ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်

မုန်ညင်းစေ့ နေရာလွတ်သည် မတွေးဝံ့စရာ စွမ်းအားများဖြင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။

ကျိုးချီ ဒီအချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူ၏မျက်လုံးများထဲမှ ထိတ်လန့်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လှိုင်းထန်နေသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

"အသုံးမပြုနိုင်တဲ့ မုန်ညင်းစေ့ နေရာလွတ်က သာမန်ကျောက်တုံးတစ်တုံးနဲ့ ဘာမှမထူးဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးနဲ့ ငါ့ရှေ့ကို ရောက်လာရဲတယ် မင်းက တကယ်ပဲ ကိုယ့်အသက်ကိုကိုယ် မသိတတ်တဲ့သူပဲ"

သူ၏စကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် သူ၏ခြေဖဝါးအောက် ဆယ်ပေပတ်လည်အတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော တစ္ဆေလက်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး ချင်ဖုန်းကို သံကြိုးများကဲ့သို့ ခိုင်မြဲစွာ ချည်နှောင်လိုက်ရာ မုန်ညင်းစေ့ နေရာလွတ်ကို ကိုင်ထားသော သူ၏ညာဘက်လက်သာ ကျန်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးချီ၏ မျက်နှာမှာ ကြမ်းတမ်းသွားသည်။ သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်လိုက်ရာ မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်များသည် အော်ဟစ်ကာ အစုအဝေးတစ်ခုအဖြစ်သို့ သိပ်သည်းသွားပြီး ပေတစ်ရာရှည်သော အနက်ရောင် သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားကို ဖွဲ့စည်းကာ ချင်ဖုန်းထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာသည်။

"ငါ့အတွက် သေလိုက်စမ်း"

ရွှမ်း

သတ်ဖြတ်ခြင်းဓား ကျဆင်းလာသည့်အခိုက်တွင် မုန်ညင်းစေ့ နေရာလွတ်သည် ရုတ်တရက် တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရှင်းလင်းသော ဗုဒ္ဓဂုဏ်တော်ရွတ်ဆိုသံများ ပါလာသည်။

ချင်ဖုန်းကို ချည်နှောင်ထားသော တစ္ဆေလက်များသည် ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းနှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ပြိုကွဲသွားပြီး အဖြူရောင်မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေတစ်ရာရှည် သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားသည် ဗုဒ္ဓဂုဏ်တော်ရွတ်ဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက်တွင် ပြိုကျသွားပြီး စူးရှသောအော်ဟစ်သံများ မရပ်မနား ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"မဟုတ်ဘူး ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး"

ကျိုးချီ၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူသည် ဒီဗုဒ္ဓအသံနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသည်။

ဒါက မြေလျှိုးဘုရားလောင်း၏ အသံ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုကတုံးသည် ကျောက်ရုပ်အဖြစ်သို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြိုကျ ပျက်စီးနေသော ကျောက်စိမ်းတိမ် နန်းတော်အတွင်း မြှုပ်နှံခံထားရသည် မဟုတ်လော။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ဖုန်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် သူ၏ဦးခေါင်းအထက်တွင် ရွှေရောင်အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာရာ ထိုသူမှာ မြေလျှိုးဘုရားလောင်းမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

အမှန်မှာ ကျိုးချီက ကျောက်စိမ်းတိမ် နန်းတော်ကို ချိတ်ပိတ်ပြီး မြေလျှိုးဘုရားလောင်းကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားသောအခါ နောက်ပိုင်းလူသည် တောင်အပြင်ဘက်မှ ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို အာရုံခံမိခဲ့သည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင် တရားတော်နှင့် ကုသိုလ်တရားများကို အသုံးပြုကာ သူသည် လမ်းမှားရောက်နေသော ဝိညာဉ်များကို ကယ်တင်ရုံသာမက သူ၏ဝိညာဉ်တစ်စကို ချင်ဖုန်း၏ မုန်ညင်းစေ့ နေရာလွတ်ထဲသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သောကြောင့် ယခုကဲ့သို့ မြင်ကွင်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျိုးချီ အဆုံးမဲ့သော ဒုက္ခပင်လယ်ထဲမှာ အချိန်မီသေးတုန်း ပြန်လှည့်ပါ"

