အခန်းကို ကာကွယ်ခြင်း

ယန်ကျန့်သည် တစ်ညလုံး စင်္ကြံ၌ နေခြင်းမှာလည်း မလုံခြုံဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ အစောပိုင်းက တွန်းလှန်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာနိုင်ခြေ ရှိနေသေးပြီး စာတိုက်ကိုယ်တိုင်မှာလည်း ညဘက်၌ ထူးဆန်းသော သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များစွာ မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။

သို့သော် မီးလင်းနေသော အခန်းအနီး၌ နေခြင်းမှာလည်း မဖြစ်နိုင်ချေ၊ တစ္ဆေများမှာ အလင်းရောင်သို့ ဆွဲဆောင်ခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပတ်ပတ်လည် လှည့်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏အကြည့်မှာ နောက်ဆုံး၌ အခန်း ၄၀၄ ၌ ရပ်တန့်သွားသည်။

အခန်း ၄၀၄ ၌ တံခါးမရှိချေ၊ ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ခေါင်းဖြင့် ထုရိုက်ခံထားရပုံရသည်။ အတွင်း၌ မည်းမှောင်နေပြီး အလင်းရောင်တစ်စက်မျှ မထိုးဖောက်နိုင်ချေ။

သို့သော် အစောပိုင်းက သူ၏ခေါင်းကို နံရံနှင့် ဆောင့်ခဲ့သော တစ္ဆေမှာ အခန်း ၄၀၂ ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဒါဆို အဲဒီအခန်းက အခု လုံခြုံသင့်ပြီ။

"တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ရဲ့ နောက်ဆုံးမီးတောက် မငြိမ်းခင် ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ"

ယန်ကျန့်သည် ပြတ်သားစွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်၊ မတွေဝေဘဲ ထိုအခန်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားသည်။

အခြားမည်သူမျှ တစ်စက္ကန့်မျှပင် နှောင့်နှေးရန် မဝံ့ရဲချေ၊ သူတို့သည် နောက်ကျကျန်ရစ်မည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားကြသည်။

ယန်ကျန့်သည် နောက်ပြန်မလှည့်ဘဲ အခန်း ၄၀၄ သို့ ရောက်ရှိရန် ပတ်၍သွားရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ နောက်ပြန်လှည့်လျှင် အခန်း ၄၀၂ ကို ဖြတ်သန်းသွားရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများစွာ ရှိနေပြီး ၎င်း၏ဝင်ပေါက်အနီး၌ လှည့်လည်သွားလာနေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက် ပစ်မှတ်ထားခံရပါက ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။

စင်္ကြံမှာ အလွန်မရှည်သောကြောင့် ပတ်၍သွားလျှင်ပင် အချိန်များစွာ မယူပေ။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏ မီးတောက်မှာ လောင်ကျွမ်းနေဆဲဖြစ်သည်။

မည်သည့်သဘာဝလွန်နှောင့်ယှက်မှုမျှမရှိဘဲ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှာ အတော်အတန်ကြာ လောင်ကျွမ်းနိုင်ပြီး သာမန်ဖယောင်းတိုင်ထက် များစွာ ပိုကြာရှည်သည်။

စိမ်းလန်းသောမီးတောက်မှာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေပြီး လူတိုင်း သတိဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးနေကြသည်။

သူတို့သည် ဒီလမ်းပိုင်းလေးမှာ ချောမွေ့ပြီး နောက်ထပ်အန္တရာယ်များ ကင်းစင်မည်ဟု မူလက ထင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် အဖွဲ့၏နောက်ဆုံးမှ သိမ်းငှက်အိုကြီးဟုခေါ်သော လူက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် ငါ့နောက်မှာ ခြေသံပိုတစ်စုံ ကြားနေရတယ်ထင်တယ် တစ်ခုခုက ငါ့နောက်ကို လိုက်နေသလိုပဲ"

"ဘာ"

ထိုစကားများမှာ လျိုချင်းချင်း၊ ဝမ်ရှန်းနှင့် ယန်ရှောင်ဟွားတို့ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

"လမ်းမရပ်နဲ့ တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က လောင်ကျွမ်းနေတုန်းပဲ။ တစ္ဆေတစ်ကောင် ပုန်းကွယ်နေရင်တောင်မှ သူက ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ အတော်အတန် ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့အခန်းတစ်ခန်းထဲကို ဝင်နိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ငါတို့ ညကို ရှင်သန်ကျော်ဖြတ်နိုင်တယ်"

