ချင်ဖုန်း၏ အောင်ပွဲခံအခိုက်အတန့်

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် နေရောင်ခြည်သည် ပြတင်းပေါက်အက်ကွဲကြောင်းများမှတစ်ဆင့် အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ပျော်ရွှင်ဖွယ်鹊ငှက်များ၏ ကြည်လင်သာယာသော တေးဆိုသံများ ပါလာသည်။

ချင်ဖုန်းသည် စောင်ကို ဂရုတစိုက် မတင်လိုက်ပြီး ပျင်းရိစွာ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

သူသည် ခုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော အန်းယာကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏အရိုးများ ပျော့သွားသကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ "ကောင်းတယ်" ဟူသော စကားလုံးကို အော်ဟစ်ချင်စိတ် မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

နှစ်နှစ်ကြာခဲ့ပြီ၊ ဒီနှစ်နှစ်ကို သူဘယ်လို ခံစားခဲ့ရသည်ကို ကောင်းကင်ဘုံသာ သိသည်။

ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန် သူသည် ဆေးသောက်ခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်စွာ ထိုင်ထလေ့ကျင့်ခန်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ကျန့်လီနှင့် ဖေးလန်တို့ထံတွင် အကြိမ်တိုင်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသဖြင့် သူသည် ထိုကိစ္စတွင် မလုံလောက်ဟု ခဏတာ ယုံကြည်မိခဲ့သည်။

သို့သော် ညက သူနောက်ဆုံးတွင် သူ၏အရှက်ကို ဆေးကြောနိုင်ခဲ့ပြီး အိမ်ထောင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ဇနီးထံမှ အသနားခံသံကို သူပထမဆုံးအကြိမ် ကြားခဲ့ရခြင်းပင်။

"စာပေသူတော်စင်တွေက ချစ်စရာကောင်းတုန်းပဲ ထိပ်တန်းနတ်သိုင်းပညာရှင်တွေနဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်ကတော့ တကယ်ပဲ အားကြီးတာပဲ"

ချင်ဖုန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

ပျော်ရွှင်ဖွယ် အဖြစ်အပျက်များကြားတွင် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသော သူသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ကမ္ဘာလောကကြီးကို ပွေ့ဖက်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ သူ၏လက်မောင်းများကို ဖြန့်ကားလိုက်သည်။

ချင်းအာသည် စင်္ကြံကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေပြီး ချင်ဖုန်း အခန်းထဲမှ အရင်ဆုံးထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"သခင်လေး တတိယသခင်မလေး ဘယ်မှာလဲ"

ချင်ဖုန်းသည် မာနထောင်လွှားစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းကာ ဘာမှမဟုတ်သလို ပြောလိုက်သည်။

"အခန်းကို နောက်မှ သန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်ပါ သူ့ကို မနှောင့်ယှက်နဲ့ သူညက အရမ်းပင်ပန်းသွားလို့ နေ့လယ်လောက်မှ နိုးလိမ့်မယ်"

သူ၏လေသံမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ခဏရပ်ပြီးနောက် သူထပ်ပြောသည်။

"ငါ့မိဘတွေကို ငါပြောလိုက်မယ် အန်းယာက ကျင့်ဝတ် မသိဘူးလို့ သူတို့ကို မထင်စေသင့်ဘူး"

"အိုး ဟုတ်ကဲ့"

ချင်းအာသည် သခင်လေး၏ ပုံရိပ် အဝေးသို့ မှေးမှိန်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူသည် ယနေ့တွင် အထူးသဖြင့် အရပ်ရှည်ပြီး တည့်မတ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အရင်က သူအမြဲတမ်း သူ၏ခါးကို လက်ဖြင့်ထောက်ကာ နံရံကို မှီနေခဲ့သော်လည်း...

"သခင်လေးအတွက်တော့ မလွယ်ဘူးပဲ"

ချင်းအာက ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူမသည် အရင်က ဒုတိယသခင်မ၏ ဧည့်ခန်းတွင် တစ်ယောက်တည်း အမြဲအိပ်ခိုင်းခံရသော သခင်ကြီးအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သခင်လေး၏ အခြေအနေကို မြင်ပြီးနောက် သူမသည် သခင်ကြီးက အဲဒါကို ပျော်မွေ့နေပုံရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သခင်ကြီး ဧည့်ခန်းတွင် အိပ်သည့်အခါတိုင်း သူနောက်တစ်နေ့တွင် စွမ်းအင်အပြည့်ဖြင့် နိုးထလာသည်၊ အမြဲတမ်း နုံးချိနေပုံရသော သခင်လေးနှင့် မတူပေ။

ချင်ဖုန်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အန်းယာသည် နေ့လယ်လောက်မှ နိုးထလာသည်။

ညက အတွေ့အကြုံကို ပြန်အမှတ်ရသောအခါ သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ချိုမြိန်မှုနှင့် အနည်းငယ် အပြစ်တင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ငါ့ယောက်ျား သူတကယ်ပဲ ငါ့ကို မတန်ဖိုးထားတတ်ဘူး"

