လှုပ်ခတ်မှု

"မင်း ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ"

ရှန်ထူက အရင်မေးလိုက်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ခြေရာလက်ရာများကို ရှာဖွေနေပုံရသည်။

သူက ပြိုကျပျက်စီးနေသော ဗုဒ္ဓတောင်နှင့် ကျောက်စိမ်းတိမ် နန်းတော်ကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားသည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ"

ကျင်းဝမ်းဟောင်သည် ရှန်ထူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို သတိပြုမိပြီး မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ သူက မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်ပြောပြနေရင်း ရှန်ထူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

"သခင်ကျိုးချီရဲ့ အမိန့်အရ ကျွန်တော်က ကျူးကျော်သူကို ဖမ်းဆီးပြီး သခင်မြေလျှိုးဘုရားလောင်းရဲ့ အကူအညီကို တောင်းခံရမှာပါ ဒါပေမဲ့ ဒီကိုရောက်ပြီးနောက်မှာတော့ ဒီလိုမမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ် သခင်ရှန်ထူကရော နတ်ဘုရားမိစ္ဆာတွေနဲ့ စစ်ပွဲစဖို့ အလုပ်များနေသင့်တာမဟုတ်လား ဘယ်လိုလုပ် ဒီကိုရောက်နေရတာလဲ"

စကားပြောနေစဉ်တွင် ကျင်းဝမ်းဟောင်သည် ရှန်ထူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဒဏ်ရာရထားကြောင်း ညွှန်ပြနေသည့် အနည်းငယ်တုန်ယင်နေမှုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် အစောပိုင်းက အမှောင်ရိပ် ထွက်ပြေးသွားသောအခါ အမှောင်ရိပ်၏ ညာဘက်လက်မောင်းမှ သွေးများယိုစီးနေသည်ကို မသဲမကွဲ မြင်လိုက်ရသည်။

ရှန်ထူသည် ကျင်းဝမ်းဟောင်၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏ညာဘက်လက်ကို ဘေးဘက်တွင် ပိပိရိရိ ဖွက်ထားလိုက်ကာ ပြန်ဖြေသည်။

"ငါက ငြင်းပယ်ခြင်း တံတားကို သွားနေတာ လှုပ်ခတ်မှုကို ကြားလို့ ဒီဘက်ကို အမြန်လာခဲ့တာ"

ဗုဒ္ဓတောင်အတွင်းမှ ပြိုကျပျက်စီးနေသော ကျောက်စိမ်းတိမ် နန်းတော်ကို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ လုံးဝကျောက်သားဖြစ်နေသော မြေလျှိုးဘုရားလောင်းနှင့် တိထင်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ သခင်မြေလျှိုးဘုရားလောင်းက အရေးပါတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ ဒီလိုမျိုး ဘယ်လိုဖြစ်သွားနိုင်ရတာလဲ ဘယ်သူတိုက်ခိုက်သွားလဲ မင်းမြင်လိုက်လား"

ရှန်ထူက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျင်းဝမ်းဟောင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ပုံရိပ်ကို မြေအောက်ကမ္ဘာ ချီစွမ်းအင်တွေက ဖုံးကွယ်ထားလို့ မျက်နှာကို သေချာမမြင်ရဘူး ဒါပေမဲ့ ငါသေချာတာတစ်ခုက အဲဒီလူဟာ နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်က သတ္တဝါတွေနဲ့ ပူးပေါင်းသွားပြီဆိုတာပဲ"

ရှန်ထူ၏ အသံမှာ လေးလံနေသည်။

"ဒီကိစ္စက အလွန်အရေးကြီးတယ် သခင်ကျိုးချီကို ချက်ချင်း သတင်းပို့ရမယ် ဒါ့အပြင် ဒီဖြစ်ရပ်တွေအားလုံးက ကျူးကျော်သူကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ် သူ့ကို အမြန်ဆုံး ဖမ်းမိဖို့လိုတယ်"

