သတ်ဖြတ်ခြင်းထောင် ထောင်သောင်းချီသော တစ္ဆေများ စုဝေးခြင်း

မိုးထိအောင် မြင့်မားသော မြေအောက်ကမ္ဘာတိုင်ကြီး ပြိုကျသွားသည်နှင့် ကျောက်တုံးများသည် နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေလှိုင်းများသည် ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တက်လာသည်။

သို့သော် ရှိနေသူများသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်နေသော လှိုင်းခတ်မှုများကို ဂရုပြုရန် အချိန်မရှိကြပေ၊ သူတို့မြင်နေရသည်မှာ တည်ငြိမ်သော အဖြူရောင်အလင်းတန်းဖြင့် ဝန်းရံထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုဖြစ်သည့် ချင်ဖုန်း ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး"

အရှေ့ပိုင်းတစ္ဆေဧကရာဇ် ရှန်ထူသည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လိုက်သည်။ သူ ဒီလိုမျိုး စိတ်ထိန်းချုပ်မှု ပထမဆုံးအကြိမ် လွတ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျင်းဝမ်းဟောင်နှင့် ကျန်းဟန်တို့ အပြန်အလှန်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများထဲမှ အံ့အားသင့်မှုကို မဖျောက်ဖျက်နိုင်ကြပေ။ မနေ့ညက သူတို့လျှို့ဝှက်စွာ ရေးဆွဲခဲ့သော အစီအစဉ်မှာ ဒီကောင်လေးကို ဟေးဒီး စီရင်ခြင်းကို ခဏတာ နှောင့်နှေးစေရန် ဖြစ်သည်။ သူတို့ ကျိုးချီကို ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် သူတို့၏ အရေအတွက် အသာစီးရမှုကို အသုံးချကာ သူ့ကို ဖြည်းညှင်းစွာ အကွက်ချစီစဉ်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒီကောင်လေးက မြေအောက်ကမ္ဘာတိုင်ကို တိုက်ရိုက် ဘယ်လိုလုပ် ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သနည်း။

ဒဏ်ရာရနေသော ညာဘက်လက်မောင်းကို ကိုင်ထားသည့် ကျန်းဟန်သည် ထူးဆန်းစွာ ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါကလည်း မင်းရဲ့အစီအစဉ်ထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလား"

ကျင်းဝမ်းဟောင်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါက ဒီရှုပ်ထွေးမှုကို ရည်ရွယ်ခဲ့တဲ့ပုံ ပေါက်နေလို့လား"

သူတို့သည် မြေလျှိုးဘုရားလောင်း၏ အပြောင်းအလဲများသည် ကျိုးချီနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း ခန့်မှန်းမိပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းထိုလူ၏ ညာဘက်လက်မောင်း ဒဏ်ရာရထားပြီး လွတ်လပ်စွာ မလှုပ်ရှားနိုင်သည်ကို သိသော်လည်း တစ္ဆေဘုရင်၏ လက်အောက်မှ အကြွင်းမဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်၊ မြေအောက်ကမ္ဘာ စတင်မွေးဖွားချိန်ကတည်းက တည်ရှိခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည့် ကျိုးချီ၏ စွမ်းအားကို သူတို့ လျှော့တွက်ခဲ့ကြသည်။

အဘိုးကြီးက ဘယ်ဘက်လက်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ရင်တောင် သူတို့ကို ဖြေရှင်းရန် လွယ်ကူနေဆဲပင်။ ယခုကဲ့သို့ပင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူတို့၏အသက်ရှူသံမှာ အားနည်းနေသည်။ သို့သော် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ပြီးသည့်တိုင် သူတို့ အဘိုးကြီး၏ ဝတ်ရုံစကိုပင် မထိနိုင်ခဲ့ကြ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ချင်ဖုန်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် သူတို့၏မျှော်လင့်ချက်များကို ကျော်လွန်သွားပြီး ဒီတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်မှာ မသေချာမရေရာ ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ဘုန်း

ထိုအချိန်တွင် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

ကျင်းဝမ်းဟောင်နှင့် ကျန်းဟန်တို့ အလျင်အမြန် ဘေးသို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေခဲ့သော ကျိုးချီ၏ မျက်နှာမှာ တွန့်လိမ်ပြီး ကြမ်းတမ်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"သာမန်လူသားတစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့အစီအစဉ်ကြီးကို ဖျက်ဆီးရဲတယ် ခွင့်လွှတ်လို့မရဘူး သူသေကိုသေရမယ်"