မြေလျှိုးဘုရားလောင်း၏ ပုံရိပ်ယောင်သည် လက်အုပ်ချီကာ သူ၏အသံမှာ ဗုဒ္ဓဂုဏ်တော် ရွတ်ဆိုသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပြိုင်ဘက်ကို အမှားများ ဆက်မလုပ်ရန် ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် ကျိုးချီသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရူးသွပ်နေပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ မည်သို့ နောင်တရနိုင်မည်နည်း။

"မင်း သေနာကျကတုံး မင်းက ကျောက်ရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ချိတ်ပိတ်ခံ ထားရပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ချင်နေတုန်းပဲလား ဘုံသုံးဘုံရဲ့ ပျက်စီးခြင်းက ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး မင်းက မောဟဖုံးလွှမ်းပြီး ဒုက္ခပင်လယ်ထဲကို ကျဆင်းနေတဲ့သူပဲ ငါ့ကို ပြန်လှည့်ဖို့ ဖျောင်းဖျချင်နေသေးတယ်ပေါ့"

မြေလျှိုးဘုရားလောင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကံ၊ ကံ၏အကျိုး သံသရာလည်ခြင်းက အားလုံး ကြိုတင်သတ်မှတ်ပြီးသားပဲ"

"ကြိုတင်သတ်မှတ်ပြီးသား ဟုတ်လား ငါမယုံဘူး"

ကျိုးချီက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးတွင် လှိုင်းထန်နေသော မြေအောက်ကမ္ဘာ ချီစွမ်းအင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင်နှင့် မိစ္ဆာဆန်သော တစ္ဆေမီးလျှံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးကို ပြင်းထန်စွာ ရှေ့သို့တွန်းထုတ်လိုက်ရာ တစ္ဆေမီးလျှံသည် ပြိုကျနေသော တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ချင်ဖုန်းနှင့် မြေလျှိုးဘုရားလောင်း၏ ပုံရိပ်ယောင်ကိုပါ ဖျက်ဆီးလိုဟန်တူသည်။

မြေလျှိုးဘုရားလောင်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းသည် ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်း တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ချင်ဖုန်းကို အတွင်း၌ ကာကွယ်ပေးထားသည်။ တစ္ဆေမီးလျှံ မည်မျှပင် ပြင်းထန်စေကာမူ ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းအတွင်းမှ ချင်ဖုန်းကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။

အခြေအနေများ ဒီအထိ ရောက်လာသောအခါ မြေလျှိုးဘုရားလောင်းသည် ပြိုင်ဘက်က မြေအောက်ကမ္ဘာကို သစ္စာဖောက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် နောက်ပြန်လှည့်စရာ လမ်းမရှိတော့ကြောင်း နားလည်သွားသည်။

သို့သော် သတ်ဖြတ်ခြင်းထောင်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသော ဒီဝိညာဉ်များသည် သူ့နှင့်အတူ မြှုပ်နှံခံရမည် မဟုတ်ပေ။

မြေလျှိုးဘုရားလောင်း၏ ပုံရိပ်ယောင်သည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှိတ်လိုက်ပြီး ပုံရိပ်ယောင်၏နောက်တွင် စကြာတံဆိပ်၏ ရွှေရောင်အလင်းတန်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ တောက်ပသော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းထောင်ထဲမှ အနက်ရောင်မြူများကို ဖြိုခွင်းကာ ဝိညာဉ်များပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

မျှော်လင့်ထားသော နာကျင်စွာ ငိုညည်းသံများ မပေါ်ထွက်လာပေ။ အဲဒီအစား ထိုဝိညာဉ်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာများသည် ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီးနောက် သူတို့၏မူလပုံစံသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။

