သေခြင်းတရား ပေါ်ပေါက်လာခြင်း

စာတိုက်၏ အခန်း ၄၀၄ အိပ်ခန်းမှာ ဒီညတွင် ပုံမှန်ထက် ပိုမိုလူစည်ကားနေပုံရသည်။

ယန်ကျန့်၊ လီယန်၊ ဝမ်ရှန်း၊ ယန်ရှောင်ဟွား၊ လျိုချင်းချင်း၊ သိမ်းငှက်အိုကြီးနှင့် အစောပိုင်းက ဗီရိုထဲ၌ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော စာပို့သမားသုံးဦးတို့ စုစုပေါင်း ကိုးယောက်ရှိသည်။

သို့သော် ဒီအဖွဲ့မှာ အဖွဲ့ငယ်အများအပြားအဖြစ် ကွဲပြားနေသည်။

ယန်ကျန့်နှင့် လီယန်တို့မှာ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့၊ လျိုချင်းချင်းနှင့် သိမ်းငှက်အိုကြီးတို့မှာ နောက်တစ်ဖွဲ့ဖြစ်ပြီး ဝမ်ဖုန်း၊ ချာဟုန်ထောင်နှင့် အခြားစာပို့သမားနှစ်ဦးတို့မှာ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားကြသည်။ ယန်ရှောင်ဟွားနှင့် ဝမ်ရှန်းတို့မှာမူ အရေးမပါသောသာမန်လူများသာဖြစ်ပြီး ရှင်သန်ရန်အတွက် မည်သည့်အချိန်မဆို ဘက်ပြောင်းနိုင်သူများဖြစ်သည်။ လေယူရာတိမ်းရှိုက်တတ်သော အခွင့်အရေးသမားအစစ်များ ဖြစ်သည်။

အခန်းအတွင်းမှ တိတ်ဆိတ်ပြီး လေးနက်သောလေထုမှာ ထူးဆန်းနေသည်။

လူတိုင်း ငြိမ်းချမ်းနေပုံရသော်လည်း သူတို့၏အတွင်းစိတ်အတွေးများမှာမူ မသေချာမရေရာမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

တံခါးအပြင်ဘက်၌...အလျင်စလိုခြေသံများမှာ ရှေ့နောက်လျှောက်လှမ်းနေဆဲဖြစ်သည်။

တစ္ဆေသည် အပြင်ဘက်၌ပင် ရှိနေပြီး တံခါးဝအနီး၌ မထွက်ခွာဘဲ ရှိနေသည်။

ဒီထူးခြားသောပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အခြေအနေမှာ လူတိုင်းကို မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် တွန်းအားပေးထားပြီး မည်သည့်အကြမ်းဖက်မှုမျိုးမှ မဖြစ်ပွားစေရန် တားဆီးထားသည်။

သို့သော် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည့်အခါ သေစေနိုင်သောတိုက်ပွဲတစ်ခု မလွဲမသွေ ဖြစ်ပွားမည်ကို လူတိုင်း နားလည်ကြသည်။

ထိုအချိန်၌ လျိုချင်းချင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဝမ်ဖုန်းအပေါ်၌ စူးစိုက်နေပြီး သေစေလိုသောရန်သူတစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ကြည့်နေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူသည် သူမကို အစောပိုင်းက သစ်သားတူဖြင့် ထိုးနှက်ခဲ့ပြီး သူမ၏ဦးခေါင်းခွံတစ်ခုလုံးကို ချိုင့်ဝင် သွားစေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်အထိပင် ထိုပျက်စီးမှုမှာ အပြည့်အဝ မပြန်လည်ကောင်းမွန်သေးဘဲ စနစ်တကျ ပြန်လည်ကျက်ရန်လည်း မဖြစ်နိုင်တော့ဟု ထင်ရသည်။

ဒဏ်ရာမှာ ပြင်းထန်ခြင်းမရှိသော်လည်း...သူမသည် ၎င်းက သူမကို ချန်ထားခဲ့သည့်ပုံစံကို မသည်းခံနိုင်ချေ။

ဝမ်ဖုန်းမှာမူ ယန်ကျန့်၏ ပတ်ပတ်လည်၌ အလွန်အမင်း သတိကြီးစွာ နေနေသည်။ သူ၏အဖော်နှစ်ဦးမှာလည်း အလားတူ သတိဖြင့် ရှိနေကြပြီး ယန်ကျန့်မှာ အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

