ဆုလာဘ်၊ အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်ခြင်း...

~လုရီ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။ သူသည် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤအလင်းလုံးနက်ကြီးက သူ့ကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဘာမှမစဉ်းစားတော့ဘဲ၊ လုရီသည် ကောင်းကင်နှလုံးသားသိုင်းနည်းစနစ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်တော့သည်။ သူ၏အရှိန်အဝါက

တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး၊ မူလဇာစ်မြစ်စွမ်းအားအမျိုးမျိုးတို့က ဆန်းကြယ်သော

တာအိုအလင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သူက အလင်းလုံးနက်ကြီးကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်ရာ၊ အလွှာထပ်ပေါင်းများစွာသော နေရာလပ်များနှင့် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာအမျိုးမျိုးတို့က ၎င်းကို ဝန်းရံသွား၏။

အလင်းလုံးနက်ကြီးသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှသည်။ ၎င်းသည် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာတစ်ခုပြီးတစ်ခုကို ချေမှုန်းသွားပြီး၊ နေရာလပ်အလွှာများကလည်း မှန်များကဲ့သို့ ကွဲအက်သွား၏။

သို့သော်လည်း၊ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာတစ်ခု ပျက်စီးသွားတိုင်း၊ ကမ္ဘာအသစ်တစ်ခု မွေးဖွားလာသည်။ နေရာလပ်အလွှာတစ်ခု ကွဲအက်သွားတိုင်း၊ နေရာလပ်ပြတ်ရွေ့အသစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

အလင်းလုံးနက်ကြီးသည် အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားနေပုံရသော်လည်း၊ ၎င်းသည် တစ်နေရာတည်းတွင် အဆက်မပြတ် ပိတ်မိနေလေသည်။ နေရာလပ်နှင့် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာများကို အကြိမ်ကြိမ် ဖောက်ထွက်ပြီးနောက်၊ ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျိုယိုချီအမျှင်တန်းများအဖြစ်သို့ ပြိုကွဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လုရီက သက်ပြင်း တစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် လေးနက်သော အမူအရာတစ်ခု လင်းလက်သွား၏။

ထိုအလင်းလုံးနက်ကြီးကို ခုခံရန်အတွက် သူသည် သူ၏ စွမ်းအားတစ်ဝက်နီးပါးကို သုံးစွဲလိုက်ရသည်။

ထိုအရာ၏ စွမ်းအား မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို မှန်းဆကြည့်နိုင်ပေသည်။

အင်မော်တယ် အရှင်သခင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ပင်လျှင် ဤသို့ ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အင်မော်တယ် ဘုရင် အဆင့်… ဟုတ်လား…။

လုရီသည် အလင်းလုံးနက်ကြီးကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားသော ကျိုယိုဥမင်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် လေးလံသွားသည်။

ကျိုယိုအတွင်း၌ အင်မော်တယ် ဘုရင်အဆင့်

ကျိုယိုမိစ္ဆာများ အမှန်တကယ် ရှိနေပေသည်။

သို့သော်လည်း၊ ထိုအင်မော်တယ် ဘုရင် အဆင့် ကျိုယိုမိစ္ဆာသည်ပင်လျှင် ကျိုယိုဥမင်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ၊ သူ့ကို သတ်ရန် ဤသို့သော နည်းလမ်းဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ၎င်းသာ ကျိုယိုဥမင်ကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ထိုကျိုယိုအင်မော်တယ်ဘုရင်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် များစွာ အားပျော့သွားပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက၊ ခုခံရန်မှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု လုရီ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါက အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက် မဖြစ်နိုင်ဘူး။

လုရီ၏ အကြည့်များမှာ ခိုင်မာသွားပြီး၊ သူက ငြိမ်သက်နေသော ကျိုယိုဥမင်ကို ကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

နေရာလပ်မူလဇာစ်မြစ်စွမ်းအားများ တရကြမ်း စီးဆင်းသွားပြီး၊ လုရီသည် ကျိုးပဲ့နေသော နေရာလပ်အမျှင်တန်းများကို စတင်ပြုပြင်တော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌၊ သူသည် ၎င်းကို တာအိုစွမ်းအင်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ၊ ကျိုယိုချီများကို တဖြည်းဖြည်း မျိုချပြီး၊ နေရာလပ်အမျှင်တန်းများကို ကြီးထွားကာ နာလန်ထူစေခဲ့သည်။