သူ၏စကားများနှင့်အတူ သူသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တစ္ဆေများ ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြပြီး စူးရှစူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်တစ်ခုသည် အကွာအဝေးကို လျစ်လျူရှုကာ နေရာလွတ်ကို ထိုးခွဲသွားပုံရပြီး ချင်ကျန့်အန်း၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ပေါ်လာသည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာတိုင် ပျက်စီးသွားသော်လည်း ချိတ်ပိတ်ထားမှုမှာ လုံးဝမပြယ်သေးပေ။ ဒီအချိန်တွင် ချင်ကျန့်အန်းသည် မလှုပ်ရှားနိုင်သေးပေ။

သို့သော် သူသည် ဒီတစ်ချက်နှင့် ထိမှန်ပါက မုချသေဆုံးမည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိနိုင်သည်။ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ညာဘက်လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို ဖိညှစ်လိုက်ရာ လူများကို မခုခံနိုင်အောင် ပြုလုပ်နိုင်သော အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ရှေ့သို့ဆက်မတိုးနိုင်တော့ပေ။

ရှန်ထူသည် မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။ ကျိုးချီ၏ ခိုင်မာသော ထောက်ခံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား တစ္ဆေတို့ရဲ့ ဟိန်းသံ၏ စွမ်းအားသည် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်ကို သိသည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးတွင် ထိုနှစ်ယောက်ဖြစ်သည့် တစ္ဆေဘုရင်နှင့် မြေလျှိုးဘုရားလောင်းတို့သာ ဒီပညာရပ်ကို တားဆီးနိုင်သည်ဟု ဆိုလျှင် ချဲ့ကားရာမရောက်ပေ။

သို့သော် ဒီလူသားကောင်လေးတွင် အဘယ်ကြောင့် ဒီလိုစွမ်းအားမျိုး ရှိနေရသနည်း။ သူ နောက်ဆုံးအကြိမ် ထိုသူ၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိခဲ့စဉ်က သူသည် အလိုရှိတိုင်း ဖိကြိတ်သတ်ဖြတ်နိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သည်မှာ ရှင်းနေသည်။

"ဖုန်းအာ မင်း..."

ချင်ကျန့်အန်းက တီးတိုးရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်းသည် သူ၏လက်ချောင်းများကို ဖိညှစ်လိုက်ရာ အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်သည် ရုတ်တရက် ကျိုးကြေသွားသည်။ တစ္ဆေများ၏ စူးရှသော ငိုညည်းသံများသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ကြက်သီးထဖွယ် ကောင်းလှသည်။

"ဆူညံတယ်"

သူ၏စကားလုံးများသည် သန့်စင်သောစွမ်းအားကို ဆောင်ယူထားပုံရပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို လင်းထိန်သွားစေကာ ငိုညည်းသံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ဦးခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်နှာထောင့်တွင် ခပ်ရေးရေးအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"အဖေ ဒီမှာ ခဏစောင့်နေပါ ကျွန်တော် မကြာခင် ပြန်လာခဲ့မယ်"

သူပြောနေစဉ်တွင် သူ၏ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ချင်ကျန့်အန်းကို ချည်နှောင်ထားသော ချိတ်ပိတ်မှုသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပြိုကွဲသွားသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် မြေအောက်ကမ္ဘာတိုင် ပြိုကျမှုကြောင့် စွမ်းအားဆုံးရှုံးသွားသော ချီလင်သားရဲကို ချီချီက မျိုချလိုက်သည်။

သူ၏သခင်၏ အကြည့်ကို မြင်သောအခါ ချီးကျူးမှုကို တောင်းခံနေသကဲ့သို့ ခေါင်းမော့လိုက်သော်လည်း အစားများလွန်းသောကြောင့် မိုးကြိုးကဲ့သို့ လေချဉ်တက်လိုက်သည်။

သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ပိုင်ဆုမှာ အစားများလွန်းသောကြောင့် ဘောလုံး တစ်လုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျင်းရိစွာ လဲလျောင်းနေကာ ကြွက်သားတစ်မျှင်ပင် မလှုပ်ရှားချင်တော့ပေ။

ချင်ဖုန်း၏ နတ်ဘုရားအာရုံက "ဒဏ်ရာရနေတဲ့သူတွေကို သွားကုပေးလိုက်" ဟု ပေးပို့လာမှ ပိုင်ဆုသည် ချက်ချင်းထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏လုံးဝန်းသော ဗိုက်ကို ပုတ်ကာ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်မည်ဟု ကတိပေးနေပုံရသည်။

