ထျန်းမင်ကျိုယိုဥမင်အား ပိတ်သိမ်းခြင်း...

~လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် သူမ၏ အဖွဲ့မှာမူ လိုက်သွားရန် အစီအစဉ် မရှိကြပေ။ ကျိုယိုမိစ္ဆာများ နိုးထလာမည့်အကြောင်း ကြားပြီးနောက်၊ သူမတို့သည် ပိုမို၍ အရေးတကြီး ဖြစ်လာပြီး အစွမ်းကုန် ကျင့်ကြံကာ အမြန်ဆုံး အင်အား ကြီးမားလာရန်သာ တွေးနေကြသည်။

ထို့ကြောင့် လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မနှင့် လုရီတို့သည် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တိမ်ဖြူအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာပြီး ပင်လယ်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။

ဤအချိန်အတောအတွင်း လင်းလောင်တောင်ထိပ်ရှိ အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ချီများ၏ သိပ်သည်းမှု တိုးလာသည်နှင့်အမျှ၊ လုရီကလည်း မကြာခဏ တာအို တရားဟောပြောပေးသောကြောင့်၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ စွမ်းအားမှာလည်း အလျင်အမြန် တိုးတက်လာခဲ့၏။

သူမ၏ တိုးတက်နှုန်းမှာ လျိုနင်ရွှမ်းတို့ကဲ့သို့ မမြန်ဆန်သော်လည်း၊ သူမ၏ မူလမြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် ယခုအခါ နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရောက်ရှိနေပြီး ရွှေအင်မော်တယ်အဆင့်နှင့် တစ်လှမ်းသာ ကွာတော့သည်။

အကယ်၍ အတိတ်ကာလကသာဆိုလျှင်၊ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် ထူးချွန်သော ပါရမီရှိသည့်တိုင်၊ ရွှေအင်မော်တယ်အဆင့်၏ အတားအဆီးက သူမကို နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ သို့မဟုတ် နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာပင် ပိတ်မိနေစေနိုင်ခဲ့ပေမည်။

သို့သော်လည်း ဒါက အရင်က အခြေအနေသာ။ ယခုအခါတွင် လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် လုရီ၏ သင်ကြားမှုများကို မကြာခဏ နားထောင်ပြီး ပုံရိပ်ယောင်နိယာမကို နားလည်ရာတွင် မဟာအောင်မြင်မှု ရရှိထားပြီဖြစ်သောကြောင့်၊ ရွှေအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ လက်ဖဝါးလှန်လိုက်သကဲ့သို့ လွယ်ကူနေပြီဖြစ်သည်။ မည်သည့် အတားအဆီးမျှမရှိဘဲ၊ လအနည်းငယ်ခန့် ဆင်ခြင် တွေးတောလိုက်ရုံဖြင့် အဆင့် တက်လှမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤသည်ကလည်း လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာရန် ပို၍၊ ပို၍ နီးစပ်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုနေလေသည်။

နှစ်ဦးသား ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေကြစဉ် လုရီသည် လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ အရှိန်မှာ မမြန်ဆန်ဘဲ၊ နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်တစ်ပါးအတွက် အတော်ပင် နှေးကွေးနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူသည် လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မကို အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ရင်း မေးလိုက်၏။

“ဆရာ… နေမကောင်းဘူးလား။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဖြည်းဖြည်း ပျံနေတာလဲ။ အော်… ဟုတ်သားပဲ။ ကျွန်တော် နေရာလပ်ဘကူးပြောင်းမှုသုံးပြီး ဆရာ့ကို တိုက်ရိုက်ခေါ်သွားလို့ရတယ်။”

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် မူလက တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသည့်အလား ငေးငိုင်သော အမူအရာဖြင့် ရှိနေခဲ့သည်။

လုရီ၏ စကားကိုကြားမှ သူမသည် အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာပြီး၊ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာထက်တွင် အနေရခက်နေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်သွားကာ

… “နေရာလပ်ကူးပြောင်းမှု မလိုပါဘူး။”

“တကယ် မလိုဘူးလား။ ဘာလို့ ကျွန်တော် ဆရာ့ကို ကြည့်ရတာ နည်းနည်း နေမကောင်းဘူးလို့ ထင်နေရတာလဲ။”

နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ ပျံသန်းနှုန်းက အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်တစ်ပါးထက်ပင် မမြန်ဆန်ခြင်းသည် အနည်းငယ်တော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်တွန့်ကွေးသွားပြီးနောက်၊ သူမက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ စကားလမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်သည်။

“ငါ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး… ဒါနဲ့… ကောင်စုတ်လေး… ကျိုယိုမိစ္ဆာတွေက တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား။ အကယ်၍ အဲ့ဒီ ကျိုယိုမိစ္ဆာတွေရဲ့ နတ်ဘုရားဆိုတာ ငါတို့စကြဝဠာကို ရောက်လာခဲ့ရင်၊ နင် သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက်ရှိရဲ့လား။”

ထိုစကားကိုကြားသော် လုရီ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး၊ သူက လေပူတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရင်း ခပ်ဖွဖွရယ်မောကာ ဆို၏။

“ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်… ကျွန်တော်လည်း

မသေချာဘူး။ အကယ်၍ ကျွန်တော် အင်မော်တယ်အင်ပါယာအဆင့်ကို အဆင့် ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင်၊ သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ရာနှုန်းပြည့် ယုံကြည်ချက်ရှိတယ်။ အကယ်၍ ကျွန်တော် အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးရင်တော့၊ သူတို့ကို ခုခံနိုင်ဖို့လောက်ပဲ ယုံကြည်ချက်ရှိပြီး၊ သတ်နိုင်မလားဆိုတာတော့ မသေချာဘူး။ အကယ်၍ ကျွန်တော် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးပြီး အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်ကို မတက်နိုင်သေးခင်မှာ သူတို့က ကျွန်တော်တို့စကြဝဠာကို တကယ်တမ်း ကျူးကျော်လာပြီဆိုရင်တော့… သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ဘယ်လောက်ယုံကြည်ချက်ရှိလဲဆိုတာ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း မသေချာပါဘူး။”

လုရီ ပြောသည်မှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်လေသည်။

သူသည် အခြေခံအုတ်မြစ်ခိုင်မာပြီး အစွမ်းထက်သော်လည်း၊ အင်မော်တယ်အရှင်သခင်နှင့်

အင်မော်တယ်အင်ပါယာကြားက ကွာဟချက်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။

အင်မော်တယ်ဘုရင်နှင့် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်တို့သည် လုံးဝကွဲပြားသော အတိုင်းအတာများဖြစ်ပြီး၊ မဟာအောင်မြင်မှုအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းရှိသော အင်မော်တယ်

အင်ပါယာမှာမူ အင်မော်တယ်ဘုရင်ထက် များစွာသာလွန်၏။ သူတို့ကြားက ကွာဟချက်သည် ကောင်းကင်ဘုံ အင်မော်တယ်မှ အင်မော်တယ်အရှင်သခင်အထိ ကွာဟချက်ထက်ပင် ကြီးမားနိုင်ကောင်း၏။

အထူးသဖြင့် ကျိုယိုမိစ္ဆာများ၏ စွမ်းအားသည် မူလကတည်းက အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများထက် အနည်းငယ် ပို၍ အစွမ်းထက်လေသည်။ အကယ်၍ ကျိုယိုမိစ္ဆာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် နှစ်ရာပေါင်း သို့မဟုတ် ထောင်ပေါင်းအနည်းငယ်အတွင်း အလွန်လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာမည်ဆိုလျှင်၊ သူ၏ ကျင့်ကြံနှုန်း မြန်ဆန်သည့်တိုင် ထိုအချိန်တွင် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်အဆင့်သို့သာ အဆင့် ချိုးဖြတ်နိုင်ဦးမည်။

လုရီကိုယ်တိုင်ပင် အင်မော်တယ်

အင်ပါယာအဆင့် ကျိုယိုမိစ္ဆာများ၏ စွမ်းအားရှင်များကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်လားဆိုသည်ကို ယုံကြည်ချက်မရှိပေ။

လုရီ၏ စကားကို ကြားသော် လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားပြီး၊ သူမက အဝေးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားသော တောင်တန်းများကို ကြည့်လိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“နင်ရွှမ်းတို့နဲ့ သုံးတဲ့ အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်သိုင်းနည်းစနစ်ကို သုံးရင်တောင် အဆင်မပြေဘူးလား။”

“အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်သိုင်းနည်းစနစ်လား။”

