လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိန်းမပျိုကျင့်စဉ်၏ အသုံးဝင်ပုံ

စနစ်၏ ဆုလာဘ်ကို မြင်သောအခါ လုချန်းသည် ခဏခန့် ကြောင်သွားသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိန်းမပျိုကျင့်စဉ်လား။

ဒါက သူကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံရန်အတွက် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဟုတ်ပုံမရပေ။ အမျိုးသမီးများ ကျင့်ကြံရန် သင့်တော်သော ကျင့်စဉ်တစ်ခုများ ဖြစ်နေမလား။

ထိုသို့တွေးလိုက်ရင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိန်းမပျိုကျင့်စဉ်၏ မိတ်ဆက်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်ဖတ်လိုက်သည်။

[လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိန်းမပျိုကျင့်စဉ်: ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်ဖြစ်ပြီး သခင်၏ ဇနီးများကျင့်ကြံရန် သင့်တော်သည်။ နဂါးဖီးနစ်ယင်ယန်ကျင့်စဉ်နှင့် တွဲဖက်လိုက်သောအခါ သခင်၏ ဇနီးများနှင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်းများကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်စေနိုင်သည်။]

ထင်သည့်အတိုင်းပင်...

အစပိုင်းတွင် စနစ်က သူ့ကို အသုံးမဝင်သော အရာတစ်ခု ဆုချသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဇနီးများအားလုံး အတော်လေး အားနည်းနေသည်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားမိသည်။ အနာဂတ်တွင် သူသည် ယခုတစ်ကြိမ်ကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ ဘေးတွင် အမြဲရှိနေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ထားပါက သူ အိမ်မှ ထွက်ခွာသည့်အခါတွင်လည်း ပို၍ စိတ်အေးရမည် ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်သည် သူကိုယ်တိုင် သုံးရန်အတွက် ချီးမြှင့်ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း အသုံးမဝင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သူ ရန်ခရိုင်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် သူ၏ ဇနီးများကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် မိန်းမပျိုကျင့်စဉ်ကို ဇွဲရှိရှိ လေ့ကျင့်စေမည် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်တွင် လုချန်း လှုပ်ရှားမှုမရှိ တော့သည်ကို မြင်သော လျှိုချင်းချိုလည်း သူ့ကို လှည့်ကြည့်ရန် ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်သည်။

တစ်ညတာ ကြာပြီးနောက် လျှိုချင်းချို လုချန်း၏ လက်အောက်သို့ လုံးဝ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ လုချန်းက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ပြီးနောက် လွတ်လပ်မှု၏ ခံစားချက်ကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးချေ။

ယခင်က ယန်ယန်ဂိုဏ်း သူတော်စင်မ၏ ကိုယ်ပွားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ ဘာလုပ်လုပ် သူမ၏ ပင်မခန္ဓာ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရပြီး သူမကို ချုပ်တည်းခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ ပြီးခဲ့သောညက သူမ လုချန်း၏ မိန်းမ ဖြစ်သွားပြီးနောက် သူ ယူဆောင်လာသော ခံစားမှုများက သူမကို ပင်ကိုခန္ဓာ၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့၊ လုံးဝ လွတ်လပ်သွားစေသကဲ့သို့ ခံစားရစေခဲ့သည်။

လျှိုချင်းချို ခေါင်းလှည့်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လုချန်းလည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူမ၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများနှင့် ရှက်သွေးဖြာနေသော ပါးပြင်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

လျှိုချင်းချိုက အားနည်းစွာဖြင့်

“ရှင် ကျွန်မခန္ဓာကိုယ်ကို ရသွားပြီ။ အခု ကျေနပ်ပြီလား။”

လုချန်းက လက်ကိုမြှောက်ကာ လျှိုချင်းချို၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း ပြုံးကာ

“ကျေနပ်တယ်။ အရမ်းကျေနပ်တယ်။”