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ ကျင်းဝမ်းဟောင်သည် လက်ရှိတွင် ရှန်ထူ့ကို မယုံကြည်သောကြောင့် ချင်ဖုန်းအကြောင်းကို မပြောတော့ပေ။ သူက ကျူးကျော်သူကို အမြန်ဆုံး ဖမ်းဆီးမည်ဟု ညွှန်ပြသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းအသာငြိမ့်လိုက်သည်။

မကြာမီပင် ကျောက်စိမ်းတိမ် နန်းတော် ပျက်စီးသွားသည့် သတင်းသည် တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းပင် မီးထတောက်စေခဲ့သည်။

မြေလျှိုးဘုရားလောင်း ကျောက်သားဖြစ်သွားခြင်းသည် လူတိုင်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထက်မြက်သော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ချိတ်ဆွဲထားသလို ဖြစ်နေသည်။

မှတ်သားရမည့်အချက်မှာ မြေအောက်ကမ္ဘာရှိ အင်အားစုများထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦးမှာ ကျိုးချီ၊ တစ္ဆေဘုရင်နှင့် မြေလျှိုးဘုရားလောင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။

လွန်ခဲ့သောနှစ်များက ကျူးကျော်မှုအတွင်း အားကြီးသော ရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဒီသုံးဦးသည် အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း အဓိကတိုက်ပွဲ မစတင်မီတွင် တစ္ဆေဘုရင်သည် နယ်နိမိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသဖြင့် သူတို့တွင် လူအင်အား မလုံလောက် ဖြစ်နေသည်။ မြေလျှိုးဘုရားလောင်းမှာလည်း မည်သူမည်ဝါမသိသော တိုက်ခိုက်သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် လုံးဝကျောက်သားဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မြေအောက်ကမ္ဘာမှ လူများကြားတွင် ထင်ကြေးပေးမှုများ သောင်းကျန်းနေသည်။

"ဒါ ကျူးကျော်သူရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ဟုတ်တယ် သူတို့ ဒီဘုံကို ရောက်လာပြီး မကြာခင်မှာပဲ ကျောက်စိမ်းတိမ် နန်းတော်မှာ ဒီလိုဘေးဒုက္ခကြီး ဆိုက်ရောက်လာတာ ဒါ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်နိုင်တယ်"

"သူတို့က မြေအောက်ကမ္ဘာကို လုံးဝဖျက်ဆီးချင်နေတာ"

"သူတို့ကို ရှာပြီး အပိုင်းပိုင်း စုတ်ဖြဲပစ်ရမယ်"

အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ အက်ကွဲနေသော တောင်ကြားသည် ချိတ်ပိတ်ထားသော ရွှေသပိတ် တည်ရှိရာနေရာ ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်များ လှိုင်းထန်နေပြီး မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်များ ပျံ့နှံ့နေကာ နှလုံးသားကွဲကြေမတတ် အော်ဟစ်သံများက မရပ်မနား ပေါ်ထွက်နေသဖြင့် ကြက်သီးထဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ခွမ်း

လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ကျိုးချီသည် ရွှေသပိတ်၏ အကာအကွယ်ကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေသော မိစ္ဆာသတ္တဝါကြီးကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်နေစဉ် သိမ်မွေ့သော အက်ကွဲသံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရွှေသပိတ်သည် မြေလျှိုးဘုရားလောင်း၏ ရတနာဖြစ်ပြီး ယခု မြေလျှိုးဘုရားလောင်း ကျောက်သားဖြစ်သွားသောကြောင့် ချိတ်ပိတ်ထားသည့် စွမ်းအားမှာလည်း သဘာဝအတိုင်း သက်ရောက်မှု ရှိပေလိမ့်မည်။