ယန်ကျန့်သည် လူတိုင်း၏တုံ့ပြန်မှုများကို လေ့လာရင်း သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဒီနေ့ မည်သူ့ကိုမျှ မသတ်ခဲ့ချေ၊ တိုက်ရိုက်တော့ မဟုတ်ပါ၊ သူသည် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ထိန်းချုပ်မှု ပြသခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ဝမ်ဖုန်း၏ စာပို့သမားအုပ်စုသာမက လျိုချင်းချင်းနှင့် သိမ်းငှက်အိုကြီးပင်လျှင် ဤအထိ ရောက်ရှိလာမည်မဟုတ်ချေ။

သူ၏ထိန်းချုပ်မှု၏ အကြောင်းရင်းမှာ...အများအားဖြင့် စာတိုက်၏ စတုတ္ထထပ်မှာ ဒီညတွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် အန္တရာယ်များသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်သည် မလိုအပ်သော ရှုပ်ထွေးမှုများကို မဖန်တီးလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အခု လှုပ်ရှားရန် အရေးတကြီးမရှိချေ။

"တချို့လူတွေကို နည်းနည်းလောက် ပိုအသက်ရှင်ခွင့်ပေးလိုက်ဦးမယ်။ မနက်ဖြန်မနက်ဆိုရင် အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်သည် ထိုင်ရန် နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အနားယူစပြုလိုက်သည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ယန်ရှောင်ဟွားသည် ယန်ကျန့်နှင့် နီးကပ်စွာ ထိုင်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဒီနေရာ၌ လူများစွာကို ရန်ငြိုးဖွဲ့ခဲ့သည်ကို သူမ သိသော်လည်း သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ အရေးမကြီးချေ။ အစမှအဆုံးအထိ သူမ၏ရှင်သန်မှုကို သေချာစေနိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ ယန်ကျန့်ဖြစ်သည်။

အခွင့်အရေးသာ ပေါ်ပေါက်လာပါက ယန်ရှောင်ဟွားသည် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုနှင့် လဲလှယ်၍ သူ့ကို မျက်နှာသာပေးရန် စိတ်မရှိချေ။

"အရင်ကလောက် အန္တရာယ်မများတော့ဘူးလို့ ခံစားရတယ်"

လီယန်သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ကျူးကျော်မှုကို ကာကွယ်ရန် တံခါးနား၌ ထိုင်ရင်း မှတ်ချက် ချလိုက်သည်။ အစောပိုင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အခုအခြေအနေမှာ အတော်အတန် ဘေးကင်း လုံခြုံပုံရသည်၊ အဆိုးဆုံးမှာ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ညရှစ်နာရီခွဲသာ ရှိသေးသည်။ ကိုးနာရီပင် မထိုးသေးချေ။

ညမှာ အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးသည်။

အခန်းအတွင်း၌ ကိုးယောက်စလုံးမှာ စကားများများမပြောဘဲ ထူးဆန်းသောတိတ်ဆိတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။ သို့သော် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အိပ်ချင်ပုံမရချေ၊ သူတို့အားလုံး အလွန်အမင်း သတိကြီးစွာ နေနေကြပြီး အသေးငယ်ဆုံးနှောင့်ယှက်မှုကိုပင် တုံ့ပြန်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။

အချိန်သည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

ကိုးနာရီ။ ကိုးနာရီ ဆယ်မိနစ်။ ကိုးနာရီခွဲ... ဆယ်နာရီ။

နောက်ဆက်တွဲ နာရီအနည်းငယ်မှာ ဘာဖြစ်ရပ်မှမရှိဘဲ ငြိမ်းချမ်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ယန်ကျန့်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ပညာရှိရာကျကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ အခန်း ၄၀၄ ၌ နေခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုအန္တရာယ်ကို များစွာ လျော့ကျစေသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ စင်္ကြံ၌ နေခဲ့လျှင် ယခုအချိန်၌ မည်သို့သောကြောက်မက်ဖွယ်ရာများ သူတို့အပေါ် ကျရောက်နေမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

ကြာရှည်သောဘေးကင်းလုံခြုံမှုကာလမှာ မရပ်မနားတင်းမာမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အချို့ပုဂ္ဂိုလ်များမှာပင် အလွန်အမင်း အိပ်ချင်စိတ်ကို ခံစားလာရသည်။

ယန်ရှောင်ဟွားသည် ငိုက်စပြုလာသည်။ သူမသည် အပြည့်အဝ အိပ်ပျော်နေခြင်းမဟုတ်သော်လည်း အိပ်ပျော်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီး အကြိမ်တိုင်း လန့်နိုးလာကာ နိုးကြားနေရန် သူမ၏မျက်နှာကို ရိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် သူမ၏ကိုယ်ကို ဆိတ်ဆွဲခြင်းတို့ကို အားကိုးနေရသည်။

