ပုံမှန်မဟုတ်သော အထပ်

တစ္ဆေစာတိုက်၏ စတုတ္ထထပ်၌ အချိန်ကာလတစ်ခုအတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ကူးဖြင့် မမှန်းဆနိုင်ဖွယ်ဖြစ်သည်။ အထပ်ကို စီစဉ်ထားပုံအရ ထိုနေရာ၌ တစ်ချိန်က နေထိုင်ခဲ့သော စာပို့သမားများမှာ သဘာဝလွန်ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ရှင်သန်ကျော်လွှားရန် ပြင်ဆင်မှုအမျိုးမျိုးကို ကြိုးစားခဲ့ကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သို့သော် ထိုပြင်ဆင်မှုများမှာ နောက်ဆုံး၌ အကျိုးသက်ရောက်မှုတစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့သလားဆိုသည်မှာမူ မသိနိုင်ချေ။

စတုတ္ထထပ်၏ လက်ရှိထူးဆန်းသော အခြေအနေကို ကြည့်ရှုပြီး ဆုံးဖြတ်ရလျှင် ရလဒ်မှာ ရှင်းလင်းစွာ အကောင်းမြင်ဖွယ်မရှိချေ။

စာပို့သမားများပင်လျှင် သူတို့၏ရှင်သန်မှုကို မသေချာမရေရာဖြစ်နေစဉ် သူတို့၏စာပို့တာဝန်များကိုပါ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည်ဆိုပါက ဒါသည် မည်သူမဆိုအတွက် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လုံးဝသုတ်သင်ခံရခြင်းဟူသော ဖြစ်စဉ်မှာ ထိုသို့သောအခြေအနေများအောက်၌ နားလည်နိုင်ဖွယ် ဖြစ်လာသည်။

ထိုအချိန်၌ ယန်ကျန့်သည် စတုတ္ထထပ်မှ အခန်းတစ်ခန်း၏ ရှေ့၌ ရပ်နေသည်။

၄၀၂

အခန်းနံပါတ်မှာ တံခါးအထက်၌ ချိတ်ဆွဲထားသည်။

အခြားဧရိယာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဒီအခန်း၏တံခါးဝမှာလည်း ထူးခြားနေသည်။ တံခါးရှေ့မှ မြေပြင်နှင့် တံခါးကိုယ်တိုင်မှာပင် မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့ အမှုန့်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်၊ ထုံးနှင့်တူသော်လည်း အမှန်တကယ်မှာ အထူးအရိုးပြာတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

ထိုအရိုးပြာ၌ သဘာဝလွန်နှင့် တစ္ဆေများကို ခုခံနိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် စွမ်းရည်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ယန်ကျန့် ဒီအခန်းကို ရွေးချယ်ရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် ဒီလိုအရိုးပြာမျိုးကို ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ နှစ်သစ်ကူးချိန်၌ သူ၏ဇာတိမြို့၌ စာပို့သမားများဟု သံသယရှိသော အဖွဲ့ငယ်တစ်ဖွဲ့နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့စဉ်က ဖြစ်သည်။ ထိုအဖွဲ့၏ခေါင်းဆောင်မှာ လင်းယွဲ့ဟုခေါ်ပုံရပြီး သူသည် အရိုးပြာများဖြင့် ပြည့်နေသော အရိုးအိုးတစ်လုံးကို သယ်ဆောင်ထားခဲ့သည်။

အရိုးအိုးထဲမှ အရိုးပြာများကို မြေပြင်ပေါ်၌ ဖြန့်ကျဲခြင်းဖြင့် သူတို့သည် တစ္ဆေများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ သုံးစွဲ၍ကုန်ဆုံးနိုင်သော သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ငါ မှတ်မိသလောက်တော့ လင်းယွဲ့က အဲဒီအရိုးအိုးထဲက အရိုးပြာတွေကို အရမ်းချွေတာသုံးခဲ့တာပဲ တစ်ခါတည်းနဲ့ အကုန်သုံးလိုက်မှာကို ကြောက်နေသလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီမြင်ကွင်းကတော့ ချွေတာတယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆကို ကျော်လွန်နေပြီ အရိုးအိုးထဲက အရိုးပြာတွေ အကုန်သုံးပစ်လိုက်ရမှာပဲ။ ဒါက အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုတည်းကိုပဲ ဖော်ပြနေတယ်"

"အရိုးပြာအိုးကို အသုံးပြုသူက အသက်နဲ့သေမင်းကြား အရေးကြီးတဲ့အချိန်ကို ရောက်နေခဲ့ပြီး မသိနိုင်တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို ခုခံဖို့ နည်းလမ်းအားလုံးကို ထုတ်သုံးခဲ့ရတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"