သူတို့သည် မူလက ပြန်လည်ဝင်စားခွင့်မရဘဲ နှိပ်စက်ခံနေရသော မသေဆုံးနိုင်သည့် ဝိညာဉ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာရခြင်းမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းထောင်ထဲမှ မကျေနပ်မှုများ၏ နှစ်ခြင်းခံရသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ မကျေနပ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ရာ သူတို့သည် သဘာဝအတိုင်း မူလပုံစံသို့ ပြန်ရောက်သွားကြသည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ နိယာမတရားတွေ ပြန်လည်မကောင်းမွန်သေးဘူး မင်းတို့လည်း ပြန်လည်ဝင်စားခွင့် မရသေးဘူး ဒါပေမဲ့ ငါယုံကြည်တယ် ဒီလူငယ်ကျေးဇူးရှင်က တစ်နေ့မှာ ဘုံသုံးဘုံရဲ့ အစီအစဉ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီး ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းလမ်းကြောင်းကို ပြန်ဖွင့်ပေးလိမ့်မယ် အဲဒီမတိုင်ခင်မှာ မင်းတို့က မုန်ညင်းစေ့ နေရာလွတ်ထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်တယ် မြေအောက်ကမ္ဘာ ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီးတဲ့အခါ ကျေးဇူးရှင်က မင်းတို့ကို သဘာဝအတိုင်း လွှတ်ပေးလိမ့်မယ်"

ချင်ဖုန်း၏ ပယင်းရောင်မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ၏လက်ရှိ တည်ငြိမ်နေသော အခြေအနေတွင်ပင် သူသည် ဒီဘုန်းကြီးက ဝိညာဉ်များကို လက်တွေ့မကျသောအရာတစ်ခုခုကို ကတိပေးနေသလားဟု တွေးတောမိကာ မထိန်းနိုင်ဘဲ နှာခေါင်းရှုံ့မိသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်များသည် မျက်ရည်များကျကာ ကျေးဇူးတင်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လူငယ်ကျေးဇူးရှင် ကျွန်တော်တို့ စောင့်ဆိုင်းဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

စကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် ဝိညာဉ်များသည် ရေစီးကြောင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ မုန်ညင်းစေ့ နေရာလွတ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားကြသည်။

ထို့နောက် သတ်ဖြတ်ခြင်းထောင်သည်လည်း စတင်ပြိုကွဲသွားသည်။ ဒါက ဒီဝိညာဉ်များ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော နယ်ပယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်များ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် နယ်ပယ်သည် သဘာဝအတိုင်း တည်ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

မြေလျှိုးဘုရားလောင်း၏ ပုံရိပ်ယောင်သည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။ သူသည် သူ၏မူလခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထွက်လာသော ဝိညာဉ်တစ်စဖြစ်ပြီး ကြာရှည်စွာ မတည်ရှိနိုင်ပေ။ ယခု သတ်ဖြတ်ခြင်းထောင်ထဲမှ ဝိညာဉ်များသည် ယာယီခိုလှုံရာ ရှာတွေ့သွားပြီဖြစ်ရာ သူ၏နှလုံးသားမှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု လျော့ကျသွားသည်။

သို့သော် လုံးဝမပျောက်ကွယ်မီတွင် သူသည် ချင်ဖုန်းကို နောက်ထပ်အကူအညီတစ်ခု ပေးရန် လိုအပ်သည်။ သူ၏လက်ချောင်းတစ်ချက်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းသည် ကျိုးချီ၏ ညာဘက်လက်မောင်းဆီသို့ တောက်ပသွားသည်။

အစောပိုင်းက ရွှေရောင်အလင်းတန်းဖြင့် ထိုးဖောက်ခံခဲ့ရသော ညာဘက်လက်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည် နာကျင်လာပြီး ပုရွက်ဆိတ်များ ကိုက်ဖြတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရကာ ကျိုးချီ၏ မျက်နှာကို ကြမ်းတမ်းစွာ တွန့်လိမ် သွားစေသည်။

