ငါ့ကံကြမ္မာ ငါဖန်တီးတယ်၊ ကောင်းကင်နဲ့မဆိုင်ဘူး

မဟာချန်၏ တောင်ပိုင်းဒေသ၊ ကျင့်ယန်မြို့ရှိ တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် အဘိုးကြီး ပိုင်လီသည် လရောင်အောက်တွင် သေရည်သောက်နေသည်။

ရုတ်တရက် ညလေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီး နေရာလွတ်တွင် လှိုင်းများဖြစ်ပေါ်စေကာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဆံပင်ဖြူများဖြင့် ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ခင်ဗျား နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ"

အဘိုးကြီး ပိုင်လီသည် သေရည်အိုးကို ချလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားမှာ နောင်တတစ်ခုခု ရှိလား"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက မေးလိုက်သည်။

"ငြိမ်းချမ်းသာယာတဲ့ ခေတ်တစ်ခေတ်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့တာတော့ နောင်တရတယ်"

အဘိုးကြီး ပိုင်လီက သူ၏လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူထရပ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားကာ မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်လောက်ယုံကြည်မှုရှိလဲ"

"ငါ တတ်နိုင်သလောက် လုပ်သွားမှာပါ"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တုံ့ပြန်သည်။

"ကံကြမ္မာကို နားမထောင်တော့ဘူးပေါ့"

အဘိုးကြီး ပိုင်လီက ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ကံကြမ္မာ ငါဖန်တီးတယ်၊ ကောင်းကင်နဲ့မဆိုင်ဘူး"

"ကောင်းပြီ"

အဘိုးကြီး ပိုင်လီ၏ ပုံရိပ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဖြူရောင်အလင်းတန်း အစက်အပြောက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

အားကောင်းသော အသက်ရှုသံတစ်ခုသည် လှိုင်းထန်သော လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေကာ ကြယ်များကို ရွေ့လျားသွားစေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဒီလှိုင်းထန်နေသော အရှိန်အဟုန်သည် လုံးဝစုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး အရာရာအားလုံး တစ်ဖန်ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်အထိ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် မဟာချန်၏ မြောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"လေထဲက ဒီဖယောင်းတိုင်လေးကို သူ့ရဲ့နောက်ဆုံးအလင်းရောင်တစ်စကို လောင်ကျွမ်းခွင့်ပေးပြီး မင်းရဲ့မျက်လုံးတွေကို ဖျက်ဆီးပါရစေ"

သူ၏စကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် သူခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့တိုးလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မဟာချန်၏ မြောက်ဘက်အစွန်ဆုံး၊ ရာ့ခ်ရှာဆာတို့၏မြေတွင် လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သော ရာ့ခ်ရှာဆာလူမျိုးများသည် မိစ္ဆာများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားကြပြီး ယခင်ကထက် များစွာကြီးမားသော စွမ်းအားကို ရရှိခဲ့ကြသော်လည်း ပုံမှန်အတိုင်း သက်ဆိုင်ရာ အဖိုးအခကို ပေးဆပ်ရသည်။

သူတို့ကို နယ်မြေလေးခုသို့ ခွဲဝေတာဝန်ပေးထားပြီး ရာ့ခ်ရှာဆာ ဘုရင်မ၏ အမိန့်အရ နေရာအနှံ့အပြားမှ နဂါးသွေးကြောများကို ဖိနှိပ်ထားသော နဂါးတံဆိပ်တုံးကျောက်တိုင်များကို ဖျက်ဆီးရန် ဖြစ်သည်။

တစ်လကျော် ကြာမြင့်သွားပြီး အမှောင်ကြိုးမျှင်များသည် နေရာများစွာသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ရုတ်တရက် ထကြွပြီး နဂါးတံဆိပ်တုံးကျောက်တိုင်များကို ဖြိုချရန် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ရာ့ခ်ရှာဆာ ဘုရင်မသည် ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့အစွမ်းနဲ့ဆို ဒီဘုံကို ဘာအားထုတ်မှုမှမပါဘဲ လွယ်လွယ်ကူကူ ကျူးကျော်နိုင်တာပဲ ဘာလို့ ကျွန်မတို့မျိုးနွယ်ရဲ့ အကူအညီကို လိုအပ်ရတာလဲ"

လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိနိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုသည် မိုက်မဲမည်မဟုတ်ပေ။

သူမသည် ကမ္ဘာကို အုပ်စိုးလိုစိတ်ဖြင့် မျက်စိမကွယ်ဘဲ အမှန်မှာ သူမတွင် ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

သူမသည် ထိုအရိပ်ကြီးမားသော ဘီလူးကြီး၏ စွမ်းအားကို ပထမဆုံးအကြိမ် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့စဉ်က သူမသည် ဒီမိစ္ဆာများနှင့် မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သိခဲ့သည်။

သူမလွတ်မြောက်နိုင်မှတော့ ရှေ့တိုးပြီး မိတ်ဖွဲ့လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်၊ သို့မှသာ ကမ္ဘာကြီးပြိုလဲသောအခါ သူမလည်း ရပ်တည်ရန် နေရာတစ်ခု ရရှိနိုင်မည်။

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးက အမှန်တရားကို မဖုံးကွယ်ဘဲ ပြောသည်။

"ဒီဘုံထဲက ကန့်သတ်ချက်တွေက ငါတို့ကို ဝင်ရောက်ပြီး ဘုံသုံးဘုံကို ပေါင်းစည်းတာကို တားဆီးမထားခဲ့ရင် ဒါကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်ကတည်းက အောင်မြင်ပြီးလောက်ပြီ"

ရာ့ခ်ရှာဆာ ဘုရင်မသည် သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏လှပသော အသွင်အပြင်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်။

"ဒါဆို ခင်ဗျားက ဒီကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ ဒီမှာရှိတဲ့ နဂါးတံဆိပ်တုံးကျောက်တိုင်တွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ အစီအစဉ်လုပ်နေတာပေါ့"

မဟာချန်၏ မြောက်ဘက်အစွန်ဆုံး အုပ်စိုးသူအနေဖြင့် သူမသည် မဟာချန်၏ နဂါးတံဆိပ်တုံး ကျောက်တိုင်များအကြောင်း အသိပညာအချို့ ရှိသည်၊ ၎င်းတို့သည် မဟာချန် စတင် တည်ထောင်ချိန်ကတည်းက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် မဟာချန်၏ ကံကြမ္မာနှင့် နဂါးသွေးကြောများကို ဖိနှိပ်ရန် တည်ထောင်ခဲ့သည်။

နဂါးသွေးကြော၏ ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးချခြင်းဖြင့် မဟာချန်အတွင်း အရည်အချင်းရှိသူများနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ပေါများစေနိုင်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီး သူမထံသို့ မချဉ်းကပ်မီအထိ သူမသည် နဂါးတံဆိပ်တုံးကျောက်တိုင်၏ အခန်းကဏ္ဍကို ဘယ်တုန်းကမှ သံသယမဝင်ခဲ့ဖူးပေ။

"ဟုတ်တယ်၊ မဟုတ်ဘူး"

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"နဂါးတံဆိပ်တုံးကျောက်တိုင်တွေက နေရာအနှံ့က နဂါးသွေးကြောတွေကို စုစည်းပြီး မင်းနေပြည်တော်ကို ပို့ဆောင်ပေးတယ် ဒါပေမဲ့ ဒါက အဲဒီမှာရှိတဲ့ တစ်စုံတစ်ခုကို ဖိနှိပ်ဖို့သက်သက်ပဲ မင်း မစူးစမ်းချင်ဘူးလား နာမည်ကျော် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာနဲ့ နတ်ဘုရား အစောင့်အရှောက်က မင်းနေပြည်တော်ကနေ ခြေတစ်လှမ်းမှ မခွာဘူး အရင်တစ်ယောက်အကြောင်း လောလောဆယ် မပြောသေးဘူး နောက်တစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆို သူတစ်ယောက်တည်းက ရာ့ခ်ရှာဆာမျိုးနွယ်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးဖယ်ရှားနိုင်တယ်"