သူမသည် သူမ၏ဘေးသို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာ၌ ယန်ကျန့်သည် မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေသည်။ သူ၏တည်ရှိမှုမှာ ထူးဆန်းစွာ စိတ်ချယုံကြည်မှုကို ပေးသည်။

ထို့နောက် သူမသည် အခြားတစ်ဖက်မှ လီယန်ကို ကြည့်ရန် လှည့်လိုက်ပြီး လီယန်မှာ အိပ်ငိုက်ခြင်းလက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာမပြဘဲ လုံးဝနိုးကြားနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူမသည် အဖွဲ့၏ကျန်ရှိသူများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

များစွာ ကွဲပြားမှုမရှိချေ၊ အချို့လူများမှာ နိုးကြားနေရန် အတင်းအကျပ် ရပ်နေကြပြီး အချို့မှာမူ သူတို့၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်ထားရန် ရုန်းကန်နေရသော်လည်း သတိကြီးစွာ နေနေကြသည်။

နောက်ဆုံး၌ ယန်ရှောင်ဟွား၏ အကြည့်မှာ ဝမ်ရှန်းအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်၊ သူသည် နံရံနား၌ ခေါင်းငုံ့ကာ လုံးဝမလှုပ်မယှက် ကွေးကွေးလေးနေပြီး အိပ်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဝမ်ရှန်း မင်း အိပ်မပျော်နဲ့"

ယန်ရှောင်ဟွားသည် သူ့ကို နိုးကြားနေရန်နှင့် အချိန်မတန်မီ အန္တရာယ်များကို ရှောင်ရှားရန် သတိပေးရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ဝမ်ရှန်းသည် သူမ၏စကားများကို မကြားလိုက်သလို တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိချေ။

ယန်ရှောင်ဟွားသည် သူ့ကို ညင်သာစွာ တွန်းလိုက်သော်လည်း သူမ တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် သူမ၏လက်မှာ သူ့ကို ထိတွေ့မိသည်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ သဘာဝမကျစွာ အေးစက်နေသည်၊ အလောင်းကောင်တစ်လောင်းကဲ့သို့ အေးခဲနေပြီး မည်သည့်နွေးထွေးမှုမှ မရှိနေပေ။

"ဝမ်ရှန်း"

ဒီတစ်ကြိမ် သူမသည် သူ့ကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလိုက်သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေးလံသော ဒုတ်ခနဲအသံနှင့်အတူ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားသည်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်နေပြီး အသက်ရှင်သန်မှုလက္ခဏာများ မပြချေ။

သေပြီ။ သူ သေသွားပြီလား။

ခေတ္တမျှ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားပြီးနောက် ယန်ရှောင်ဟွားသည် အခြေအနေ၏လေးနက်မှုကို ရုတ်တရက် သိရှိလိုက်သည်။

"ဝမ်ရှန်း သေပြီ"

သူမ၏အသံမှာ စူးရှစွာ မြင့်တက်လာပြီး အခန်း၏တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းကာ လူတိုင်းကို အာရုံစိုက်စေလိုက်သည်။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မျက်လုံးအားလုံးမှာ ထိုမြင်ကွင်းဆီသို့ လှည့်သွားကြသည်။

မှိန်ဖျော့သောအခန်းအလင်းရောင်အောက်၌ သူတို့သည် ဝမ်ရှန်း၏ သက်မဲ့နေသောခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်နိုင်သည်။

"သေပြီ ဟုတ်လား။ မဖြစ်နိုင်တာ"

သိမ်းငှက်အိုကြီးသည် မတ်တပ်ခုန်ရပ်လိုက်ပြီး အလောင်းကို စစ်ဆေးရန် ပြေးသွားသည်။

"သူ တကယ်ပဲ သေသွားပြီ။ သေတာ မကြာသေးဘူး သူ့ရင်ဘတ်ထဲမှာ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့နွေးထွေးမှု ရှိနေတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ သိသာတဲ့ဒဏ်ရာတွေ ဒါမှမဟုတ် သဘာဝလွန်တိုက်ခိုက်မှုလက္ခဏာတွေ မရှိဘူး... ရုတ်တရက်သေဆုံးသွားသလိုပဲ"

သူက ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်သေဆုံးခြင်း

"သိမ်းငှက်အိုကြီး ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား ကျန်းမာနေတဲ့လူတစ်ယောက်က အကြောင်းမဲ့ ဒီလို ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားနိုင်တယ်လို့"

