စာတိုက်၏ စတုတ္ထထပ်

စုန့်ရန်၏ သတင်းအချက်အလက်ကြောင့် ယန်ကျန့် တုန်လှုပ်သွားသည်။ တစ္ဆေစာတိုက်သည် ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားနိုင်သည်လော။

သူသည် ဒီဖြစ်နိုင်ခြေကို ယခင်က သီအိုရီထုတ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း စာတိုက်သည် အနည်းဆုံး ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လည်ပတ်ခဲ့သည်။ ၎င်း ရုတ်တရက် ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသည်။

မဟုတ်ဘူး။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားခြင်းမှာ အခုမှစတင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ လွန်ခဲ့သော ခြောက်လကျော်က တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ ထိုအဘိုးအိုသည် တစ္ဆေစာတိုက်မှ ပြုတ်ကျ သေဆုံးခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းက ဖြစ်နိုင်သည်။

"မင်း ဘာကြောင့် တစ္ဆေစာတိုက် ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပြီလို့ ဒီလောက်သေချာနေရတာလဲ"

ယန်ကျန့်သည် စုန့်ရန်ကို ကြည့်ရင်း အရေးကြီးသောအသေးစိတ်အချက်အလက်အချို့ကို ရယူရန် မျှော်လင့်နေသည်။

စုန့်ရန်က ရှင်းပြသည်။

"မင်း မရှိတဲ့အချိန်အတွင်းမှာ တစ္ဆေစာတိုက်ထဲမှာ အဓိကဖြစ်ရပ်ကြီးနှစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်။ ပထမဖြစ်ရပ်ကတော့ စတုတ္ထထပ်ကို တစ္ဆေတွေ စိမ့်ဝင်ကျူးကျော်နေပြီ ထင်တယ်။ စာပို့တာဝန်တစ်ခုအတွင်းမှာ စတုတ္ထထပ်က စာပို့သမားအဖွဲ့ငယ်တစ်ဖွဲ့ လုံးဝသုတ်သင်ခံလိုက်ရတယ်။ ဒုတိယ ဖြစ်ရပ်ကတော့ ငါတို့ ပဉ္စမထပ်က စာပို့သမားတွေနဲ့ လုံးဝအဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားတာပဲ။ စတုတ္ထထပ်က စာပို့သမားတစ်ယောက်က စာတိုက်ထဲမှာ ပဉ္စမထပ်က စာပို့သမားတစ်ယောက်ရဲ့အလောင်းကို တွေ့ခဲ့တယ်လို့ ငါ့ကို ပြောတယ်"

"ဒါ့အပြင် စတုတ္ထထပ်နဲ့ ပဉ္စမထပ်ကြားက ဆက်သွယ်ရေးအားလုံးလည်း ပြတ်တောက်သွားပြီ"

"ပိုဆိုးတာက ညဘက်မှာ စာတိုက်ထဲက အန္တရာယ်အဆင့်က သိသိသာသာ ပြင်းထန်လာတယ်။ အခုဆိုရင် မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတစ်ကောင်ထက်မက လှည့်လည်သွားလာနေတယ်။ ငါ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတယ် ဒီရေနံမီးအိမ်သာမရှိရင် ငါ အခုထိ အသက်ရှင်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဒီအကြောင်းကို ကြားသည့်အခါ ယန်ကျန့်၏ အမူအရာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။

စာပို့သမားများမှာ စာပို့သည့်ဖြစ်စဉ်အတွင်း၌ သို့မဟုတ် စာတစ်စောင်ကို ဖျက်ဆီးမိ၍ ကျိန်စာသင့်သည့်အခါ၌သာ သေဆုံးသင့်သည်။

တစ္ဆေစာတိုက်အတွင်း၌ စာပို့သမားများ အကြောင်းမဲ့သေဆုံးရန်မှာ လုံးဝနီးပါး မဖြစ်နိုင်ချေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် စာတိုက်သည် စာပို့သမားများအတွက် အကာအကွယ်တစ်မျိုးအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။

၎င်းသည် သူတို့ကို အခြားသဘာဝလွန်နယ်ပယ်များမှ လွတ်မြောက်စေပြီး အခြားမကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေများ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ဖြတ်တောက်ပေးကာ တစ္ဆေစာတိုက်အတွင်းမှ စည်းမျဉ်းအချို့ကို မချိုးဖောက်သမျှ ကာလပတ်လုံး အထပ်တိုင်းမှ စာပို့သမားအခန်းများမှာ အလွန်လုံခြုံသည်။

သို့သော် ဒီဟန်ချက်ညီမှုသာ ပျက်စီးသွားပါက စုန့်ရန် အကြံပြုသလိုပင် စာတိုက်သည် စိတ်ကူးဖြင့်ပင် မမှန်းဆနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာပေလိမ့်မည်။

"ဒါဆို စာပို့တဲ့တာဝန်တွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား"

