ထန်ဝူလင်းဆရာအဖြစ် သတ်မှတ်၍ရတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ထန်ဝူလင်းသည် သိုင်းဝိညာဥ်အရာတွင် အားနည်းသော်လည်း ပန်းပဲလုပ်ငန်းတွင်ပါရမီရှိသည်။
ပန်းပဲသဆရာတစ်ဦ၏ အဆင့်များပိုမြင့်လေလေ ဝိညာဥ်စွမ်းအား အဆင့်များရင် လိုအပ်လာလေဖြစ်သည်။ လုံလောက်သော ဝိညာဥ်စွမ်းအား အဆင့်မရှိပါက ပန်းပဲပညာတွင် အဆင့်တက်ရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။ မန်ထျန်းမှာ ဥပမာတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ မန်ထျန်းသည် ဝိညာဥ်စွမ်းအား နည်းပါးခြင်းဟူသော အားနည်းချက်ရှိနေခြင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူသည် သူတော်စင်ပန်းပဲဆရာ အဆင့်သို့ရောက်ရန်လုံလောက်သောယုံကြည်မှုရှိနေသည်။
ထို့ကြောင့် ထန်ဝူလင်းအား ဝိညာဥ်စွမ်းအား အဆင့်မြင့်လာစေရန် တွန်းအားပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ထန်ဝူလင်းတွင် သန်မာသောခွန်အားရှိသောကြောင့် ဝိညာဥ်စွမ်းအားနည်းပါးမှုကိုလည်း အစားထိုးသက်သာစေ သေးသည်။
ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ထန်ဝူလင်းသည်အလွန်ဉာဏ်ေကာင်းသည်။ ထို့ကြောင့် မန်ထျန်း သည် ထန်ဝူလင်းကိုအခြားသူများထံပို့ရန်ဆန္ဒမရှိပေ။ သူကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေး၍ သူတော်စင်ပန်းပဲဆရာဖြစ်စေလိုသည်။
အဝတ်များကိုလဲပြီးနောက် ထန်ဝူလင်း သည် သူ၏အကြိမ်တစ်ထောင်သန့်စင်သော ငွေစင်တူ များနှင့်အတူ သာမန်သတ္တုအပိုင်းအစတစ်ခုပေါ်တွင်သူ၏လေ့ကျင့်မှုကိုစတင်ခဲ့သည်။
ညနေစောင်းသောအခါ ထန်ဝူလင်း သည်သူ၏သန့်စင်ထားသောသန်စင်မှုတစ်ထောင်ငွေစင်တူ ဖြင့် ကောင်းကင်နဂါးသတ္ထုများကိုသန့်စင်နိုင်ခဲ့သည်။
“သွားကြရအောင်၊ မင်းရဲ့အလုပ်တွေကိုပြန်အပ်ဖို့ပန်းပဲအသင်းကို ငါမင်းနဲ့အတူလိုက်ခဲ့မယ်။ ဒါပြီးရင်ဒုတိယအလုပ်ကိုမင်းလက်ခံနိုင်တယ်။ နောက်အပတ် မင်းအားလပ်ရက်မှာ အဲ့တာပြီးအောင်လုပ်ပါ၊”
“ ဟုတ်!”
ပန်းပဲသမားများအဖွဲ့သည်နေ့ခင်းဘက်ထက်ညနေခင်း၌ပိုအလုပ်များသည်။။
ဒင်္ဂါး ၂၀၀၀၀…
ထန်ဝူလင်း သည်ဤမျှများပြားသောငွေကိုလက်ခံရဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုဒင်္ဂါးများကို မန်ထျန်း သို့ပေးခဲ့သည်။
“ ဆရာ၊ မင်းအတွက်”
မန်ထျန်း ကခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
“ မင်းအလုပ်ပြီးသွားပြီ။ အ့တာမင်းအတွက်သိမ်းထားပါ ”
ထန်ဝူလင်းက “ဒါပေမယ့်ဆရာ့ရဲ့အလုပ်ရုံကိုသုံးရတာလေ “
မန်ထျန်း ၏မျက်နှာတွင်အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည်။
“ငါအဲဒါကိုစိတ်ထဲထားမယ်ထင်နေတာလား? အ့တာအပြင် မင်းမိဘတွေ အလုပ်နဲ့ခရီးသွားတယ်။ အ့တာ မင်းအိမ်ပြန်လာစရာမလိုဘူးလို့။ ငါ့ကိုပြောခိုင်းလိုက်တယ်
“ အော် ကောင်းပါပီ ”
ထန်ဝူလင်း သည်သူ၏ပန်းတိုင်နှင့်ဝေးကွာသည်ကိုသိသော်လည်းသူ၏ဒင်္ဂါး ၂၀၀၀၀ ကိုရရှိခြင်းနှင့်အတူ သူ၏နှလုံးသား၌ရွှင်မြူးသောခံစားချက်တစ်ခုရှိနေသေးသည်။
ကြိုးစားမှုသည်ကြွယ်ဝမှုနှင့်ဂုဏ်ကျက်သရေကိုဖြစ်စေသည်။ ဤငွေသည်သူ၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုမှတဆင့်ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အခြားဒုတိယအဆင့်အလုပ်တစ်ခုကိုလက်ခံပြီးနောက် မန်ထျန်း နှင့်အသင်းမှထွက်ခွာခဲ့သည်။
“ဆရာ၊ ငါမင်းကိုထမင်းကျွေးမယ်”
မန်ထျန်း ကခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
“ အကယ်ဒမီမှာထမင်းပြန်စား ဆရာမှာအခြားကိစ္စတွေရှိသေးတယ်။ မင်း လတိုင်း သတ္ထုအချို့ကို သန့်စင်ရမယ်။ အ့တာ ေတွကို ငါအလုပ်ရုံမှာထားခဲ့တယ်။ အ့တာက ငါ့အလုပ်ရုံအသုံးပြုခပဲ “
ထန်ဝူလင်းက ဟုတ်ဆိုပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်တယ်။