အရာရာကို စီစဉ်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် ကျက်သရေရှိစွာ ဆင်းသက်လာပြီး ကျင်းဝမ်းဟောင်နှင့် ကျန်းဟန်တို့ဘေးတွင် ရပ်ကာ ကျိုးချီကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

သူ၏ ပယင်းရောင်မျက်လုံးများသည် ပြိုင်ဘက်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများအတွင်းမှ ပထမ မူလချီစွမ်းအင်သည် လှုပ်ရှားလာကာ အမှားအယွင်းအားလုံးကို ဖော်ထုတ်ပြသနေသည်။

ကျိုးချီ၏ ညာဘက်လက်သည် သူ၏ကြီးမားသော လက်စရှည်အောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ဆိုးရွားသည့် သတ္တဝါကြောင့် ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီဖြစ်သော်လည်း ချင်ဖုန်းသည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေနိုင်သည်။

"ကျန်တာကို ကျွန်တော် တာဝန်ယူလိုက်မယ်"

ချင်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ကျင်းဝမ်းဟောင်နှင့် ကျန်းဟန်တို့ နှစ်ဦးစလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။

သူတို့၏ လေသံမှာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။

"ကောင်လေး မင်းသေချာလို့လား"

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ တစ္ဆေဧကရာဇ်ဖြစ်ခဲ့သော သူသည် လူငယ်တစ်ယောက်ထံမှ ဒီလိုအမိန့်ပေးခံရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျင်းဝမ်းဟောင်က အချိန်မီ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အရင်က မင်းနဲ့ငါ မီးလျှံဖီးနစ်ကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့ပြီး အဘိုးကြီးနဲ့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ငါတို့အတွင်းက မြေအောက်ကမ္ဘာ ချီစွမ်းအင်တွေ အများစု ကုန်ခမ်းသွားပြီ ဆက်တိုက်ခိုက်ရင်တောင် အလုံးစုံအခြေအနေကို သက်ရောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

ကျန်းဟန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ကျင်းဝမ်းဟောင်ဖော်ပြသည့်အတိုင်း အမှန်တကယ် ခံစားနေရသည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ချင်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်လေး နောင်မှာ မင်းရဲ့အလောင်းကို ငါကောက်ရတာမျိုး မဖြစ်ချင်ဘူး မင်းသေမယ်ဆိုရင် နည်းနည်းဝေးဝေးမှာ သွားသေ"

ဒီလူက ပါးစပ်ကြမ်းသော်လည်း ချင်ဖုန်းက သူစေတနာကောင်းဖြင့် ပြောမှန်းသိသောကြောင့် ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲရဲ့ စကားကို ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ်"

ကျန်းဟန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး နောက်ထပ်မပြောတော့ဘဲ နောက်သို့ဆုတ်သွားသည်။

ကျင်းဝမ်းဟောင်သည် ဒေါသထွက်နေသော အဘိုးကြီးကို ကြည့်ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပဲ သူက မင်းအဖေအပေါ် ဟေးဒီး စီရင်ခြင်းကို ဒီလောက်ကြိုးစား ချမှတ်တာမှာ တခြားမသမာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခု ရှိရမယ်"

"အခု မြေအောက်ကမ္ဘာတိုင် ပြိုကျသွားပြီ အစီအစဉ် ပျက်သွားပြီဆိုတော့ သူက သူ့ရဲ့ဒေါသအားလုံးကို မင်းအပေါ်မှာ သွန်ချလိမ့်မယ်"

ခဏရပ်ပြီးနောက် ကျင်းဝမ်းဟောင်က သတိပေးလိုက်သည်။

"သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား တစ္ဆေတို့ရဲ့ ဟိန်းသံက အဘိုးကြီးရဲ့ နည်းလမ်းတွေထဲက တစ်ခုပဲ သူ့ရဲ့စွမ်းအားက မင်းရဲ့စိတ်ကူးထက် အများကြီး သာလွန်တယ် သူ့ကို လျှော့မတွက်နဲ့"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်ကာ ကျိုးချီနှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်သည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်အေးစက်နေသည်။

"မင်းအတွက် ငါအများကြီး မလုပ်ပေးနိုင်ဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းက သူ့ကို စိတ်ချလက်ချ တိုက်ခိုက်နိုင်တယ် ကျန်တာကို စိတ်မပူနဲ့"

ကျင်းဝမ်းဟောင်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏လက်ဖဝါးများကို ပူးကပ်လိုက်ပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာ ချီစွမ်းအင်သည် မြေကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ရှန်ထူထံသို့ လှိုင်းထန်သွားသည်။