ယန်ကျန့်က မေးသည်။

စုန့်ရန်က ပြန်ဖြေသည်။

"တစ္ဆေစာတိုက်က ထိန်းချုပ်မှုလွတ်နေပေမဲ့ စည်းမျဉ်းအချို့ကတော့ အလုပ်လုပ်နေတုန်းပဲ။ ဒီနေရာက မြင်ရတာထက် အများကြီး ပိုကြောက်စရာကောင်းတယ်။ အရာအားလုံးကို စွန့်စားပြီး ဖျက်ဆီးပစ်မယ့် အစား စာတိုက်ကို သူ့ရဲ့မူလလည်ပတ်မှုအခြေအနေအတိုင်း ပြန်ရောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မဲ့ နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတာက ပိုပညာရှိရာကျလိမ့်မယ်။ သိတဲ့အတိုင်းပဲ ဒါက အတိတ်က ဘာဖြစ်ရပ်မှ မရှိဘဲ တည်ရှိခဲ့တာ ပြီးတော့ ပြဿနာတွေက မကြာသေးခင်ကမှ စတင်ပေါ်ပေါက်လာတာ"

"ဒါက မင်းတို့ကို ဘာကိုပြောပြနေလဲ။ ဒါက တစ္ဆေစာတိုက်ဟာ အရင်က တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိခဲ့တယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ် အဲဒီလူ ဒုက္ခရောက်သွားတဲ့အထိပေါ့ သေသွားနိုင်တယ် ပြီးတော့ အခြေအနေက အဲဒီအချိန်ကစပြီး ဒီပရမ်းပတာအခြေအနေအထိ ဆိုးရွားလာခဲ့တာ"

" အကြံပြုတာက တစ္ဆေစာတိုက်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုကို အမြန်ဆုံးပြန်လည်ရယူနိုင်မဲ့နည်းလမ်းကို ရှာဖွေဖို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် ဒီမှာရှိတဲ့တစ္ဆေတွေက နောက်ဆုံးမှာ တာဟန်မြို့ထဲကို ပျံ့နှံ့ ဝင်ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒါက သီးခြားသဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတည်းနဲ့ ပြီးသွားမှာမဟုတ်ဘူး"

"တစ္ဆေစာတိုက်အတွင်းက အခြေအနေကို သေချာနားမလည်ဘဲနဲ့ သူ့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားတာက မဖြစ်နိုင်ဘူးထင်တယ်"

လီယန်သည် မယုံကြည်နိုင်စွာ ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် အတွေးဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူသည် တံခါးခေါက်တစ္ဆေကို ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်သည်။

အကယ်၍ တံခါးခေါက်တစ္ဆေသည် အသက်ရှင်စဉ်က တစ္ဆေစာတိုက်ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့ပါက သူ တစ်ချိန်က နေထိုင်ခဲ့သည့်နေရာကို ရှာဖွေခြင်းသည် သော့ချက်ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

"တစ္ဆေစာတိုက်ကို ထိန်းချုပ်တာက အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းချက်ပဲ။ ဒီအဆောက်အအုံထဲမှာ သဘာဝလွန် တည်ရှိမှုတွေ ဘယ်လောက်အများကြီး အချင်းချင်းဆက်စပ်နေလဲဆိုတာကို ငါတို့ နားလည်ဖို့တောင် မစနိုင်ဘူး။ ဟန်ချက်ညီမှုကို ပြန်လည်ထူထောင်တာက လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်တာထက် အများကြီး ပိုလွယ်တယ်"

စုန့်ရန်က ပြောပြီး လေးနက်စွာ ထပ်ပြောသည်။

"ပြီးတော့ ငါ အကြာကြီး မခံနိုင်တော့ဘူး။ လူသစ်တွေ စာတိုက်ထဲကို ဝင်လာရင် အခြေအနေက အရင်ကထက် ပိုအန္တရာယ်များလာလိမ့်မယ်"

"စာတိုက်ထဲက တစ္ဆေတွေက လူသစ်တွေကနေ တစ်ဆင့် အပြင်ကို ပါသွားနိုင်တယ်"

"ပိုမိုလေ့လာနိုင်ဖို့"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ငါတို့ ပဉ္စမထပ်ကို ရောက်မှဖြစ်မယ်။ ပဉ္စမထပ်က စာပို့သမားတွေကို တွေ့မှသာ ငါတို့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပိုမိုဖော်ထုတ်နိုင်မှာ။ တစ္ဆေစာတိုက်ကို ရှင်းလင်းပစ်မလား ဒါမှမဟုတ် ထိန်းချုပ်မလား အရာအားလုံးက နောက်ဆုံးအဆင့်နဲ့ ခွဲမရအောင် ဆက်စပ်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခုနကပြောပြပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ပဉ္စမထပ်ကို တန်းတန်းမတ်မတ် သွားဖို့ ငါ့မှာ သိပ်ယုံကြည်ချက်မရှိတော့ဘူး"

"ဟုတ်တယ်။ ဒီနေရာက တကယ်ပဲ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားပြီဆိုရင် စတုတ္ထထပ်ကို ခြေချလိုက်တာနဲ့ နောက်လာမဲ့စာပို့တာဝန်က အလွန်အမင်း ခက်ခဲသွားနိုင်တယ် သေချာပေါက် သေဆုံးစေမဲ့တစ်ခုတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်"

စုန့်ရန်က ပြောသည်။

သူသည် ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ထောက်လှမ်းရေးသတင်းအတော်အတန် စုဆောင်းထားခဲ့သည်။

"စာတွေကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရုံပဲလား"

ယန်ကျန့်က အကြံပြုသည်။

စုန့်ရန်က ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန် အဲဒီလိုမလုပ်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ စတုတ္ထထပ်က စာတစ်စောင်ကိုသာ ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် တစ္ဆေစာတိုက်ထဲက တစ္ဆေအားလုံးကို ထွက်လာပြီး မင်းကိုသတ်ဖို့ ဆွပေးသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် စာတိုက်က ဘာအသုံးမှ ဝင်တော့မှာမဟုတ်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက လုံးဝထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပြီဖြစ်လို့ပဲ"

"ဒီလောက်အထိတော့ ပြင်းထန်မှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး"

လီယန်သည် တုန်လှုပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ရန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါထက် အများကြီး ပိုဆိုးသွားလိမ့်မယ်။ စာတစ်စောင်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းက စာတိုက်ရဲ့ စာပို့သမားတွေအပေါ် ရှင်းလင်းရေးလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခေါင်းဆောင်ယန်က အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်။ ခေါင်းဆောင်ယန်လို အဆင့်ရှိတဲ့လူတစ်ယောက်ကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ စာတိုက်က သူ့ရဲ့ဟန်ချက်ညီမှုကို မလွဲမသွေ ချိုးဖောက်ပြီး လုံးဝပြိုကွဲသွားလိမ့်မယ်။ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တွေက ခေါင်းဆောင်ယန်ကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားတော့မှာမဟုတ်ဘူး စာတိုက်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားနိုင်တယ်"

"အဲဒီလိုအခြေအနေမျိုးအောက်မှာ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးက လုံးဝနီးပါး မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"

စုန့်ရန်သည် ခဏရပ်ပြီး ယန်ကျန့်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည်လည်း ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

တာဝန်ကို ပျက်ကွက်ပြီး စာကို ဖျက်ဆီးခြင်းမှာ ရွေးချယ်စရာတစ်ခု မဟုတ်တော့ချေ။ အကယ်၍ စာတိုက်အတွင်းမှ တစ္ဆေအားလုံး ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို လိုက်လံရှာဖွေပါက သူကဲ့သို့သော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် တည်ရှိမှုပင်လျှင် မခံနိုင်လောက်ချေ။

ပြီးတော့ သူသာ တစ်နည်းနည်းဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ရင်တောင်မှ ပဉ္စမထပ်သို့ တက်ရန် အင်အားကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဒါကြောင့် စတုတ္ထထပ်မှ စာကို ပို့ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ လှည့်စားရန် လိုအပ်လျှင်ပင် သူသည် ပဉ္စမထပ်၌သာ ပြုလုပ်ရပေလိမ့်မည်။

"စတုတ္ထထပ်ကစာကိုတော့ ပို့ရဦးမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အစောပိုင်းက ပြောတာ စတုတ္ထထပ်မှာ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံး သုတ်သင်ခံလိုက်ရတယ်ဆို။ အဲဒီအထပ်မှာ စာပို့သမားတွေ ကျန်သေးလား"

ယန်ကျန့်က မေးသည်။

စုန့်ရန်က ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြန်ဖြေသည်။

"စတုတ္ထထပ်မှာ စာပို့သမားတွေ ရှိနေတုန်းပဲ ဒါပေမဲ့ အများကြီးတော့ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ တစ္ဆေတစ်ကောင်က စတုတ္ထထပ်ကို စိမ့်ဝင်ကျူးကျော်နေပြီ။ စတုတ္ထထပ်က စာပို့သမားတစ်ယောက်ရဲ့ သုံးသပ်ချက်အရ အတိတ်က စာပို့တာဝန်တစ်ခုအတွင်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က တစ္ဆေပူးကပ်ခြင်း ခံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီလူက စာပို့သမားတစ်ယောက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး စာတိုက်ထဲကို ရောက်လာခဲ့တယ်။ ဒီအကြောင်းကြောင့် စတုတ္ထထပ်က ပြဿနာတက်လာခဲ့တာ"

"တစ္ဆေစာတိုက်က အဲဒီတစ္ဆေကိုလည်း ရှင်းလင်းပစ်ချင်ပုံရတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေတွေကို သတ်လို့မရတဲ့အတွက် သူက..."

ယန်ကျန့်က သူ၏စကားကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို သူက စတုတ္ထထပ်က စာပို့သမားအားလုံး သုတ်သင်ခံရတဲ့အထိ စာပို့ခြင်းရဲ့အခက်အခဲကို မြှင့်တင်ရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်"

"အဲဒီလောက်ပါပဲ။ ဒါက စတုတ္ထထပ်ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေပဲ။ ဒါပေမဲ့ အသေအပျောက် အများဆုံးအပိုင်းကတော့ ပဉ္စမထပ်ပဲ။ ပဉ္စမထပ်မှာ စာပို့သမားတွေ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ သေဆုံးခဲ့ပြီးပြီ အတိအကျအကြောင်းရင်းကိုတော့ မသိရသေးဘူး"

စုန့်ရန်က ပြောသည်။

"ပထမထပ်မှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်ဦးမှာလဲ"