ယခင်က လဲလျောင်းနေသော ရာ့ခ်ရှာဆာ ဘုရင်မသည် ယခုအခါ မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ပဝါ ချော်ကျသွားကာ သူမ၏ဖြူဖွေးနူးညံ့သော လည်တိုင်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် တိုက်ခတ်နေသော မုန်တိုင်းသည် သူမ၏ရင်ဘတ် တုန်ခါမှုထက် များစွာကျော်လွန်သည်။ ထိုစကားများထဲမှ သတင်းအချက်အလက်မှာ အလွန်ကြီးမားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာနှင့် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်၏ နာမည်များသည် မဟာချန်တစ်လျှောက် ကျော်ကြားသည်။ မဟာချန် တည်ထောင်ကတည်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော မုန်တိုင်းများနှင့် စမ်းသပ်မှုများကြားမှ ဒီပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ထိုလူသည် သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို မျက်မြင်တွေ့သူ နည်းပါးသော်လည်း နဂါးဖယောင်းတိုင်နှင့် တိုက်ပွဲအတွင်း သူသည် မင်းနေပြည်တော်အတွင်းမှ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသောနေရာမှ လှံတစ်စင်း ပစ်လွှတ်ခဲ့ပြီး ဖယောင်းတိုင်နဂါးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။ ဒါက သာမန်လူတစ်ယောက်၏ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သည်။

သူမသည် တစ်ချိန်က နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်သည် လူမဟုတ်ဟုပင် သံသယဝင်ခဲ့ဖူးသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် မင်းနေပြည်တော်မှ ထွက်ခွာသည်နှင့် နယ်မြေလေးခုတစ်လျှောက်မှ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို လွယ်ကူစွာ ဖယ်ရှားနိုင်သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာနှင့်အတူ သူတို့သည် ဘယ်တုန်းကမှ ခြေတစ်လှမ်းမခွာခဲ့ကြပေ။

ယခု ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီး၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ သူမ၏စိတ်ထဲမှ မြူများ တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာသည်။

"သူတို့က မင်းနေပြည်တော်ကနေ ထွက်ခွာဖို့ မလိုလားတာမဟုတ်ဘဲ မတတ်နိုင်တာလား နဂါးတံဆိပ်တုံးကျောက်တိုင်တွေက နဂါးသွေးကြောတွေရဲ့ စွမ်းအားကို စုစည်းသလိုပဲ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာနဲ့ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်က တစ်စုံတစ်ခုကို ပူးပေါင်းဖိနှိပ်နေတာလား"

ရာ့ခ်ရှာဆာ ဘုရင်မ၏ အသံသည် တုန်လှုပ်မှုဖြင့် တုန်ယင်နေသည်။ အကြောင်းမှာ ဖော်ထုတ်ချက်မှာ အလွန်အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒီလောက်ကြီးမားသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုဖြင့် ဖိနှိပ်ရန် လိုအပ်သော ဒီအရာက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘာများလဲ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက် မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့အရာ ဘာရှိနိုင်မလဲ။

သူမ၏ခန့်မှန်းချက် မှားယွင်းမည်ဟု သူမမျှော်လင့်သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီး၏ အတည်ပြုချက်က သူမ၏မျှော်လင့်ချက်များကို ကြေမွသွားစေသည်။

"ဒါဆို..."

ရာ့ခ်ရှာဆာ ဘုရင်မသည် သူမ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ တက်လာသော လှုပ်ခတ်မှုကို ဖိနှိပ်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက မင်းနေပြည်တော်က အဲဒီအရာပေါ်က ချိတ်ပိတ်ထားတာကို လွှတ်ပေးဖို့ စီစဉ်နေတာပေါ့"

"မှန်တယ်"

ကြီးမားသော မျက်လုံးထဲမှ လှောင်ပြောင်သော အကြည့်သည် ရာ့ခ်ရှာဆာ ဘုရင်မကို စစ်ဆေးနေသည်။

"မင်းအခု ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တာကို နောင်တရနေပြီလား"

ရာ့ခ်ရှာဆာ ဘုရင်မ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသော်လည်း သူမသည် အတင်းအကျပ် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ဟုတ်တယ်၊ သူမနောင်တရတယ်။