ကျိုယိုဥမင်သည် သေးငယ်၍ သေးငယ်၍ သွားပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ပိတ်သွားသောအခါ၊ လုရီသည် ဥမင်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

တစ်ဖက်ခြမ်းမှ ကျိုယိုအင်မော်တယ်ဘုရင်သည် အလွန်တရာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေပြီး၊ ကျိုယိုဥမင်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေခဲ့၏။

ဤသို့ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုက ထျန်းမင်ကိုပင် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားစေသည်။ မဟာအခင်းအကျင်းကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မနှင့် အဖွားယွမ်လင် နှစ်ဦးလုံးမှာ လေးနက်ပြီး တင်းမာသော အမူအရာများဖြင့် မဟာအခင်းအကျင်းကြီးအတွင်းမှ လုရီကို အထူးသတိထား၍ ကြည့်နေကြကာ၊ ပေါ့ဆရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

သူတို့သည် ကျိုယိုဥမင် ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်လာပြီး၊ ကျိုယိုမိစ္ဆာများ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း၊ ကျိုယိုဥမင်သည် တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ပိတ်သိမ်းသွားသည်အထိ မတော်တဆမှုတစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်ပွားခဲ့ပေ။

မည်သည့် ကျိုယိုချီမျှမရှိဘဲ လုံးဝငြိမ်သက်သွားသော နေရာလပ်ကို ကြည့်ရင်း လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မနှင့် အဖွားယွမ်လင် နှစ်ဦးလုံးမှာ မယုံနိုင်ဟန်များ ဖြစ်နေကြသည်။

အဖွားယွမ်လင်က သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်နေမိသည်။

“တကယ်ပဲ ပိတ်သွားလို့ရတာလား။ ကျိုယိုဥမင်ကို တကယ်ပဲ တံဆိပ်ခတ်လို့ရတာလား။”

ကျိုယိုသည် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးတွင် အကြီးမားဆုံးသော ဒုက္ခ အမြဲဖြစ်ခဲ့သည်။ ကျိုယိုဥမင်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့်၊ ၎င်းသည် ဆက်လက်ကျယ်ပြန့်သွားမည်သာ။ ဤသည်မှာ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ တည်ရှိခဲ့သော အများသိ အသိပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လူများသည် ယခင်က ကျိုယိုဥမင်ကို ပိတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးကြသော်လည်း၊ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ။

ယခုမူ၊ လုရီက ကျိုယိုဥမင်ကို အမှန်တကယ် ပိတ်ပစ်နိုင်ခဲ့ပြီ။

ဤအချက်က အဖွားယွမ်လင်၏ နားလည်မှုကို လုံးဝ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်လေသည်။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည်လည်း ထပ်တူထပ်မျှ အံ့အားသင့်နေသော်လည်း၊ လုရီ၏ အတိတ်က လုပ်ဆောင်ချက်အချို့နှင့် သူ၏ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားကို ပြန်တွေးမိသောအခါ၊ သူမသည် ဤအရာကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မျှော်လင့်ထားခဲ့ပြီးသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

သူမက အံ့ဩမှုဖြင့် ပြုံးလိုက်သော်လည်း၊ မကြာမီမှာပင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“တခြား ကျိုယိုဥမင်တွေက ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်တည်ပြီးသားမို့လို့ ပိတ်လို့မရတော့တာပဲ နှမြောစရာကောင်းတယ်။ မဟုတ်ရင် ကျိုယိုရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုက ဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

အကြောင်းမှာတော့၊ စကြဝဠာထဲမှ ကျိုယိုဥမင်များသည် အကန့်အသတ်ရှိပြီး၊ အကြိမ်တိုင်းတွင် ကျိုယိုဥမင်အသစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သောကြောင့်တည်း။

အကယ်၍ ကျိုယိုဥမင်များကို အလွယ်တကူ ပိတ်ပစ်နိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ ကျိုယိုကျူးကျော်မှုများအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ရန် လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

