ကျိုးထျန်း စကြဝဠာ ကြယ်တာရာ၏ အစီအရင်

ရွှယ်အန်း၏ အမိန့်ပေးသံနောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဓားအလင်းတန်းများသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်ထဲသို့ အရူးအမူး တိုးဝင်လာကာ လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဤဓားအလင်းတန်းများသည် တစ်မိုင်ကျော်ရှည်လျားပုံရသော အလွန်ရှည်လျားသည့် ဓားတစ်လက်အဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ဧရာမနတ်ဘုရင်၏ ကြီးမားသောတူကြီးသည် ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လာပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ရွှယ်အန်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ရောက်ရှိလာကာ ရိုက်ချတော့မည်။

ရွှယ်အန်းသည် လက်ကောက်ဝတ်ကိုလှည့်ကာ သူ၏ဓားသည် ကောင်းကင်သို့ ညွှန်ပြလျက် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ဖော်ပြလို့ပင်မရနိုင်သော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ကိုးကောင်းကင်မှ စီးကျလာသော ဓားရေတံခွန်တစ်ခုအလားပင် ကောင်းကင်ကိုဖြတ်ကာ မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော အင်အားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းသွားသည်။

...

ဖွတ်

ဓားအလင်းတန်းသည် နောက်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသောကြောင့် ကံဆိုးသော ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နတ်ဘုရားအချို့မှာ ခုတ်ပိုင်းခံရပြီးနောက် အဝေးရှိ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ပျံတက်သွားက။ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဘန်း...

တူကြီးသည် ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ကြေမွသွားသည်။

ဧရာမနတ်ဘုရင်မှာလည်း တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့ဩခြင်းနှင့် မယုံကြည်နိုင်ခြင်း အရိပ်အယောင်များဖြင့် စွဲကျန်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူ့ထံတွင် ကျယ်လောင်သော တကျွတ်ကျွတ်အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်သည် အလယ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားကာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ လဲကျသွားသည်။

တစ်ချက်တည်းနဲ့!

ထိုသို့ဖြင့်၊ ဧရာမနတ်ဘုရင်သည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး နေရာတွင်ပင် သေဆုံးသွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ရသောအခါ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများဖြစ်စေ၊ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ကြည့်ရှုနေသူများဖြစ်စေ၊ လူတိုင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အောင်ပွဲခံကြသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်ဘုရားများသည် တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့ခ မရေရာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

"ဘယ်... ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ဧရာမနတ်ဘုရင်ကို ကောင်းကင်ဘုံမီာ တန်ခိုးကြီးတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို့ သတ်မှတ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်က သူ့ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ခုတ်ချလိုက်တယ်"

လုံတာ့သည် သူ့မျက်စိသူပင် မယုံနိုင်ဘဲ အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဘုရားများသည်လည်း သူတို့အချင်းချင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။

"ဒီလူငယ်လေးရဲ့ ဓားသိုင်းကျင့်ကြံမှုက လျှော့တွက်လို့မရဘူး!"

"ဧရာမနတ်ဘုရင်က အရမ်းပေါ့ဆသွားရုံပဲ"

ဤဆွေးနွေးမှုများကြားတွင် ရွှယ်အန်းသည် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်အပြည့်ရှိ နတ်ဘုရားများကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အခု၊ မင်းတို့အလှည့်ပဲ!"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ရွှယ်အန်းသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။

"မောက်မာလိုက်တာ"

"ငါတို့ နတ်ဘုရားတွေကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်် ဆိတော့ သူ့ကို သတ်ပစ်ရမယ်"

နတ်ဘုရားအားလုံးသည် ရွှယ်အန်း၏ မောက်မာမှုကြောင့် ဒေါသထွက်သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားပုံသဏ္ဌာန်များကို ထုတ်ဖော်ကာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး လင်းလက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ကြီးသည် မိုးကြိုးများ ဆက်တိုက်ပစ်ခတ်သကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

လူများသည် တိုက်ပွဲ မည်သို့ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်တော့ဘဲ ကောင်းကင်ကိုဖြတ်ကာ သွားနေသော အလင်းတန်းတစ်ခုကိုသာ မြင်နိုင်ပြီး

၎င်း၏လမ်းကြောင်းတွင် မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ဂျွတ်

နတ်ဘုရားသုံးပါးသည် ရွှယ်အန်း၏ဓားဖြင့် ခုတ်ချခံလိုက်ရသည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နတ်ဘုရားများမှာမူ မရေမတွက်နိုင်အောင် သေဆုံးဒဏ်ရာရကြသည်။

"အရှင်တို့ နောက်ဆုတ်ကြပါ"

ထိုအချိန်တွင် လုံတာ့လည်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဤသို့ကြားသောအခါ အမြင့်ဆုံးနတ်ဘုရားများအားလုံးသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ နောက်သို့ဆုတ်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရောက်လာခဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လုံးဝ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေကြသည်။

