အပြီးသတ်လိုက်ပြီ
Vol. 6 Ch. 86
ရှန်လျန့်သည် ခဏမျှ တောင့်တင်းသွားသည်။
နောက်မှ သူရယ်လေ၏
သူက အော်ရယ်တာပင်
ခပ်ဆိုးဆိုးနဲ့ ခြောက်ခြောက်ကပ်ကပ်ရယ်သံသည် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးခန်းမ တစ်ခွင်လုံး ပျံ့နှံ့သွားကာ အပြင်ကျောင်းသားအချို့တောင် တုန်လှုပ်သွားသည်။
“ဟာဟား အရူးတွေ.. ခင်ဗျားက အရူးပဲ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် ကြားမိသလား”
ထိန်းထားသည့် တပည့်တွေဆီမှ ရုန်းကန်ရင်း သူ့လက်ဖြတ်ခံထားရသည့် နေရာသည် သွေးတွေ တဆက်ဆက်ယိုနေ၏
“ဒါကို အလွယ်တကူ ထားလိုက်တာပဲ ? အမွေဆက်ခံမယ့်သူ ဖြစ်နေလို့လား”
သူ မြေပြင်ပေါ်ကထပြီး ပြောလေသည်
“ကောင်းပ ကောင်းပ အဲဒီကောင်ကို လုပ်ချင်သလိုလုပ်ခိုင်းပေတော့. အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူကို အနိုင်ကျင့်.. ရန်သူတွေ နေရာတိုင်းမှာ ဖန်တီး.. မိသားစု လျှို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်ပညာတွေကို အပြင်လူတွေကို သင်ပေးသေးတယ်။ မျက်စိပိတ်နေတဲ့ အမှိုက်ကောင်တွေ”
တပည့်တွေ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ထိန်းထားသည့်ကြားက မျက်ထောင့်နီနီနဲ့ အကြီးအကဲပိုင်ရမ်ကို ငုံကြည့်နေသည်။
“သူက ပိုင်မိသားစုရဲ့ အနာဂတ် မိသားစုဆက်ခံသူလို့ ထင်နေတုန်းလား? မင်းတို့ အကုန် အရူးတွေပဲ.. ပိုင်မိသားစုက အဲဒီ အရူးအောက်မှာ မီးလောင်ပြာကျသွားမှာ”
သူ့အသံက မုန်းတီးမှုနဲ့ အက်ကွဲနေသည်။
“အဲဒါဖြစ်တဲ့နေ့မှာ ငါရှိနေရင် မင်းတို့ အုတ်ဂူတွေပေါ်မှ အော်ရယ်နေမယ်”
“သူ့ကို ဆွဲထုတ်လိုက်” ထျန်းယုဟမ်သည် အမိန့် ပေးလိုက်သည်။ အကြီးအကဲပိုင်ရမ် ဒေါသထွက်လျှင် ဘာလုပ်မည်ကိုသိသောကြောင့် အကြီးအကဲအား ရန်စခွင့် မပြုနိုင်ပေ။
အကြီးအကဲအားလုံးရှိတောင် အကြီးအကဲပိုင်မ်အား မည်သူမျှ မတားနိုင်တာကြောင့် ရှန်လျန့်ကို သယ်ထုတ်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးပင်။
“သူ့ဘာသာအရှက်ထပ်မကွဲခင်”
တပည့်တွေသည် မတုံ့ဆိုင်းပေ ။ သူ အော်နေတဲ့အသံ ရပ်သွားအောင် ရှန်လျန့်ကို အဝေးကို ဆွဲထုတ်သွားသည်။
သူရုန်းကန်ကြိုးစားရင်း ကျိန်ဆဲမည်ဟု ကတိပြုထားသော်လည်း အမှိုက်အိတ်ကဲ့သို့ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးခန်းမမှ ဆွဲထုတ်လာသောအခါတွင် သူ၏အသံမှာ လျော့ပါးလာသည်။
ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးခန်းမသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် ရှေ့သို့လှမ်းလာသည်။
သူသည် ပင်ပန်းနေပုံပင်
သူ နှာခေါင်းကို လက်နှစ်ချောင်းနဲ့ ပင့်တင်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ရာ ရှန်လျန့် အော်တုန်းကထက် ပိုကျယ်လောင်နေသည်။
“ ငါတော့ ကျမ်းကျိန်ရတော့မယ်” သူသည် ရေရွတ်ရင်း မျက်လုံးများ ပိတ်ထားလိုက်၏
“နံနက်ခင်း.. အေးချမ်းတဲ့ နံနက်ခင်းတစ်ခု မေးစရာတွေများတော့မှာပါလား?”