ယန်ကျန့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ဒီအခန်း၏တံခါးကို ဖွင့်ရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

တံခါးဝမှ အရိုးပြာများမှာ မပျက်မစီး ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ တစ္ဆေများမှာ အခန်းကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ဟု သူ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ ဒါက အခန်း ၄၀၂ ကို လောလောဆယ်တွင် အတော်အတန် ဘေးကင်းလုံခြုံစေသည်၊ ယာယီအနားယူရန် နေရာတစ်ခုပင်။

သို့သော် သူ၏လက်သည် အရိုးပြာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော တံခါးလက်ကိုင်ဖုကို ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သောတုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တံခါးလက်ကိုင်ဖုမှာ ထုံးနှင့်ရေတွေ့သည့် တုံ့ပြန်မှုကဲ့သို့ မီးခိုးများ ထွက်လာသည်။ စူးရှပြီး လောင်ကျွမ်းနေသောအနံ့တစ်ခု လေထုထဲ၌ ပြည့်နှက်သွားပြီး ယန်ကျန့်၏ လက်ဖဝါးမှ ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် သူ၏လက်ကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်မှ အသားတစ်ပိုင်းတစ်စကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဖြူဖျော့နေသောအရိုးကို ဖော်ပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ ထိုမြင်ကွင်းမှာ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ထို့အပြင် ဒဏ်ရာမှာ ကုသရန် ခက်ခဲပုံရပြီး ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် အလွန်ခက်ခဲမည့် ထာဝရပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ငါတောင်မှ ဒဏ်ရာရသွားတယ်လား။ ကြည့်ရတာ ဒီအရိုးပြာက တစ္ဆေတွေကိုပဲ ထိရောက်တာမဟုတ်ဘူး တစ္ဆေဆရာတွေကိုလည်း အန္တရာယ်ပေးတာပဲ"

ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ချသည်။

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးမှာ အနီရောင်အလင်းတန်းဖြင့် ထိန်လင်းလာပြီး တစ်စက္ကန့်မပြည့်မီမှာပင် သူ၏လက်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မတွေဝေဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သူကိုယ်တိုင် ပြန်လည်စတင်လိုက်သည်။

ဒဏ်ရာမှာ ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်သေးသောကြောင့် သုံးစက္ကန့်ကြာ ပြန်လည်စတင်ခြင်းမှာ သူ့ကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေရန် လုံလောက်သည်။

"ဒါဆို ငါတို့ အဲဒီတံခါးလက်ကိုင်ဖုပေါ်က ပစ္စည်းကို ထိလို့မရဘူးပေါ့"

လီယန်က ထင်ရှားစွာ မှင်တက်သွားရင်း မေးလိုက်သည်။

"လောလောဆယ်တော့ ဒီလိုပဲထင်ရတယ်"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီအရိုးပြာက တစ္ဆေဆရာတွေကို တစ္ဆေတွေအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး သဘာဝလွန်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အရာအားလုံးကို သီးခြားခွဲထုတ်ထားတာပဲ။ ယန်ရှောင်ဟွား မင်း တံခါးဖွင့်"

ထို့နောက် သူသည် နောက်သို့ဆုတ်လိုက်ပြီး သာမန်လူဖြစ်သူ ယန်ရှောင်ဟွားကို ကြိုးစားကြည့်ရန် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"အန္တရာယ်ရှိတဲ့အရာတစ်ခုခုဖြစ်ရင် ရှင် ဝင်ပါမှာလား"

ယန်ရှောင်ဟွားသည် ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားပြီး ယန်ကျန့်ထံမှ အတည်ပြုချက်ကို တောင်းခံသည်။

"ငါ ဝင်ပါမယ်"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

အာမခံချက်ကို ကြားသည့်အခါ ယန်ရှောင်ဟွားက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ယန်ကျန့်၏ စကားကို ယုံကြည်သော်လည်း ရှင်းလင်းသောအတည်ပြုချက်ကိုသာ လိုအပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

နောက်ထပ်မတွေဝေဘဲ ယန်ရှောင်ဟွားသည် တံခါးသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး အရိုးပြာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော တံခါးလက်ကိုင်ဖုကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ် သူမ ထိခိုက်မှုမရှိခဲ့ချေ၊ သူမအတွက်တော့ ပုံမှန်နှင့် ဘာမှမထူးခြားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်မ ဘာမှမဖြစ်ဘူး"

ယန်ရှောင်ဟွားက ပြောသည်။

"ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ သာမန်လူတွေက သက်ရောက်မှုမရှိဘူး"

ဝမ်ရှန်းသည် အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အကယ်၍ သာမန်လူများမှာလည်း တူညီသောအကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ခံစားရပါက ယန်ရှောင်ဟွား၏ လက်မှာလည်း အစောပိုင်းက ယန်ကျန့်ကဲ့သို့ပင် ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ယန်ရှောင်ဟွားသည် လက်ကိုင်ဖုကို လှည့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ တွန်းကြည့်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှုမရှိချေ။