လျှိုချင်းချိုက ဆက်မေးလိုက်သည်။

“ရှင် ကျွန်မကို ဘယ်လို စီစဉ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ။”

သူမသည် ယန်ယန်ဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်မ၏ ကိုယ်ပွားဖြစ်သည်။ လုချန်းက သူ၏ ပင်မခန္ဓာကို မကြောက်ဟု နှုတ်ဖြင့် ပြောနေသော်လည်း သူသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ လိုချင်နေခဲ့သဖြင့် ကြောက်စိတ်မဝင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ထို့ပြင် လုချန်းက သူမ၏ ပင်မခန္ဓာကို အမှန်တကယ် မကြောက်လျှင်ပင် အနည်းဆုံး သူ့အတွက် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာဟု ယူဆပြီး ပြဿနာရှာလိုမည် မဟုတ်ပေ။

အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ လုချန်းက သူမကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်မည် မဟုတ်တာ သေချာသည်။ သူမသည် လုချန်း၏ မိန်းမ ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမတွင် အခြားသော အတွေးများ ရှိနေနိုင်သေးသည်။ လုချန်းက မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနိုင်သူတစ်ဦးကို သူ၏ ဘေးတွင် နေခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤကာမရာဂကြီးသော လူသားသည် သူမနှင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပျော်ပါးပြီး သူမကို ငြီးငွေ့သွားသောအခါ သူမကို စွန့်ပစ်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

လုချန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“မင်းကို စီစဉ်စရာလား။ ကိုယ်က ဘာလို့ မင်းကို စီစဉ်ရမှာလဲ။”

လျှိုချင်းချို စကားမပြောနိုင်မီ လုချန်းက ဆက်ပြောသည်။

“ကိုယ် ပြဿနာတစ်ခုကို သတိထားမိတယ်။ ကိုယ့်မိန်းမတွေအများစုက နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခံရမှာကို ကြောက်တဲ့ရောဂါ ခံစားနေရတယ်။ သူတို့ထဲက တော်တော်များများက သူတို့ကို ဘယ်တော့ စွန့်ပစ်မှာလဲလို့ မေးတတ်ကြတယ်။”

“မင်းတို့အားလုံးက ကိုယ့်ကို လိုချင်တာရပြီးတာနဲ့ ပစ်ထားတတ်တဲ့ ခံစားချက်ကင်းမဲ့တဲ့ လူစားမျိုးလို့ မြင်နေကြတာလား။”

လုချန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ လျှိုချင်းချိုသည် စိတ်ထဲမှ လှောင်ရယ်လိုက်ပြီးနောက်ပြောင်သလို ပြောလိုက်သည်။

“ ဪ ရှင်က အဲ့ဒီလိုလူစားမျိုး မဟုတ်ဘူးလား။”

လုချန်းသည် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ်ကတည်းက ဧကရာဇ်တိုင်းသည် စိတ်နှလုံးအေးစက်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူများ မဟုတ်ခဲ့ပါလား။

လုချန်းက

“မင်း ကိုယ့်ကို ဒီလောက်တောင် မယုံကြည်ဘူးဆိုရင် ကိုယ့်အတွက် ကလေးလေးတွေ မွေးပေးပါလား။ ကလေးတွေရှိရင် မင်း ကိုယ်စွန့်ပစ်မှာကို ကြောက်နေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”

လျှိုချင်းချို အလိုလို ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

“လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။”

ထိုစကားကို ကြားသော်လည်း လုချန်းသည် ဒေါသမထွက်ပေ။ သူသည် သူ၏ကိုယ်ကိုကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို သူမ၏ ကျောပြင်နှင့် ဖိကပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ခါးကို ဖက်ကာ နားနားကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ချင်းချို။ မင်းက မင်းရဲ့ ပင်ကိုခန္ဓာကိုယ်ကနေ အရမ်းလွတ်မြောက်ချင်နေတာကို ကိုယ်ခံစားမိတယ်။”

