မင်္ဂလာဆောင်နေ့

မင်ဒူဘုရင်၏ နန်းစံဆယ့်သုံးနှစ်မြောက်၊ ဆယ်လပိုင်း ရှစ်ရက်နေ့သည် မင်္ဂလာဆောင်ရန် မင်္ဂလာရှိသော နေ့တစ်နေ့ဖြစ်သည်။

သာမန်နေ့တစ်နေ့တွင် မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်သည် များသောအားဖြင့် လူများနှင့် စည်ကားနေသော်လည်း ယနေ့တွင်မူ များစွာတိတ်ဆိတ်နေသည်။

ဒုတိယထပ်မှ အခန်းတစ်ခန်းအတွင်းတွင် ပေါ့ပါးသော ပိုးကန့်လန့်ကာများ လွင့်ပျံနေပြီး အမွှေးတိုင်ရနံ့များ လေထဲတွင် သင်းပျံ့နေသည်။

ကျက်သရေရှိသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် နူးညံ့သော နားနေကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကို စူးစမ်းစွာ နားထောင်နေသည်။

"ဒီနေ့ ဘာနေ့လဲ ဘာလို့ ဒီလောက်စည်ကားနေတာလဲ"

စုရှောင်ယွဲ့က ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည်။

"မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ကို သတင်းပို့ပါတယ် အပေါ်ထပ်က ဧည့်သည်တွေရဲ့ အဆိုအရ ဒီနေ့က ဧကရာဇ်မင်းသမီး မင်္ဂလာဆောင်တဲ့နေ့ပါ"

"အိုး"

စုထျန်းယွဲ့သည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်ကာ တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

လမ်းမအပြင်ဘက်တွင် လူအုပ်များသည် ပင်လယ်ထဲသို့ စုစည်းစီးဝင်နေသော လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ဦးတည်ရာတစ်ခုတည်းသို့ ဦးတည်နေကြသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာများတွင် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လမ်းဘေးဈေးသည်များပင် အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေကြသည်။ဒီနေ့က ပျော်စရာကောင်းသော နေ့တစ်နေ့ဖြစ်ပြီး ကုန်ပစ္စည်းအားလုံး ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ဈေးဖြင့် ရောင်းချသည်။

"ဒီမင်းသမီးက တကယ်ပဲ လူတွေရဲ့ချစ်ခင်မှုကို ရရှိတာပဲ သူ့အတွက် နိုင်ငံသားတွေ အများကြီးက ဆန္ဒရှိရှိနဲ့ ဂုဏ်ပြုပေးကြတယ်"

စုရှောင်ယွဲ့သည် ဒီစကားကို ကြားသောအခါ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်၏ လှပသော ဘေးတိုက်ပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ စကားပြောချင်သော်လည်း တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ငါပြောတာ မှားနေလို့လား"

"မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ကို သတင်းပို့ပါတယ် လူတွေ ဒီလောက်ပျော်ရွှင်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက မင်းသမီးမင်္ဂလာဆောင်လို့ တစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး အဓိကကတော့ သတို့သားက မင်းနေပြည်တော်က လူတွေရဲ့ အတော်လေး ချစ်ခင်မှုကို ရရှိထားလို့ပါ"

"သူက ဘယ်သူလဲ"

စုထျန်းယွဲ့က စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ချင်ဖုန်းပါ"

စုထျန်းယွဲ့သည် မှင်တက်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

သာမန်လူများနှင့် ဆင်းရဲသော နောက်ခံမှ ကျောင်းသားများအတွက် ထိုကောင်လေးသည် လမ်းပြကြယ်တစ်စင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်ကို သူမ မေ့သွားသည်။

ထို့အပြင် ချင်ဖုန်းသည် သိုင်းချီထိန်းချုပ်ခြင်း အနုပညာကို တိုးတက်စေခဲ့ပြီး ယမ်းမှုန့်ကို တီထွင်ခဲ့သည်။ များစွာသော အကျပ်အတည်းများတွင် သူသည် စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်၏ နည်းလမ်းများဖြင့် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ခဲ့ပြီး စစ်တပ်အတွင်းမှ စစ်သားများပင် သူ့ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။