"အသုံးမဝင်ဘူး။ တံခါးက အတွင်းကနေ သော့ခတ်ထားပုံပဲ ကျွန်မ အလွယ်တကူ မဖွင့်နိုင်ဘူး။ သူ့နောက်ကွယ်မှာ တစ်ခုခုနဲ့ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်တယ်"

"ခေါင်းဆောင် အထဲမှာ လူတစ်ယောက်ယောက် ရှိနေနိုင်သေးတယ်"

လီယန်က အကြံပြုသည်။

ဝမ်ရှန်းက ကမ်းလှမ်းသည်။

"ငါတို့ တခြားအခန်းတစ်ခန်း ရှာကြည့်ကြရင်ကော။ ဒီတစ်ခုက အန္တရာယ်များပုံပဲ"

"အထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိမရှိ မင်း ခံစားမိလား"

ယန်ကျန့်က လီယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

လီယန်သည် ယန်ရှောင်ဟွားကို ဘေးဖယ်ရန် အချက်ပြပြီး သူ၏လက်ကို တံခါးလက်ကိုင်ဖုပေါ်၌ တင်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏမှာပင်...လီယန်သည် စူးရှသောနာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး တံခါးပေါ်မှ အဖြူရောင်အရိုးပြာများမှာ မီးခိုးများ ထွက်လာသည်။ တံခါးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။

တစ္ဆေစွမ်းအင်နှင့် အရိုးပြာတို့မှာ တိုက်ခိုက်ကြပြီး အချင်းချင်း တွန်းလှန်နေကြသည်။

"ကျွန်တော် ဘာမှမခံစားမိဘူး။ အရိုးပြာတွေရဲ့ရှိနေမှုက ကျွန်တော့်ကို နှောင့်ယှက်နေတယ်"

လီယန်က ဝန်ခံရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျွန်မ အရိုးပြာတွေကို သုတ်ပစ်ဖို့ အချိန်ယူနိုင်ပါတယ်"

ယန်ရှောင်ဟွားက အကြံပြုသည်။

"မလိုဘူး။ ဒီမှာရှိတဲ့အရိုးပြာတွေက အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ်သာမက အကာအကွယ်တစ်ခုအဖြစ်လည်း ဆောင်ရွက်တယ်။ သူ့ကို ဒီအတိုင်းထားခဲ့တာက နောက်ပိုင်းမှာ အားသာချက်ဖြစ်နိုင်တယ်။ တံခါး ပိတ်ဆို့နေမှတော့ အားသုံးပြီး ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းကြရအောင်"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများမှာ သူ၏လက်ထဲမှ အက်ကွဲနေသော လှံရှည်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် ထိန်လင်းသွားသည်။

အထူးကြားခံနယ်တစ်ခု မလိုအပ်ချေ၊ တစ္ဆေအရိပ်သာ ထင်းခုတ်ဓား၏ လက်ကိုင်ရိုးကို ထိတွေ့ရန် လိုအပ်သည်။

ထင်းခုတ်ဓားကို အသက်သွင်းရန် အခြေအနေများ ပြည့်စုံသွားပြီး ယန်ကျန့်သည် သူ၏ရှေ့မှ ပျက်စီးနေသော သစ်သားတံခါးဆီသို့ ရက်စက်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ထင်းခုတ်ဓားမှာ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ထိတွေ့မိသည့် မည်သည့်သဘာဝလွန်တည်ရှိမှုကိုမဆို ခုတ်ပိုင်းနိုင်သည်။

ဘုန်း

တံခါး၌ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ၎င်းကို ဖုံးအုပ်ထားသော အရိုးပြာများပင်လျှင် ထင်းခုတ်ဓား၏ အင်အားကို မခံနိုင်ချေ။

တံခါး ပျက်စီးသွားသည်နှင့် အခန်းအတွင်းမှ နှောင့်ယှက်မှုတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

အလျင်စလို ခြေသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တံခါးကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖျက်ရင် မင်းကို ငါသတ်မယ်။ တတိယထပ်က စာပို့သမားတွေ ဒီလောက်မာနကြီးမနေသင့်ဘူး။ မင်းသာ စည်းကမ်းတွေကို နားလည်ရင် ဒီအခန်းမှာ လူရှိပြီးသားဆိုတာ သိသင့်တယ်။ တခြားနေရာ သွားရှာနေ"

တံခါး၏ အဟကြားမှ အိုဟောင်းပြီး သံချေးတက်နေသော သေနတ်ပြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သတိပေးသံတစ်ခုနှင့်အတူ ပါလာသည်။

