မင်း စကားအရမ်းများတယ်

မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ နေထိုင်သူများအတွက် "ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်" ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည် နာမည်တစ်ခုထက်မကဘဲ တားမြစ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အဖြစ်အပျက်များ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ တစ္ဆေဘုရင်က တစ္ဆေဧကရာဇ်များကို ဦးဆောင်ကာ ခုခံ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း မြေလျှိုးဘုရားလောင်း၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု ရှိခဲ့သော်လည်း စစ်မြေပြင်တွင် ရှုံးနိမ့်ပြီးရင်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။

ဒီအတွက် အဓိကအကြောင်းအရင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်မှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ပေ။ သူ၏စွမ်းအားသည် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ အကယ်၍သာ မြေအောက်ကမ္ဘာမှ ပညာရှင်များ ပူးပေါင်းကြိုးပမ်းမှုဖြင့် သူ့ကို ရွှေသပိတ်ထဲတွင် ချိတ်ပိတ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါက မြေအောက်ကမ္ဘာသည် ပျက်စီးသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက တိုက်ပွဲအပြီးတွင် မြေအောက်ကမ္ဘာသည် ဘုံသုံးဘုံမှ ဖယ်ရှားခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အလွန်ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုဖြင့် ဖန်တီးခဲ့သော ချိတ်ပိတ်ထားမှုသည် မြေအောက်ကမ္ဘာမှ သစ္စာဖောက်တစ်ဦးကြောင့် အချည်းနှီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်ဆုံးမှာ ဒီသစ္စာဖောက်သည် သူတို့ယုံကြည်အားကိုးရသော ဗဟိုတစ္ဆေဧကရာဇ် ကျိုးချီ ဖြစ်နေသည်။

ကျန်းဟန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျိုးချီ မင်းဘာလုပ်လိုက်လဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား"

ထိုတိုက်ပွဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ အားကြီးသော အင်အားကို ဆန့်ကျင်ရာတွင် ကျိုးချီ၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်ခဲ့သည်။ ကျန်းဟန်သည် သူ၏ယခင်အပေါင်းအဖော်က ဒီလိုရူးသွပ်မှုမျိုးအထိ နိမ့်ကျသွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးထင်ခဲ့ပေ။

ယခုအခါ မြေလျှိုးဘုရားလောင်းသည် ကျောက်သားဖြစ်ကာ ချိတ်ပိတ်ခံထားရပြီး တစ္ဆေဘုရင်သည် ငြင်းပယ်ခြင်း တံတားတွင် ပိတ်မိနေကာ ကျိုးချီက သစ္စာဖောက်သွားသောအခါ ကျယ်ပြန့်သော မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် ဒီသတ်ဖြတ်သူကို မည်သူက တားဆီးနိုင်မည်နည်း။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် ကြမ်းတမ်းသော ဧရာမလက်ကြီးမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာပြီး သူ၏ပုံစံအမှန်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

လူသားပုံစံဖြစ်သော်လည်း သူ့တွင် မျက်နှာအသွင်အပြင်မရှိဘဲ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် ပွင့်လင်းမြင်သာနေပြီး အတွင်းမှ သွေးများကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသော တာအိုအင်းကွက်များကို အားလုံးမြင်နေရသည်။

တာအိုအင်းကွက်များ၏ မျိုးစုံကွဲပြားမှုမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင်။ များစွာသော တာအိုစွမ်းအားများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျွမ်းကျင်နိုင်သော သတ္တဝါတစ်ဦး ဘယ်လိုတည်ရှိနိုင်မည်နည်း။

ပြီးတော့ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားရင်းမြစ်ပင် ဖြစ်သည်။

သူက ကျန်းဟန်ကို ကြည့်ကာ စဉ်းစားနေပုံဖြင့် ပြောသည်။

"အရင်တုန်းက တိုက်ပွဲမှာ မင်းကိုငါ မမြင်ဖူးဘူးထင်တယ် အသစ်ခန့်အပ်ထားတဲ့ တစ္ဆေဧကရာဇ်လား ဟွန်း နှစ်တစ်သောင်း ချိတ်ပိတ်ခံထားရပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါက မရင်းနှီးတဲ့ မျက်နှာတွေ အများကြီး မြင်နေရသလိုပဲ"