အထီးကျန်ဆန်စွာ…နှစ်ဦးသား သူတို့၏ အတွေးများထဲတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ်၊ လုရီက လုံးဝငြိမ်သက်သွားပြီး နေရာလပ်အမျှင်တန်းများ တည်ငြိမ်သွားသော ကျိုယိုဥမင်၏ ဧရိယာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အခုဆိုရင် အဆင်ပြေလောက်ပြီ။

သို့သော်လည်း၊ စိတ်ချရစေရန်အတွက် လုရီသည် တာအိုအင်မော်တယ်အခင်းအကျင်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်ပြီး၊ တစ်ချိန်က ပြုပြင်ခဲ့သော ကျိုယိုဥမင် ထပ်မံစုတ်ပြဲကာ ကျိုယိုမိစ္ဆာများ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှ ကာကွယ်ထားလိုက်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်၊ လုရီသည် ထွက်ခွာလာပြီး လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မနှင့် အဖွားယွမ်လင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက လုရီကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“နင် ဒဏ်ရာတော့ မရဘူးမလား။”

ထိုအခါ လုရီက ရယ်မောလိုက်သည်။

“လုံးဝမရပါဘူး။ ဆရာကလည်း… ကျွန်တော့်စွမ်းအားကို မသိတာကျလို့။ ကျွန်တော်က အဲ့ဒီလောက် အလွယ်တကူ ဒဏ်ရာရမယ့်သူ မဟုတ်ပါဘူး။”

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။လောင်တောင်ထိပ်သခင်မက စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အဖွားယွမ်လင်က လုရီကို ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ—စိတ်လှုပ်ရှားမှု၊ တုန်လှုပ်မှု၊ နှင့် လေးစားကြည်ညိုမှုတို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“သခင်လေးလုက တကယ်ပဲ အံ့ဩဖို့ကောင်းပါတယ်။ ကျိုယိုဥမင်ကိုတောင် ပိတ်ပစ်နိုင်တယ်။ ဒီလိုဆိုရင် ထျန်းမင်က ကျိုယိုဥမင် ကျယ်ပြန့်လာမှုကြောင့် ပျက်စီးမယ့် ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုးနဲ့ ကြုံရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”

ထျန်းမင်သည် လုရီ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့ရာ၊ ကျိုယိုဥမင် အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာပါက နေရာတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားနိုင်သည်ဟူသော အတွေးဖြင့် အဖွား

ယွမ်လင်မှာ နာကျင်ခံစားခဲ့ရသည်။။

ယခုမူ၊ သူမတွင် ထိုသို့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ မရှိတော့ပေ။

လုရီက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒီနှစ်တွေအတွင်း အဖွား ပင်ပန်းခဲ့ရပြီ။ ဒီနေရာကို ဒီလောက်ကြာအောင် စောင့်ကြပ်ပေးခဲ့ရတာ။”

အဖွားယွမ်လင်မှာ အနည်းငယ် မျက်နှာပူသွားပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“သခင်လေးလု… အဲ့ဒီလို မပြောပါနဲ့ရှင်။ ဒါက ကျွန်မရဲ့ တာဝန်ပါ။”

“ကျိုယိုဥမင်ကို ပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီဆိုတော့ အဖွားလည်း ဆက်ပြီး စောင့်ကြပ်နေစရာ မလိုတော့ပါဘူး။”

“ဟုတ်ကဲ့။”

အဖွားယွမ်လင်က ပျော်ရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျိုယိုဥမင်ကို အဆက်မပြတ် စောင့်ကြပ်နေရပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျိုယိုချီ၏ နက်ရှိုင်းသော သက်ရောက်မှုကို ခံခဲ့ရသောကြောင့်၊ လုရီ၏ သင်ကြားမှုများ ရှိနေသည့်တိုင် အဖွားယွမ်လင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံမှာ များစွာ တိုးတက်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ။

ယခုအခါတွင်မူ၊ ကျိုယိုဥမင်၏ လွှမ်းမိုးမှုမှ နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်ပြီး ထျန်းမင်အတွင်း၌ ငြိမ်းချမ်းစွာ ကျင့်ကြံနိုင်တော့မည်ဖြစ်ရာ၊ ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေးမှာ မျှော်လင့်ချက်ရှိနေပြီး၊ အဖွားယွမ်လင်သည်လည်း သဘာဝအတိုင်း စိတ်ကောင်းဝင်နေလေသည်။