ထင်ရှားလာသည်။

အခန်းထဲ၌ စာပို့သမားများ နေထိုင်နှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

"ဒီအခန်းပေါ်မှာ မင်းနာမည်ရေးထားလို့လား။ ငါ ဒီမှာနေချင်ရင် မင်းရဲ့ခွင့်ပြုချက်မလိုဘူး။ တကယ်တော့ မင်းတို့ စတုတ္ထထပ်စာပို့သမားတွေနဲ့ ပတ်သက်လာရင် မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီကို သတ်ပစ်ဖို့ ငါ စိတ်မရှိဘူး"

ယန်ကျန့်၏ လေသံမှာ အေးစက်သွားသည်။

သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မယိမ်းမယိုင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

တစ္ဆေစာတိုက်မှ စာပို့သမားတိုင်းကို ရှင်းလင်းပစ်ခြင်းမှာ သူ၏ရည်မှန်းချက် အမြဲတမ်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

"အဲဒီလိုဖြစ်ဖို့ မင်း မနက်ထိ အသက်ရှင်ရဦးမယ်"

အတွင်းမှ လက်နက်ကိုင်ထားသူသည် အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ လုပ်မလုပ် သိချင်ရင် သေနတ်တစ်ချက်လောက် ပစ်ကြည့်လိုက်လေ"

ယန်ကျန့်သည် အချည်းနှီးခြိမ်းခြောက်ရန် စိတ်မရှိချေ။ သူ၏အက်ကွဲနေသော လှံရှည်ကို တစ်ဖန်ပြန်မြှောက်ရင်း တံခါးကို ခုတ်ပိုင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

အကယ်၍ အခန်းထဲ၌ တစ်စုံတစ်ယောက် နေထိုင်နေပါက ထိုအခန်းမှာ လက်ရှိတွင် လုံခြုံသည်ဟုသာ ဆိုလိုသည်။

သူသည် အခြားတိတ်ဆိတ်ပြီး သက်မဲ့နေသောအခန်းများကို စူးစမ်းရှာဖွေရန် စိတ်ဝင်စားမှု အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လူမနေသောအခန်းများမှ တစ္ဆေများနှင့် ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရင်း အဖိုးတန်အချိန်များကို မဖြုန်းတီးလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းက သေလမ်းကို ရှာနေတာပဲ"

အတွင်း၌ သေနတ်ကိုင်ထားသူသည် ဒေါသထွက်လာပြီး လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်ပုံရသည်။

သို့သော် အခြားအသံတစ်ခုက လျင်မြန်စွာ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"မဆင်မခြင် မလုပ်နဲ့။ အပြင်မှာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါသိတယ်။ တံခါးကို ဖွင့်ပြီး သူ့ကို ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့အားလုံး သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်"

အသံမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံဖြစ်ပြီး အေးစက်ကာ မသဲမကွဲ ရင်းနှီးနေသည်။

"ဒါ လျိုချင်းချင်းရဲ့အသံပဲ"

ယန်ရှောင်ဟွားသည် သူမ၏အသံကို နှိမ့်ချရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူမသည် တာချွမ်းမြို့၌ ယခင်ကြုံတွေ့ခဲ့စဉ်က လျိုချင်းချင်း၏ အသံကို မှတ်မိနေပြီး ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

လျိုချင်းချင်း၏ စကားများမှာ ရှင်းလင်းစွာ တန်ဖိုးရှိသည်။

မကြာမီမှာပင်...အခန်း ၄၀၂ ၏ တံခါးသည် ကျွီခနဲ ပွင့်သွားသည်။

တံခါးနောက်ကွယ်မှ ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်၊ တစ်ဦးမှာ ပိန်လှီပြီး စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရသော ယောက်ျားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မုတ်ဆိတ်မွေးများ ရှုပ်ပွနေကာ အသက်သုံးဆယ်ခန့် ရှိပုံရသည်။ သူ၏မျက်နှာ၌ ရက်စက်ပြီး ပြတ်သားသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

နောက်တစ်ဦးမှာမူ မိတ်ဆက်ရန်မလိုဘဲ ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်နှင့် ကြက်သွေးရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး သူမ၏မိတ်ကပ်ထူထဲသော မျက်နှာမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့ပြီး တည်ငြိမ်နေသည်။

"ရှင် ဒီလောက်မြန်မြန် စာတိုက်ကို ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ခဲ့ဘူး။ အရင်တစ်ခေါက် တာချွမ်းမြို့က စာပို့တာဝန်မှာ ရှင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကောင်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြောရင်း သူ၏အကြည့်မှာ လျိုချင်းချင်းအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူ၏စိတ်ထဲ၌ သူမကို အလောင်းကောင် သံချောင်းဖြင့် စိုက်ထိုးပစ်လိုသော ခဏတာမျှဖြစ်သော်လည်း မမှားနိုင်သော စေ့ဆော်မှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သူမသည် သူ့ကို အလွန်အမင်း စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