ရှန်ထူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး ရုတ်တရက် ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မြေကြီးအက်ကွဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာ ချီစွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမတစ္ဆေဦးခေါင်းကြီးတစ်ခု မြေကြီးထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး သူ့ကို တစ်ခုလုံး မျိုချလိုက်သည်။

ကျင်းဝမ်းဟောင်သည် အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားပြီး တစ္ဆေဦးခေါင်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ရှန်ထူ၏ ပုံရိပ်သည်လည်း သူအရင်က ရှိခဲ့သောနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျင်းဝမ်းဟောင်နှင့် ကျန်းဟန်တို့၏ ရှေ့တွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။

အထီးကျန်သော မြေလွတ်ကြီးပေါ်တွင် ကျိုးချီနှင့် ချင်ဖုန်းတို့သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

အသေအချာ စီစဉ်ထားသော အကြံအစည် ပျက်စီးသွားသည်။ ကျိုးချီသည် ယခုအခါ ဒေါသဖြင့် မီးတောက်လောင်နေသည်။

"မင်း လွယ်လွယ်နဲ့ သေရမှာမဟုတ်ဘူး မင်းက တစ္ဆေပေါင်းများစွာရဲ့ ကိုက်ဖြတ်ခြင်းအလယ်မှာ သေခွင့်တောင်းလိမ့်မယ်"

သူ၏စကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် ကျိုးချီ၏လက်ထဲမှ အနက်ရောင်ဓားသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်။

အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်သည် တောင်တန်းများရှိ နံနက်ခင်းမြူများကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ဆယ်မိုင်အကျယ်အဝန်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ချင်ဖုန်းသည် ထိုအလယ်တွင် ရှိနေသည်။

"သတ်ဖြတ်ခြင်းထောင် ထောင်သောင်းချီသော တစ္ဆေများ စုဝေးခြင်း"

ကျန်းဟန်က တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဒီနယ်ပယ်ထဲတွင် ကျူးကျော်သူများကို တိုက်ခိုက်မည့် အဆုံးမဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေများ ရှိလိမ့်မည်၊ သူတို့၏အသားများကို ကိုက်ဖြတ်ပြီး သူတို့၏ဝိညာဉ်များကို တိုက်စားကာ သေလည်းမသေနိုင်၊ ရှင်လည်းမရှင်နိုင် ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

ထိုအထဲသို့ ကျရောက်သွားသူ မည်သူမဆို ရွှံ့နွံထဲတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ခံစားရမည်ဖြစ်ပြီး ရုန်းကန်လေလေ ပိုမိုနာကျင်လေလေ ဖြစ်လိမ့်မည်။ တစ်ချိန်က မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ကျူးကျော်ခဲ့သော လိမ္မာပါးနပ်သည့် သတ္တဝါပေါင်း မည်မျှ ဒီပညာရပ်အောက်တွင် ပိတ်မိကာ အဆုံးမဲ့သော သတ်ဖြတ်ခြင်းထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့ကြသည်။

"ဖုန်းအာ"

ချင်ကျန့်အန်းက စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းထောင်အတွင်းတွင် ကျိုးချီ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေသည်။

"ဒီမှာ အချိန်စီးဆင်းမှုက အပြင်လောကနဲ့ မတူဘူး ဒီမှာ နှစ်တစ်ရာက အပြင်မှာ လက်တစ်ဖျစ်တီးစာပဲ မင်းက ဒီမှာ အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကို တွေ့ကြုံခံစားရမယ် ဘယ်တော့မှ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူနဲ့ မင်းတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေမှာမဟုတ်ဘူး မင်းအဖေ အဲဒီတောင်ပိုင်းတစ္ဆေဧကရာဇ်ကိုလည်း မကြာခင် ဒီထဲကို ဆွဲခေါ်လာလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ မင်းအတွက်တော့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားပြီဖြစ်နိုင်တယ်"

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏စကားများကို လျစ်လျူရှုကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုသာ ကြည့်ရှုနေသည်။

အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်သည် ဧရိယာကို ဖုံးလွှမ်းကာ ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ဒါက နယ်ပယ်တစ်မျိုး ဖြစ်ပုံရသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေများ ရုန်းကန်၊ ငိုကြွေး၊ အော်ဟစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ကျိုးချီ၏ လက်အောက်တွင် သေဆုံးခဲ့သူများ၏ ဝိညာဉ်များ ဖြစ်သည်။

"မင်း လှည့်ပတ်ကြည့်ရဲတယ်ပေါ့"