စာပို့သမားများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သူ ချာဟုန်ထောင်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ဖုန်းက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ မပြောလိုပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းနည်းပါတယ်။ မှတ်တမ်းအတွက်တော့ သူ့ရဲ့သေဆုံးမှုက ငါတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စကို ငါတို့အပေါ် ပုံချဖို့ မကြိုးစားနဲ့။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါတို့ အရေးမပါတဲ့လူ တစ်ယောက်အပေါ်မှာ ငါတို့ရဲ့ကြိုးပမ်းမှုတွေကို မဖြုန်းတီးဘူး ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား"

ဝမ်ရှန်း၏ သေဆုံးမှုမှာ ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားစေမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ဝမ်ဖုန်းသည် အပြစ်တင်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် ထိုဖြစ်ရပ်မှ သူ့ကိုယ်သူ ခွာထုတ်ရန် အလျင်စလို ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ဒါသာ သဘာဝအကြောင်းတရားတွေကြောင့် ဒါမှမဟုတ် လူသတ်မှုကြောင့် မဟုတ်ခဲ့ရင် ရှင်းပြချက်တစ်ခုပဲ ရှိတယ် သူက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာပဲ။ ဒီအခန်းက ငါတို့ထင်သလောက် မလုံခြုံဘူးထင်တယ်"

လျိုချင်းချင်းက ပြောရင်း သူမ၏ပုံပျက်နေသောဦးခေါင်းခွံကို ဖုံးကွယ်ရန် သူမ၏အနက်ရောင်ဆံပင်ကို စည်းလိုက်သည်။

သူမ၏စကားများမှာ လူတိုင်းကို ကျောချမ်းသွားစေသည်။

"ကောက်ချက်တွေ အလျင်စလို မချကြနဲ့။ ဒီအခန်းထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်သာ ရှိခဲ့ရင် သူ အခုအချိန်လောက်ဆို ပေါ်ထွက်လာလောက်ပြီ။ ဒီလောက်များတဲ့မျက်လုံးတွေ ကြည့်နေတာကို သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ကြာအောင် ပုန်းနေနိုင်မှာလဲ"

ဝမ်ဖုန်းက ချက်ချင်း ငြင်းဆိုသည်။

သိမ်းငှက်အိုကြီး တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူ၏အကြည့်မှာ အခန်း၏ကုတင်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကုတင်ပေါ်၌ အလွန်အမင်း ပုပ်ပွနေသော အလောင်းတစ်လောင်း လဲလျောင်းနေသည်၊ သူ၏သူငယ်ချင်း ကျူးလေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပင်။

အကယ်၍ ဒီမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် တစ်ခုခုရှိခဲ့လျှင် ထိုအလောင်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေအရှိဆုံး ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ ခေါင်းဆောင်"

လီယန်သည် သူကိုယ်တိုင် အမှန်တရားကို မကောက်ချက်ချနိုင်ဘဲ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ သူသည် လမ်းညွှန်မှုအတွက် ယန်ကျန့်ထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

အခြားလူတိုင်းသည်လည်း သူတို့၏အာရုံကို ယန်ကျန့်ထံသို့ လွှဲပြောင်းလိုက်ကြသည်။

ဒီနေရာ၌ ယန်ကျန့်သည် အာဏာပိုင်ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ သူ၏စကားများမှာ အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဖြည်းညင်းစွာ သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်၊ သူ၏နဖူးပေါ်မှ အသားများ ကွဲအက်သွားပြီး ကြက်သွေးရောင်မျက်လုံးတစ်လုံး အခန်းအနှံ့ လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုကာ ထောင့်တိုင်းကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဝမ်ရှန်း၏ အလောင်းပေါ်၌ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။

"သူ့ရဲ့သေဆုံးမှုက တကယ်ပဲ ထူးဆန်းတယ်။ ငါတောင်မှ ဒါဖြစ်ပျက်သွားတာကို သတိမပြုမိလိုက်ဘူး"

ယန်ကျန့်က ဝန်ခံသည်။ သူ၏သတိကြီးစွာရှိနေမှုကတောင် သူသည် ပထမထပ်မှ သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်သော ဝမ်ရှန်းကို အများကြီး အာရုံမစိုက်ခဲ့ချေ။ ထိုသို့သောလူတစ်ဦးမှာ မည်သည့်အချိန်မဆို သေဆုံးသွားနိုင်ပြီး မျက်ခုံးပင့်စရာမလိုချေ။

သို့သော် ဒီအချိန်၌ သေဆုံးခြင်း….. ဒါက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဒီအခန်းထဲ၌ တကယ်ပဲ တစ္ဆေတစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်သည်။

"ခင်ဗျားတို့အားလုံး မေ့နေကြပြီလား။ စတုတ္ထထပ်က စာပို့သမားတွေထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိတယ်"