"ယန်ကျန့် ငါတို့က အတူတူပဲ"

လျိုချင်းချင်းက ပြန်ဖြေသည်။

"ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ ဝိညာဉ်လောကမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ တစ္ဆေမျက်လုံးယန်ကျန့်က တစ်ချိန်က ဒုတိယထပ်ကနေ တက်လာခဲ့တဲ့ သာမန်စာပို့သမားတစ်ယောက်ပဲလို့။ ဒါတောင်မှ ရှင့်လိုလူ တစ်ယောက်က ဒီတစ္ဆေစာတိုက်ကို စိတ်ဝင်စားနေတုန်းပဲ"

သူမသည် ယန်ကျန့်အကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ အိမ်စာလုပ်ခဲ့ပြီး သူ၏နောက်ကြောင်းကို ရင်းနှီးနေသည်။

ထိုသို့သောသတင်းအချက်အလက်များမှာ နောက်ဆုံးတော့ သဘာဝလွန်နှင့် ပတ်သက်နေသူများသာ ရရှိနိုင်သည်။ ယန်ရှောင်ဟွားကဲ့သို့သော သာမန်ပုဂ္ဂိုလ်များမှာမူ တစ်သက်လုံး စုံစမ်းစစ်ဆေးရင်တောင်မှ ယန်ကျန့်ကဲ့သို့သောလူတစ်ဦးအကြောင်း ဘာမှသိမည်မဟုတ်ချေ။

"ငါ တစ္ဆေစာတိုက်ကို စိတ်မဝင်စားဘူး။ ငါ စိတ်ဝင်စားတာက သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ပဲ စာပို့သမား တစ်ယောက်ချင်းစီနဲ့အတူပေါ့"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

လျိုချင်းချင်း၏ ဘေးမှ ယောက်ျားသည် ယန်ကျန့်ကို သတိဖြင့် ကြည့်ရှုနေပြီး ဒီစကားကို ကြားသည်နှင့် ပထမဆုံးလှုပ်ရှားရန် အသင့်ဖြစ်နေပုံရသည်။

လျိုချင်းချင်းက ကြိုတင်ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးယင်း ကျွန်မ ရှင့်ကို သူနဲ့မရင်ဆိုင်ဖို့ အထူးအကြံပေးချင်တယ်။ သူ့လိုထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာတွေက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ဖြစ်တည်မှုတွေပဲ။ စတုတ္ထထပ်က စာပို့သမားတွေအားလုံးကို ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် သူ့ကိုတားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ရှင့်ကျည်ဆံတွေကို ချွေတာထားပါ ငါတို့အားလုံး ဒီမှာ နည်းနည်းလောက် ပိုအသက်ရှင်ချင်ကြသေးတယ်"

အစ်ကိုကြီးယင်းဟု ရည်ညွှန်းခံရသော ထိုယောက်ျားမှာ နာမည်တုတစ်ခုကို အသုံးပြုနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်၊ သူ၏အစစ်အမှန် အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ပြီး အပြင်ဘက်မှ သူ၏ဘဝကို နှောင့်ယှက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ဖြစ်နိုင်ချေများသည်။

"မင်းသာ အဲဒီလောက်စွမ်းတယ်ဆိုရင် အခန်း ၄၀၂ အတွက် ငါတို့နဲ့ လာပြိုင်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

အစ်ကိုကြီးယင်းက ပြောသည်၊ သူ၏စွန်ငှက်ကဲ့သို့သော အကြည့်မှာ သူ၏စူးရှမှုနှင့် သံသယကို မလျှော့ချချေ။

"ဒါဆို မင်းရဲ့ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုအရ ငါက သရဲခြောက်ပုံပေါက်တဲ့အခန်းထဲ သွားနေသင့်တယ်ပေါ့။ ဒါက ထူးဆန်းတဲ့တွေးခေါ်ပုံပဲ။ တကယ်တော့ လူက ပိုအားကောင်းလေ အလုံခြုံဆုံးနေရာကို ပိုကောင်းကောင်း ဆုပ်ကိုင်ထားသင့်လေပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

"အားလုံး အထဲဝင်ကြ။ ဒီည ငါတို့ ဒီအခန်းထဲမှာ နေမယ်"

အစ်ကိုကြီးယင်းနှင့် လျိုချင်းချင်းကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ ယန်ကျန့်သည် လီယန်၊ ယန်ရှောင်ဟွားနှင့် ဝမ်ရှန်းတို့ကို အခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဦးဆောင်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

