ထျန်းမင်ကျိုယိုဥမင်အား ပိတ်သိမ်းခြင်း (၂)...

~သူသည် ယခုအခါတွင် သိရှိသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ငြင်းဆန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

လုရီက စကြဝဠာ၏ ကံကြမ္မာနှင့် သက်ဆိုင်သော အရေးကြီးသည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုကို ဆွေးနွေးနေသည့်အလား လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“တပည့် ကျိုယိုဥမင်ကို တံဆိပ်ခတ်ပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ကြိုးစားအားထုတ်ကြတာပေါ့။”

“အင်း… ကောင်းပြီလေ။ ငါလည်း အကူအညီဖြစ်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်…”

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ လေသံတွင် ရှက်ရွံ့မှုများ ပါဝင်နေ၏။

လုရီက လေးနက်စွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာ… ကျွန်တော်တို့ အရှိန်မြှင့်ဖို့ လိုပါလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် ကျိုယိုဥမင်မှာ မျှော်လင့်မထားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ စောစော တံဆိပ်ခတ်နိုင်လေ၊ ကျွန်တော်တို့ စောစော စိတ်အေးရလေပဲ။”

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မမှာ တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားသည်။ သူက ပါးစပ်ဟ၍ တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း၊ စကားတစ်ခွန်းမျှ မထွက်နိုင်ခင်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ နေရာလပ်သည် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် ပင်လယ်ပြင်အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။

သူတို့နှင့် မနီးမဝေးတွင် ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုနှင့်တူသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုတွင်းနက်ကြီးအပေါ်၌မူ ဆန်းကြယ်သော အခင်းအကျင်းတစ်ခုက ဖုံးလွှမ်းလျက်ရှိပြီး၊ အတွင်းမှ ကျိုယိုချီများအားလုံးကို သီးခြားခွဲထုတ်ထား၏။

မနီးမဝေးမှ ကောင်းကင်ယံတွင် အဘွားအိုတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်က တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။

သူမမှာ အဖွားယွမ်လင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

နေရာလပ်၏ တုန်ခါမှုကို ခံစားမိသောအခါ၊ အဖွားယွမ်လင်က ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး

လုရီနှင့် လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မကို မြင်တွေ့သွားသည်။

သူမက အလျင်အမြန်ပင် ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

“သခင်မလေး… သခင်လေးလု။”

လုရီ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ဘာတွေလုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်ကို သူမသည် သဘာဝအတိုင်း သိရှိပြီးဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်က အားနည်းသော လူငယ်လေး

တစ်ယောက်သည် သည်လောက် တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်လာခဲ့သည်ကို သူမ အံ့ဩချီးမွမ်း၍ မဆုံးနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဤလူငယ်လေးသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်သခင်မလေးနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူမ

မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း၊ အဖွားယွမ်လင်သည် မကြာမီမှာပင် သူမ၏ သခင်မလေး မျက်နှာထက်မှ အမူအရာသည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပြီး၊ အနည်းငယ်များ နီရဲလွန်းနေသလားဟု သတိပြုမိသွားတော့သည်။

“သခင်မလေး… အဆင်ပြေရဲ့လားရှင့်။”

အဖွားယွမ်လင်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ မျက်နှာမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်ဖြစ်ပြီး၊ သူမက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ အဖွားယွမ်လင်။ ကျွန်မတို့ ကျိုယိုဥမင်ကို တံဆိပ်လာခတ်တာပါ။”

ဒီကောင်စုတ်လေး... အလျင်လိုနေလိုက်တာ။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည် စိတ်ထဲ၌ အံကြိတ်လိုက်သော်လည်း၊ သူမ၏ မျက်နှာမှာမူ အထူးတလည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်လေ၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အဖွားယွမ်လင်၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်းပေါ်လာသည်။

“သခင်လေးနဲ့ သခင်မလေး ရောက်လာတာကို မြင်ကတည်းက ကျွန်မ ခန့်မှန်းမိပြီးသားပါ။ သခင်လေးရဲ့ အံ့ဩဖွယ် စွမ်းအားနဲ့သာဆိုရင်၊ ဒီကျိုယိုဥမင်ကို တံဆိပ်ခတ်နိုင်ခဲ့ရင် မတော်တဆမှုတွေ ဖြစ်လာတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

လုရီက ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် နတ်ဆန်းကြယ်သော တာအိုအလင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူက ကျိုယိုဥမင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရင်း မေးလိုက်၏။

“အဖွားယွမ်လင်… မကြာသေးခင်က ကျိုယိုဥမင်မှာ လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံတစ်ရာ ရှိခဲ့သေးလားဗျ။”

ထိုအခါ အဖွားယွမ်လင်က တစ်ခဏမျှ လေးနက်စွာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