ကျိုးချီသည် ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ အက်ကွဲနေသော တောင်ကြားပေါ်သို့ အနည်းငယ် ဖိချလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် လေထဲမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသံလာရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ နယ်နိမိတ်မှ အခြေအနေကို သတင်းပို့ရန် ချဉ်းကပ်လာသော ရှန်ထူကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ပျက်စီးနေတဲ့ လူ့ဘုံရဲ့ အားကြီးတဲ့စွမ်းအားက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တွေးထင်ထားတာထက် အများကြီး သာလွန်ပါတယ် တစ္ဆေစစ်သူကြီးတွေ ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်နေတာတောင် ကျွန်တော်တို့က အကြိတ်အနယ်ပဲ ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဝင်မတိုက်သရွေ့တော့ လူ့ဘုံကို အောင်မြင်စွာ ဆင်းသက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

ရှန်ထူက သတင်းပို့သည်။

ကျိုးချီသည် ဒီအခြေအနေကို မျှော်လင့်ထားပြီးဖြစ်သည်။

"ဘုံသုံးဘုံထဲက တစ်ဘုံဖြစ်တဲ့ လူ့ဘုံက ဒီလောက်ကြာအောင် ရှင်သန်နိုင်ခဲ့တာ သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင်အခြေခံအုတ်မြစ်တွေ ရှိလို့ပဲ အဲဒါကို သိမ်းပိုက်ရတာ လွယ်မှာမဟုတ်ဘူး"

"သခင်ကျိုးက ဘယ်တော့လောက် ဝင်တိုက်နိုင်မှာလဲ"

ရှန်ထူက မေးလိုက်သည်။

"တစ္ဆေဘုရင်က လက်ရှိမှာ အကာအကွယ်ထဲ ရောက်နေတော့ ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ဒီချိတ်ပိတ်ထားတဲ့ နေရာကို ငါပစ်ထားခဲ့လို့ မဖြစ်ဘူး"

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်"

ရှန်ထူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ကျိုးချီက ထပ်ပြောသည်။

"ကျူးကျော်သူကို ရှာတွေ့ပြီလား"

ရှန်ထူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျင်းဝမ်းဟောင်က ကျူးကျော်သူရဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖွေဖို့ မြေလျှိုးဘုရားလောင်းရဲ့ အကူအညီကို တောင်းမလို့ပဲ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ဒီဖြစ်ရပ်နဲ့ ကြုံသွားရတယ်"

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးချီ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"ကျောက်စိမ်းတိမ် နန်းတော်မှာ ဖြစ်ရပ်ဖြစ်တုန်းက ကျင်းဝမ်းဟောင်လည်း ဗုဒ္ဓတောင်အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေခဲ့တာလား"

"ဟုတ်ပါတယ် ကံမကောင်းစွာနဲ့ ရန်သူ့ပုံစံကို အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်တွေက ဖုံးကွယ်ထားလို့ သူ့မျက်နှာအမှန်ကို မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ဘူး ဒါပေမဲ့ ကျူးကျော်သူ ဒီဘုံကို ရောက်လာတဲ့အချိန်နဲ့ မြေလျှိုးဘုရားလောင်း တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့အချိန်ကို ထောက်ရှုရင် သံသယက ကျူးကျော်သူအပေါ်မှာ အကြီးအကျယ် ကျရောက်နေပါတယ် အခု မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးက ရှာဖွေနေကြပြီဆိုတော့ သူ့ကို မကြာခင် ရှာတွေ့မယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်"

ခေတ္တတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျိုးချီက ထပ်ပြောသည်။

"သူ့ကို ရှာမတွေ့ရင်တောင် ကျန်းဟန်ရဲ့ စကားအရ ကျူးကျော်သူက တစ္ဆေဧကရာဇ် ချင်ရဲ့သားပဲ ငါ့ခန့်မှန်းချက် မှန်တယ်ဆိုရင် သူက လာမယ့် မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ စစ်ဆေးမှုအတွင်းမှာ သေချာပေါက် ပေါ်လာလိမ့်မယ်"