၎င်းတို့အများစု၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် ဓားဒဏ်ရာများ ရှိနေသည်။

နတ်ဘုရားများသည် အတူတကွစုဝေးကာ ရွှယ်အန်းကို လေးနက်သောမျက်နှာထားများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်တွင် အံ့ဩဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေသော နတ်ဘုရားအများအပြားသည် အတူတကွစုဖွဲ့ကာ ကောင်းကင်တစ်ခြမ်းကို နေရာယူထားသည်။

တစ်ဖက်တွင် ရွှယ်အန်းတစ်ယောက်တည်း ရပ်နေသော်လည်း သူ၏ကြီးမားသော ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် ကောင်းကင်၏ အခြားတစ်ခြမ်းကို လွှမ်းမိုးထားပြီး အနည်းငယ်မျှ အသာစီးမရခြင်း မရှိပေ။

ထိုအချိန်တွင် ရွှယ်အန်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။

ဘုန်း!

နတ်ဘုရားများသည် ကြောက်လန့်နေသော ငှက်များကဲ့သို့ ရွှယ်အန်း တစ်လှမ်းတိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ မီတာရာပေါင်းများစွာ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်းသည် ရှေ့သို့‌ေက်တိုးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိတော့အဲ မတ်မတ်ရပ်လျက် သူ၏လက်ကိုမြှောက်ကာ ္တို့ကို ညွှန်ပြပြီး လျစ်လျူရှုသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက်အားနည်းတဲ့ အရည်အချင်းနဲ့၊ မင်းတို့က ဒီနေရာကို သိမ်းပိုက်ချင်နေတာလား"

နတ်ဘုရားအားလုံးသည် လေးနက်သောမျက်နှာထားများ ရှိကြသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောရဲကြပေ။

ဤမြင်ကွင်းသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိလူများကို အံ့ဩမှင်သက်စေပြီး လေးစားစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်စေသည်။

သူသည် တစ်လှမ်းတည်းဖြင့် နတ်ဘုရားများကို ဆုတ်ခွာစေနိုင်သောကြောင့် ဘယ်လိုတောင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် အရှိန်အဝါမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသနည်း

ဤနတ်ဘုရားများ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရိပ်အယောင်များသည် ယခုအချိန်တွင် အလွန်အရုပ်ဆိုးနေပြီဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ဤနေရာသို့ ဆင်းသက်လာခြင်းသည် ပျော်ရွှင်ဖွယ် ခရီးစဉ်တစ်ခုဖြစ်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ရွှယ်အန်းကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

ဤအချိန်တွင် လုံတာ့သည် လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။

"လေးစားရပါသော အရှင်တို့၊ ဒီလူငယ်က အရမ်းအစွမ်းထက်ပါတယ်၊ ဒီလိုသာ တိုက်ပွဲ ဆက်ဖြစ်နေရင် ကျွန်မတို့ဘက်က ပိုဆိုးရွားလာလိမ့်မယ်"

"ဒါဆို မင်း ဘာအကြံပေးချင်လဲ..."

လုံတာ့သည် လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်၊။

"အရှင်တို့က ဒီနေရာသို့ ဆင်းသက်လာဖို့ ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးရမှာဆိုတော့ အခု နောက်ပြန်လှည့်ရန် လမ်းမရှိတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မ စီစဉ်ထားတာက..."

"တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာက စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ပုံစံကို ဖွဲ့စည်းဖို့ ဖြစ်ပါတယ်"

နတ်ဘုရားများသည် လုံတာ့၏စကားကို ကြားသောအခါ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့မျက်လုံးများတွင် အစပိုင်းတွင် ချီတုံချတုံဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် ထပ်မံစဉ်းစားကြည့်သောအခါ လုံတာါ၏စကားသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိကြောင်း ၎င်းတို့သဘောပေါက်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ဤကမ္ဘာ၏ ကံကြမ္မာကို သိမ်းပိုက်ရန်အတွက် သူတို့၏လက်အောက်ငယ်သားများအား ဟင်းလင်းပြင်မှတစ်ဆင့် အလွန်ခက်ခဲစွာ ဦးဆောင်လာခဲ့ကြရသည်။

သူတို့သာ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် တွန်းလှန်ခံရပါက ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်ရောက်သွားလျှင်ပင် သူတို့၏အင်အားသည် ကြီးမားစွာ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထနိုင်ရန် အခွင့်အရေးရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤသို့တွေးမိသဖြင့် နတ်ဘုရားများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြကြပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူတို့၏ သင်္ဘောများဆီသို့ ပြန်သွားကြသည်။

"ထွက်ပြေးဖို့ စဉ်းစားနေတာလား"