မင်းနေပြည်တော်တွင် သူ့ထက်ပို၍ ချစ်ခင်မြတ်နိုးခံရသူ မည်သူရှိမည်နည်း။

"အရင်ဆုံး ဓားနတ်ဘုရားမ လျိုကျန့်လီကို လက်ထပ်တယ် ပြီးတော့ နဂါးမျိုးနွယ်ကို လက်ထပ်တယ် အခုတော့ တော်ဝင်မိသားစုက မင်းသမီးတစ်ပါးကို လက်ထပ်တယ် ဒီကောင်လေးရဲ့ အမြင်က တကယ်ပဲ မြင့်မားတာပဲ ငါ့လို မြေခွေးမျိုးနွယ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကရော သူ့မျက်စိထဲ ဝင်နိုင်ပါ့မလားမသိဘူး"

စုထျန်းယွဲ့က တဝက်ပြုံးတဝက်ရယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်"

စုရှောင်ယွဲ့က တုန်လှုပ်စွာ အော်လိုက်သည်။ သူမသည် ယခင်က မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်သည် ထိုကောင်လေးအပေါ် ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာပုံရသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ဒါက သူမ၏စိတ်ကူး မဟုတ်ခဲ့ဘူးလား။

စုထျန်းယွဲ့သည် ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာ ပြသလိုက်သည်။

"မင်းဘာလို့ ဒီလောက်တုန်လှုပ်နေတာလဲ"

"ဒါဆို မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်က အဲဒီကောင်လေးကို တကယ်ပဲ ခံစားချက်တွေ ရှိနေတာလား"

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ စုထျန်းယွဲ့သည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်ခါသွားသည်အထိ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါက နောက်တာပါ ငါ့အသက်အရွယ်နဲ့ဆို ငါက သူ့အဘွားကြီး ဖြစ်နိုင်တယ် မင်းဘယ်လိုထင်လဲ"

စုရှောင်ယွဲ့သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆွဲထားသော နှလုံးသားကို ချလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါနဲ့သူကြားက ဆက်ဆံရေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင် မင်္ဂလာဆောင်လို ကြီးကျယ်တဲ့ပွဲမျိုးမှာ သူငါ့ကို ဖိတ်မခေါ်ဘူးပေါ့"

စုထျန်းယွဲ့သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေသည်။ အကျိုးဆက်များက ပြင်းထန်ပေလိမ့်မည်။

"ရှောင်ယွဲ့"

"မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်"

"လက်ဆောင်တစ်ခုယူပြီး မင်္ဂလာသေရည် သွားယူချေ"

မင်းနေပြည်တော်၏ အရှေ့တံခါးတွင် ကျန့်ချင်းဖုန်းသည် နောင်တနှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် လူသည် မင်းသမီးဖြစ်ပြီး ချင်ဖုန်းကို အထင်ကြီးကြောင်း သိရှိရသောအခါ သူသည် အရင်က ပြောခဲ့သော စကားများအတွက် မိမိကိုယ်ကို ပါးရိုက်ချင်စိတ် မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

ယခုအချိန်အထိ မင်းသမီး၏ သူ့အပေါ် ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း မပြီးသေးဘဲ သူမြို့တံခါးများကို စောင့်ကြပ်နေသည်မှာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ သို့မဟုတ် ညပေါင်းမည်မျှ မအိပ်ဘဲ နေခဲ့ရသည်ကို သူပင်မမှတ်မိတော့ပေ။

"ငါက မင်္ဂလာသေရည်တစ်ခွက် သွားသောက်ဖို့ စဉ်းစားနေတုန်းပဲ ဒါပေမဲ့ အခွင့်အရေးရမှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။

သူ၏သေခြင်းကို အမြဲကြောက်ရွံ့တတ်သော ဗီဇက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခု မင်းနေပြည်တော်သို့ ချဉ်းကပ်လာနေသည်ဟု သူ့ကို ပြောပြနေသည်။

မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ပြင်းထန်သော လေတစ်ခု တိုက်ခတ်နေပြီး အဝါရောင်သဲလှိုင်းများကို လှန်တင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအဝါရောင်သဲထဲတွင် သန်မာထွားကျိုင်းသော ပုံရိပ်အချို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရောက်လာသူအားလုံး အပြာရောင်အသားအရေ၊ ခိုင်မာသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် တောင်များကဲ့သို့ ခန့်ညားသော အရှိန်အဝါရှိပြီး အသက်ရှူရခက်စေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အသူရာမျိုးနွယ်"

ကျန့်ချင်းဖုန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားသည်၊ အထူးသဖြင့် အလယ်မှ ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ သူရေခဲတိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုသူမှာ အသူရာဘုရင်၊ ကောင်းကင်သတ် အသူရာ ဖြစ်နေသည်။