ဗုဒ္ဓတံဆိပ်၏ စွမ်းအားသည် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကျိုးချီ၏ ညာဘက်လက်မောင်းတွင် တွယ်ကပ်နေသော ဆိုးရွားသည့်အရာနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်သွားသည်။ အသားများသည် လှုပ်ရှားရွေ့လျားပြီး ကျယ်ပြန့်လာကာ ချက်ချင်းပင် လက်စကို စုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။

ဘုန်း။

ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ပတ်ပတ်လည်တွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး အားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ သတ်ဖြတ်ခြင်းထောင် ထောင်သောင်းချီသော တစ္ဆေများ စုဝေးခြင်းကို တည်ဆောက်ပြီးခါစတွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြိုကျသွားသည်လား။

"ဘာ... ဘာဖြစ်ကုန်တာလဲ"

တစ္ဆေစစ်သားများနှင့် စစ်သူကြီးများသည် တံတွေးမျိုချလိုက်ကြပြီး ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မသိကြပေ။

ကျန်းဟန်က လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သတ်ဖြတ်ခြင်းထောင်အတွင်းက အချိန်စီးဆင်းမှုက အပြင်လောကနဲ့ မတူဘူး ငါတို့အတွက် ချက်ချင်းလိုထင်ရပေမဲ့ အတွင်းမှာ နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ဒါမှမဟုတ် ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားနိုင်တယ် သတ်ဖြတ်ခြင်းထောင် ပျောက်ကွယ်သွားတာက ဖြစ်နိုင်ခြေနှစ်ခုပဲ ရှိနိုင်တယ်။

တစ်ခုက အဲဒီကောင်လေးက သူ့ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းနဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းထောင်ကို ချိုးဖျက်လိုက်တာ နောက်တစ်ခုကတော့... သူက သတ်ဖြတ်ခြင်းထောင်ကြောင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး သူ့ဝိညာဉ်က အဆုံးမဲ့အချိန်နဲ့နေရာလွတ်ထဲမှာ ထောင်ချခံလိုက်ရတာ"

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ ကျင်းဝမ်းဟောင်၏ မျက်နှာမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် တည်ကြည်သွားသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကြည့်စမ်း အဲဒါဘာလဲ"

အနက်ရောင်မြူများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် အားလုံးသည် အသားနှင့်သွေးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဧရာမလက်ကြီး တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဒါက မဖျက်ဆီးနိုင်သော မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ပင်။

သို့သော် မြေအောက်ကမ္ဘာမှ လူများသည် ဧရာမလက်ကြီး၏ ရင်းမြစ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ဧရာမလက်ကြီးသည် ဗဟိုတစ္ဆေဧကရာဇ် ကျိုးချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါက်နေသောကြောင့်ပင်။

"ဒါ... ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"ဗဟိုတစ္ဆေဧကရာဇ်က မြေအောက်ကမ္ဘာကို သစ္စာဖောက်ပြီး အဲဒီမဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ မိစ္ဆာတွေနဲ့ ပူးပေါင်းသွားတာလား"

"တောင်ပိုင်းတစ္ဆေဧကရာဇ် ချင် သူတကယ်ပဲ အငြိုးခံလိုက်ရတာပဲ"

မြေအောက်ကမ္ဘာမှ လူများသည် ဒီအမှန်တရားကို ခဏတာ လက်မခံနိုင်ကြဘဲ သူတို့၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် လေးလံသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။

သိထားသင့်သည်မှာ တစ္ဆေဘုရင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည့်အချိန်တွင် ဗဟိုတစ္ဆေဧကရာဇ် ကျိုးချီသည် သူတို့၏ အားကိုးရာဖြစ်ခဲ့သည်။

"ဒါ တကယ်ပဲလား"