လီယန်သည် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မီး၏ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်များကို မဖြုန်းတီးလိုဘဲ စူးရှသောကွပ်ကဲမှုဖြင့် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူကိုင်ဆောင်ထားသော တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှာ ယခုအခါ ပါးလွှာနေပြီး လုံးဝလောင်ကျွမ်းကုန်ခါနီး ဖြစ်နေသည်။

ယန်ကျန့်သည်လည်း ကြားလိုက်သည်။

အဖွဲ့၏ခြေသံများကြား၌ မမှန်မကန်နှင့် ပရမ်းပတာအသံတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။

အရှိန်မြန်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက် ပြေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ ဘယ်တော့မှ ပိုမနီးကပ်လာချေ။ ခြေလှမ်းများမှာ ရှေ့သို့ အနည်းငယ်ရွှေ့ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အဖွဲ့ ပိုမိုအဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ဖန်ပြန်လည် စတင်သည်။

ထိုအရာမှာ ဖယောင်းတိုင်မီးကို ကြောက်ရွံ့နေပုံရပြီး အလွန်နီးကပ်စွာ မချဉ်းကပ်နိုင်ချေ။

"ကြည့်ရတာ နောက်ထပ်တစ္ဆေတစ်ကောင် ငါတို့နောက်ကို လိုက်လာနေပြီ။ အစောပိုင်းက အခန်း ၄၀၂ ရဲ့ ဝင်ပေါက်အနီးမှာ ရွှံ့နွံခြေရာတွေ ပေါ်လာခဲ့တယ် ထင်ရှားတာက အဲဒီတစ္ဆေက အထဲကို မဝင်ဘဲ တံခါးဝမှာပဲ ရှိနေခဲ့တာ။ အခု လိုက်လာရတဲ့အကြောင်းရင်းက အစောပိုင်းက စင်္ကြံမီးတွေ လင်းသွားလို့ ဖြစ်ရမယ်"

"အလင်းရောင်က အဲဒီတစ္ဆေကို ဆွဲဆောင်ခဲ့တယ် အခု သူက ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီ"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး သူ၏နဖူးမှာ ကြုတ်ထားသည်။ တစ္ဆေများမှာ အကြောင်းမဲ့ လူများပတ်လည်၌ မရှိနေတတ်ချေ၊ အကယ်၍ ၎င်းသာ ဆက်လက်လိုက်နေပါက အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုတည်းသာ ရှိနိုင်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က တစ္ဆေရဲ့သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီးပြီ ဒါကြောင့် တစ္ဆေက လက်မလျှော့တာပဲ။

"ခေါင်းဆောင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်က ခံနိုင်နေတုန်းပဲ။ ဒီတစ္ဆေက ငါတို့ထင်ထားသလောက် အန္တရာယ်များပုံမရဘူး သူ ချဉ်းကပ်မလာဘူး ပြီးတော့ ဖယောင်းတိုင်က မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုနှေးနှေး လောင်ကျွမ်းနေတယ်။ ငါတို့ နောက်ထပ်မိနစ်အနည်းငယ်လောက် ရသေးတယ်"

လီယန်က ချက်ချင်း သတင်းပို့လိုက်သည်။

"မိနစ်အနည်းငယ် မလိုအပ်တော့ဘူး"

စင်္ကြံ၏အများစုကို ပတ်၍သွားခြင်းမှာ ထိုမျှအချိန်မယူပေ။

မကြာမီ...စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာ၌ ယန်ကျန့်သည် အခန်း ၄၀၄ ၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အတွင်းပိုင်းမှာ လုံးဝမှောင်မိုက်နေသော်လည်း သူသည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို မြင်နိုင်သေးသည်။

အခန်းမှာ ရှုပ်ပွနေပြီး ပရိဘောဂနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်။ နံရံများ၌ ခြောက်သွေ့နေသော သွေးစွန်းကွက်များ ရှိနေပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ ဆံပင်အစုအဝေးများနှင့် ဦးရေပြားအပိုင်းအစများ ရှိနေသည်။