"သူတို့ ဒီကို ဘာလို့ရောက်လာတာလဲ"

သူဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေစဉ်တွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ မျက်နှာမပါသော ပုံရိပ်တစ်ခု လေထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ၏ပခုံးကို ဖိကိုင်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးဖို့ အသူရာဘုရင်ကို မင်းနေပြည်တော်ကို လာဖို့ သတင်းစကား ပို့ထားပါတယ်"

"ဒါကိုး"

သူတို့ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ဖြတ်သွားစဉ်တွင် ကောင်းကင်သတ် အသူရာက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြည့်လိုက်ရာ လွှမ်းမိုးနေသော ဖိအားက ကျန့်ချင်းဖုန်းကို ချွေးစေးများ ထွက်လာသည်အထိ ကြောက်ရွံ့သွားစေသည်။

သူ့ကို ဝန်းရံထားသော သန်မာထွားကျိုင်းသော ပုံရိပ်အများအပြားထဲတွင် ထူးဆန်းသော စကားများ ပြောနေပုံရသော နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ပုံရိပ်တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။

"ဖေဖေ ချင်ဖုန်းက ဒီနေ့ မဟာချန်ရဲ့ မင်းသမီးကို လက်ထပ်တော့မှာကို သမီးမပျော်ဘူး"

ကျစ်ယွီလော့က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘုရင်ငယ်က အဲဒီလူသားကောင်လေးကို သဘောကျနေတုန်းပဲလား"

"သူက အဲဒီတုန်းက ကျွန်မကို အနိုင်ယူခဲ့တယ် ဒါကြောင့် ကျွန်မပြန်အနိုင်ယူပြီးတော့မှ သူ့ကို လက်ထပ်ရမယ်"

"ဒီလိုဆိုရင် အခုပဲ လှုပ်ရှားလိုက်တာ မကောင်းဘူးလား မင်္ဂလာဆောင်ကို သွားဖျက်ကြရအောင်"

"ဟွန်း ကောင်းတဲ့အကြံပဲ ချင်ဖုန်းရဲ့ ပထမမိန်းမနှစ်ယောက်ကို သင်ခန်းစာပေးပြီး ဘယ်သူက အဓိကလဲဆိုတာ သူတို့ကို သိစေရမယ်"

အသံများသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မကြားရလောက်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

ကျန့်ချင်းဖုန်းသည် တံတွေးမျိုချကာ မေးလိုက်သည်။

"မျက်နှာမဲ့သခင်ကြီး ဒါတကယ်ပဲ အဆင်ပြေရဲ့လား"

မျက်နှာမဲ့သည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"လျိုမိသားစုက လျိုကျန့်လီက တစ္ဆေဘုံကလူတွေနဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ဒုတိယအဆင့်နယ်ပယ်ကို ချိုးဖျက်ပြီးသွားပြီ ပြီးတော့ နဂါးမျိုးနွယ်ကောင်မလေးက မချိုးဖျက်ရသေးပေမဲ့ သိပ်မဝေးတော့ဘူး"

"အိုး"

ကျန့်ချင်းဖုန်းသည် လူအုပ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသော အရပ်ရှည်သော ပုံရိပ်များကို ကြည့်ကာ မသိနားမလည်သော အသူရာကောင်မလေးအတွက် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းနည်းနေမိသည်။

မင်းနေပြည်တော်၊ ဓားတာအို မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လေ့ကျင့်ကွင်းတွင်။

ပိုင်ချိုးသည် သူမ၏ရှေ့မှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဖြင့် လှပသောသူကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေသည်။

"အစ်မ အစ်မ ဘယ်လိုလုပ် မင်းနေပြည်တော်ကို ရောက်နေတာလဲ"

ပိုင်ဝူရွှမ်သည် စားပွဲပေါ်မှ အစားအစာများကို အငမ်းမရစားရင်း တစ်လုပ်နှင့်တစ်လုပ်ကြား ပြန်ဖြေသည်။

"မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းနေရင်း မြို့တော်မှာ ကြီးကျယ်တဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲတစ်ခု ရှိမယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်ပြောတာ ကြားလိုက်တယ် အရသာရှိတဲ့ အစားအစာမျိုးစုံ ရနိုင်တယ်တဲ့ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့အရာကို ငါဘယ်လိုလုပ် လက်လွှတ်ခံနိုင်မှာလဲ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ မင်းတို့နဲ့လည်း ပြန်ဆုံခွင့်ရတယ် ပြီးတော့ ချင်ဖုန်းအိမ်ကို ဟော့ပေါ့ သွားစားလို့ရတယ်"

