မသေမျိုးဖြစ်ခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်

"မင်း"

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ နိယာမတရားများ သဟဇာတဖြစ်မှုမှ မွေးဖွားလာသော ထုတ်ကုန်တစ်ခုအနေဖြင့် သူသည် ဘုံသုံးဘုံမှ များစွာသော တာအိုတို့၏ စွမ်းအားကို ပိုင်စိုးသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် မာနကြီးပြီး ထောင်လွှားကာ မည်သည့်တည်ရှိမှုကိုမျှ အလေးမထားခဲ့ပေ၊ နတ်ဘုရားဘုံ၏ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်နှင့် တစ္ဆေဘုံ၏ တစ္ဆေဘုရင်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ပေ။

သို့သော် သူသည် ဘယ်တုန်းက ဒီလိုအရှက်ရမှုမျိုး ကြုံခဲ့ဖူးသနည်း။ သူ၏စကားများမှုကို ညည်းညူရဲသော သာမန်ကောင်လေးတစ်ယောက်က သူ၏ခေါင်းကို ဖြတ်ယူသွားသည်တဲ့လား။

ဒီကောင်စုတ်လေးကို သတ်ကိုသတ်ရမည်။

သူသည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး ထိုစိတ်များမှာ အရာဝတ္ထုအဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ ဦးခေါင်းသည် ချောက်ချားဖွယ် ရယ်မောသံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူ၏သွေးနီရောင်မျက်လုံးများတွင် ခရမ်းရောင်အင်းကွက်များ လည်ပတ်ပျံ့နှံ့လာပြီး အဆိပ်ပြင်းသောမြွေများကဲ့သို့ ချင်ဖုန်း၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို ရစ်ပတ်သွားသည်။

ဒါက ဘုံသုံးဘုံထဲတွင် အပြင်းထန်ဆုံး အဆိပ် ဖြစ်ပြီး လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်မြေမှ ပုဂ္ဂိုလ်များပင် ၎င်းနှင့်ထိမိပါက အလွန်အမင်း ဒုက္ခရောက်ကာ အဆုံးတွင် သေဆုံးကြရသည်။

နတ်ဘုရားဘုံကို ကျူးကျော်စဉ်က မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားများသည် ဒီပညာရပ်အောက်တွင် ကျဆုံးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ချင်ဖုန်းသည် သူ့ထံသို့ ဒီလောက်နီးကပ်စွာ ချဉ်းကပ်ရဲသည်၊ သူတကယ်ပင် သေလမ်းရှာနေခြင်းပင်။

သို့သော် မျှော်လင့်ထားသော နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ မထွက်ပေါ်လာပေ။ တာအို၏ သေစေနိုင်သော စွမ်းအားသည် ချင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်သော လရောင်စွမ်းအားက ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ခရမ်းရောင်အင်းကွက်များကို လွယ်ကူစွာ တားဆီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် လရောင်သည် တောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အင်းကွက်များ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲဖြစ်သွားသည်။ ဘုံသုံးဘုံထဲမှ ပထမ မူလချီစွမ်းအင်၏ ကပ်ပါးကောင်ဖြစ်သော သူသည် ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ အသတ်ခံရပါက အလွန်ပျင်းစရာကောင်းပေလိမ့်မည်။

ခရမ်းရောင်အင်းကွက်များသည် ချင်ဖုန်း၏ အာရုံကို လွှဲပြောင်းရန် အာရုံလွှဲမှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ တကယ့်သတ်ကွက်မှာ သူ၏နောက်မှ ခေါင်းမပါသော ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သည်။

စက္ကန့်တစ်ထောင်ပုံတစ်ပုံခန့် အချိန်အတွင်းမှာပင် ခေါင်းမပါသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ဓားရှည်တစ်ချောင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မီတာတစ်ရာအကွာအဝေးကို လျစ်လျူရှုကာ ချင်ဖုန်း၏ လည်ပင်းတွင် ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ကွေးတက်သွားပြီး ပြိုင်ဘက်၏ ဦးခေါင်း လွင့်ထွက်သွားသည့် မြင်ကွင်းကို သူမြင်ယောင်နေပုံရသည်။ ဒါက သူရထိုက်သော ပြစ်ဒဏ်ပင်။

သို့သော် ဘယ်သူသိမည်နည်း။ ချင်ဖုန်းသည် ဘေးသို့စောင်းလိုက်ပြီး သူ၏ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားရှည်ကြီးကို လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းတည်းဖြင့် တိုက်ရိုက် ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။