ရွှယ်အန်းသည် ပေါ့ပါးသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုသင်္ဘောများသည် ရုတ်တရက် အရူးအမူး လည်ပတ်လှုပ်ရှားလာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် ၎င်းတို့ကြားတွင် ဆက်နွယ်သွားသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ကြယ်တာရာတပ်ခင်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်တစ်ခွင်တွင် နေရာယူသွားသည်။

တပ်ခင်းကျင်းနည်း ပြီးမြောက်သွားသောအခါ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကြယ်နှင့်လတို့ပင် ပုန်းကွယ်သွားကြသည်။

ထို့နောက် ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤနတ်ဘုရားကိုယ်ပွား၏ ဧရာမအရွယ်အစားသည် ကောင်းကင်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်သည် အာကာသအပြင်ဘက်သို့ ရောက်နေသည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နတ်ဘုရားများသည် ကိုယ်ပွားကိုဖုံးလွှမ်းသည့် မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လုံတာ့သည် ကိုယ်ပွား၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် နေလျက် အောင်ပွဲခံသည့်ဟန်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရွှယ်အန်း နင်က တကယ်ပဲ အရမ်းအစွမ်းထက်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီ ကျိုးထျန်း စကြဝဠာကြယ်တာရာ အစီအရင်ရဲ့ ရှေ့မှာတော့ နင် သေရဦးမှာပဲ"

ထိုသို့သော အလွန်အမင်း အင်အားကြီးမားသော နတ်ဘုရားကိုယ်ပွားတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ လူများ၏ နှလုံးသားများသည် တင်းကျပ်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် ကမ္ဘာ့လူဦးရေ၏ ထက်ဝက်သည် ရုပ်မြင်သံကြားမှတစ်ဆင့် ကြည့်ရှုရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ သူတို့၏အိမ်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေရုံဖြင့်ပင် ထိုမိုးထိအောင် မြင့်မားသော နတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကို မြင်နေရသည်။

၎င်းတို့ မြင်လေလေ နတ်ဘုရားကိုယ်ပွား၏ ကြီးမားမှုနှင့် အင်အားကို ပို၍ခံစားမိလေလေ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင်ရှိနေကြသော လူတိုင်း၏ မျက်နှာများသည် ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ယောက်ျား"

အန်းယန်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေပယ သူမသည် ညင်သာစွာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ကင်မရာအားလုံးနှင့် အကြည့်အားလုံးသည် ယခုအခါ ကောင်းကင်ယံရှိ ရွှယ်အန်းထံသို့ အာရုံစိုက်နေကြသည်။

သူ၏မျက်နှာတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်နေသည်။

သို့သော် သူသည် သူ၏ဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"သတ်!"

ထိုပေါ့ပါးသော အသံနှင့်အတူ ရွှယ်အန်းသည် ရုတ်တရက် စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ နတ်ဘုရားကိုယ်ပွားထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် တိုးဝင်သွားသည်။

ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အသက်ရှူအောင့်ထားမိကြသည်။

ဘုန်း!

ပုံမှန်ဆိုလျှင် ရှုံးပွဲမရှိသော သူ့ ဓားစွမ်းအင်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပြိုင်ဘက်နှင့်တွေ့သွားပြီး နတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားကိုယ်ပွားသည် သူ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ထိုက်တောင်ကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဖောင်း...

ဧရာမလက်ကြီး၏ လက်ဝါးတွင် အပေါက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး၊ ထိုအပေါက်မှတစ်ဆင့် ရွှယ်အန်း ပျံထွက်သွားကာ အဝေးတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။

သူ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မရေမတွက်နိုင်သော လူများသည် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် ရွှယ်အန်း၏ မျက်ခုံးကြားမှ သွေးစက်တစ်စက် ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည်လည်း မှိန်ဖျော့လာသည်။

ရွှယ်အန်း... ဒဏ်ရာရသွားတာလား

မရေမတွက်နိုင်သော ကြည့်ရှုသူများသည် မှင်သက်သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏နှလုံးသားများ နစ်မြုပ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ခါမှ ဒဏ်ရာမရခဲ့ဖူးသော ရွှယ်အန်းသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဒဏ်ရာရခဲ့သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကို မည်သူက အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်နိုင်ဦးမည်နည်း

ဤအချိန်မှာပင် လုံတာ့၏ အရူးအမူးရယ်မောသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ရွှယ်အန်း ဒဏ်ရာရတဲ့ ခံစားချက် ဘယ်လိုနေလဲ၊ ငါမင်းကို ပြောလိုက်မယ်၊ ဒါက အစပဲရှိသေးတယ်၊ ငရဲကို သွားလိုက်တော့"

ကိုယ်ပွားသည် နောက်ထပ်လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး မယုံနိုင်လောက်သောအရှိန်ဖြင့် ရွှယ်အန်းဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

သို့သော် ရှယ်အန်းသည် သတိမမူသကဲ့သို့ ထိုနေရာတွင်ပင် ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။