သူ၏စကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် သူသည် ညာဘက်လက်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ ပေတစ်ထောင်အကွာမှ တစ္ဆေစစ်သူကြီးတစ်ဦး ချက်ချင်းပင် သွေးမြူများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် သွေးလုံးတစ်လုံးအဖြစ်သို့ သိပ်သည်းကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

သေဆုံးသွားသော တစ္ဆေစစ်သူကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် သူချိတ်ပိတ်ခံထားရစဉ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာများစွာကို သိရှိသွားသည်။

"ဒါကိုး အရင်တုန်းက တစ္ဆေဧကရာဇ်တွေအားလုံးက ကျိုးချီကလွဲပြီး သေကုန်ကြပြီပေါ့ ငါ့ကို ချိတ်ပိတ်ခဲ့တဲ့ ကတုံးက ကျောက်ရုပ်ဖြစ်သွားတာတော့ စိတ်မကောင်းစရာပဲ ငါက ဗုဒ္ဓတာအိုရဲ့ အရသာကို မမြည်းစမ်းရသေးဘူး"

မကြာမီပင် ရိုင်းစိုင်းသော ရယ်မောသံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

ကျင်းဝမ်းဟောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းက မင်းကို ချိတ်ပိတ်နိုင်ခဲ့ရင် အခုလည်း ချိတ်ပိတ်နိုင်မှာပဲ"

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ"

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် သူ၏နားကို လက်ဖြင့်ပွတ်လိုက်ရာ နေရာလွတ်သည် မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ အက်ကွဲစပြုလာသည်။

အားကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားမိသောအခါ ကျင်းဝမ်းဟောင်သည် အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ကွဲအက်သံနှင့်အတူ နေရာလွတ်က စုတ်ပြဲသွားပြီး သူ၏ညာဘက်လက်မောင်းသည် ရှင်းမပြနိုင်စွာ ပြတ်တောက်သွားသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ဒဏ်ရာမှ သွေးများမစီးထွက်ဘဲ အဲဒီအစား မည်းနက်နေပြီး ကြက်သီးထဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ မြေအောက်ကမ္ဘာမှ နေထိုင်သူများသည် သူတို့၏အသည်းနှလုံးထဲထိ ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။ တစ္ဆေဧကရာဇ်အဖြစ် လေးစားခံရသော သခင်ကျင်းသည် တစ်ချက်တည်းသော ရင်ဆိုင်မှုဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားသည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ ပြိုင်ဘက်က ဘယ်လိုလှုပ်ရှားလိုက်သည်ကို မည်သူမျှ မသိခြင်းပင်။

ချင်ဖုန်း၏ ပယင်းရောင်မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လက်ခနဲဖြစ်သွားသည်၊ မည်သည့် ပုံရိပ်ယောင်မှ သူ၏အကြည့်ကို မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။ သူတစ်ယောက်တည်းသာ အမှန်တရားကို မြင်နိုင်သည်။

ပြိုင်ဘက်အသုံးပြုခဲ့သည်မှာ နေရာလွတ် တာအိုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ အမြင်ဖြင့် သူသည် တာအိုကို မည်သည့်နေရာတွင် အသုံးချသည်ကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သောကြောင့် ခုခံရန် ခက်ခဲလှသည်။

ကျန်းဟန်သည် လျင်မြန်စွာ ကျင်းဝမ်းဟောင်ဘေးသို့ ဆင်းသက်လာပြီးနောက် မှင်တက်နေသော ရှန်ထူကို ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီအချိန်အထိ မင်းက ခေါင်းမာနေတုန်းပဲလား တစ်ချိန်က မြေအောက်ကမ္ဘာကို ပျက်စီးခြင်းကံကြမ္မာကနေ လွတ်မြောက်အောင် ဦးဆောင်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့တဲ့မင်းက အခု ဒီကမ္ဘာကြီးကို ချောက်နက်ထဲ တွန်းပို့နေတာပဲ ငါတို့အခု မပူးပေါင်းရင် မြေအောက်ကမ္ဘာက ဒီနေ့ ပျက်စီးလိမ့်မယ်"

ရှန်ထူ တုံ့ဆိုင်းနေဆဲတွင် မြေအောက်ကမ္ဘာမှ လူတိုင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပုံရပြီး အားလုံးသည် မြောက်ဘက်ကောင်းကင်သို့ ရှင်းမပြနိုင်သော ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မသေဆုံးနိုင်သော နတ်ဘုရားမိစ္ဆာများ….