သူ မျက်လုံးများ ပြန်ဖွင့်ပြီး ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးခန်းမကို လုံးဝကြည့်လိုက်သည်—ကျိုးပဲ့သွားသော အုတ်ချပ်တွေ၊ သွေးစက်တွေနဲ့ ရှန်မိသားစု ဂုဏ်သိက္ခာ ပြိုကျသွားမှုများသည် လေထဲတွင် လွှမ်းမိုးနေသကဲ့သို့ပင်
သူသည် ပိုင်ကျီဟန်ဆီကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ထောင့်ထဲတွင် လဲနေသည့် အကြီးအကဲရှန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
“…ဒီအမှုကို အပြီးသတ်လိုက်ပြီ” ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က ပြောလိုက်သည်။ သူ့မျက်ခုံများ တင်းကြပ်နေသည့်တိုင် အသံသည် တည်ငြိမ်နေသည်။
“ပိုင်ကျီဟန်က သက်သေတွေ ထောက်ပြနိုင်ခဲ့တယ်။ ရှန်လျန့်နဲ့ မိန်ရူလန်ကို စည်းမျဉ်းချိုးဖောက်မှုနဲ့ ဖီဆန်မှုအတွက် သက်ဆိုင်ရာ ပြစ်ဒဏ်အတိုင်း အပြစ်ပေးမယ်။”
သူ လှည့်သွားပြီး လမ်းလျှောက်လေ၏
“ပြီးတော့ အားလုံး “ အသက်ပြင်းပြင်းရှုရင်း လူအများကြားလောက်ရုံသာ ကျယ်သည့်အသံနဲ့ “ သုံးရက်စာလောက် လက်ဖက်ရည်နဲ့ စာတမ်းတွေ ပြင်ဆင်ထားစမ်း။ ဒီကိစ္စတွေ စာတမ်းရေးရမယ်ဆိုရင် ငါ့အသက် ပိုတိုတော့မယ်”
နောက်ဆုံးတွင် အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေဖွယ်ရှိသည့် အကြီးအကဲရှန်းကို စုံစမ်းရအုံးမည် ။
ရှန်လျန့်သည် အမှန်တကယ် အပြစ်ရှိနေသည့်တိုင် ပိုင်မိသားစုနဲ့ ရှန်မိသားစုကြား စစ်ပွဲဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။
ဒါပေမယ့် သူတို့ အနေနဲ့ ရူးနေရင်သာ စတင်နိုင်သည်။
ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ တိုက်ခိုက်တာထက် ပိုင်မျိုးနွယ်နဲ့ တိုက်ခိုက်တာ ဖြစ်နိုင်သည်။
ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ပါစေ ရှန်မိသားစုအတွက် အောင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ
“အကြီးအကဲပိုင် အချိန်နည်းနည်းရှိမလား? ဒီအမှုကို နောက်ထပ် ဆွေးနွေးချင်ရင် ကျွန်တော် ”
ထျန်းယုဟမ်သည် ယဉ်ကျေးစွာ မေးခဲ့သည်။
ပိုင်ရမ်သည် တစ်ချက် ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
“ငါ့ကိုယ်ပိုင်လုပ်စရာ ကိစ္စတွေ ရှိနေသေးလို့။”
ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် ဘာကိစ္စလဲဟု မေး မနေတော့ပေ
အားလုံးသည် အခုတင်ပြီးဆုံးသွားပြီး ရှန်လျန့်၏ စွပ်စွဲချက်တွေကြောင့် ပိုင်ရမ် ဘာလုပ်မည်ကို ပါရမီရှင်အနေနဲ့ မသိနိုင်စရာ မရှိပေ။
သူသည် ပိုင်ကျီဟန်နဲ့ စကားသွားပြောတော့မည်ပင်
လူရှေ့သူရှေ့မှာ မဟုတ်ပေ
သူသည် ထိုစွပ်စွဲချက်ကို တိုက်ရိုက်မဖြေရှင်းဘဲ ဂိုဏ်း၏ရှေ့မှောက်တွင် ၎င်း၏မျိုးရိုး၏မျက်နှာကို ကာကွယ်ရန် ဖယ်ရှားခဲ့သည်။