လုချန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ လျှိုချင်းချို၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်သွားသည်။ လုချန်းက သူမ၏ စိတ်ထဲက အပြောင်းအလဲကို သိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

လျှိုချင်းချို ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လုချန်းက ပြုံးလျက်

“ကိုယ် ဘာလို့သိလဲဆိုတာ မင်း သိချင်နေလား။”

လျှိုချင်းချိုက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်းကြီးက အတွေး များနေတာပါ။ ကျွန်မရဲ့ နတ်အသိစိတ်က ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကနေ ခွဲထွက်လာတာပါ။ ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကနေ ခွဲထွက်ချင်တဲ့စိတ် ဘယ်လိုရှိနိုင်မှာလဲ။”

လုချန်းက

“ကိုယ်က နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးနဲ့ မိန်းမတွေ အများကြီး ရခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အချိန်မှာတောင် သူတို့ဘက်က စတင်တုံ့ပြန် လေ့မရှိဘူး။ ညကလို လုပ်ခဲ့တာ မင်းတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။”

လျှိုချင်းချို အလွန်တက်ကြွခဲ့သောကြောင့် သူမ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ဟုတ်မဟုတ်ကိုပင် လုချန်း သံသယဝင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် လျှိုချင်းချို၏ နောက်ဆုံးပြင်ဆင်ထားသော ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို လုချန်း ကြည့်လိုက်သည်။

လျှိုချင်းချို၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွင် သူမသည် ပင်မခန္ဓာကိုယ်၏ ချုပ်တည်းမှုများမှ လွတ်မြောက်ခြင်း ခံစားချက်ကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရပြီး ထိုခံစားချက်ကို နှစ်သက်သွားသောကြောင့် အလွန်တက်ကြွခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ယခု လုချန်းက တွန်းအားမပေးလျှင်ပင် သူမထံ၌ လုချန်းနှင့်အတူ ခံစားချက်များ တိုးပွားလာရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။

လုချန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ လျှိုချင်းချိုသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ရုတ်တရက် အလွန်တက်ကြွခဲ့မိသည်ကို နောင်တရသွားသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် သူမ၏ ပင်မခန္ဓာက ထိန်းချုပ်နိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။

သူမသည် ထိုချုပ်တည်းမှုကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံစားခဲ့ရပြီး သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝ ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီးနောက် လွတ်လပ်သော လူတစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ လွတ်လပ်မှု၏ ခံစားချက်သည် ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ လွတ်လပ်မှုကို တစ်ကြိမ် ခံစားဖူးပြီးသည်နှင့် နောက်ပြန်သွားရန် ခက်ခဲသည်။

လျှိုချင်းချိုက အေးစက်စွာဖြင့်

“မင်းကြီးက တကယ်တမ်း ဘာကိုပြောချင်နေတာလဲ။”

လုချန်းက ပြုံးလျက်

“နောက်ဆို ကိုယ့်ဘေးမှာပဲနေ။ ကိုယ့်မိန်းမဖြစ်လာအောင်လုပ်။ မင်းရဲ့ ပင်မခန္ဓာ လာရဲရင်တောင် ကိုယ်က သူ့ကို ပြန်မသွားနိုင်အောင် လုပ်ပြမယ်။”

ခဏခန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လျှိုချင်းချိုက

“ရှင်က ပြန်လည်ပျက်စီးခြင်းနယ်ပယ်က အင်အားကြီးသူတွေကို တကယ်ပဲ မကြောက်ဘူးလား။”

လုချန်းက

“ကိုယ့်အင်အားက အရမ်းမြန်မြန် တိုးတက်နေတယ်။ နှစ်ငါးရာမပြည့်ခင်မှာ ကိုယ် ပြန်လည်ပျက်စီးခြင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားမှာပဲ။ မင်းရဲ့ ပင်မခန္ဓာ အခုမလာသေးဘူးဆိုရင် ကိုယ့်အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိဘူး။”

ဒါက...