“ကျိုယိုဥမင်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကနေ တစ်ခါတစ်ရံ တီးတိုးသံတွေ ထွက်ပေါ်လာတာ၊ တစ်ခါတစ်ရံမှာ သိပ်သည်းတဲ့ ကျိုယိုချီတွေ ဥမင်ထဲကနေ ပေါက်ကွဲထွက်လာတာကလွဲရင် ကျန်တဲ့အချိန်တွေမှာတော့ အတော်လေး ပုံမှန်ပါပဲ။ ဒါတွေအားလုံးကတော့ ကျိုယိုဥမင်ထဲမှာ ဖြစ်နေကျ သာမန်အဖြစ်အပျက်တွေပါပဲ။”

လုရီက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ရင်း ကျိုယိုဥမင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ကျိုယိုဥမင်၏ အစွန်းနားတစ်ဝိုက်တွင် ကျိုယိုချီများက လှိုင်းထန်နေပြီး၊ နေရာလပ်၏ မျဉ်းကြောင်းများကို အဆက်မပြတ် ကျိုးပဲ့စေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ အက်ကြောင်းများက ဖြည်းညင်းစွာ ကြီးထွားလာနေဟန်ရှိပြီး၊ ထိုဧရိယာတစ်ခုလုံး၏ နေရာလပ်မှာ အလွန်တရာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေလေသည်။

...ဒါက ကျိုယိုဥမင် ကျယ်ပြန့်လာခြင်းရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်လား။...

လုရီ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

ကျိုယိုစစ်မြေပြင်အတွင်း၌ ကျိုယိုဥမင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ နေရာလပ်ကို လုံးဝမျိုချသွားခဲ့ပြီး၊ နေရာလပ်မျဉ်းကြောင်းများ ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် သို့မဟုတ် ကျိုယိုဥမင်ကို ပိတ်ရန် နည်းလမ်းမဆိုထားနှင့်၊ နေရာလပ်မျဉ်းကြောင်းများပင် မကျန်တော့ပေ။

သို့သော် ဤနေရာက အနည်းငယ် ကွဲပြားနေ၏။

ဤနေရာမှ ကျိုယိုဥမင်သည် အလွန်အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးပုံရသည်။ နေရာလပ်မျဉ်းကြောင်းများတွင် ကျိုးပဲ့မှု များစွာ ရှိနေပြီး၊ ကျိုယိုချီများက ၎င်းတို့ကို လိမ်ယှက်ကာ ကျိုယိုဥမင်ကို ဆက်လက် ကျယ်ပြန့်စေသော်လည်း၊ နေရာလပ် မျဉ်းကြောင်းများကတော့ ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ သူသာ ကျိုယိုချီများကို ဖယ်ရှားပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားကို နှင်ထုတ်နိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ ထို့နောက် နေရာလပ် မျဉ်းကြောင်းများကို ပြန်လည် ပြုပြင်နိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ ဤဧရိယာသည် မူလ အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးတော့သည်။

ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးမိသည်နှင့် လုရီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အရောင်အဝါများ တောက်ပလာ၏။

စမ်းကြည့်သင့်တယ်…။

အကယ်၍ သူသာ ဤကျိုယိုဥမင်ကို အမှန်တကယ် လုံးဝ ပိတ်ပစ်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ၎င်းသည် ထျန်းမင်ကြယ်ဂြိုဟ် တစ်ခုလုံးနှင့်

ထျန်းလော့ကြယ်တာရာ နယ်မြေတစ်ခုလုံးအတွက် အကျိုးရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုယိုဥမင် အပြည့်အဝ ပွင့်သွားခြင်းက

ထျန်းမင်အပေါ် ဘယ်လိုသက်ရောက်မှုမျိုး ရှိမည်ကို လုရီ မသေချာပေ။

သူ ကျိုယိုဥမင်ကို တံဆိပ်ခတ်နိုင်လျှင်ပင် ၎င်းသည် ဂြိုဟ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သေးသည်။

အကယ်၍ သူ ကျိုယိုဥမင်ကို လုံးဝ ပိတ်ပစ်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်တော့ ထျန်းမင်တွင် အနာဂတ်အတွက် ဝှက်ကွယ်နေသော အန္တရာယ်များ ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင်၊ ဤကျိုယိုဥမင်သာ ပိတ်သွားခဲ့လျှင်၊ အင်အားကြီးသော ကျိုယိုမိစ္ဆာများ နိုးထလာပြီး တကယ့်စကြဝဠာကို အမှန်တကယ် ကျူးကျော်လိုသည့်တိုင်၊ ဤနေရာသည် သူတို့၏ ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ရေး နေရာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမူကား၊ ကျိုယိုမိစ္ဆာများသာ တကယ့်စကြဝဠာကို အလုံးအရင်းနှင့် ကျူးကျော်ရန် အမှန်တကယ် စီစဉ်ခဲ့လျှင်၊ လုရီ တည်ဆောက်ထားသော တာအိုအင်မော်တယ် အခင်းအကျင်းကို အားကိုးရုံမျှဖြင့် တကယ့်ကျိုယိုမိစ္ဆာစွမ်းအားရှင်များကို တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ဖြစ်လာပါက ထျန်းမင်ကြယ်ဂြိုဟ်သည် စစ်မြေပြင်တစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ဤဂြိုဟ်သည် လုရီ ကြီးပြင်းလာခဲ့သော နေရာဖြစ်၏။ သူသည် ၎င်းအပေါ်တွင် ခိုင်မာသော ခံစားချက်များ သဘာဝအတိုင်းရှိနေပြီး၊ ၎င်းကို စစ်မြေပြင်တစ်ခု ဖြစ်သွားစေလိုစိတ် မရှိသည်မှာလည်း ဓမ္မတာပင်။