ကျင်းဝမ်းဟောင်သည် ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မျက်လုံးများကိုမှိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက သံသယဝင်ခဲ့သော်လည်း ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်တွေ့ရသောအခါ ဒီအမှန်တရားကို လက်ခံရန် ခက်ခဲနေဆဲပင်။

သူ၏ဘေးတွင် ကျန်းဟန်သည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချ လိုက်သည်။ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရှန်ထူသည် လေထဲတွင် မှင်တက်စွာ ရပ်နေသည်။

"မဟုတ်ဘူး မဖြစ်နိုင်ဘူး သခင်ကျိုးချီက ငါတို့ကို မြေအောက်ကမ္ဘာကို ပြန်လည် အားကောင်းလာအောင် ဦးဆောင်ရမှာလေ သူက ဘယ်လိုလုပ်... ဘယ်လိုလုပ် သစ္စာဖောက်နိုင်မှာလဲ"

ရှန်ထူ၏ ပျောက်ဆုံးနေသော မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ကာ ကျန်းဟန်က တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။

'ဒါဆို သူက ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး အမှောင်ထဲမှာ ထားခံခဲ့ရပြီး ကျိုးချီရဲ့လက်ထဲက ရုပ်သေးတစ်ရုပ်ပဲပေါ့ ဒါပေမဲ့ စဉ်းစားကြည့်ရင် အခုထိဆက်ရှိနေတဲ့ တစ္ဆေဧကရာဇ်တွေထဲမှာ သူက ကျိုးချီကို အလေးစားဆုံးပဲ'

ဒီအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ကျန်းဟန်သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးမိကာ သခင်ကျိုး၏ သင်ကြားမှု အောက်တွင် သူကိုယ်တိုင် တစ္ဆေဧကရာဇ်တစ်ပါးအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ကြီးပြင်းလာခဲ့ပုံကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။

ကံဆိုးသည်မှာ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် အလွန်ကြာရှည်ပြီး အရာရာသည် အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဘုန်း

ကြမ်းတမ်းသော ဧရာမလက်ကြီးသည် ရုတ်တရက် ရိုက်ချလိုက်ရာ မြေကြီးတုန်ခါသွားသည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်း၏ ဗေဒင်ဟောကိန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ထိုကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှုများသည် လုံးဝအဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

သူလုံးဝ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးချီသည် နောက်ထပ်ဖုံးကွယ်မနေတော့ပေ။ သူ၏အိုမင်းသော မျက်နှာသည် အပြာရောင်သွေးကြောများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏သွေးနီရောင် မျက်လုံးများသည် လူများကို တုန်လှုပ်စေသည်။

"ကောင်လေး ငါသိတယ် ဒီစွမ်းအားက မင်းပိုင်တာမဟုတ်ဘူး မင်းရဲ့လက်ရှိအခြေအနေကို ရောက်ဖို့ မင်းက ဈေးကြီးကြီးပေးခဲ့ရမှာပဲ မင်းရဲ့လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဒီစွမ်းအားကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မှာလဲ"

ချင်ဖုန်းက ပြန်မဖြေသော်လည်း နူးညံ့သောအသံတစ်ခုက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"သူပြောတာမှန်တယ် မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ လရောင်မထွန်းလင်းဘဲ ငါ့ရဲ့တာအိုစွမ်းအားက ဖိနှိပ်ခံထားရတယ် ငါမင်းကို ကြာကြာကာကွယ်ပေးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး ဒါ့အပြင် သူက မင်းခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်သွားပြီး နတ်ဘုရားဘုံကို သွားပြီ မင်းရဲ့နတ်ပင်လယ်ထဲမှာ ကျန်နေတဲ့စွမ်းအားက အကန့်အသတ်ရှိတယ်"

သမင်ဖြူပြောသော 'သူ' သည် သဘာဝအတိုင်း ရွှမ်းယီကို ရည်ညွှန်းသည်။

"မင်း ဒီပုံစံကို အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်လောင်စာအချိန်လောက်ပဲ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မယ်"