ကောင်းကင်သည် ရွှေသပိတ် ချိတ်ပိတ်ထားမှုမှ လွတ်မြောက်လာသော မရေမတွက်နိုင်သည့် မသေဆုံးနိုင်သော နတ်ဘုရားမိစ္ဆာများ၏ အနက်ရောင်အစုအဝေးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

စုတ်ပြတ်နေသော အသားများ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အဖြူရောင်အရိုးများ၊ ဧရာမဦးခေါင်းခွံများ။ သူတို့၏ပုံစံများမှာ ထူးဆန်းပြီး သူတို့၏အသွင်အပြင်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ ကြက်သီးထဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဒီကမ္ဘာပျက်မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရှန်ထူသည် ကျိုးချီကို နောက်ဆုံးတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းဟန်နှင့် အခြားသူများဘေးသို့ ပြတ်သားစွာ ဆင်းသက်လာသည်။

သူ၏မှားယွင်းမှုများစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ လူ့ဘုံကို ချိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူသည် မြေအောက်ကမ္ဘာအတွင်းမှ သတ္တဝါများ ရှင်သန်ရေးကိုသာ အမြဲတမ်း ရှာဖွေခဲ့သည်။

သို့သော် သူတစ်ချိန်က လေးစားခဲ့သောသူ၊ သူ၏ယုံကြည်မှုသည် မှတ်မိမရလောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"မင်းတို့ ဘာရပ်လုပ်နေကြသေးတာလဲ"

ကျန်းဟန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ မြေအောက်ကမ္ဘာလူအုပ်၏ အတွေးများကို ပြန်လည်စုစည်းစေခဲ့သည်။

"တန်းစီ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်"

တစ္ဆေများသည် ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ အတူတကွ စုရုံးကြသော်လည်း လွှမ်းမိုးနေသော နတ်ဘုရားမိစ္ဆာများ၏ ဒီရေနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ စွမ်းအားကွာဟမှုမှာ ရှိနေဆဲပင်။

မှတ်သားရမည့်အချက်မှာ ရှန်ထူ၏ လူ့ဘုံကို တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ အင်အားစုများထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် ဒီဘုံအတွင်း၌ မရှိခြင်းပင်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ့အတွက် မြေအောက်ကမ္ဘာမှ နေထိုင်သူများသည် အလိုရှိတိုင်း ဖိကြိတ်နိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်များမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် ပိုအရေးကြီးသော အရာများ လုပ်ရန်ရှိသည်။

"ပစ္စည်း မင်းမှာရှိလား"

ကျိုးချီသည် စကားများကြောင့် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်ကာ အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။

"အပြောင်းအလဲတချို့ ရှိခဲ့ပါတယ် မြေအောက်ကမ္ဘာတိုင် ပျက်စီးသွားပြီး ဟေးဒီး စီရင်ခြင်းကို ဆက်လုပ်လို့မရတော့ဘူး သူ... အား"

သူစကားမဆုံးမီတွင် စိတ်ပျက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျိုးချီ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ရေကဲ့သို့ ပွက်ပွက်ဆူနေပုံရပြီး သူ၏သွေးများသည် အရေပြားအောက်တွင် ပူဖောင်းထကာ ပေါက်ကွဲထွက်ပြီး သွေးများ နေရာအနှံ့ ပက်ဖြန်းကာ သူ့ကို သွေးစိမ်ထားသော လူတစ်ယောက်နှင့် တူစေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် သမ်းဝေလိုက်သည်။

"ငါက မင်းရဲ့အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ နားထောင်ဖို့ ထွက်လာတာမဟုတ်ဘူး"

သူပြောနေစဉ်တွင် သူ၏အကြည့်သည် ချင်ကျန့်အန်းအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူ၏ပွင့်လင်းမြင်သာသော မျက်နှာအတွင်းမှ သွေးနီရောင်မျက်ဆံများတွင် ထူးဆန်းသော တာအိုအင်းကွက်များ လည်ပတ်နေသည်။