ဒီနေရာ၌ မကြာသေးမီက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

တံခါးမှာ မရှိတော့သော်လည်း ယန်ကျန့်သည် အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းပြီး စစ်ဆေးကြည့်ရာ အိပ်ခန်းတံခါးမှာ မပျက်မစီး ရှိနေပြီး သော့ခတ်ထားကာ မပျက်စီးသေးချေ။

"အိပ်ခန်းထဲကို သွား"

ယန်ကျန့်သည် ချက်ချင်းအန္တရာယ်မရှိကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် အခန်း ၄၀၄ ၏ အိပ်ခန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားရင်း အတိုချုံး ပြောလိုက်သည်။

အခြားသူများမှာ နောက်ကျကျန်ရစ်မည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဝင်ရောက်လာကြသည်။

သို့သော် သူတို့၏နောက်၌ အလျင်စလိုခြေသံများမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝင်ပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

တစ္ဆေသည် သူတို့ကို နောက်မှလိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မှာ လောင်ကျွမ်းနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ထူးဆန်းသည့်အလင်းရောင်ကို ဖြာထွက်နေသည်။ ထိုစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်အလင်းရောင်မှာ သူတို့၏အခြေအနေများနှင့် အဖွဲ့ကို တည်ငြိမ်စေခဲ့သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ အိပ်ခန်းတံခါးမှာ သော့ခတ်ထားသည်။ ယန်ကျန့်သည် လက်ကိုင်ဖုကို ဆုပ်ကိုင်သော်လည်း ၎င်းကို မဖွင့်ခဲ့ချေ။

မတွေဝေဘဲ သူသည် တစ္ဆေအရိပ်ကို ခေါ်ယူပြီး တံခါး၏အက်ကွဲကြောင်းများမှတစ်ဆင့် စိမ့်ဝင်စေသည်။

"ကလစ်"

တံခါးလက်ကိုင်ဖု လှည့်သွားပြီး တံခါးမှာ သော့ပွင့်သွားသည်။

၎င်း ဖွင့်လိုက်သည့်အခိုက်တွင် ပုပ်သိုးပြီး နောက်ကျိနေသောအနံ့တစ်ခု လွင့်ပျံလာသည်။

"အားလုံး အထဲဝင်"

ယန်ကျန့်သည် လျင်မြန်စွာ ခြေလှမ်းလှမ်းဝင်ပြီး အခြားသူများကို အချက်ပြလိုက်သည်။

လီယန်သည် ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားပြီး တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်ကို အမြင့်၌ ကိုင်မြှောက်ထားကာ ခိုးဝင်ရန် ကြိုးစားနိုင်သည့် မည်သည့်ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေကိုမဆို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

ယန်ရှောင်ဟွား၊ ဝမ်ရှန်းနှင့် လျိုချင်းချင်းတို့သည် နောက်မှ အလျင်စလို ဝင်ရောက်သွားကြပြီး သိမ်းငှက်အိုကြီးမှာမူ နောက်မှ အနီးကပ်လိုက်ပါလာကာ သူ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ပြေးနေသည်။

သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ရွှံ့နွံခြေရာတစ်စုံမှာ သူ၏ဘေး၌ပင် ရှိနေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့အားလုံး သိမ်းငှက်အိုကြီးအပါအဝင် ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ခြေရာများမှာ သူတို့ကို လိုက်လံရှာဖွေခဲ့သော်လည်း တံခါးဝ၌ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး တံခါးခုံမှ ဖယောင်းတိုင်မီးကြောင့် ရှေ့ဆက်မရွှေ့နိုင်တော့ချေ။

"ဘုန်း"

တံခါးမှာ ပြင်းထန်စွာ ပိတ်သွားသည်။

အမိန့်ကို မစောင့်ဘဲ လီယန်သည် ချက်ချင်း တံခါးနောက်၌ နေရာယူပြီး ၎င်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

တစ္ဆေတံခါးပိတ်သူ၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားမှာ အသက်ဝင်လာပြီး အခန်းကို နှစ်ဖက်လုံးမှ လုံးဝချိတ်ပိတ်လိုက်သည်။

အပြင်ဘက်မှ ခြေသံများမှာ နောက်ထပ်မကြားရတော့ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"ငါတို့ အခု ဘေးကင်းပြီလား"

ယန်ရှောင်ဟွားက သတိဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘေးကင်းတယ် ဟုတ်လား။ အဲဒီလိုပြောဖို့ စောလွန်းသေးတယ်။ အခုမှ ခုနစ်နာရီကျော်ကျော်ပဲ ရှိသေးတယ် ငါတို့ နောက်ဆက်တွဲ ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းလို့မရဘူး။ လောလောဆယ်တော့ ဒီမှာ အလင်းရောင်ရအောင် လုပ်ကြရအောင်"