သို့သော် သူမစဉ်းစားကြည့်သောအခါ သူမ၏နှလုံးသားသည် ပျားရည်အိုးတစ်လုံး မှောက်သွားသကဲ့သို့ ချိုမြိန်နေသည်။

"ဒါက ငါ့ယောက်ျားက ငါမရှိဘဲ မနေနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ဘူးလား"

ယခင်က စီးပွားရေးလောကကို ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ကျက်သရေရှိစွာ အမိန့်ပေးခဲ့သော သူမသည် လက်ထပ်ပြီးနောက် မိုက်မဲပြီး အချစ်ရူးတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပုံရသည်။

သူမထလိုက်ပြီး သပ်ရပ်စွာ ဝတ်စားကာ သူမ၏မိတ်ကပ်ကို ညှိလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် အိပ်ရာခင်းကို မတင်လိုက်ရာ အိပ်ရာခင်းပေါ်မှ ကြက်သွေးရောင်အစွန်းအထင်းသည် သူမ၏မျက်စိထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ဝင်ရောက်လာသည်။

အန်းယာ၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် နီရဲသွားပြီး ရှက်ရွံ့မှုဖြင့် သွေးများပင် ကျနိုင်လောက်သည်။

"ငါ့မယ်တော်ပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင် ဒီပစ္စည်းကို အမှတ်တရအဖြစ် သိမ်းထားသင့်တယ်ထင်တယ်"

အန်းယာက ပြောရင်း အိပ်ရာခင်းကို ဂရုတစိုက်ခေါက်ကာ သူမ၏နေရာလွတ် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးထဲသို့ ထည့်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဒီအချိန်တွင် သူမ၏မျက်မှောင်များ ရုတ်တရက် ကြုတ်သွားပြီး သူမ၏နတ်ပင်လယ်ထဲမှ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်သည် ရူးသွပ်စွာ လှိုင်းထန်စပြုသည်။

"ဒါဘာလဲ"

သူမသည် ဂရုတစိုက် အာရုံခံကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏လှပသော မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဒါက အမှန်တကယ်ပင် ကျိုးထွက်လုနီးပါး လက္ခဏာတစ်ခုပင်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်မှ အရည်အချင်းသည် သဘာဝအတိုင်း ထူးချွန်သည်။ သို့သော် အမျိုးမျိုးသော အသေးအဖွဲကိစ္စများကြောင့် သူမသည် စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်၏ စတုတ္ထအဆင့်တွင် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

မူလက သူမ၏မျှော်လင့်ချက်များအရ နတ်ဘုရားဘုံ အက်ကွဲကြောင်း ဖွင့်ပြီးနောက် သူမလုံလောက်သော ပထမ မူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူသရွေ့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို အတည်ပြုခြင်း စတင်ရန် တတိယအဆင့်သို့ သဘာဝအတိုင်း ကျိုးထွက်ရန် တစ်နှစ်မကြာပေ။

သို့သော် ဘယ်သူက ထင်မည်နည်း၊ တစ်ညတာအပြီးတွင် သူမသည် ကျိုးထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

သူမ၏အသိစိတ်ကို သူမ၏နတ်ပင်လယ်ထဲသို့ နစ်မြုပ်လိုက်သောအခါ သူမသည် လှိုင်းထန်နေသော ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ပထမ မူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်မျှင်များ လည်ပတ်နေသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။

ဒီပမာဏသည် သူမတစ်နှစ်ကျော်ကြာ စုပ်ယူမှု၏ ရလဒ်များနှင့် ညီမျှသည်။

"ဒါက ညက ငါ့ယောက်ျားနဲ့ငါ လုပ်ခဲ့တာတွေကြောင့်ပဲလား"

အန်းယာသည် ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အမျိုးမျိုးသော စာအုပ်များကို ကျယ်ပြန့်စွာ လေ့လာခဲ့သူတစ်ဦးအနေဖြင့် အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံမှုက ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်နိုင်သည်ဟု သူမပထမဆုံးအကြိမ် သိရှိရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါက အလွန်အမင်း ချဲ့ကားရာကျသော်လည်း လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူမကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အပြောင်းအလဲများက ဒီအချက်ကို အတည်ပြုနေပုံရသည်။

ဒီအချိန်တွင် သူမသည် ကျန့်လီနှင့် ဖေးလန်၊ သူမ၏အစ်မတော်နှစ်ယောက်ကိုလည်း တွေးမိသည်။

"အစ်မတော်နှစ်ယောက်က ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့အချိန်အတွင်းမှာ ဒုတိယအဆင့်ကို ရောက်နိုင်ခဲ့တာက ငါ့ယောက်ျားကြောင့်ပဲလား"

ဒီအတွေး ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

သို့သော် သူမအလေးအနက် စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း မပြုမီတွင် မင်းနေပြည်တော်အထက်မှ ကောင်းကင်တွင် မိုးတိမ်မည်းများ ရုတ်တရက် စုစည်းလာပြီး မိုးကြိုးတစ်စင်း ကောင်းကင်ကို ထိုးခွဲသွားကာ မြို့တော်အပေါ်တွင် ခြိမ်းခြောက်စွာ တည်ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ် ကျရောက်လာပြီ။