ချင်ဖုန်းက နားလည်သွားပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

သဘာဝအတိုင်း သူသည် သူ၏ကျန်ရှိသောစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ပြီး သူ၏ရှေ့မှ လုံးဝပြောင်းလဲသွားသော ကျိုးချီကို ဖြေရှင်းနိုင်သည်။

သို့သော် ပြိုင်ဘက်၏ နောက်ကွယ်မှ အင်အားစုများ မပေါ်သေးသဖြင့် သူသည် မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေများကို စိုးရိမ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မနေ့ညက သူသည် ကောင်းကင်ဘုံအလိုတော် တာအို၏ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းကာ အနာဂတ်ကို ချောင်းကြည့်ခဲ့သော်လည်း ထိုအနာဂတ်တွင် သူ၏အမြင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော မျက်နှာဖုံးတစ်ခု အမြဲရှိနေပြီး သူ၏ဖခင်နှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ နောက်ဆုံးကံကြမ္မာကို မမြင်နိုင်အောင် တားဆီးထားသည်။

သူစဉ်းစားနေစဉ်တွင် ကျိုးချီသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ကြမ်းတမ်းသော ဧရာမလက်ကြီးသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် စွမ်းအားဖြင့် ထိုးထွက်လာသည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ဗေဒင်ဟောကိန်းက ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မကြိုမြင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒီဧရာမလက်ကြီးသည် သူ့ထံသို့ လာနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ...

"အဖေ"

ချင်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်သည်။ အားနည်းနေသော ချင်ကျန့်အန်းသည် လေထဲတွင် မှင်တက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှု လာနေသည်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေသည်။

ကျိုးချီ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးများဖြင့်နီရဲနေသည်။

"အခွင့်အရေးရှိသေးတယ် သူ့ကို ရွှေသပိတ်ဆီ ခေါ်သွားနိုင်သရွေ့တော့ အဲဒီလူက ချိတ်ပိတ်ထားတာကနေ လွတ်မြောက်လာတဲ့အခါ သူ့အတွင်းကအရာကို ငါတို့ပြန်ယူနိုင်သေးတယ်"

ထိုအချိန်တွင် မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး၏ ကောင်းကင်သည် ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားသည်။

ရွှေသပိတ်ရှိ ချိတ်ပိတ်ထားမှုသည် နှစ်များတစ်လျှောက် တိုက်စားခံရပြီး ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ကျိုးချီ၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ဒီအခိုက်အတန့်တွင် နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးကြေသွားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာများသည် သူတို့၏ချုပ်နှောင်မှုများမှ လွတ်မြောက်ကာ မြေအောက်ကမ္ဘာဆီသို့ တိုးဝင်လာကြပြီး ထိုအထဲတွင် ပွင့်လင်းမြင်သာသော ဧရာမပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ပါဝင်သည်။ ၎င်းသည် ပျင်းရိစွာ ဆန့်တန်းလိုက်ပြီးနောက် မြေအောက်ကမ္ဘာတိုင်ဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ သို့သော် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူပြန်ပေါ်လာသောအခါ ကျိုးချီ၏ ကြမ်းတမ်းသော ဧရာမလက်ကြီးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ဘုန်း

ပုံရိပ်ယောင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားတစ်ခုတည်းကပင် အားနည်းသော တစ္ဆေစစ်သားပေါင်းများစွာကို ဖိကြိတ်လိုက်သည်။

ကျင်းဝမ်းဟောင်နှင့် အခြားသူများ အချိန်မီမတုံ့ပြန်ဘဲ နယ်ပယ်ကို ဖြန့်ကျက်ခုခံခြင်းမပြုခဲ့ပါက မြေအောက်ကမ္ဘာမှ လူပေါင်းများစွာ သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။ သူတို့၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားပြီး ရောက်လာသူကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

ကျိုးချီတစ်ယောက်သာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်... သခင်ကြီး"