အစ်ကိုကြီးယင်း၏ အမူအရာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး သူတို့နောက်မှ တံခါးကို လျင်မြန်စွာ ပိတ်လိုက်သော်လည်း သူသည် ခဏတာရပ်နေပြီး တံခါး၏အက်ကွဲနေသော အပိုင်းကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏မျက်လုံးများမှာ မသေချာမရေရာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှစ်ခုကို စတုတ္ထထပ်အထိ ခေါ်လာတာက နည်းနည်း မဆင်မခြင်နိုင်လွန်း မနေဘူးလား"

လျိုချင်းချင်းက မေးသည်၊ သူမ၏ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်များမှာ ကြမ်းပြင်နှင့် ရိုက်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်နေပြီး သူမ၏ကြက်သွေးရောင် ဝတ်စုံမှာ သူမ၏ရှည်လျားဖြူဖျော့သော ခြေထောက်များကို ပေါ်လွင်စေသည်။ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ယန်ရှောင်ဟွားနှင့် ဝမ်ရှန်းအပေါ်သို့ ခေတ္တမျှ ရောက်ရှိသွားသည်။

"သူတို့က မင်း ဒုတိယထပ်ကနေ ခေါ်လာခဲ့တဲ့ စာပို့သမားတွေ ဖြစ်ရမယ်။ သူတို့ရဲ့စွမ်းရည်တွေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင် သူတို့ အဲဒီမှာပဲ နေသင့်တယ်။ သူတို့ကို အတင်းအကျပ် ဒီကို ဆွဲခေါ်လာတာက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်"

ယန်ကျန့်သည် လီယန်ကို အခန်းကို စစ်ဆေးရန် အချက်ပြပြီးနောက် သူ၏အကြည့်ကို လျိုချင်းချင်းအပေါ်၌ စူးစိုက်လိုက်သည်။

"မင်းက စတုတ္ထထပ်မှာနေတာ အန္တရာယ်မရှိဘူးလို့ ပြောနေတာလား။ မင်းရဲ့တင်းမာနေတဲ့ပုံစံကို ကြည့်ရရင် မင်းလည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မယ်လို့ လုံးဝယုံကြည်မှုမရှိဘူး"

"ဒီလိုဆိုရင် ဒုတိယထပ်စာပို့သမားနဲ့ မင်းလို တတိယထပ်စာပို့သမားတစ်ယောက်ကြားမှာ ဘာများ သိသာတဲ့ကွာခြားချက် ရှိသေးလို့လဲ။ ငါ့အမြင်မှာတော့ အားလုံးက အတူတူပဲ"

"ခေါင်းဆောင် အခန်းထဲမှာ တခြားဘယ်သူမှမရှိဘူး"

လီယန်က စစ်ဆေးပြီးနောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အတည်ပြုသည်။

"အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ အဲဒီလောက် ပျော့ညံ့မနေဘူး"

လျိုချင်းချင်းက မှတ်ချက်ချသည်။

"ငါ ကြားတာက တစ္ဆေတစ်ကောင်က စာပို့သမားတစ်ယောက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး စတုတ္ထထပ်ကို စိမ့်ဝင်ကျူးကျော်ခဲ့တယ်ဆို။ အခု ဒီမှာရှိတဲ့ငါတို့ကလွဲရင် ဒီအထပ်မှာ စာပို့သမား ဘယ်လောက် ကျန်သေးလဲ"

ယန်ကျန့်က မေးသည်။

"ဒါက ရှင် အစ်ကိုကြီးယင်းကို မေးသင့်တဲ့မေးခွန်းပဲ"

လျိုချင်းချင်းက ပြန်ဖြေသည်။

အစ်ကိုကြီးယင်းသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"စတုတ္ထထပ်အတွက် စာပို့တဲ့သံသရာက အရမ်းရှည်တယ် ခြောက်လမှာ တစ်စောင်ပဲ။ ဒါက စတုတ္ထထပ်က စာပို့သမားအရေအတွက် မနည်းဘူးလို့ ဆိုလိုတယ်။ ငါ အတော်များများကို သိခဲ့ဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ ဒါက အဖြစ်အပျက်တချို့ မဖြစ်ခင်ကပေါ့။ အခု ဒီအခန်းကလွဲရင် တခြားအခန်းနှစ်ခန်းပဲ လူနေတယ်"

"အဲဒီအခန်းတွေက ၄၀၆ နဲ့ ၄၀၇ ပဲ။ အတွင်းမှာ ဘယ်လောက်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့လဲဆိုတာတော့ ငါ အတိအကျမပြောနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါသေချာတာက အခန်း ၄၀၁ ၄၀၃ ၄၀၄ နဲ့ ၄၀၅ က စာပို့သမားတွေအားလုံး သေကုန်ပြီ"