"အစ်မ ဘယ်သူမင်္ဂလာဆောင်လဲဆိုတာ မသိဘူးလား"

"မင်းသမီးဆိုတဲ့စကားကို မသဲမကွဲ ကြားလိုက်သလိုပဲ သတို့သားက ဘယ်သူလဲ"

ပိုင်ဝူရွှမ်က စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ချင်ဖုန်းပါ"

ပိုင်ချိုး ပြောလိုက်စဉ်တွင် သူမ၏အစ်မကို စောင့်ကြည့်နေပြီး သူမ၏အတွင်းထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ခံစားချက်များ ရှိနေမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် သူမ၏အစ်မသည် စကားလုံးများကို ကြားသောအခါ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားပြီး သူမ၏လှုပ်ရှားမှုများပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ပိုင်ချိုးသည် ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။

"အစ်မ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ရေ ရေပေး"

ပိုင်ဝူရွှမ်သည် လက်လှမ်းကာ မအီမသာဖြစ်နေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အမှန်မှာ သူမသည် အလွန်မြန်မြန်နှင့် အလွန်အကျွံစားမိပြီး နင်သွားခြင်းပင်။

အခန်းပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ပိုင်ယန်သည် သက်ပြင်းချကာ သူ၏ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

နန်းတော်၊ အန်းယာ၏ ခန်းမဆောင်တွင် နန်းတွင်းအပျိုတော်များသည် ဟိုဟိုဒီဒီ လှုပ်ရှားသွားလာနေပြီး အလုပ်များစွာဖြင့် အလျင်စလို ပြေးလွှားနေကြသည်။

အန်းယာသည် မှန်တင်ခုံတွင် ထိုင်နေပြီး မိတ်ကပ်အလှဆင်မှုများကြောင့် သူမ၏အလှမှာ ပိုမိုတိုးပွားနေကာ မြင်သူတိုင်းကို စွဲမက်စေသည်။

အပျိုတော်များသည် သူမကို ဆက်လက်ချီးကျူးနေကြပြီး သူတို့၏အလျင်စလို ခြေသံများ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

အချို့က သူမ၏မင်္ဂလာဝတ်စုံကို စီစဉ်နေကြပြီး အချို့က သူမ၏ဆံပင်ကို ပြင်ဆင်နေကြသည်။

အမျိုးမျိုးသော အသံများသည် ရှုပ်ထွေးစွာ ရောနှောနေသည်။

သို့သော် သူမသည် ဘာကိုမျှ မကြားရဘဲ သူမ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ နှလုံးခုန်သံကိုသာ ကြားနေရသည်။

ဒုတ်

ဒုတ်

ဒါက အလွန်ရှင်းလင်းပြီး ကြားနိုင်လောက်သည်။

သူမပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးနေသည်။

ဖီးနစ်သရဖူနှင့် အနီရောင်မျက်နှာဖုံးဖြင့် သူမချစ်သော ယောက်ျားကို လက်ထပ်ခြင်းသည် အမျိုးသမီးများစွာ၏ တစ်သက်တာအိပ်မက်ဖြစ်ပြီး သူမနောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူမသည် ချင်ဖုန်းနှင့်ပတ်သက်သော အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းကို မနေနိုင်ဘဲ ပြန်အမှတ်ရမိသည်။

မတော်တဆမှုတစ်ခုကြောင့် သူတို့၏တွေ့ဆုံမှု၊ သူ၏ဆေးပညာစွမ်းရည်နှင့် သူ၏ စာပေအရည်အချင်းတို့က သူမကို လေးနက်စွာ စွဲမှတ်စေခဲ့ပြီး သူမ၏နှလုံးသားကို ပထမဆုံးအကြိမ် လှုပ်ခတ်စေခဲ့သည်။

ဒါက ရတနာသိုက်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး သူမ နက်ရှိုင်းစွာ ပါဝင်ပတ်သက် သွားနိုင်သည်ကို သိသော်လည်း စူးစမ်းလိုစိတ်ကို မတွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ပေ။