ယန်ကျန့်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

စုန့်ရန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ့ အခြေအနေက ထူးခြားတယ်။ တစ္ဆေစာတိုက်ထဲကို ဝင်လာခဲ့ပေမဲ့ ဒုတိယထပ်ကို တက်နေရင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့တယ်။ အခုလောလောဆယ် ငါက ပထမထပ်စာပို့သမားလည်း မဟုတ်သလို ဒုတိယထပ်စာပို့သမားလည်း မဟုတ်ဘဲ ကြားထဲမှာ ပိတ်မိနေတယ်။ ဒါက စာတိုက်ရဲ့ အားနည်းချက် တစ်ခုပဲ။ ဒါကြောင့် ငါ စာပို့စရာမလိုဘဲ စာပို့သမားတစ်ယောက်ရဲ့ လက္ခဏာကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး စာတိုက်ထဲက သဘာဝလွန်တည်ရှိမှုတွေရဲ့ သက်ရောက်မှုကို ရှောင်ရှားနိုင်တယ်"

"ငါလုပ်ရမှာက ညတိုင်း ခြောက်နာရီကျော်ရင် မှောင်မိုက်တဲ့ ဆယ့်နှစ်နာရီကို ရှင်သန်ကျော်ဖြတ်ဖို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ မီးအိမ်ထဲက ဆီက နည်းလာပြီ။ ကံကောင်းစွာနဲ့ ငါ ညတိုင်း အန္တရာယ်မကြုံရဘူး မကြာသေးခင်ကမှ ပိုမကြာခဏ ဖြစ်လာတာ ငါ့ပတ်ဝန်းကျင်က ခြေသံတွေက တိုးများလာတယ်"

"ဒါက တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပဲ ဒါပေမဲ့ ရှေးရိုးစွဲပြောရရင် ငါ့မှာ ဆယ်ရက်လောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်"

ယန်ကျန့်သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူသည် စုန့်ရန်၏ အခြေအနေမှာ ဆိုးရွားနေသည်ကို မြင်နိုင်သည်။ သူသည် တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ယဉ်ပါးအောင်လုပ်ထားပြီး ဒီအထူးရေနံဆီမီးအိမ်ကို အားကိုး၍ နောက်ထပ်ဆယ်ရက် ရှင်သန်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

"ဒါကို ထပ်ထည့်လိုက်ရင်ကော"

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် သူ့အား အနီရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်လား"

စုန့်ရန်သည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

"အနီရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ကို ချွေတာသုံးရင် ငါ့ကို နောက်ထပ်နှစ်ရက် အချိန်ပေးနိုင်တယ်။ အန္တရာယ်က သန်းခေါင်ယံလောက်မှာ အမြဲတမ်း အထွတ်အထိပ် ရောက်တတ်တယ် ဒါကြောင့် အန္တရာယ်နည်းတဲ့နာရီတွေမှာ မီးကို ငြှိမ်းထားလို့ရတယ်"

"ဒါဆို ဒီတစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို ယူလိုက်။ ငါ ပဉ္စမထပ်ကို ရောက်သွားရင် မင်း တစ္ဆေစာတိုက်ကနေ ထွက်သွားသင့်တယ်။ ဒီမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းမကြံနဲ့။ ငါ ပဉ္စမထပ်ကို ရောက်သွားရင် ရလဒ်နှစ်ခုပဲ ရှိလိမ့်မယ် စာတိုက် ပျက်စီးသွားတာ ဒါမှမဟုတ် ငါ ထိန်းချုပ်လိုက်တာ။ တတိယရွေးချယ်စရာ ရှိလာမှာမဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။ မင်း ပြန်လာတဲ့အခါ ငါ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားမယ်"

စုန့်ရန်သည် မှိန်ဖျော့သော အပြုံးကို အတင်းပြုံးလိုက်သည်၊ ရုပ်ဆိုးသော်လည်း စိတ်သက်သာရာရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ဒီနေရာ၌ သေဆုံးရန် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ရှင်သန်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပါက သူ ဖြုန်းတီးမည်မဟုတ်ချေ။

"ဒါဆို သဘောတူတယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

စုန့်ရန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး အနီရောင်တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို လက်ခံလိုက်သည်။

ထိုအချိန်၌ တစ္ဆေစာတိုက်၏ တံခါးများမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် ပွင့်လာပြီး ပုံရိပ်နှစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။

လူငယ်တစ်ဦးနှင့် အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ်ခန့်ရှိ အနည်းငယ်သေးငယ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှန်းနှင့် ယန်ရှောင်ဟွား။

သူတို့သည် နောက်ဆုံးစာပို့တာဝန်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူနှစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှန်းသည် ယန်ကျန့်၏ ကျေးဇူးဖြင့် ဤအထိ ရှင်သန်လာခဲ့သော ပထမထပ်စာပို့သမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ယန်ရှောင်ဟွားသည် ဒုတိယထပ်စာပို့သမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၃၀၁ ဖြစ်ရပ်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် လျိုချင်းချင်းဟုခေါ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးလည်း ရှိသေးသည်။