ယန်ကျန့်သည် လူတိုင်းကို တည်ငြိမ်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။

"ဆိုလိုတာက ဒီမှာရှိတဲ့စာပို့သမားတွေထဲက တစ်ယောက်က လူသားမဟုတ်ဘဲ ဟန်ဆောင်ထားတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ပဲ။ ဝမ်ရှန်းရဲ့သေဆုံးမှုက အဲဒါနဲ့ ဆက်စပ်နိုင်တယ်"

သူ၏စကားများမှာ အဖွဲ့ထဲ၌ တုန်လှုပ်မှုလှိုင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဟုတ်ပါသည်။

ကောလာဟလအရ စတုတ္ထထပ်မှ စာပို့သမားတစ်ဦးမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြင့် အစားထိုးခြင်းခံခဲ့ရပြီး ဒါက စာတိုက် ပရမ်းပတာဖြစ်သွားရသည့်အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက ဟန်ဆောင်ထားတဲ့တစ္ဆေက ငါတို့ထဲမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာလား"

ဝမ်ဖုန်း၏ နှလုံးမှာ နစ်ဝင်သွားပြီး အေးစက်သောကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု သူ၏ခြေလက်များထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။

"ငါတို့က တတိယထပ်က စာပို့သမားတွေ။ တစ္ဆေက ငါတို့ထဲက တစ်ယောက် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ စတုတ္ထထပ်က စာပို့သမားတွေပဲ သံသယရှိတာ။ ဝမ်ဖုန်း ဟုတ်တယ်မလား။ မင်းရဲ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကို မင်း အာမခံ နိုင်လား။ ဒါမှမဟုတ်... မင်း ဖြစ်နိုင်မလား"

ယန်ကျန့်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား နောက်နေတာလား။ ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်သာ တစ္ဆေဖြစ်ခဲ့ရင် ငါတို့ ဒီလောက်ကြာအောင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်နေလား"

ဝမ်ဖုန်းက တန်ပြန်ပြောလိုက်သည်။

လျိုချင်းချင်းသည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူမ၏အကြည့်မှာ သိမ်းငှက်အိုကြီးထံသို့ ခေတ္တမျှ ရွှေ့သွားသည်။

သိမ်းငှက်အိုကြီးကိုလည်း ဖယ်ထုတ်မရနိုင်ချေ။

"ဘယ်သူသိမှာလဲ စောင့်ကြည့်ကြရအောင် ညက အကြာကြီး ကျန်နေသေးတယ် အကယ်၍ တစ္ဆေက ငါတို့ထဲမှာ ရှိနေရင် သူ အခွင့်အရေးရှာပြီး ထပ်တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ချသည်။

"ခင်ဗျား သူ့ကို ခေါ်ထုတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ တစ္ဆေက ဆက်သတ်ဦးမယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်နေလား"

သိမ်းငှက်အိုကြီးက မေးသည်။

"ဟုတ်တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ တစ္ဆေဆိုတာ တစ္ဆေပဲ သူက အကျိုးအမြတ်နဲ့ အရှုံးကို တွက်ချက်မနေဘူး အကောင်းအဆိုးကို ချိန်ဆမနေဘူး သူ ဘယ်လောက်ပဲ လူသားတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ကောင်းနေပါစေ သူ့ရဲ့ပင်ကိုယ်သဘာဝက မပြောင်းလဲဘူး အခွင့်အရေးရတာနဲ့ သူ ထပ်တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်"

"ဒါ ဆိုးရွားလွန်းတယ်"

ယန်ရှောင်ဟွားက ပြောရင်း နက်ရှိုင်းသော မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် အန္တရာယ် ကျော်လွန်သွားပြီဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့ ကိုးယောက်ထဲ၌ တစ္ဆေတစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

မဟုတ်ဘူး အခု ရှစ်ယောက်ပဲ။

"ကျစ်"

ချာဟုန်ထောင်သည် သူ၏အသက်ရှူသံအောက်၌ ရေရွတ်လိုက်ပြီး စိတ်ပျက်မှုများဖြင့် လွှမ်းခြုံနေသည်။

ယန်ကျန့်သည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် အမှန်တကယ် အန္တရာယ်မရှိကြောင်း သူ သိသည်။ အကယ်၍ တစ္ဆေသာ သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့လျှင် ၎င်းသည် ချက်ချင်း သူ့ကိုယ်သူ ဖော်ထုတ်ပေလိမ့်မည်။

လူတိုင်း၏ မျက်စိအောက်၌ ဝမ်ရှန်းကို လျှို့ဝှက်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမှာပင် အလွန်ခက်ခဲခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။