"ဒါအကုန်ပဲလား"

သူ၏ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော စကားလုံးများသည် ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ နားထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ကြည်လင်သော အသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဆင်းသက်လာသော ဓားရှည်သည် လွယ်ကူစွာ အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားသည်။

ချင်ဖုန်း၏ ညာဘက်လက်တွင် ပထမ မူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်များ လှိုင်းထန်လာသည်။ ခိုင်မာသော ဆုပ်ကိုင်မှုဖြင့် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ ဦးခေါင်းကို ကြိတ်ချေလိုက်သည်။

ဗျစ်……

ထူးဆန်းသော လှိုင်းခတ်မှုတစ်ခု ပတ်ပတ်လည်တွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အစောပိုင်းက အချိန်နှင့်နေရာလွတ် တာအိုကြောင့် အေးခဲနေခဲ့သော လူများသည် သူတို့၏လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကို ပြန်လည်ရရှိသွားကြသည်။

သူတို့သည် တုန်လှုပ်ပြီး ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ချဉ်းကပ်လာသော မိုးတိမ်မည်းများသည် ပိုမိုမကောင်းဆိုးဝါးဆန်လာပုံရသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်ကို မတွေ့ရတော့ပေ။

စစ်မြေပြင်တွင် ထိုသန့်စင်သော ပုံရိပ်တစ်ခုတည်းသာ ကျန်တော့သည်။

"ဒါ…..ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"

ကျန်းဟန်သည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်လိုက်သည်။ ကျင်းဝမ်းဟောင်သည် သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သော်လည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါ၏ တည်ရှိမှုကို မခံစားမိတော့ပေ။

စစ်မြေပြင်တွင် ကျောက်သလင်းမှုန်များသာ ပြန့်ကျဲနေပြီး ဆောင်းနေအောက်မှ နှင်းပွင့်များကဲ့သို့ တလက်လက်တောက်ပနေသည်။

ကျိုးချီ၏ မျက်နှာမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"မဟုတ်ဘူး မဖြစ်နိုင်ဘူး သခင်ကြီး ပျက်စီးသွားလို့မဖြစ်ဘူး သူက မသေမျိုးပဲ"

"မဟုတ်ဘူး တစ်ခုခုမှားနေတယ်"

ချင်ကျန့်အန်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိပုံရသည်။ အဘယ်ကြောင့် ကျောက်သလင်းမှုန်များသည် မပျောက်ကွယ်ဘဲ ဆက်ရှိနေရသနည်း။

ထပ်…. ထပ်…. ထပ်

နှလုံးခုန်သံတစ်ခု တစ်နေရာရာမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကျောက်သလင်းမှုန်များသည် လမ်းညွှန်ခံရသကဲ့သို့ ဦးတည်ရာတစ်ခုဆီသို့ စုစည်းသွားကြသည်။

အနီးကပ်ကြည့်ပါက နေရာလွတ်ထဲတွင် အက်ကြောင်းတစ်ခုကို တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအထဲတွင် အင်းကွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော အနက်ရောင်နှလုံးသားတစ်ခု မရပ်မနား ခုန်နေသည်။

ဖုန်မှုန့်များ စုစည်းကာ လူသားပုံစံဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့် ခဏအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အပြုံးဖြင့် သူ၏လည်ပင်းကို ယိမ်းနွဲ့လိုက်သည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ နေထိုင်သူများ၏ နှလုံးသားများ နစ်မြုပ်သွားသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားရင်တောင် သူပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်သေးသည်။ ဒီမသေမျိုးစွမ်းရည်က လူများကို စိတ်ပျက်အားငယ်စေလောက်အောင် အားကောင်းလှသည်။

ကျင်းဝမ်းဟောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရန်သူကို တန်ပြန်ရန် နည်းဗျူဟာတစ်ခု စဉ်းစားနေသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် မြေလျှိုးဘုရားလောင်းသည် ကျောက်သားဖြစ်သွားပြီး ရွှေသပိတ်သည်လည်း ကြေမွသွားပြီဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် သူ့ကို မည်သူက ထပ်မံချိတ်ပိတ်နိုင်မည်နည်း။

သူ့ကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်ရန်မှာ... ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားဖြင့် မိုက်မဲသော အိပ်မက်တစ်ခုနှင့်တူသည်။