ဒီအမျိုးသမီးမှာ တစ္ဆေထိန်းကျောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်လာပုံရပြီး အခု တတိယထပ်စာပို့သမား ဖြစ်နေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ယန်ကျန့်နှင့် လီယန်မှလွဲ၍ ပထမ၊ ဒုတိယနှင့် တတိယထပ်များမှ တစ်ဦးစီသာ ရှင်သန်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အခု သူတို့အားလုံး ဒီနေရာ၌ ရှိနေကြသည်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ စာတိုက်လမ်း ပေါ်ထွက်လာသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်နောက်သို့ စတုတ္ထထပ်သို့ လိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။

"ယန်ကျန့်"

ဝမ်ရှန်းက နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူသည် အိမ်၌ ဘီယာသောက်ပြီး သရေစာစားရင်း ၃၀၁ မြို့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော ကံကောင်းသူဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့် လီယန်"

ယန်ရှောင်ဟွားသည်လည်း သူတို့အား နှုတ်ဆက်ရင်း သူမ၏ဆံပင်ကို နောက်သို့ စည်းလိုက်သည်။ အနည်းငယ် မိတ်ကပ်လိမ်းထားပြီး သူမသည် ဖြူဖျော့နေသည်၊ မကြာသေးမီက အခက်အခဲများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

ယန်ကျန့်သည် အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းပြန်ညိတ်လိုက်သည်။

"အချိန်မဖြုန်းဘဲ စတုတ္ထထပ်ကို ကြည့်ကြရအောင်"

"ကျွန်တော် ခင်ဗျား ဦးဆောင်မှုကို လိုက်နာပါ့မယ်"

ဝမ်ရှန်းက ပြုံးရင်း သူ၏ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအသက်သွေးကြောကို ဆက်လက်ဆုပ်ကိုင်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယန်ရှောင်ဟွားသည် အစပြု၍ ချဉ်းကပ်လာသော်လည်း သူမ၏အကြည့်၌ ယန်ကျန့်ကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ သံသယအရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

"ကျွန်မ မကြာသေးခင်က တာချန်းမြို့ကို သွားလည်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှင့်အကြောင်း သတင်း အချက်အလက် တစ်ခုမှ ဘာလို့ ရှာမတွေ့ခဲ့ရတာလဲ။ ရှင်က တာချန်းမြို့ကတောင် မဟုတ်သလိုပဲ။ ကျွန်မ ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့တာက အာဝေ့လို့ခေါ်တဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ"

ယန်ကျန့် မဖြေမီမှာပင် လီယန်သည် ဘေးမှ မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"သာမန်ရှေ့နေတစ်ယောက်က တခြားမြို့တစ်မြို့မှာ ငါတို့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ သတင်း အချက်အလက်တွေကို တူးဖော်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ မင်းကိုယ်မင်း လျှို့ဝှက်အေးဂျင့် တစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာလား။ ငါတို့ရဲ့မှတ်တမ်းတွေက လျှို့ဝှက်အဆင့်သတ်မှတ်ထားတာ။ မင်းသာ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုနိုင်ခဲ့ရင် သတင်းအချက်အလက်ဌာန တစ်ခုလုံး ကွပ်မျက်ခံရထိုက်တယ်"

"လုပ်ငန်းစဉ်က အရေးမကြီးဘူး ရလဒ်က အရေးကြီးတာ။မင်း ငါ့အချက်အလက်တွေကို ရှာနေတာ ငါနဲ့ပူးပေါင်းဖို့လား"

ယန်ကျန့်က လျှောက်လှမ်းရင်း မေးလိုက်သည်။

ယန်ရှောင်ဟွား၏ မျက်လုံးများမှာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။

"အသက်ရှင်နေဖို့က အရေးအကြီးဆုံးပဲ။ ရှင်သာ ကျွန်မကို စာတိုက်ကနေ လွတ်မြောက်အောင် ကူညီနိုင်မယ်ဆိုရင် ရှင်ခိုင်းတာ ဘာမဆို ကျွန်မလုပ်ပေးမယ်"

"ကျွန်တော်လည်း အတူတူပဲ"

ဝမ်ရှန်းက လျင်မြန်စွာ ထပ်ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ စတုတ္ထထပ် စာပို့တာဝန်ကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါသံသယရှိတယ်။ စာတိုက်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက အရင်ကလို ပြည့်စုံနေသေးရင် မင်းတို့လို အထပ်မြင့်တွေကို ခိုးတက်တဲ့လူတွေအတွက် အရေးယူမှုတွေ သေချာပေါက် ရှိလိမ့်မယ်"

"ပြီးတော့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေရဲ့နယ်ပယ်မှာ လူ့အသက်က တန်ဖိုးအနည်းဆုံးပဲ"

ယန်ရှောင်ဟွားက ပြောသည်။

" ကျွန်မရဲ့သေတမ်းစာကို ရေးပြီးသွားပြီ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ဆက်တိုက်ချင်သေးတယ်။ စတုတ္ထထပ်ကို ရောက်မှတော့ ဒီအတိုင်း သေသွားဖို့ ကျွန်မ ဆန္ဒမရှိဘူး။ ရှင်လည်း ကျွန်မကို တစ္ဆေစာတိုက်ကနေ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်"