ဒါပေမယ့် ကွယ်ရာမှာတော့.. အခြားပုံစံဖြစ်နိုင်သည်။
အဲဒီစွပ်စွဲချက်သာ အမှန်ဆို
ပိုင်မျိုးနွယ်မှ ဒေါသထွက်နေသော မဟာအကြီးအကဲသည် မည်သို့လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ကို သူပင် မတွေးချင်ပေ။
သူသက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ ဟုတ်ကဲ့ နားလည်ပါတယ်” သူ့လေသံသည် ညင်သာနေ၏
ဝေးရာသို့ လျှောက်သွားရင်း တွေးလိုက်မိသည်။
(ဒီအတွက် ပိုင်ထျန်းဟမ်က ငါ့ကို အကြွေးတင်ပြီ)
သားကောင်နဲ့ ဆက်ဆံပြီးတော့ မဟာအကြီးအကဲနဲ့ ဆက်ဆံရ၏ တကယ်တော့ ကျေနပ်စရာတစ်ခုပင်။ နှစ်ယောက်စလုံးက ချိန်ကိုက်ဗုံးလိုပင်။
ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ခြောက်သွေ့သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးကောက်သွားသည်။
(မင်းတွေးထားတာ ပိုကောင်းပါတယ်။ ဒီအလုပ်တွေအားလုံးကို ငါပြီးမြောက်တဲ့အတွက် အကြွေးတွေကိုမှတ်ထားမယ်)
ပိုင်ရမ်သည် တခဏမျှ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး သူ့နောက်ကျောကို လက်နှစ်ဖက်ပစ်ကာ ဝဲနေသော လူအုပ်ကြီးကို ငေးကြည့်နေသည်။
အများစုသည် လူစုခွဲစပြုနေပြီဖြစ်သော်လည်း အများအပြားက သူ့ကို ခိုးကြည့်ကြသည်။ ပြီးတော့ ပိုင်ကျီဟန်ကိုပါ
သူ လှည့်ပြီး မေးစရာရှိသည့် ကောင်လေးဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။
သူ့၏ နက်နဲပြီး ဖတ်မရနိုင်သည့် မျက်လုံးများသည် ပိုင်ကျီဟန်အပေါ် ကျရောက်သွား၏
မကြာခင် စကားပြောကြတော့မည်။
နောက်လာမည့်အရာသည် သူရရှိသောအဖြေများပေါ်တွင် လုံးလုံးလျားလျား မူတည်လိမ့်မည်။
သူသည် ပိုင်ကျီဟန်နဲ့ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာ ရပ်လိုက်ကာ သူ့လက်တွေကို နောက်ကျောနောက်မှာထားရင်း သူ့အသံသည် တည်ငြိမ်ပြီး ပေါ့ပါးနေ၏
"ကျီအာ" ဟု သိမ်မွေ့သော လေသံဖြင့် ပြောသည် "မင်းရဲ့ ခြံထဲကို ငါတို့ ခဏလောက် သွားမလို့လား။ ငါတို့... စကားပြောကြမယ်လေ”
သူ့မျက်နှာသည် အပြုံးမပျက်ပေ
ပိုင်ကျီဟန်သည် မျက်တောင်မခတ်ပေ
အကြီးအကဲ အကြည့်ကို မြင်ရတော့ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် ရွှင်မြူးခြင်းနှင့် သည်းခံခြင်းကြားတွင် လှုပ်ရမ်းသွားသည် ။
(စကားပြောကြဖို့)
ပိုင်ရမ်သည် ၎င်းတို့ကြားတွင် မှတ်သားထိုက်သည့်အရာများရှိကြောင်း အမှန်တကယ်ယုံကြည်ပါက ၎င်းကို လွန်ခဲ့သောဆယ်စုနှစ်အထိ ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားမည်ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ရန်သူများမဟုတ်ကြပေ။
ဒါပေမယ့် စကားပြောကြဖို့လား?