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

"မီးက တစ္ဆေတွေကို ဆွဲဆောင်မှာမဟုတ်ဘူးလား"

သိမ်းငှက်အိုကြီးက မေးခွန်းထုတ်သည်။

ယန်ကျန့်က ရှင်းပြသည်။

"မီးတိုင်းက တစ္ဆေတွေကို ဆွဲဆောင်တာမဟုတ်ဘူး။ ဒီစာတိုက်ရဲ့စတုတ္ထထပ်က မီးတွေပဲ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတွေကို ဆွဲဆောင်တဲ့သဘာဝလွန်ဂုဏ်သတ္တိတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရတယ်။ သာမန်မီးတွေမှာ အဲဒီစွမ်းရည်မရှိဘူး"

"မင်းသာ မှားခဲ့ရင်ကော"

သိမ်းငှက်အိုကြီးမှာ သတိကြီးနေဆဲဖြစ်သည်။

"လူတွေ သေနိုင်တယ်"

"ငါသာ မှားခဲ့ရင် လီယန်နဲ့ ငါ ကိုင်တွယ်မယ်။ မင်း စိတ်ပူစရာမလိုဘူး"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏စိုးရိမ်မှုများကို အေးစက်စွာ ပယ်ချလိုက်သည်။

အကယ်၍ သိမ်းငှက်အိုကြီးထံမှ စတုတ္ထထပ်အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များ မပေးနိုင်ပါက ယန်ကျန့်သည် သူ့ကို ကိုင်တွယ်ရန် စိတ်ရှည်မည်မဟုတ်ချေ။

သိမ်းငှက်အိုကြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ယန်ရှောင်ဟွားသည် အလင်းချောင်းအများအပြားကို ထုတ်ယူပြီး အသက်သွင်းရန် ချိုးဖဲ့ကာ အခန်း၏ထောင့်များသို့ ပစ်လိုက်သည်။ သူမသည် သူမ ယူဆောင်လာခဲ့သော လက်ကိုင်ဓာတ်မီးတစ်လက်ကိုလည်း ဖွင့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင်...အခန်း၏အမှောင်ထုမှာ မှေးမှိန်သွားပြီး မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင်ဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။ မတောက်ပသော်လည်း ၎င်းသည် အဖွဲ့၏အမြင်အာရုံကို ပြန်လည်ရရှိစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်၌...တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်၏ မီးတောက်မှာ ပိုမိုကျုံ့ဝင်သွားပြီး နောက်ဆုံး၌ လုံးဝလောင်ကျွမ်းသွားသည်။

ယန်ကျန့်၏ ပါးစပ်မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သည့်အခါ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။

တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်လုံး အလဟဿဖြစ်သွားပြီး လက်တွေ့တွင် ဘာမှမရရှိခဲ့ချေ။ ထင်းခုတ်ဓားပင်လျှင် စာတိုက်ထဲမှ တစ္ဆေကို ကိုင်တွယ်ရာ၌ ထိရောက်မှုမရှိခဲ့ချေ။

တစ်ခုတည်းသောအောင်မြင်မှုမှာ လူတိုင်း အသက်ရှင်နေသေးခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခုထိ သေဆုံးမှုမရှိသေးချေ။

သို့သော် ထိုအရာမှာ သူ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအတွက် တန်ဖိုးအနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

"ဒုန်း"

ရုတ်တရက်...အိပ်ခန်းတံခါးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ တစ်စုံတစ်ခုက ၎င်းကို ကန်ဖွင့်လုနီးပါးဖြစ်အောင် အားပြင်းပြင်းဖြင့် ကန်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် မကြာမီ တံခါးမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်သွားသည်။

ထူးခြားသောသဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုသည် တံခါး၌ ပေါ်ထွက်လာပြီး အပြင်ဘက်မှ မည်သည့်ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာကိုမဆို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

"တစ္ဆေက တံခါးကို ကန်ဝင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ"

လီယန်သည် သူ၏အသံကို နှိမ့်ချရင်း ၎င်းကို ခုခံရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒုန်း"