လုရီမှာ တစ်ချက် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သူ၏ ဆရာ ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို နားလည်သွားသည်။

သူ့နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ်တွန့်ကွေးသွားသော်လည်း၊ သူက ဆက်လက်ပြောလိုက်၏။

“အကယ်၍ ကျွန်တော် အင်မော်တယ်အရှင်သခင် အဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးရင်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ထောက်တိုင်အားလုံးကို သုံးရင်တောင်မှ အင်မော်တယ် အင်ပါယာ အဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။”

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက တွေး‌တွေးဆဆ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လုရီမှာ အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

“ဆရာ… ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီမေးခွန်းကို မေးတာလဲ။”

ထိုအခိုက်အတန့်မှာ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မမှာ တစ်ချက်ရပ်တန့်သွားပြီးနောက်၊ ပျံသန်းနေရင်း ဖားလျားကျနေသော သူမ၏ ဆံနွယ်ရှည်များကို သပ်တင်လိုက်သည်။

သူမကိုယ်တိုင်ပင် မျက်နှာနီမြန်းလာပြီး၊ အနည်းငယ် မျက်နှာပူနေဟန်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဆို၏။

“အဟမ်း… ငါ စဉ်းစားနေတာက… ငါ့ရဲ့စွမ်းအားက နင်ရွှမ်းတို့ထက် နည်းနည်းပိုသန်မာတယ်လေ။ တကယ်လို့သာ အခြေအနေ

အရမ်းဆိုးလာရင်၊ ငါလည်း နင်နဲ့အတူ အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို သုံးလို့ရတာပဲ…”

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် စကားပြောလေလေ၊ ပို၍ အနေရခက်လာလေလေ ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးသည် မီးတောက်နေသကဲ့သို့ ပူရှိန်းလာကာ ရေနွေးငွေ့ပင် ထွက်လုနီးပါးဖြစ်နေ၏။

သူမက စကားပြောရင်း အလျင်အမြန်ပင် ရှင်းပြလေသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ငါက နင့်ရဲ့ ဆရာပဲလေ။ ဆရာတစ်ယောက်က ကိုယ့်တပည့် ကြိုးစားပမ်းစား ရုန်းကန်နေတာကို ဘေးကနေ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ကြည့်နေလို့တော့ မဖြစ်ဘူးပေါ့။ ငါလည်း နည်းနည်းလောက် ကြိုးစားသင့်တယ်လို့ ခံစားရလို့ပါ။”

လုရီ - “…”

သူသည် သူ၏ဆရာ့ကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ ဆရာထံမှ ဤသို့သော စကားမျိုး ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ

မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း… ဆရာ တစ်ယောက်အနေဖြင့် ကိုယ့်တပည့် ကြိုးစားနေသည်ကို ဘေးက

မကြည့်ဘဲ အတူတကွ ကြိုးစားလိုခြင်းမှာတော့ မှားယွင်းသည်ဟု မဆိုသာပေ။

*ဒါပေမဲ့... ဆရာ ကြိုးစားချင်တဲ့ လမ်းကြောင်းက နည်းနည်းလွဲနေသလိုပဲနော်...*

လုရီ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားပြီး၊ သူ၏မျက်နှာထက်တွင် အတော်ပင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ နီမြန်းနေသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည်လည်း လုရီ၏ ထူးဆန်းသော အမူအရာကို သတိပြုမိသွားပြီး၊ စိတ်တိုသွားကာ သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ရင်း အံကြိတ်ကာ ဆို၏။

“ဘာလဲ။ နင့်ရဲ့ အဲ့ဒီအကြည့်က ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ၊ ကောင်စုတ်လေး။ နင့်ဆရာက ဘာမှားပြောလို့လဲ။”

လုရီက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီး သူ၏အပြုံးမှာ နောက်ပြောင်လိုသော အရိပ်အယောင်များ သန်းလာသည်။

“မမှားပါဘူး၊ လုံးဝမမှားပါဘူး။ ဆရာလည်း တကယ်ပဲ ကြိုးစားသင့်ပါတယ်ဗျာ။”

သူ၏ဆရာအပေါ်တွင် တပ်မက်သော အတွေးများ မရှိဟု ဆိုလျှင် လုံးဝ လိမ်ညာရာ ကျပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း သူသည် သူ့ဆရာ၏ တကယ့်သဘောထားကို အမြဲတစေ မသေချာခဲ့ပေ။