"ခဏလောက် စောင့်ကြည့်ရမယ် တစ္ဆေဘုရင်သာ လွတ်မြောက်နိုင်ရင် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိနိုင်သေးတယ်"

ကျင်းဝမ်းဟောင်က မိမိကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

ဆိုးရွားသော ရယ်မောသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"မင်းက ငါ့မျှော်လင့်ချက်တွေကို တကယ်ပဲ ကျော်လွန်သွားတယ် ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရလဒ်က ပြောင်းလဲမှာမဟုတ်ဘူး ငါက အကြိမ်တစ်ထောင်၊ တစ်သောင်း သေနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ မင်းက တစ်ခါပဲ သေနိုင်တယ် ပြီးတော့ မင်းရဲ့လက်ရှိအခြေအနေကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှာလဲ"

ဒီစကားများနှင့်အတူ ကျင်းဝမ်းဟောင်နှင့် အခြားသူများအားလုံး ချင်ဖုန်းထံသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူ၏လက်ရှိအခြေအနေသည် နည်းလမ်းတစ်ခုခုဖြင့် အတင်းအကျပ် မြှင့်တင်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး စွမ်းအင်များစွာ သုံးစွဲရမည်ဖြစ်ကာ ကြာရှည်စွာ မထိန်းသိမ်းနိုင်သည်ကို သူတို့သိသည်။

သို့သော် အဓိကပြဿနာမှာ လက်ရှိတွင် ချင်ဖုန်းတစ်ယောက်တည်းသာ ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်ကို တားဆီးနိုင်ခြင်းပင်။ အကယ်၍သာ သူရှုံးနိမ့်သွားပါက အကျိုးဆက်များမှာ မတွေးဝံ့စရာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ဖုန်းက စကားစလိုက်သည်။

"ဒီကမ္ဘာမှာ အသက်ကို အစားထိုးတဲ့ နည်းလမ်းအားလုံးက ပေးဆပ်ရတဲ့အဖိုးအခနဲ့ လာတယ်"

"တစ္ဆေစစ်သူကြီးတွေက ဟွမ်ချွမ်မြစ်ထဲက သေဆုံးပြီးသား ဝိညာဉ်တွေကနေတစ်ဆင့် ကြယ်တာရာများကို ဆွတ်ခူးပြီး အသက်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်း ပညာရပ်ကို သင်ယူနိုင်တယ် အဲဒါက သူတို့ကို မသေမျိုးဖြစ်စေတယ် နတ်ဘုရားဘုံကသူတွေက ကံကြမ္မာကျောက်တိုင်ပေါ်မှာ သူတို့နာမည်ကို ထားခဲ့ပြီး ကိုယ်ပွားဖန်တီးခြင်းကို ကျွမ်းကျင်နိုင်တယ် အဲဒီကနေတစ်ဆင့် အသက်ကို အစားထိုးနိုင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းနှစ်ခုစလုံးက တကယ့်မသေမျိုးဖြစ်ခြင်းကို မရရှိနိုင်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဟွမ်ချွမ်မြစ်ထဲက သေဆုံးပြီးသား ဝိညာဉ်တွေနဲ့ ကိုယ်ပွားဖန်တီးခြင်းတွေက အရေအတွက် အကန့်အသတ်ရှိလို့ပဲ"

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်က ပြက်ရယ်ပြုလိုက်သည်။

"ငါက မင်းကို ထူးထူးခြားခြား တစ်ခုခုပြောမယ်ထင်နေတာ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဒီအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေပဲ ဖြစ်နေတယ် ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေက ဒီလိုကြမ်းတမ်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့မရဘူး"

ကျင်းဝမ်းဟောင်နှင့် အခြားသူများ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။ ဒီသတ္တဝါများနှင့် ဒီလောက်ကြာအောင် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူတို့၏မသေမျိုးဖြစ်ခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာဖွေရန် မကြိုးစားဘဲ နေမည်လော။

သို့သော် သူတို့၏စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ပိုမိုနက်ရှိုင်းလေလေ သူတို့သည် နက်ရှိုင်းသော စိတ်ပျက် အားငယ်မှုကို ပိုမိုခံစားရလေလေဖြစ်သည်၊ ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ခြေရာလက်ရာမရှိပုံရသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းက ထပ်ပြောသည်။