တစ္ဆေသည် တစ်ဖန်ပြန်ကန်သည်။ အင်အားမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းသော်လည်း တံခါးမှာ ခိုင်မြဲစွာ ရှိနေသည်။

"တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်မရှိဘဲ တစ္ဆေက အခု ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားနိုင်တယ်။ သူသာ ဒီအတိုင်းဆက်လုပ်နေရင် ငါ ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းရလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး တံခါးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူသည် တစ္ဆေကို လီယန်၏ အင်အားနှင့် စွမ်းအင်ကို အချည်းနှီးကုန်ဆုံးစေရန် ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ လိုအပ်လာပါက ယန်ကျန့်သည် ထင်းခုတ်ဓားကို သုံးပြီး ဒီတစ္ဆေကို လုံးဝခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများ ဖြတ်တောက်ပစ်ရန် တွေဝေမည်မဟုတ်ချေ။

"ကျွန်တော် နားလည်တယ်။ ကျွန်တော် လောလောဆယ်တော့ ထိန်းထားလိုက်မယ်"

လီယန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဒုန်း"

တစ္ဆေသည် တတိယအကြိမ် ကန်လိုက်သည်။ ယခင်ကထက် ပို၍ပင် ပြင်းထန်သည်။ တံခါးမှာ အနည်းငယ် ကွေးသွားပြီး အပေါက်ငယ်တစ်ခု ပွင့်သွားသည်။

သို့သော် လီယန်သည် ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းထားပြီး တံခါးကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ခွင့် မပေးချေ။

တတိယကန်ချက်အပြီး၌ အပြင်ဘက်၌ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ္ဆေသည် ကန်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တံခါးခုံ၌ လျင်မြန်စွာ လမ်းလျှောက်စပြုလာပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်ကောင်းသော ခြေသံများကို ပြုလုပ်နေသည်။

တစ္ဆေသည် တံခါးဝ၌ ရှိနေသည်။

၎င်းသည် အခန်း၏နေထိုင်သူများကို လွှတ်ပေးရန် ဆန္ဒမရှိပုံရသည်။

"တံခါးကို မကန်တော့ဘူးလား"

ယန်ကျန့်သည် အပြင်ဘက်မှ အသံများကို အနီးကပ်နားထောင်ရင်း နောက်ထပ်အသံများ မကြားရသည့်အခါ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

အပြင်ဘက်၌ တစ္ဆေ ဘာပဲလုပ်လုပ် တံခါးကို မကန်သမျှ ကာလပတ်လုံး သူတို့၌ အနည်းငယ် အနားယူချိန် ရသည်။

"ဒီလိုပဲထင်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သတိလက်လွတ်မဖြစ်သင့်သေးဘူး။ ငါ တံခါးကို ဆက်ပိတ်ဆို့ထားမယ် အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက်"

လီယန်က ပြောသည်။

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အခြားသူများမှာမူ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သည့်အခါ သူတို့၏သတိကြီးသောနှလုံးသားများကို အနည်းငယ် ဖြေလျှော့လိုက်ကြသည်။

"စတုတ္ထထပ်က စာပို့သမားတွေ အများကြီး သေဆုံးခဲ့တာ အံ့ဩစရာမရှိဘူး ဒီမှာ အရမ်းအန္တရာယ်များတာပဲ"

လျိုချင်းချင်းက ကျန်ရှိနေသေးသောကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်ဖြင့် မှတ်ချက်ချသည်။

သိမ်းငှက်အိုကြီးက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒီလောက်ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားတဲ့ညကို ငါ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံဖူးတာပဲ။ စတုတ္ထထပ်မှာ ပထမဆုံးစာကို ပို့ပြီးတဲ့နောက် ငါ ဒီမှာမနေခဲ့ဘူး ဒါကြောင့် ဒီလိုအတွေ့အကြုံမျိုး တစ်ခါမှမရှိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အန္တရာယ်အဆင့်ကို ကြည့်ရရင် စတုတ္ထထပ်စာပို့သမားတွေ နောက်ဆုံးမှာ အားလုံးသေကြလိမ့်မယ်ဆိုတာကို ငါ သံသယမရှိဘူး"

အကယ်၍ ယန်ကျန့်သာ ဒီည ဒီမှာမရှိခဲ့လျှင် သူတို့အားလုံး အခန်း ၄၀၂ ၌ သေဆုံးခဲ့ကြပေလိမ့်မည်။