လုရီက အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် လေးနက်သော အသွင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်… စမ်းကြည့်ရမှာပဲ။”

သူက ခပ်ဖွဖွရယ်မောလိုက်ရင်း ဆို၏။

“ဆရာ… ဒီကျိုယိုဥမင်က အခုထိ အပြည့်အဝ

မဖြစ်တည်သေးဘူး။ ကျွန်တော် ဒီနေရာက နေရာလပ်မျဉ်းကြောင်းတွေ ကျိုးပဲ့နေပေမဲ့ ဝါးမြိုမခံရသေးတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ပြန်ကောင်းလာဖို့ မျှော်လင့်ချက်ရှိသေးတယ်။ ဒါကြောင့်ကျွန်တော် ဒီနေရာက ကျိုယိုဥမင်ကို ပြန်ပြင်ကြည့်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မနှင့် အဖွားယွမ်လင် နှစ်ဦးလုံးမှာ အံ့အားသင့်ကာ မှင်သက်သွားကြလေသည်။

အဖွားယွမ်လင်သည်ပင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး၊ မယုံနိုင်စွာ မေးလိုက်၏။

“ကျိုယိုဥမင်ကို ပိတ်လို့ရသေးလို့လား။

သခင်လေးလု ပြောတာ တကယ်မှန်လို့လား။”

လုရီက ခေါင်းညိတ်ကာ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။

“သီအိုရီအရတော့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ကျိုယိုဥမင်ကို ချဉ်းကပ်နိုင်ပြီး၊ သိပ်သည်းတဲ့ ကျိုယိုချီကို မကြောက်ဘဲ၊ ဥမင်ပတ်လည်က ကျိုယိုချီတွေကို သန့်စင်နိုင်မယ်၊ ပြီးတော့ နေရာလပ်မူလဇာစ်မြစ်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မယ်ဆိုရင်ပေါ့။”

လုရီ၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ၊ အဖွားယွမ်လင်နှင့် လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ နှစ်ဦးလုံးမှာ နားမလည်နိုင်သလို ဖြစ်သွားပြီး၊ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ပို၍ပင် ထူးဆန်းလာတော့၏။

လုရီမှလွဲ၍ စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးတွင် ဤအခြေအနေများနှင့် ကိုက်ညီနိုင်သူ နောက်

တစ်ယောက် ရှိနိုင်ဦးမည် မဟုတ်ပေ။

အင်မော်တယ်အရှင်သခင်များပင်လျှင် ဤသို့ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်လာသည်။

“ကောင်စုတ်လေး… အန္တရာယ်တော့ မရှိဘူး

မလား။”

လုရီက ခပ်ဖွဖွရယ်မောလိုက်သည်။

“အန္တရာယ် မရှိလောက်ပါဘူး…”

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် လုရီက တစ်ချက်ရပ်တန့်သွားပြီး ဆက်ပြော၏။

“ဒါပေမဲ့… စိတ်ချရအောင်တော့ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး မဟာ အခင်းအကျင်းကြီးကို တည်ဆောက်လိုက်ဦးမယ်။ ကျိုယိုချီတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထျန်းမင်ကို တိုက်စားသွားတာမျိုး မဖြစ်အောင် ကာကွယ်ရမယ်။”

လုရီ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်ကို မြင်သော် လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဒီလိုဆိုရင်တော့… ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂရုစိုက်ပါ။”

လုရီက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာ။ ကျွန်တော် ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။”

ဤသို့ပြောပြီးနောက် လုရီက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး၊ ယွီမိသားစု တည်ဆောက်ထားသော မဟာအခင်းအကျင်းကြီးအတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားရာ၊ အနီးမှ အဖွား

ယွမ်လင်မှာ အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။

ယွီမိသားစုက ကျိုယိုချီများကို သီးခြားခွဲထုတ်ထားရန် အားထုတ်ကြိုးပမ်း တည်ဆောက်ထားသော ဤမဟာအခင်းအကျင်းကြီးသည် သခင်လေးလုအတွက်တော့ မရှိသကဲ့သို့ပင်…။