လုချန်း၏ ယုံကြည်မှုက ဘယ်ကလာသည်ကို လျှိုချင်းချို မသံသယဖြစ်ပဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်လူသားအဆင့်မှ ပြန်လည်ပျက်စီးခြင်းနယ်ပယ်သို့ နှစ်ငါးရာမပြည့်မီ အဆင့်တက်မည်လား။

ဘယ်လို ဟာသကြီးလဲ။ အထူးစွမ်းရည်ရှိပြီး ကံကြမ္မာ၏ မျက်နှာသာပေးခြင်းခံရသူများပင် ပြန်လည်ပျက်စီးခြင်းနယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်ရန် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ လိုအပ်သည်။ သို့သော် လုချန်းကမူ သူ့အတွက် နှစ်ငါးရာသာ လိုအပ်သည်ဟု ဆိုသည်။

အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် လုချန်းကိုယ်တိုင်လည်း သူ ပြန်လည်ပျက်စီးခြင်းနယ်ပယ်သို့ ဘယ်တော့ အဆင့်တက်မည်ကို မသေချာပေ။ သို့သော် ယခင်ညက နဂါးဖီးနစ်ယင်ယန်ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်နေစဉ် သူ၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာကာ သူ၏ စွမ်းအားများ အရှိန်အဟုန်မြင့်မားစွာဖြင့် တိုးတက်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်လူသား စွမ်းအားရှင်အဆင့်၏ ပထမအဆင့်သို့ အဆင့်တက်ရန် ရက်အများကြီး ကြာမည်မဟုတ်ဟု သူခန့်မှန်းလိုက်သည်။ အတွင်းအားမန္တာန်ကျင့်စဉ်ကိုတော့ အပြည့်အဝ ကျင့်ကြံပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ပေ။

သို့သော် သူ ကောင်းကင်လူသား စွမ်းအားရှင်အဆင့်သို့ ရောက်ပြီးနောက် နဂါးဖီးနစ်ယင်ယန်ကျင့်စဉ်၏ အခန်းကဏ္ဍက များစွာပါဝင်လာပြီး သူ၏ အင်အားကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။ ကောင်းကင်လမ်းစဉ်၏ ကန့်သတ်ချက်မရှိပါက သူ၏ အင်အားသည် လျင်မြန်စွာ ထိုးတက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

နှစ်ငါးရာအတွင်း သူတော်စင်အဆင့်သို့ အဆင့်တက်မည်ဟူသော စိတ်တွင်းအသိတစ်ခု လုချန်းထံ၌ ရှိနေသည်။

လုချန်း ကြွားဝါနေသည်ဟု လျှိုချင်းချို ခံစားရသော်လည်း သူ၏ ယုံကြည်မှုရှိသော လေသံက သူမ၏ ပင်မခန္ဓာကို သူ အမှန်တကယ် မကြောက်ဟု လျှိုချင်းချိုအား ခံစားစေသည်။

ထို့နောက် လျှိုချင်းချိုက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

“ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်နေပြီပဲ။ ရှင့်သဘောအတိုင်း ကစားချင်သလို ကစားပါ။ ကျွန်မက ရှင့်မိန်းမ ဖြစ်ချင်လား မဖြစ်ချင်လား မေးစရာမလိုပါဘူး။”

လျှိုချင်းချိုတွင် ထွက်ပြေးရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝကို ဆုံးရှုံးလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ သူမတွင် သွားစရာနေရာ မရှိတော့ချေ။ သူမ ဤကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် သူမ၏ ပင်မခန္ဓာက သူမ၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိပြီး သူမ၏ အဖြစ်ဆိုးကို သိရှိသွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ထို့နောက် ၎င်းက သူမကို သတ်ရန်နှင့် နတ်အာရုံစိတ်ကို ပြန်လည်သိမ်းယူရန် သေချာပေါက် လာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။