"အရင်တစ်ခေါက်ကလား အဲဒီကတိက ရင်းနှီးသလိုပဲ ဒါပေမဲ့ ငါပြောခဲ့တဲ့တန်ဖိုးကို မင်း မှတ်မိသေးလား"

ယန်ကျန့်က သူမကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

သူမ၏နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ်ကိုက်ရင်း ယန်ရှောင်ဟွားက ပြန်ဖြေသည်။

"တန်ဖိုးက ကျွန်မပဲ ရှင် ကျွန်မကို ရှင့်ဝန်ထမ်းအဖြစ် ဒါမှမဟုတ် ရှင့်မိန်းမအဖြစ် ဆက်ဆံနိုင်တယ် ရှင် ကြိုက်သလိုပေါ့"

"ကျွန်တော်လည်း..."

ဝမ်ရှန်းက ကြားဖြတ်ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း လျင်မြန်စွာ သူ၏ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။

ဒါကတော့ သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ကောင်းကောင်းပြောတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့လုပ်ရပ်တွေက ကိုက်ညီပုံမရဘူး"

"ကျွန်မ တာချန်းမြို့ကို သွားခဲ့ပေမဲ့ ရှင့်အချက်အလက်တစ်ခုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ ကျွန်မထင်တာ ရှင် ကျွန်မကို လိမ်နေတာ ကျွန်မကို ယာယီအားဖြင့် အမြောက်စာအဖြစ် အသုံးချပြီး ကျွန်မရဲ့အသုံးဝင်မှုကုန်သွားရင် စွန့်ပစ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတာ။ ကျွန်မ အရင်တစ်ခေါက်က ကံကောင်းခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ရှင် ရှင်းလင်းစွာပဲ ရှင့်ကတိကို တည်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ဘူး။ မဟုတ်ရင် ရှင် ကျွန်မကို မှားယွင်းတဲ့ အချက်အလက်တွေ ပေးခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး"

"သားကောင်တစ်ယောက်လို မလုပ်နဲ့။ လီယန်ပြောသလိုပဲ မင်း ငါ့အချက်အလက်တွေကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ ဒါက ငါ မင်းကို လိမ်ခဲ့တယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။ ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပ်တန်ဖိုးမထားနဲ့"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျပန်းဆွဲနုတ်လိုက်တဲ့ ပေါင်းပင်တစ်ပင်ကို ဘယ်မှာလွှင့်ပစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မှတ်မိမနေဘူး"

ပေါင်းပင်…….

ဝမ်ရှန်းသည် ယန်ရှောင်ဟွားကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဒါဆို ယန်ကျန့်က သူမကို ဒီလိုမြင်တာလား။ အံ့ဩစရာမရှိတော့ပါဘူး...

"စတုတ္ထထပ်က ရှေ့မှာပဲ"

လီယန်သည် ထိုအချိန်၌ အဖွဲ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။

သစ်သားလှေကားသည် အထက်သို့ တက်သွားပြီး ထူးဆန်းသောမြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ထူထဲသောမှောင်မိုက်မှုသည် ရှေ့မှလမ်းကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး နောက်ပြန်လမ်းကိုလည်း ပိတ်ဆို့ထားသည်။

ဖော်ပြမရနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အငွေ့အသက်တစ်ခု လေထုထဲ၌ ညစ်ညမ်းနေသည်။

လမ်း၏အဆုံးမှ ခရီးဆုံးမှာ မြူခိုးများကြားမှ မသဲမကွဲ ပေါ်ထွက်လာသည်။ အထပ်တစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။

အဆောက်အအုံ၏ ပုံစံမှာ အခန်းများစွာပါဝင်သော လေးထောင့်ပုံစံဟောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ပုံရိပ်များမှာ ပိုမိုရှင်းလင်းလာသည်။

နောက်ဆုံး၌ နောက်ဆုံးသစ်သားလှေကားထစ်ကို တက်ပြီးနောက် သူတို့သည် တစ္ဆေစာတိုက်၏ စတုတ္ထထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့သော် သူတို့ ရောက်သည်နှင့်...ယန်ကျန့်သည် ပုံမှန်မဟုတ်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

စင်္ကြံအလယ်ရှိ မှိန်ဖျော့သောမျက်နှာကျက်မီးအိမ်တစ်လုံးမှ ယောက်ျားအလောင်းတစ်လောင်း ချိတ်ဆွဲလျက်ရှိသည်။

အလောင်းမှာ အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးနေပြီး မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်မှာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေပြီး ထိုပုံရိပ်မှာ အချိန်အတော်ကြာ ချိတ်ဆွဲထားခဲ့ပုံရသည်။

အလောင်း၏အရေပြားမှာ ကျုံ့ဝင်ခြောက်သွေ့နေပြီး သူ၏မည်းနက်ဝါကျင့်နေသော အသားအရောင်မှာ ဖယောင်းရုပ် မံမီရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"လူတစ်ယောက် ကြိုးဆွဲချသေတာလား"