ချင်စံအိမ်တော်မှ လူတိုင်း အပြောင်းအလဲကို ခံစားမိကြပြီး သူတို့၏နှလုံးသားများ တုန်လှုပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန့်လီနှင့် ဖေးလန်တို့ အချင်းချင်းကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အမိုးပေါ်သို့ ပျံတက်ကာ မင်္ဂလာအခန်းဆီသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် အန်းယာ အခန်းအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် စိုးရိမ်မှု ရောနှောနေသော မျက်နှာဖြင့် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်မကြုံတွေ့ဖူးရင်တောင် သူတို့ဘယ်လောက်ကြောက်စရာကောင်းသည်ကို သိကြသည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ပါရမီရှင်မည်မျှ ဒီအဆင့်ကို ရင်ဆိုင်သောအခါ ပျက်စီးသွားခဲ့သဖြင့် လူများကို သက်ပြင်းချစေခဲ့သနည်း။

ပြီးတော့ အခု ဒီကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီ။

သူမ၏လှပသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံအောက်တွင် အန်းယာသည် သူမ၏လက်သီးများကို အနည်းငယ် ဆုပ်ထားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု စင်္ကြံထောင့်မှ ပြေးလာသည်၊ ထိုသူမှာ ချင်ဖုန်းပင်။

"ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ် မင်းထိုးဖောက်တော့မလို့လား"

ချင်ဖုန်းက ချဉ်းကပ်လာရင်း မေးလိုက်ရာ သူ၏လေသံမှာ စိုးရိမ်မှု သို့မဟုတ် ပူပန်မှုမပြပေ။

ဒါက အန်းယာကို အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။ ငါ့ယောက်ျားက ငါ့ကို လုံးဝစိတ်မပူဘူးလား။

"အင်း"

သူမသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူမ၏လေသံမှာ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းနေသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် ဒီနေ့ပြီးရင် မင်းလည်း စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်ရဲ့ တတိယအဆင့် တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မယ်"

ချင်ဖုန်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

အန်းယာသည် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပြီး သူမကို စိတ်မပူသည်မဟုတ်ဘဲ သူမအပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုရှိနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

ဒီအချက်ကို စိတ်ထဲတွင် ထားကာ သူမသည် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဟိန်းနေသော မိုးကြိုးဘေးဒဏ်ကို တည်ကြည်စွာ ရင်ဆိုင်ရန် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

"ယောက်ျား စိတ်ချပါ ကျွန်မသေချာပေါက်"

သူမစကားမဆုံးမီတွင် ချင်ဖုန်း အော်ခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ချီချီ"

ချက်ချင်းပင် ချင်စံအိမ်တော်အထက်မှ ကောင်းကင်တွင် အနီရောင်မိုးကြိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ချီလင်တစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။

ချီချီသည် အထက်မှ ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်ကို ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုတည်းဖြင့် မိုးကြိုးအများစုကို ကြောက်လန့်ထွက်ပြေးစေခဲ့သည်။

"ဒါ... ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

အန်းယာ၏ နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ဟနေပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ချင်ဖုန်းသည် အကူအညီမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အရင်အကြိမ်အနည်းငယ်ကို တွေ့ကြုံပြီးတဲ့နောက် ဒီကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်က သင်ခန်းစာရသွားပြီလို့ ငါထင်နေတာ"

သူ၏သခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို အာရုံခံမိသော ချီချီသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး မိုးကြိုးနှင့် တိုက်ခိုက်စပြုသည်။

သို့သော် မိုးကြိုးအရှင် ပျက်သုဉ်းခြင်းမိုးကြိုးသည် သာမန်ကောင်းကင်ဘုံမိုးကြိုးနှင့် ဘယ်လိုယှဉ်နိုင်မည်နည်း။ အသက်ရှူအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မိုးကြိုးသည် ဗလာနတ္ထိအဖြစ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဒါက ရိုးရာဓလေ့တစ်ခုပဲ ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်တစ်ခုအတွက် ဘာလို့အသက်စွန့်ရမှာလဲ"

ချင်ဖုန်းသည် မနေနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အန်းယာသည် အံ့အားသင့်စွာ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့သွားတာလဲ။

ဘုန်း

သူမ၏နှလုံးသားထဲမှ တုန်လှုပ်မှု မငြိမ်သက်မီတွင် ကောင်းကင်မှ ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးတိမ်မည်းများ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားကာ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အန်းယာအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဒါက ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒဏ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ကောင်းကင်မှ ချီးမြှင့်သော ဆုလာဘ်ပင် ဖြစ်သည်။

ပထမ မူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်သည် အန်းယာ၏ နတ်ပင်လယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်သွားပြီး သူမကို ပျံဝဲနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

သူမတစ်ဖန်ပြန်မျက်လုံးဖွင့်ပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအားကို ခံစားမိသောအခါ သူမညင်သာစွာ တီးတိုးရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက တတိယအဆင့်ကိုး"

သို့သော် ဖြစ်စဉ်က အနည်းငယ် လွယ်လွန်းပုံရသည်။