ယန်ကျန့်သည် အစောပိုင်းက ထိုအခြားအခန်းများကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။

သူ အထူးသဖြင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်တွေ့ရှိခဲ့သော အခန်းများမှာ အမှန်တကယ်ပင် သေမင်းတမန် ထောင်ချောက်များ ဖြစ်နေသည်။

"ဒီမှာ အရာအားလုံး မှားယွင်းစပြုလာတာက စတုတ္ထထပ်မှာ အဖြစ်အပျက်တချို့ ဖြစ်ပြီးနောက်ပိုင်းလား"

ယန်ကျန့်က ဖိအားပေးမေးသည်။

"စာပို့သမားနှစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ လင်းယွဲ့နဲ့ ကျောက်လီတို့ တတိယထပ်ကနေ ရောက်လာခဲ့တယ် အဲဒီအချိန်ကစပြီး အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲလာခဲ့တာပဲ။ ပထမဦးစွာ စာပို့တာဝန်တွေက ပုံပြောင်းသွားပြီး ၄၀၁ စာပို့သမားတွေ လုံးဝသုတ်သင်ခံလိုက်ရတယ်။ ပြီးတော့ စာပို့သမားအများအပြား ထူးဆန်းတဲ့အခြေအနေတွေအောက်မှာ သေဆုံးခဲ့ကြတယ်။ နောက်ပိုင်း ညဘက် မီးတွေပိတ်သွားတဲ့အခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့တစ္ဆေတွေ စတုတ္ထထပ်မှာ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ တစ်ကောင်က အခန်း ၄၀၃ ထဲကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ခဲ့တယ် တံခါးကိုတောင် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း ဘာဖြစ်ခဲ့လဲတော့ ငါမသိဘူး"

"ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် ငါ တစ္ဆေစာတိုက်ကနေ ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ် ဒီစာပို့တာဝန်အတွက် အချိန်ရောက်မှ ပြန်လာခဲ့တာ"

အစ်ကိုကြီးယင်းက ရှင်းပြရင်း သူသိသမျှကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားဘဲ ရိုးရှင်းစွာ အကျဉ်းချုပ်ပြောပြသည်။

"ငါ သံသယရှိတာက အဲဒီစာပို့သမားနှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ လင်းယွဲ့ ဒါမှမဟုတ် ကျောက်လီက တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး စာပို့သမားတစ်ယောက်ဖြစ်လာကာ စတုတ္ထထပ်ကို စိမ့်ဝင်ကျူးကျော်ပြီး သူ့ရဲ့ပြိုလဲမှုကို ဖြစ်စေခဲ့တာပဲ"

"အဲဒီနှစ်ယောက် အသက်ရှင်နေသေးလား"

ယန်ကျန့်က မေးမြန်းသည်။

"သူတို့ အသက်ရှင်နေခဲ့ရင် ပိုကောင်းမှာပဲ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ သူတို့ သေကုန်ပြီ အခန်း ၄၀၃ ထဲမှာ အသတ်ခံလိုက်ရတာ"

အစ်ကိုကြီးယင်းက ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါကြောင့် တစ္ဆေရဲ့အထောက်အထားက လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရှိနေတုန်းပဲ။ သေချာတာကတော့ တစ္ဆေက ဒီအထပ်ကို မစွန့်ခွာခဲ့ဘဲ ဒီမှာပဲ အထောက်အထားအသစ်နဲ့ ဆက်လက်တည်ရှိနေတုန်းပဲ။ ဒါကြောင့် စတုတ္ထထပ်မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့စာပို့သမားတွေက မယုံကြည်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ငြင်းဆန်နေကြတာ"

"တံခါးဝက အရိုးပြာနဲ့ မင်းလက်ထဲက သေနတ် မင်း ဘယ်ကရခဲ့တာလဲ"

ယန်ကျန့်က မေးသည်။

"လင်းယွဲ့ရဲ့အလောင်းကနေ ဘာလို့လဲ မင်း ယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

အစ်ကိုကြီးယင်းက မေးရင်း သူ၏အကြည့်မှာ ယန်ကျန့်အပေါ်သို့ စူးစိုက်သွားသည်။

"ငါ စိတ်မဝင်စားဘူး။ မေးရုံမေးတာ"

ယန်ကျန့်က ညီတူညီမျှ ပြန်ဖြေသည်။

"စတုတ္ထထပ်က စာပို့သမားတွေကို အထင်မသေးနဲ့။ ဒီအဆင့်ကို ရောက်လာတဲ့ဘယ်သူမဆို သူတို့ရဲ့လက်ထဲမှာ လှည့်ကွက်တချို့ ရှိစမြဲပဲ"