လီယန်၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ဒီလိုအလောင်းတွေက စာတိုက်မှာ နောက်တစ်နေ့မှာ ပျောက်သွားသင့်တယ်။ ဒါက ဒီမှာ ရှိနေဦးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ စာတိုက်က အလောင်းတွေကို ဖယ်ရှားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခုကို မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ရင်ကော"

ယန်ကျန့်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး သူ၏တစ္ဆေအမြင်အာရုံမှာ စူးစိုက်သွားပြီး အနီးကပ်စုံစမ်းရန် ခြေလှမ်းလှမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသောဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ယန်ကျန့် လှုပ်ရှားသည်နှင့် အလောင်းမှာလည်း အနည်းငယ် လှည့်သွားပြီး သူ၏ကွေးကောက်နေသော နောက်ကျောကိုသာ သူ့အား ပြသထားသည်။ သူ၏မျက်နှာမှာမူ ဖုံးကွယ်နေဆဲဖြစ်သည်။

လီယန်သည်လည်း ထိုအတူတူပင် သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် အခြားရှုထောင့်မှ လေ့လာရန် ကြိုးစားသော်လည်း ယန်ကျန့်ကဲ့သို့ပင် အလောင်း၏နောက်ကျောကိုသာ မြင်ရသည်။ အလောင်းမှာ သူ၏အမြင်အာရုံ၌လည်း လှည့်ပတ်နေသည်။

"ခေါင်းဆောင် ကျွန်တော်လည်း သူ့မျက်နှာကို မမြင်ရဘူး"

လီယန်က ပြောသည်။

"ဒါဆို ဒါက ရှုထောင့်ကိစ္စ မဟုတ်တော့ဘူး"

ယန်ကျန့်က ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

"ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပဲ။ လူလေးယောက်က လေးဘက်လေးတန်မှာ ရပ်နေရင်တောင်မှ သူတို့အားလုံးက သူ့နောက်ကျောကိုပဲ မြင်ရလိမ့်မယ်။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ တစ္ဆေစာတိုက်ရဲ့ စတုတ္ထထပ်က ဒီလောက် သေစေနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားပြီလား။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက ပုံမှန်ဖြစ်နေပြီ"

ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုရင်း...ယန်ကျန့်သည် တစ်စုံတစ်ခု လေးနက်စွာ မှားယွင်းနေသည်ကို သိရှိလိုက်သည်။ အခန်းတစ်ခန်း၏တံခါးမှာ အနက်ရောင်စာလုံးများဖြင့် အလွှာလိုက်ကပ်ထားပြီး တံခါးဘောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ဆို့ထားသည်၊ တစ်စုံတစ်ခု ဝင်ရောက်လာခြင်းမှ တားဆီးရန်ကဲ့သို့ပင်။

အခြားအခန်းများမှာ တံခါးများ လုံးဝမရှိဘဲ မည်းနက်သည့်ဝင်ပေါက်များသာ ကျန်ရှိပြီး အတွင်း၌ ဘာမှမမြင်ရချေ။

စင်္ကြံကြမ်းပြင်မှာ ကျပန်းမြေမှုန်ခြေရာများဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ခြေရာများမှာ လေထဲမှ ပေါ်ထွက်လာပုံရပြီး မည်သည့်သိသာသော လမ်းကြောင်းမျှမရှိဘဲ စတင်ပြီး အဆုံးသတ်ကာ တစ်နေရာ၌ စုပုံနေသည်။

နောက်ဆုံး၌ ယန်ကျန့်သည် ထုံးမှုန့်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော တံခါးတစ်ချပ်ကို တွေ့လိုက်သည်။

သို့သော် အနီးကပ်ကြည့်ရှုရာ၌ သူသည် ၎င်းမှာ ထုံးမဟုတ်ဘဲ ပြာများဖြစ်သည်၊ အရိုးပြာများပင် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောစွမ်းအားဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သဘာဝလွန်အရိုးပြာတစ်မျိုး…..

တိတ်ဆိတ်မှုမှာ အသက်ရှူကျပ်စေသည်။ ရံဖန်ရံခါ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေသော မီးသီးများ၏ လှုပ်ခတ်သံ မှလွဲ၍ မည်သည့်အသံမျှ မကြားရချေ။

ထိုမှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေသောအလင်းရောင်မှာ အလောင်း၏အောက်မှ မီးသီးမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒီအထပ်က အရမ်းကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်"

ဝမ်ရှန်းက ရေရွတ်လိုက်သည်၊ သူ၏နှလုံးမှာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ခါနေသည်။ သူတို့သည် အဆုံးစွန်သော သဘာဝလွန်ထိတ်လန့်မှုနှင့် သေချာပေါက်သေဆုံးရမည့် နယ်ပယ်တစ်ခုထဲသို့ ခြေချလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် တံခါးတိုင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ထူးဆန်းသောအမှတ်အသားများမှာ ကျပန်းမဟုတ်ချေ။ ၎င်းတို့မှာ လူများ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများနှင့် အသည်းအသန် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသော ကြောက်မက်ဖွယ်လက္ခဏာများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုတိုက်ပွဲများ အောင်မြင်ခဲ့သလား သို့မဟုတ် ကျရှုံးခဲ့သလားဆိုသည်မှာ မရှင်းလင်းချေ။