ကျယ်လောင်သော အော်သံနှင့်အတူ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေများသည် ညွှန်ကြားခံထားရသကဲ့သို့ စူးစူးဝါးဝါးအော်ဟစ်ကာ ချင်ဖုန်းထံသို့ ခုန်အုပ်လာကြသည်။

ကျိုးချီသည် ပြိုင်ဘက်၏ စိတ်ပျက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများကို ကြားနိုင်ပုံရပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းထောင်ထဲတွင် မည်သူမျှ မထိခိုက်ဘဲ မနေနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်နေသည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာက သူ့ကို အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အန္တရာယ်များ လှည့်ပတ်နေသော ဒီလို ငရဲနှင့်တူသော နယ်ပယ်ထဲတွင် ချင်ဖုန်းသည် အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်နေပြီး သူ့ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာနေသည်။

ပြီးတော့ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်လာသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များသည် သူ့ကို မထိနိုင်ကြဘူးလား။

ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် တောက်ပသောအရောင်များ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ဒါကတော့ မမြင်နိုင်သော ပုံရိပ်ယောင် ပညာရပ် ဖြစ်သည်။

ထောင်ပေါင်းများစွာသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များ၏ လားရာလမ်းကြောင်းများသည် သူ၏အမြင်တွင် လုံးဝရှင်းလင်းနေသည်။ ဒီသတ်ဖြတ်ခြင်းထောင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော်လည်း အဆုံးစွန်တွင် နယ်ပယ်တစ်မျိုးမျှသာဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ဖျက်ဆီးရန် နည်းလမ်းနှစ်မျိုးသာ ရှိသည်။

ပိုမိုအားကောင်းသော နယ်ပယ်ဖြင့် အစားထိုးခြင်း

၎င်း၏ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေပြီး ဖောက်ထွင်းခြင်း။

ချင်ဖုန်း၏ လက်ရှိအစွမ်းဖြင့် နတ်ပင်လယ်နယ်ပယ်၏ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ပျက်သုဉ်းခြင်း မိုးကြိုး၏ အစွမ်းကို အသုံးပြုကာ ဒီသတ်ဖြတ်ခြင်းထောင်ကို ဖျက်ဆီးရန် လွယ်ကူလှပေသည်။

သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက ဒီနေရာတွင် ပိတ်မိနေသော ဝိညာဉ်များသည် ထာဝရကျိန်စာသင့်ကာ သံသရာစက်ဝိုင်းထဲသို့ မဝင်ရောက်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဒုတိယနည်းလမ်းကို ပြတ်သားစွာ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး အားနည်းချက်မှာ ကျိုးချီ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင်ပင် ရှိနေသည်။

ပေတစ်ရာ၊ ပေဆယ်ဂဏန်း... နှစ်ယောက်သား တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာကြပြီး စမ်းသပ်မှုပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သော ကျိုးချီသည် ယခုအခါ ဘဝအပေါ် သံသယအချို့ ဝင်လာသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းထောင်ထဲတွင် ဘယ်သူမှ ဒီလောက် အေးအေးဆေးဆေး မနေနိုင်ခဲ့ဖူးပေ။ ဒီကောင်လေးက ဒီလိုအောင်မြင်မှုကို ဘယ်လိုလုပ် ရရှိနိုင်ခဲ့သနည်း။ သူတို့ကြားအကွာအဝေး ဆယ်ပေသာ ကွာတော့သည့်အခါ ကျိုးချီသည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ရှေ့တွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ချင်ဖုန်း၏ ပုံရိပ်သည် သူ၏ရှေ့တွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေါ်လာသည်။

"ဝိညာဉ်တွေ နေ့ရောညပါ ငိုကြွေးနေကြတာကို မင်းက နားမထောင်ဘဲ နေတယ် တစ်နေ့မှာတော့ မင်းစိုက်ခဲ့တဲ့အတိုင်း မင်းရိတ်သိမ်းရလိမ့်မယ်"

"ဒီစကားတွေကို ငါအရင်က ကတုံးတစ်ယောက်ဆီက ကြားဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ အခု သူက ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်အဖြစ်ကလွဲပြီး ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူး"

ကျိုးချီက ဂရုမစိုက်စွာ ပြက်ရယ်ပြုလိုက်သည်။

သို့သော် ထို့နောက် သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဒီအရာက မင်းလက်ထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ရောက်နေနိုင်ရတာလဲ"

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ညာဘက်လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ရာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ချက် ပေါ်လာပြီး ဒါကတော့ မုန်ညင်းစေ့ နေရာလွတ် ဖြစ်သည်။