...သခင်လေးလုက ငါထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေပါလား…

အဖွားယွမ်လင်မှာ ဖြည်းညင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

လုရီ အင်မော်တယ်အခင်းအကျင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် သိပ်သည်းပြီး လှိုင်းထန်နေသော ကျိုယိုချီများကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ဖရိုဖရဲဖြစ်ပြီး ယုတ်မာသော တီးတိုးသံများက သူ၏စိတ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ရှိပြီး၊ အတွင်းစိတ် မငြိမ်မသက်ဖြစ်အောင် လှုံ့ဆော်ပေးသော ထူးဆန်းသည့် သွေးဆောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

အကယ်၍ ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ပါးသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက၊ သူတို့သည် သိပ်မကြာခင်မှာပင် တိုက်စားခြင်းခံရမည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာတော့ ကျိုယိုဥမင်အနီးတွင် ရှိနေခြင်းသည် ကျိုယိုစစ်မြေပြင်ထဲတွင် ရှိနေခြင်းနှင့် များစွာမခြားနားသောကြောင့်တည်း။

လုရီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူက အခြေအနေကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူ၏လက်ချောင်းများ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် နတ်ဆန်းကြယ်သော တာအိုအင်းကွက်များ စတင်ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

တာအိုအင်းကွက်များက အဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ နားလည်ရခက်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော အခင်းအကျင်းအင်းကွက်များကို ဖွဲ့စည်းသွား၏။

ဤသည်မှာ လုရီ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့မှု၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ပြီး၊ အင်မော်တယ်အရှင်သခင်အဆင့်ရှိသော မင်ယွမ်စစ်မြေပြင်၏ ဥမင်များကိုပင် တံဆိပ်ခတ်နိုင်သော အခင်းအကျင်းတာအိုပညာရပ်၏ အောင်မြင်မှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤနေရာအတွက်မူ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ဤနေရာမှ ကျိုယိုဥမင်၏ ဧရိယာသည် ကျိုယိုစစ်မြေပြင်ထက် များစွာသေးငယ်သောကြောင့်၊ လုရီ လိုအပ်သော အင်မော်တယ်အခင်းအကျင်း၏ ဧရိယာသည်လည်း ပို၍သေးငယ်လေသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် လုရီသည် မဟာအခင်းအကျင်းကြီးကို တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။ တာအိုစွမ်းအင်များက အခင်းအကျင်းအတွင်း လှိုင်းထန်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကျိုယိုချီများကို စတင်မျိုချကာ သန့်စင်ပေးတော့သည်။

သို့သော် ထိုမျှနှင့် မလုံလောက်သေးပေ။ လုရီ၏ တာအိုစွမ်းအင်များက သူ၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် လှိုင်းထန်လာပြီး၊ သူသည် တာအို၏ စွမ်းအားကို တမင်သက်သက် မောင်းနှင်ကာ ကျိုယိုဥမင်အနီးမှ ကျိုယိုချီများကို မျိုချလိုက်သည်။

ကျိုယိုချီများ မျိုချခံလိုက်ရသည်နှင့်၊ ကျိုယိုဥမင်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော ဟိန်းသံများနှင့် အသံနိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဥမင်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် အလွန်တရာ ယုတ်မာပြီး အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါတစ်ကောင်က ခုခံရန် ကြိုးစားနေပြီး၊ ဥမင်ကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးပမ်းနေလေသည်။

သို့သော်လည်း ဥမင်သည် တစ်ခဏမျှ လိမ်ယှက်သွားပြီး၊ ထိုယုတ်မာပြီး အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါသည် ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ တားဆီးခံလိုက်ရ၏။

ကျိုယိုဥမင်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းမှ ဟိန်းဟောက်သံများက သူ့ကျောရိုးကိုပင် စိမ့်သွားစေသောကြောင့် လုရီမှာ စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည်။

အဲ့ဒါက အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်ကို ရောက်နေလောက်တဲ့ အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့ ကျိုယိုမိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်လောက်တယ်။

လုရီ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ကျိုယိုဥမင်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော ကျိုယိုချီလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုက နက်မှောင်သော အလင်းလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားပြီး၊ မယုံနိုင်စရာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လုရီထံသို့ တရှိန်ထိုး ပြေးဝင်လာတော့သည်။

ထိုအလင်းလုံးကြီးမှ ထုတ်လွှတ်နေသော စွမ်းအားသည် တာအိုအင်မော်တယ်အခင်းအကျင်းကို ဖြတ်၍ပင် ထျန်းမင်ကို အဆက်မပြတ် တုန်ခါစေတော့သည်။ နေရာဒေသအသီးသီးတွင် မြေငလျင်များ၊ ဆူနာမီများနှင့် အခြားသော သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။