"မင်းတို့က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ နိယာမတရားတွေကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ထုတ်ကုန်တွေဖြစ်ကြောင်း သိပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်းတို့က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး တည်ရှိသရွေ့ အသက်ရှင်နိုင်ပြီး ဘုံသုံးဘုံ ပျက်စီးမှသာ မင်းတို့ကို ဖျက်ဆီးနိုင်မယ်လို့ ငါတစ်ချိန်က တွေးခဲ့ဖူးတယ်"

"ဒါအမှန်တရား မဟုတ်ဘူးလား"

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရှင်းမပြနိုင်စွာ တည်ငြိမ်သွားသည်။

"မဟုတ်တာ"

"မင်းဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

ရှိနေသော မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ နေထိုင်သူများအားလုံး ချင်ဖုန်းထံသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် သူ့ကို ကျိုးချီ၏ ဦးတည်ရာသို့ ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မြေလျှိုးဘုရားလောင်း ထားခဲ့တဲ့ အနှစ်သာရတစ်စက ကျောက်စိမ်းတိမ် နန်းတော်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးကို ငါ့ကို မျက်မြင်တွေ့စေခဲ့တယ် အဲဒီမှာ ကျိုးချီက ဒီလိုစကားတစ်ခွန်း ပြောခဲ့ဖူးတယ် ဘုံသုံးဘုံ ပြန်ဖွင့်ပြီး အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ မြေအောက်ကမ္ဘာထဲက ဝိညာဉ်တွေ တည်ရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး"

"ဒါက..."

ကျင်းဝမ်းဟောင်သည် အဓိကအချက်ကို ချက်ချင်းပင် ဆုပ်ကိုင်မိလိုက်သည်။ ကျိုးချီသည်လည်း သဘောပေါက်သွားပြီး ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ ဖြူဖျော့သွားသည်။

ချင်ဖုန်းက ထပ်ပြောသည်။

"သူက မင်းရဲ့အမိန့်ကို ခံယူထားပြီးသားဆိုတော့ ဘုံသုံးဘုံ ပြန်ဖွင့်ခြင်းနဲ့ အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ပြန်ရောက်ခြင်းတွေကလည်း မင်းရဲ့ဆန္ဒတွေပဲ"

"ဘုံသုံးဘုံကို ဖျက်ဆီးချင်တဲ့ သတ္တဝါအုပ်စုတစ်စုက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး တည်ရှိသရွေ့ ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်နိုင်မှာလဲ ဒါကြောင့် အခုလေးတင် ငါမင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တမင်တကာ ကြေမွအောင်လုပ်ပြီး မင်းရဲ့မသေမျိုးဖြစ်ခြင်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာဖွေခဲ့တာ"

ခဏရပ်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို လှိုင်းလုံးများ ထိုးနှက်သကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့မသေမျိုးဖြစ်ခြင်းရဲ့ ပေးဆပ်ရတဲ့အဖိုးအခက နတ်ဘုရားဘုံက ကိုယ်ပွားဖန်တီးခြင်းနဲ့ ဆင်တူတယ် တခြားသတ္တဝါတွေကို သေခြင်းအတွက် အစားထိုးအဖြစ် အသုံးပြုတာပဲ ပြီးတော့ အဲဒီသတ္တဝါတွေက ဘုံသုံးဘုံထဲမှာ မရှိဘူး"

ပြီးတော့ ဒီအရာအားလုံးကို ချင်ဖုန်းက ကောင်းကင်ဘုံအလိုတော် တာအိုကို အသုံးပြုကာ ကောက်ချက်ချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏အကြည့်သည် အချိန်နှင့်နေရာလွတ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ထူးဆန်းသော ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ကျရောက်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာများ ဧရိယာကို ပြည့်နှက်နေပြီး လူတစ်ယောက်၏ ဦးရေပြားကို ထုံကျင်သွားစေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ် သေဆုံးသည့်အခိုက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရှင်းမပြနိုင်သည့် သတ္တဝါများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သေခြင်းအတွက် အစားထိုးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်မှာ ရှင်းနေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ မျက်လုံးများထဲမှ အမူအရာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။

ကျိုးချီသည် အလွန်ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျုံ့နေအောင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူသည်လည်း ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဒီသတ္တဝါများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် မသေမျိုးဖြစ်ခြင်းကို မျက်မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူသည် စိတ်ပျက်အားငယ်ကာ သေခြင်းကို ကြောက်ရွံ့လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်.