သို့သော် မီးသီးအောက်၌ ယိမ်းထိုးနေသော အလောင်းကို ကြည့်ရှုပြီး ဆုံးဖြတ်ရလျှင် အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်ပုံမရချေ။

"ဒီစာပို့တာဝန်က အရေးကြီးတော့မှာပဲ။ စာတိုက်လမ်းက အခု မြင်နိုင်ပြီဆိုတော့ ဒါက တာဝန်နဲ့ တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ စောလွန်းနေလောက်တယ်။ ပုံမှန်အခြေအနေတွေအရဆိုရင် စာတွေက ဒီည မီးတွေပိတ်ပြီးမှ မနက်ဖြန်မနက်မှာ ပေါ်လာသင့်တယ်။ အခု ဘယ်အချိန်ရှိပြီလဲ"

ယန်ကျန့်သည် တည်ငြိမ်ပြီး မတုန်လှုပ်ချေ။

"၅ နာရီ ၄၀ ရှိနေပါပြီ"

ယန်ရှောင်ဟွားက ပြောသည်၊ သူမ၏အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

၆ နာရီ၌ မီးများ ပိတ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေများ စာတိုက်အတွင်း၌ ပေါ်ထွက်လာမည်ဖြစ်သည်၊ ဒါကို လူတိုင်း ကောင်းစွာသိရှိကြသည်။

"ငါတို့ နောက်မိနစ်နှစ်ဆယ်အတွင်းမှာ အခန်းတစ်ခန်း ရှာဖို့လိုတယ် မဟုတ်ရင် မီးတွေပိတ်သွားရင် အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မယ်"

လီယန်က ပြောရင်း အခန်းနံပတ်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေသည်။

၄၀၁၊ ၄၀၂၊ ၄၀၃... မှန်ကန်သောအခန်းကို ရွေးချယ်ခြင်းမှာ အရေးကြီးပုံရသည်။

မဟုတ်ဘူး။

အတော်အတန် ဘေးကင်းလုံခြုံပုံရသော အခန်းတစ်ခန်းကို ရွေးချယ်ရန် မဖြစ်မနေ လိုအပ်သည်။

"ခေါင်းဆောင် အဲဒီအခန်းကော"

လီယန်သည် အနက်ရောင်စာအိတ်များဖြင့် အလွှာလိုက်ကပ်ထားသော တံခါးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်းက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တံခါးကို ပိတ်ဆို့ထားတဲ့စာအိတ်တွေက တစ်စုံတစ်ယောက် အရင်က အဲဒီမှာနေခဲ့တယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်။ ဒါက ဘေးကင်းလုံခြုံနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်သည် တံခါးကို ခဏတာမျှ မျက်လုံးကျဉ်းမြောင်းကာ ကြည့်လိုက်သည်။

"စာအိတ်တွေကို တံခါးရဲ့အပြင်ဘက်မှာ ကပ်ထားတာ။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက် အတွင်းမှာနေခဲ့ရင် စာအိတ်တွေက တံခါးရဲ့နောက်ကျောဘက်မှာ ရှိသင့်တယ် အပြင်ဘက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ရှင် ဆိုလိုတာက စာအိတ်တွေက အခန်းကို ကာကွယ်နေတာမဟုတ်ဘဲ တစ်ခုခုကို အပြင်မထွက်အောင် တားဆီးနေတာလား"

ဝမ်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော ယူဆချက်တစ်ခု သူ့ကို ထိုးနှက်လိုက်သည်နှင့် ဖြူဖျော့သွားသည်။

ဟုတ်သည်။

သူသည် ထိုဖြစ်နိုင်ခြေကို လျစ်လျူရှုလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုအခန်းမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး ဒီအထပ်မှ စာပို့သမားများက သူ၏တံခါးနောက်ကွယ်၌ တံဆိပ်ခတ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"အဲဒီအခန်းကော…. ရွှံ့နွံခြေရာတွေက စင်္ကြံအနှံ့မှာ ရှိနေပေမဲ့ အဲဒီအခန်းထဲမှာတော့ တစ်ခုမှမရှိဘူးထင်တယ်"

လီယန်က နောက်ထပ်အကြံပြုချက်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ရွှံ့နွံခြေရာတွေက တစ္ဆေတစ်ကောင် အဲဒီဧရိယာမှာ ခဏတာ ရှိနေခဲ့တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေတယ်။ အခန်းက ပင်ကိုအားဖြင့် ဘေးကင်းလုံခြုံသလားဆိုတာ အရေးမကြီးဘူး။ အရေးကြီးတာက တစ္ဆေက ဘာလို့ အဲဒီမှာ ကင်းလှည့်နေခဲ့တာလဲ။ အခု အတွင်းမှာ ဘေးကင်းလုံခြုံနေရင်တောင်မှ တစ္ဆေက အဲဒါကို ပစ်မှတ်ထားနေနိုင်သေးတယ်"

"ငါတို့ အခန်း ၄၀၂ ကို သွားကြမယ် အရိုးပြာတွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အဖြူရောင်တံခါးရှိတဲ့အခန်း"

သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်လည်အမှတ်ရပုံရပြီး သူ၏ရွေးချယ်မှု၌ ပိုမိုပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။