အဆုံးတွင် ထိန်းချုပ်မရနိုင်တော့ပေ။

သူနှင့်အတူကုန်ဆုံးခဲ့သော အချိန်သည် ပျားရည်စွန်းထင်းနေသော နွေဦးလေပြေကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှူရှိုက်လိုက်ရုံဖြင့် သူမ၏နှလုံးသားနက်ရှိုင်းရာသို့ ချိုမြိန်စေသည်။

"ဒီလိုပျော်စရာကောင်းတဲ့နေ့မျိုးမှာ ပျော်ရွှင်သင့်တယ်"

အသံလာရာသို့ ကြည့်ကာ အန်းယာက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မယ်တော်"

ဧကရီသည် သူမ၏သမီးကို ချစ်ခင်စွာ ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး စိတ်အေးသွားသည်။

မိခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမသည် သူမ၏သမီး ကောင်းမွန်သော မိသားစုတစ်ခုသို့ လက်ထပ်သွားရန် မျှော်လင့်ပြီး ချင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် ပွေရှုပ်သည်မှလွဲ၍ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သော ကြင်ဖော်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ သူမ၏သမီး ပျော်ရွှင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"သမီးက မင်းသမီးတစ်ပါးလည်းဖြစ်သလို ပညာတတ်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တယ် ဒါကြောင့် သမီးက ပုံမှန်အတိုင်း အနည်းငယ် မာနကြီးတယ် လက်ထပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်တတ်ဖို့ သင်ယူရမယ် ယောက်ျားအများစုက နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ မိန်းကလေးတွေကို ပိုကြိုက်ကြတယ်"

"ကျန့်လီနဲ့ ချင်ဖုန်းရဲ့ တရားဝင်ဇနီးနေရာကို လုဖို့ မစဉ်းစားနဲ့ သမီးမှာ အဲဒီအရည်အချင်းမရှိဘူး ပြီးတော့ သူနဲ့ အဲဒီနဂါးမျိုးနွယ်ကောင်မလေးက အကွက်ချစီစဉ်တာတွေမှာ မတော်ဘူးထင်တယ် သမီးက ချင်ဖုန်းရဲ့ နှစ်သက်မှုကိုသာ ရရင် ပြဿနာအားလုံး ဖြေရှင်းနိုင်တယ်"

"လျိုကျန့်လီနဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်အမျိုးသမီးက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှားပါးပြီး ထူးချွန်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ မင်းသမီးတစ်ပါးအနေနဲ့ သမီးက သူတို့ထက် မနိမ့်ကျဘူး ကိုယ့်ကိုယ်ကို လျှော့မတွက်မိဖို့ သတိရပါ ဒါပေမဲ့ ဒါက သမီးအရမ်းစိုးရိမ်စရာမလိုတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပါ"

အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ရင်း အန်းယာ၏ မျက်လုံးများ မကြာမီ နီရဲလာသည်။

"မယ်တော်"

"ဒါက ပျော်စရာကောင်းတဲ့နေ့တစ်နေ့ဖြစ်သင့်တယ် သမီးပျော်ရွှင်သင့်တယ်"

ဧကရီက ပြောရင်း သူမ၏မျက်လုံးထောင့်များကို ညင်သာစွာ သုတ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်"

ရုတ်တရက် ဧကရီသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိပုံရပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒီမင်္ဂလာဝတ်စုံကို ဘယ်သူချုပ်တာလဲ"

အနီးအနားမှ နန်းတွင်းအပျိုတော်တစ်ဦးက လေးစားစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဧကရီဘုရားကို သတင်းပို့ပါတယ် မင်းနေပြည်တော်ရဲ့ တော်ဝင်အထူးတန်းက ချုပ်လုပ်တာပါ"

အန်းယာ၏ ဗလာဖြစ်နေသော ရင်ဘတ်နေရာကို ကြည့်ကာ ဧကရီက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"အတွင်းခံအလွှာတချို့ ယူလာခဲ့"

မကြာမီပင် ယခင်က ပြားချပ်နေခဲ့သောအရာသည် ပုံပန်းသဏ္ဌာန် စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ဒါမှ ပိုကြည့်ကောင်းသွားတယ်"

ဧကရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အန်းယာသည် သူမ၏မယ်တော်၏ ရင်ဘတ်ကို လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် သူမ၏ရင်ဘတ်ကို ကြည့်ကာ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"အတွင်းခံအလွှာတချို့ ထပ်ယူလာခဲ့"

ဧကရီ: "……."

နန်းတွင်းအပျိုတော်များ: "……….."