အကယ်၍သာ ထိုကဲ့သို့သော ချိတ်ပိတ်ခံထားရသော မိစ္ဆာတစ်ကောင် လွတ်မြောက်လာပါက ဒီကမ္ဘာမှာ ဘယ်လိုငြိမ်းချမ်းမှု ရှိနိုင်မည်နည်း။ သူမသည် ရက်စက်သူဖြစ်ပြီး ငြိမ်းချမ်းသော အနာဂတ်ကို ရရှိရန်အတွက် ရာ့ခ်ရှာဆာ မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို စတေးရန် ဆန္ဒရှိသည်။ သို့သော် အခုတော့ ဒါက အချည်းနှီးသော တွေးတောမှုတစ်ခုနှင့်တူသည်။

သူမသည် သူမ၏လက်အောက်ငယ်သားများကို လျှို့ဝှက်စွာ ရပ်တန့်ရမည်၊ နဂါးတံဆိပ်တုံး ကျောက်တိုင်များကို ဖျက်ဆီးခွင့်မပြု... ရာ့ခ်ရှာဆာ ဘုရင်မသည် လျှို့ဝှက်စွာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူမသည် မဟာချန်ဘက်သို့ သစ္စာဖောက်ရန်ပင် စဉ်းစားခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ မဟာချန်နှင့်အတူဆိုလျှင် ရာ့ခ်ရှာဆာ မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံး မှောက်လှန်သွားမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးသည် သူမ၏အတွေးများကို ထွင်းဖောက်မြင်ပုံရပြီး ပြက်ရယ်ပြုလိုက်သည်။

"မင်းအခု ရာ့ခ်ရှာဆာမျိုးနွယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သေးတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

" ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

ရာ့ခ်ရှာဆာ ဘုရင်မက တုန်လှုပ်စွာ အော်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးသည် ခန်းမထဲမှ ရာ့ခ်ရှာဆာလူမျိုးများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ပုံမှန်မဟုတ်တော့သော ခန္ဓာကိုယ်များသည် တွန့်လိမ်ပြီး ဖောင်းကားစ ပြုလာသည်။

ကျယ်လောင်သော "ဘန်း" ခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသားနှင့်သွေးများ နေရာအနှံ့ ပက်ဖြန်းသွားသော်လည်း ထူးဆန်းသည်မှာ မြေပြင်ပေါ်မှ ကြေမွနေသော အသားနှင့်သွေးများသည် ပြန်လည်ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားရွေ့လျားနေဆဲ ဖြစ်၏။

ဒီမြင်ကွင်းက ရှိနေသော ရာ့ခ်ရှာဆာအားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များ ပြောင်းလဲမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း သူတို့သည် အသိစိတ် ရှိနေကြသည်။ ဒီအချိန်တွင် သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ရာ့ခ်ရှာဆာမျိုးနွယ်ဝင်အများစု၏ ကံကြမ္မာသည် ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီး၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။

"မင်း"

ရာ့ခ်ရှာဆာ ဘုရင်မသည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူမ၏မျက်နှာအမူအရာ အလွန်အေးစက်နေသည်။

"တခြားအတွေးတွေ မထားနဲ့ ငါတို့မင်းဆီ ချဉ်းကပ်လာတဲ့အချိန်ကစပြီး ရာ့ခ်ရှာဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ ကံကြမ္မာက မင်းလက်ထဲမှာ မရှိတော့ဘူး မင်းသာ လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာ နေမယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ငါတို့ဘုံသုံးဘုံကို ထိန်းချုပ်တဲ့အခါ မင်းရဲ့အသိစိတ်တစ်စကို ထိန်းသိမ်းထားခွင့် ပြုလိမ့်မယ်"

ရာ့ခ်ရှာဆာ ဘုရင်မသည် ဒီစကားကို ကြားသောအခါ ဖြူဖျော့သွားသည်။

ဆိုလိုရင်းမှာ သူမသည်လည်း ထိုလူတစ်ဝက်၊ တစ္ဆေတစ်ဝက် မိစ္ဆာများထဲမှ တစ်ယောက် ဖြစ်လာမည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်ရာသို့ ပြင်းထန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။