ဆယ်မိုင်ပတ်လည်အတွင်းမှ နေရာလွတ်သည် ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် နိုးနိုးကြားကြားရှိနေသော်လည်း သူသည် တိုက်ခိုက်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားဆဲပင်။ ဒီလောက်ကြီးမားသော အတိုင်းအတာဖြင့် နေရာလွတ် တာအိုကို လွယ်ကူစွာ ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်းသည် ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအားသည် သူ၏စိတ်ကူးထက် အများကြီး သာလွန်နေသည်။

သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပထမ မူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ကို လျင်မြန်စွာ အသက်သွင်းပြီး သူတော်စင်၏ ကောင်းချီးများနှင့် လရောင်စွမ်းအားတို့နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ချုပ်နှောင်မှုများမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။

သို့သော် သူ၏ဖခင်ကို ရှာဖွေရန် နောက်ပြန်လှည့်သောအခါ သူ၏နှလုံးသားမှာ ကြေကွဲလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ချင်ကျန့်အန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်က ထိုးဖောက်သွားပြီး အနက်ရောင်နှင့်ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အတင်းအကျပ် ထုတ်ယူသွားသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး ထူးဆန်းသော တာအိုအင်းကွက်များက အဆက်မပြတ် မျိုချပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူသွားသည်။

"နောက်ဆုံးတော့... ငါက ပျက်စီးနေတဲ့ဘုံ ကောင်းကင်ဘုံ တာအိုရဲ့ တည်နေရာကို အာရုံခံမိပြီ"

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် ကြမ်းတမ်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ဘန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် စုတ်ပြဲသွားသည်။

"အိုး"

ပျံဝဲနေသော ဦးခေါင်းပေါ်မှ ကြက်သွေးရောင်မျက်လုံးများသည် မူလနေရာသို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ သန့်စင်သော အလင်းတန်းဖြင့် ဝန်းရံထားသော ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ဖခင်ကို လက်မောင်းများထဲတွင် ပွေ့ထားပြီးနောက် မီတာတစ်ရာအကွာတွင် ပေါ်လာသည်။

"ငါ့ရဲ့ တာအိုချုပ်နှောင်မှုတွေကနေ လွတ်မြောက်နိုင်တယ်ပေါ့"

"ပိုင်ဆု"

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ဖခင်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အလျင်အမြန်ချထားလိုက်ပြီး သူ၏လက်များကို ထိုးဖောက်ခံထားရသော ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ဖိကပ်ထားရာ သွေးများသည် သူ၏လက်ချောင်းများကြားမှ စိမ့်ထွက်နေသည်။

ဆင့်ခေါ်ခံရပြီးနောက် ပိုင်ဆုသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ဘေးသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ဒဏ်ရာများကို တားဆီးရန် ကုသခြင်းမိုးကြိုးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်းမိုးကြိုးရင်းမြစ်"

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး ပိုင်ဆုကို လောဘကြီးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ပထမ မူလ ပရမ်းပတာအခြေအနေတွင် ပထမ မူလချီစွမ်းအင်သည် ယင်နှင့်ယန်ကို ဖန်တီးကာ ဘုံသုံးဘုံကို ခွဲခြားပြီးနောက် အရာခပ်သိမ်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရှေးဟောင်းမိုးကြိုးရင်းမြစ်သည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မိုးကြိုးအားလုံး၏ ဘိုးဘေးဖြစ်ပြီး အရာခပ်သိမ်းကို အရည်ပျော်စေသော ပျက်သုဉ်းခြင်းမိုးကြိုးပင်လျှင် ၎င်း၏ အခက်အလက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုမိုးကြိုးက ဘယ်လိုလုပ် သူ့သခင်ကို အသိအမှတ်ပြုနိုင်ရတာလဲ"

ခဏအကြာက စုတ်ပြဲသွားသော ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မူလအခြေအနေသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်ရောက်သွားသည်။ သူက ချင်ဖုန်းကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် တာအိုအင်းကွက်များ လည်ပတ်နေကာ သူ့ကို ထိုးထွင်းမြင်ရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။ သို့သော် သူသည် မပီမသ ပုံရိပ်တစ်ခုမျှသာ မြင်ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

ပိုမိုအားကောင်းသော တာအိုစွမ်းအားတစ်ခုက အရာခပ်သိမ်းကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်စွမ်းကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် ဦးစွာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ပီတိဖြစ်သွားသည်။