ရှန်ထူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာထဲကို တစ်ယောက်တည်း ဝင်လာတာက သေကြောင်းကြံတာနဲ့ တူတူပဲ သူ့အဖေကို ကယ်ချင်ဇောနဲ့ စိတ်မရှည်ဖြစ်နေရင်တောင် တစ္ဆေစစ်သူကြီးတွေနဲ့ ငါတို့လိုလူတွေရဲ့ မျက်စိအောက်ကနေ တစ္ဆေဧကရာဇ် ချင်ကို လုယူနိုင်မယ်လို့ ထင်လောက်အောင် မိုက်ရူးရဲဆန်မှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး"

"လူသားတွေက သူတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေမှာ အမြဲတမ်း စိတ်ခံစားချက်တွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုခံရတယ် အဲဒါက သူတို့နဲ့ ငါတို့ကြားက အကြီးဆုံးကွာဟချက်ပဲ"

ကျိုးချီက ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

ရှန်ထူက အရိုအသေပေး ဦးညွှတ်ကာ ပြန်ထွက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးချီသည် ချိတ်ပိတ်ထားသော ရွှေသပိတ်ကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာများ ထင်ဟပ်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူဘာတွေစဉ်းစားနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ကျယ်ပြန့်သော လက်စရှည်အောက်တွင် ဖွက်ထားသော ညာဘက်လက်မောင်းမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ယင်လာသည်။

သူ၏လက်စရှည်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓတံဆိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း အနက်ရောင် ချီစွမ်းအင်များက လျင်မြန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

"တောက်... ဒီအဘိုးကြီးတော့"

ကျောက်စိမ်းတိမ် နန်းတော်မှ အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသည်။ ချင်ဖုန်းနှင့် သူ၏အဖော်များသည် သူတို့၏တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းခိုနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာမှ လူများ၏ ဆွေးနွေးမှုများကို နားထောင်ရင်း သူတို့သည် အပြစ်တင်မှုအားလုံးက လူတစ်ဦးတည်းကိုသာ ညွှန်ပြနေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ ထိုသူမှာ ချင်ဖုန်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီကောင်တွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာ သခင်မြေလျှိုးဘုရားလောင်း တိုက်ခိုက်ခံရတာ သခင်လေးနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး သခင်လေး ကျွန်တော့်ကို သွားပြီး သူတို့နဲ့ ငြင်းခုံခွင့်ပေးပါ ကျွန်တော် သခင်လေးရဲ့ နာမည်ကို ရှင်းပေးခဲ့မယ်"

ထူဘိုက စိတ်အားထက်သန်စွာ ငြင်းခုံသည်။

ချင်ဖုန်းက သူ့ကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်ကာ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးထွင်းမြင်လိုက်သည်။

"မင်းက ဒီအခွင့်အရေးကိုယူပြီး အန္တရာယ်ကနေရှောင်ဖို့ ထွက်သွားချင်နေတာလား"

ထူဘိုသည် ခဏတာ စကားဆွံ့အသွားသည်။

အခြေအနေက တဖြည်းဖြည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်လာနေပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံရေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသောအခါ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်လိုစိတ်ရှိသည်မှာ သဘာဝကျသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏အတွေးများကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ထွင်းဖောက်မြင်သွားသည်။

"သခင်လေး ကျွန်တော့်ကို အထင်လွဲနေပြီ ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို တွေးနိုင်မှာလဲ"

ထူဘိုက ရှင်းပြရန် ကြိုးစားသည်။

ထူဘိုကို လျစ်လျူရှုကာ ချင်ဖုန်းနှင့် မုန်ရွှမ်တို့သည် တစ္ဆေစစ်သူကြီးများ၏ ရှာဖွေမှုမှ ရှောင်တိမ်းရင်း ရှေ့သို့ဆက်သွားနေကြသည်။

သူတို့၏ ဦးတည်ရာမှာ လီယန် ရှိနေသော နေရာပင် ဖြစ်သည်။

ဟေးဒီး စီရင်ခြင်းနေ့ မတိုင်မီ သူနှင့် တွေ့ဆုံရမည်ဖြစ်သည်။