ထို့ကြောင့် သူသည် မြေအောက်ကမ္ဘာကို သစ္စာဖောက်ကာ ရန်သူ့စခန်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး မသေမျိုးဖြစ်ခွင့်ကို လဲလှယ်ခဲ့သည်။

သို့သော် လူ့ဘုံမှ ဒီအရေးမပါသော ကောင်လေးက အရာအားလုံးကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူဘယ်လိုလုပ် မျှော်လင့်နိုင်မည်နည်း၊ အားလုံးက သူ၏ပေါ့ဆသော လျှာကြောင့် ဖြစ်သည်။

"သခင်ကြီး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပါ"

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် စကားများဖြင့် မတုံ့ပြန်ဘဲ သူ၏ညာဘက်လက်ကို တင်းကျပ်လိုက်ရုံသာ။ ကျိုးချီ၏ အသားများသည် ဖောင်းကားနေသော ပူဖောင်းတစ်လုံးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးများ နေရာအနှံ့ ပက်ဖြန်းသွားသည်။

သို့သော် သူမသေပေ။ ထိုသွေးနှင့်အသားများသည် ထူးဆန်းစွာ စုစည်းကာ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုမိစ္ဆာများ၏ အသွင်အပြင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသောကြောင့်ပင်။

ဒီမြင်ကွင်းသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ နေထိုင်သူများအတွက် မယုံနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်စရာကောင်းလှသည်။ သူတို့လေးစားသော အရာဝတ္ထုဖြစ်သည့် ဗဟိုတစ္ဆေဧကရာဇ်သည် ဒီလို ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုနှင့် အဆုံးသတ်သွားသည်။

ရှန်ထူ၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျင်းဝမ်းဟောင်နှင့် အခြားသူများ ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် အပြန်အလှန်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"သူက အကူအညီထက် အနှောင့်အယှက်က ပိုများတယ်"

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာမှန်တယ်ဆိုရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ အဲဒီကမ္ဘာကို ဘယ်သူမှ ဝင်ရောက်လို့မရဘူး ငါတို့က မသေမျိုးဖြစ်နေဦးမှာပဲ"

ချင်ဖုန်းက ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"မင်းတို့လို သတ္တဝါတွေက ပြန်လည်ရှင်သန်ဖို့ အစားထိုးအရေအတွက် အများကြီး လိုအပ်တယ် အရေအတွက် ကုန်ဆုံးသွားတဲ့ အချိန်တစ်ခု အမြဲရှိလိမ့်မယ်"

"မင်း"

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်က စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူနောက်ထပ်ဘာမှမပြောမီတွင် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လ၏အဖြူရောင်အလင်းတန်းသည် ဓားသွားကဲ့သို့ တောက်ပလာပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်ကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းသွားသည်။

ဒီလိုနည်းလမ်းက ကျင်းဝမ်းဟောင်နှင့် အခြားသူများကိုပင် မှင်တက်သွားစေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ဒါက သူဘယ်တုန်းကမှ မကြုံဖူးသောအရာဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားဧကရာဇ် သို့မဟုတ် တစ္ဆေဘုရင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင်ပင် ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ဟိန်းသံနှင့်အတူ သတ္တဝါများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မိုးတိမ်မည်းများသည် အပေါ်မှ စုစည်းတိုက်ခိုက်လာသည်။ အကယ်၍သာ ချင်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို မခွဲနိုင်ပါက ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဘယ်လိုသတ်နိုင်မည်နည်း။

ပြီးတော့ သတ္တဝါများ၏ အလုံးစုံအင်အားသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ နေထိုင်သူများထက် သိသိသာသာ ပိုမြင့်သည်။ လူတိုင်းသည် လွှမ်းမိုးနေသော သတ္တဝါအရေအတွက်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြသည်။ ဒီအရေအတွက်ကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတွင်သာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ကျန်းဟန်နှင့် အခြားတစ္ဆေဧကရာဇ်များ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး စိတ်ဓာတ်ကို မနည်းထိန်းကာ တစ္ဆေစစ်သားများကို ဦးဆောင်ပြီး သတ္တဝါများကို တိုက်ခိုက်သည်။

သို့သော် အခြေအနေမှာ တစ်ဖက်သတ်နီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကို အကြိမ်တစ်ထောင် အရင်သတ်မလား ဒါမှမဟုတ် ဒီမြေအောက်ကမ္ဘာ အရင်ပျက်စီးမလား မင်းမခန့်မှန်းကြည့်ချင်ဘူးလား"

ချင်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှိတ်လိုက်ပြီးနောက် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"နယ်ပယ်... ဖွင့်"