"မင်းပဲ ဒါမင်းပဲ ဘုံသုံးဘုံထဲက နောက်ဆုံး ပထမ မူလချီစွမ်းအင်ပဲ ငါက မူလက မြေအောက်ကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးပြီး နှစ်တစ်သောင်းကျော်ကြာ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ဘုံရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ တာအိုကိုပဲ ရှာချင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမမျှော်လင့်ထားတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ရလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ခဲ့ဘူး"

သူသည် သူ၏လက်ကို ချင်ဖုန်း၏ ညာဘက်လက်ဆီသို့ ဆန့်တန်းလိုက်ရာ နေရာလွတ်သည် ချက်ချင်းပင် ပြိုကျသွားသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏မမြင်နိုင်သော ပုံရိပ်ယောင် ပညာရပ်ဖြင့် ဒီမမြင်နိုင်သော ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ တည်ကြည်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် သူပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ လူတိုင်းသည် ဒီထူးဆန်းသော နေရာလွတ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး ရုပ်တုများကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေကြသည်။

မြောက်ဘက်တွင် "မိုးတိမ်မည်း" ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် ဒီလောက်အားကြီးသော ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်ကို သူတစ်ယောက်တည်း ဘယ်လိုရင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း၊ ဒီလောက်များပြားသော ဆိုးရွားသည့် သတ္တဝါများကို ဖြေရှင်းရန်ဆို မတွေးနဲ့တော့။

သူ၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ချက်ချင်းလိုပင် အစီအစဉ်တစ်ခု ရလာသည်။ ကျိုးချီ၏ နောက်ကွယ်မှလူ ပေါ်လာပြီဖြစ်ရာ စွမ်းအားကို ဆက်လက်ချွေတာရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

သူ၏အဆုံးစွန်သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ အသာစီးရယူခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

ဒီအချက်ကို စိတ်ထဲတွင် ထားကာ သူသည် သူ၏နတ်ပင်လယ်ထဲတွင် မေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ သမင်ဖြူ ကျွန်တော်က နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါ ပညာရပ်ကို အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်လက်ရှိအခြေအနေကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ထိန်းထားနိုင်မလဲ"

"အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်လောင်စာအချိန်လောက်ပဲ"

ဟု အဖြေပြန်လာသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်လောင်စာအချိန်၊ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ငါးမိနစ်... ချင်ဖုန်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် သူလှုပ်ရှားမှုမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သူခုခံမှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဟု ထင်နေသည်။

သူက ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အချိန်ဖြုန်းမနေနဲ့တော့ လက်နက်ချပြီး ငါနဲ့ပေါင်းစပ်လိုက် မင်းက ထာဝရအသက်ကို ရနိုင်တယ်"

သို့သော် သူစကားမဆုံးမီတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိပုံရပြီး တဖြည်းဖြည်း ပြုံးခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း၏ အရှိန်အဝါသည် ခဏအတွင်းမှာပင် ချဲ့ကားလွန်းသည့် အတိုင်းအတာအထိ ကြီးထွားလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အရင်က သူ့ကို အလေးမထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားနေရသည်။

ဒါက သေခြင်းတရား၏ ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်သည်။

"မင်း..."

သူသည် ဒုတိယစကားလုံးပင် မဆုံးသေးမီ သူ၏အသံ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဟင်"

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ မျက်လုံးများ လည်သွားပြီး လက်တစ်ဖက်က သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် ဖိကပ်ထားသည်။ နောက်ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ခေါင်းမပါသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေတစ်ရာအကွာတွင် ရှိနေဆဲပင်။

ဒီကောင်လေး ဘယ်တုန်းက လှုပ်ရှားလိုက်တာလဲ။

ချင်ဖုန်း၏ ပယင်းရောင်မျက်လုံးများတွင် ယင်ယန်ငါးပုံစံ မသဲမကွဲ ပေါ်လာပြီး ယင်ယန်ငါး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အနက်ရောင်လေဟာနယ်တစ်ခုက အရာခပ်သိမ်းကို မျိုချနိုင်စွမ်းရှိပုံရသည်။

"မင်း စကားအရမ်းများတယ်"