အစ်ကိုကြီးယင်းက သတိပေးသည်။

"သူတို့မှာ ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုခုရှိခဲ့ရင် သူတို့ အဲဒီလို အခန်းတစ်ခန်းပြီးတစ်ခန်း သုတ်သင်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့က အရာတွေကို ဖျက်ဆီးရုံပဲ တတ်တဲ့ အရည်အချင်းမရှိတဲ့အစုအဝေးတစ်ခုပဲ။ ပဉ္စမထပ်က စာပို့သမားတွေက ငါ့ကို ပိုစိတ်ဝင်စားစေတယ်"

"စင်္ကြံမီးလုံးနားက ချိတ်ဆွဲထားတဲ့အလောင်းကော"

"ငါတို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရင် ဒီမှာဖြစ်ပျက်နေတာတွေအကြောင်း ငါ မင်းကို ပိုပြောပြမယ်"

အစ်ကိုကြီးယင်းက ကမ်းလှမ်းသည်။

"မင်းက တတိယထပ်ကဆိုတော့ အနည်းဆုံးတော့ မင်းက တစ္ဆေမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသေချာနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ဒီစာပို့တာဝန်က ထူးခြားတယ်လို့ ခံစားရတယ် ငါတို့တင်မကဘဲ စာပို့သမားအားလုံး စုရုံးနေကြတာကို ငါသတိပြုမိတယ်"

သူသည် လက်တွေ့ကျသူဖြစ်ပြီး သူတို့၏ယခင်ရန်လိုမှုများရှိသော်လည်း ယန်ကျန့်နှင့် အလုပ်လုပ်ရန် ဆန္ဒရှိသည်။

ယန်ကျန့်၏ အမူအရာက သူ့ကို သည်းခံရန် ခက်ခဲစေသော်လည်း ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးသည် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ စိတ်နေစိတ်ထားများကို ကျော်လွန်သည်။

"ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက တန်းတူညီမျှမှု လိုအပ်တယ်။ မင်းနဲ့ လျိုချင်းချင်းပေါင်းရင်တောင် ငါနဲ့မယှဉ်နိုင်ဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

အစ်ကိုကြီးယင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ယန်ကျန့်သည် ယုံကြည်မှုရှိပြီး စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသည်ကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ လျိုချင်းချင်း၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသောသဘောထားမှာပင် ထူးခြားသည်၊ ဒါက ရိုးရိုး ခံစားချက် မျှသာမဟုတ်ချေ။

"ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအတွက် မင်း ဘယ်လိုစည်းကမ်းချက်တွေ အဆိုပြုမလဲ"

"မင်းတို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုစိတ်ရှိရင် ငါ့ရဲ့ယာယီအဖွဲ့ထဲကို မင်းတို့ကို ဝင်ခွင့်ပေးနိုင်တယ်။ လျိုချင်းချင်း မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"

ယန်ကျန့်က မေးသည်။

"ရှင်သာ ဦးဆောင်လိုစိတ်ရှိရင် ကျွန်မ ဝင်မယ်"

လျိုချင်းချင်းက ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီလောက်လွယ်လွယ် သဘောတူတာလား"

ယန်ကျန့်သည် သူမကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့မှာလည်း ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူး ဒါပေမဲ့ မင်း ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်စွမ်း ရှိမရှိကိုတော့ ငါတို့ ကြည့်ရဦးမှာပေါ့။ ကျွမ်းကျင်မှု မရှိတဲ့လူတွေက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး"

အစ်ကိုကြီးယင်းက ထပ်ပြောသည်။

ထိုအချိန်၌ လီယန်သည် ယန်ကျန့်ကို သတိပေးလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် အချိန်နီးနေပြီ"

ဟစ်...

နောက်တစ်စက္ကန့်၌ အခန်းသည် မှိန်ဖျော့ပြီး ဝါကျင့်နေသောအလင်းရောင်ဖြင့် လင်းထိန်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်ဘက်စင်္ကြံမှ မီးများအားလုံး ငြိမ်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို မှောင်မိုက်မှုထဲသို့ ကျဆင်းသွားစေသည်။

ညနေခြောက်နာရီတိတိ၌ စာတိုက်၏မီးများ ငြိမ်းသွားခဲ့သည်။

သို့သော် မီးများ ငြိမ်းသွားပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာမှာပင် စင်္ကြံမှ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒုတ်... ဒုတ်...

၎င်းမှာ မပြတ်သားသော စည်းချက်ကျသည့် ထုရိုက်သံဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က နံရံကို သူတို့၏ခေါင်းဖြင့် ဆောင့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"အန္တရာယ် ရောက်လာပြီ"

အစ်ကိုကြီးယင်းက တိုးတိုးလေးပြောရင်း သူ၏တိုးပွားလာသော မသက်မသာဖြစ်မှုကို တည်ငြိမ်စေရန် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။