မရှိပေ
သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် အလှမ်းဝေးခဲ့သည်။
ပိုင်ကျီဟန်အနေနဲ့ ပိုင်ရမ် ဘာ့ကြောင့် စကားပြောချင်တာလဲဆိုတာကို တွေးစရာမလိုပေ။
သို့တိုင် သူသည် ခေါင်းညိတ်ပြကာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ အကြီးအကဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။"
ပိုင်ရမ်အနားတွင် လမ်းလျှောက်လာရင်း ပိုင်ကျီဟန်သည် စကားလေးတစ်ခွန်းတောင် မပြောပေ။ ပိုင်ရမ်ရောပင်
ဒါဟာ ပြန်လည်ဆုံဆည်းမှုတော့ မဟုတ်ပေ
ဤသည်မှာ အမူအကျင့်ကောင်းဖြင့် စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့နောက်တွင် ငြိမ်သက်နေသော ခြေထောက်သုံးစုံ လိုက်လာသည်။
ပိုင်ကျီဟန်အနေနဲ့ သူတို့ဘယ်သူဆိုတာ သိဖို့ လှည့်ကြည့်ရန် မလိုချ။
ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် ခန့်မှန်းမရသော မျက်နှာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ပစ်ရင်း လျှောက်နေ၏
ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရေးခန်းမတွင် လူမရှိသည့်အခိုက်အတန့်ကတည်းက သူ့ကို စိုက်
ကြည့်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဖြစ်ပေ။
ချူကျီယန်သည် သူမ၏နောက်သို့ လိုက်သွားကာ မေးရိုးတင်းကြပ်လျက် ပိုင်ကျီဟန်နဲ့ ပိုင်ရမ်အကြား သိမ်မွေ့သော စိုးရိမ်မှုဖြင့် လိုက်ကြည့်နေသည်။
သူမသည် မမိုက်မဲခဲ့ပေ။ ဒါက မိသားစုအပန်းဖြေ လမ်းလျှောက်ခြင်း မဟုတ်ပေ
ပြီးတော့ လင်းရွှမ်
ကောင်လေးသည် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။
မဟုတ်ဘူး- စိတ်မကောင်းတာထက် ပိုသည်။ အပြစ်ရှိသလို ခံစားရသည်။
မီးနဲ့ ဆော့ကစားနေသည့် ကလေးတစ်ယောက် မီးလောင်နေပြီဆိုတာ ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသလိုပင်
သူ့မျက်လုံးများသည် ပိုင်ကျီဟန်၏ နောက်ကျောဆီသို့ အဆက်မပြတ် စိုက်
ကြည့်နေပြီး ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ငုံ့ကာ ပိုင်ရမ်၏ ပြောင်မြောက်သော ရုပ်ရည်ဆီသို့ ဦးတည်နေသည်။
(လင်းရွှမ်အနေနဲ့ ဒါက သူ့အပြစ်လို့ ထင်နေတာ)
သူသည် ပိုင်မျိုးနွယ်လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို သင်ယူခဲ့သည်ဟု ထင်သည် —၎င်းကို ခိုးယူခဲ့သည်ပင်။ရှန်လျန့်သည် ကောင်းကင်သို့ လက်တွေ့ကျကျ ထအော်လေသည်။
ယခု ပိုင်ကျီဟန်သည် ပိုင်မျိုးနွယ်၏ မဟာအကြီးအကဲမှ 'လက်ဖက်ရည်သောက်ရန် ဖိတ်ကြားခြင်း' ခံနေရသည်။
လင်းရွှမ်သည် သူ့ကို ကူညီပေးသည့်လူကို ကြိုးကွင်းစွပ်မိသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။
ပိုင်ကျီဟန်က ရယ်နေ၏
အဲဒီအစား သူက နောက်ကြောင်းပြန်မလှည့်ဘဲ စကားပြော၏
"ဒီလောက်ထိ မျက်မှောင်ကြုတ်မနေဲ့ လင်းရွှမ်၊ မင်း အစောကြီး ပါးရေတွံ့သွားလိမ့်မယ်။"
စကားလုံးများသည် ပေါ့ပါးပြီး နောက်ပြောင်သော်လည်း ဓားကဲ့သို့ တင်းမာမှုကို ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။
လင်းရွှမ် တုန်လှုပ်သွားသည်။
"ကျွန်တော် မဟုတ်ဘူး- ဆိုလိုတာက သခင်လေးပိုင်၊ အဲဒါကြောင့်ဆိုရင်-"
ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ့နောက်မှ လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို ပွတ်သပ်ကာ နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။
“မင်းက အရေးမကြီးဘူး” ဟု ခြောက်ကပ်စွာပြောသည်။ "ကိုယ့်ကိုကိုယ် နှိမ့်ချမနေပါနဲ့။"
ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ မပြောခဲ့ပေ။ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကိုက်မိသည့် ခြင်တစ်
ကောင်အပြစ်လိုသာ
လင်းရွှမ်သည် အချဉ်တစ်ခုခုကို မျိုချလိုက်သလို ထင်ရသော်လည်း ဆိတ်ဆိတ်နေပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။