စကြဝဠာကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်တီးခြင်း

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းနေပြည်တော်ကနေ ထွက်ခွာပြီး ပျက်စီးခြင်းကို ဖိတ်ခေါ်ချင်နေတာလား"

"ပျက်စီးခြင်းကို ဖိတ်ခေါ်တယ်"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မင်းတစ်ခုခု လိုနေသေးတယ်"

ထိုစကားများနှင့်အတူ သူသည် သူ၏ကျယ်ပြန့်သော အဖြူရောင်လက်စဝတ်ရုံကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကမ္ဘာလောကကြီး ပြောင်းပြန်လှန်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရှုခင်းများသည် စီးဆင်းနေသော ရေကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားသည်။

ရာ့ခ်ရှာဆာ ဘုရင်မသည် သူမ၏ရှေ့မှ နေရာလွတ် တွန့်သွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ပုံရိပ်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးတို့ ခြေရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ချွေးစေးများ မထိန်းနိုင်ဘဲ ထွက်လာသည်။

လူတိုင်းသိသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် မင်းနေပြည်တော်မှ မထွက်ခွာဘဲ ကမ္ဘာ့ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်၊ သို့သော် မည်သူမျှ သူလှုပ်ရှားသည်ကို မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ဒီနေ့ မျက်မြင်တွေ့ရသောအခါ ရာ့ခ်ရှာဆာ ဘုရင်မ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ သူမလုံးဝ မယှဉ်နိုင်ခြင်းပင်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်မြေတွင် ရှိနေသော်လည်း သူတို့၏အစွမ်းများသည် တစ်တန်းတည်း မဟုတ်ပေ။

"ဧကရီဘုရင်မ ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ"

ရာ့ခ်ရှာဆာ မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးက ဖြူဖျော့သော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံ မပြောင်းလဲသေး၊ သူမသည် လူသားအမျိုးသမီးတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ကျက်သရေရှိသော ကိုယ်လုံးနှင့် စွဲမက်ဖွယ်အသွင်အပြင် ရှိနေဆဲပင်။

အမှန်မှာ မသေဆုံးနိုင်သော မိစ္ဆာများနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းကို လက်ခံခဲ့သော ရာ့ခ်ရှာဆာအများစုမှာ ယောက်ျားများ ဖြစ်ကြသည်။

ရာ့ခ်ရှာဆာ မျိုးနွယ်တွင် အမျိုးသမီးများသည် အမျိုးသားများထက် သာလွန်ပြီး အမျိုးသားများသည် အမျိုးသမီးများကို အစေခံရန် မွေးဖွားလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရာ့ခ်ရှာဆာ ဘုရင်မ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ဒီမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူမသည် သူမ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ လှုပ်ခတ်မှုကို ဖိနှိပ်ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ပေါင်းစပ်ခြင်းကို လက်ခံခဲ့သူအားလုံး စွန့်လွှတ်လိုက်ကြပါ ကျန်ရှိနေတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေက ငါနဲ့အတူ ထွက်ခွာမယ်"

သူမ၏လက်အောက်တွင် ရာ့ခ်ရှာဆာမျိုးနွယ် ပျက်စီးသွားသည်ကို သူမဘယ်လိုလုပ် မျက်မြင်တွေ့နိုင်မည်နည်း။ သူမသည် ဒီဇာတိမြေကို စွန့်ခွာပြီး သူမ၏လူမျိုး၏ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီး သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူသည် သန့်စင်သော အဖြူရောင် ကမ္ဘာတစ်ခုထဲတွင် မိမိကိုယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ဦးခေါင်းအထက်တွင် ဖြူရော်သော ရွှေရောင်နေသည် မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားပြီး နေရောင်ခြည်မှာ ပြင်းထန်လှသည်။

"စကြဝဠာကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်တီးခြင်း"

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်ရာ သူ၏အကြည့်မှာ တည်ကြည်နေသည်။

ဒီနယ်ပယ်ထဲတွင် သူသည် မူလက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာနှင့် တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ပွဲတွင် မယှဉ်နိုင်ပေ။ ယခု တခြားတစ်ယောက်၏ နယ်ပယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသဖြင့် သူအနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး ပိုနည်းသွားသည်။

ခဏတာအတွေးတစ်ခုတွင် သူ၏ကြီးမားသော မျက်ဆံများမှ အနက်ရောင်အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ထိုးခွဲသွားသော မျဉ်းတစ်ကြောင်း ဖွဲ့စည်းသွားသည်။ နေရာလွတ်သည် မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ တစ်လက်မချင်း ကြေမွသွားပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ပုံရိပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ ဒါက နေရာလွတ် တာအို ဖြစ်၏။

နေရာလွတ် စုတ်ပြဲသံသည် မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေပြီး ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော ဆူနာမီတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

သို့သော် ဒီနယ်ပယ်အတွင်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် အရှင်သခင်ဖြစ်သည်။ သူသည် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမှ မပြုလုပ်ဘဲ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ကြေမွသွားသော လေဟာနယ်သည် ချက်ချင်းပင် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ဒီအခြေအနေသည် ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီး၏ မျှော်လင့်ချက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ သူ၏ မူလရည်မှန်းချက်မှာ တခြားတစ်ယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရန်မဟုတ်ဘဲ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးရှာရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

နေရာလွတ်ကို ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ခြင်းသည် တိုက်ခိုက်မှုမဟုတ်ဘဲ ဒီနယ်ပယ်အထက်တွင် အပေါက်တစ်ပေါက် ဖွင့်ရန်သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ကွဲ

အပြာရောင်ကောင်းကင်သည် အက်ကြောင်းတစ်ခု ကွဲထွက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြယ်ကြွေတစ်ခုကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် အပေါက်ဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် မင်းနေပြည်တော်၏ ချိတ်ပိတ်ထားမှုကို လျစ်လျူရှုပြီး သူ့ကို သတ်ရန် ဒီနေရာသို့ လာလိမ့်မည်ဟု သူမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဒီလိုဖြစ်မှတော့ အခုက နဂါးတံဆိပ်တုံးကျောက်တိုင်များကို ဖျက်ဆီးပြီး ချိတ်ပိတ်ထားမှုကို ချိုးဖျက်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ပင်တည်း။

ရောက်တော့မယ်….

အက်ကွဲကြောင်းသည် လက်တစ်ကမ်းအကွာတွင် ရှိနေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီး၏ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲဖြစ်သွားသည်။ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာနှင့် ဒီလောက်ကြာအောင် ရင်ဆိုင်ပြီးနောက် ထိပ်တန်းစစ်တုရင် ကစားသမားနှစ်ယောက်ကဲ့သို့ သူတို့သည် အမြဲတမ်း တန်းတူညီမျှ ရှိခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ပြိုင်ဘက်က အလွန်စိတ်မရှည်ဖြစ်ပြီး ဒီစစ်တုရင်ခုံထဲသို့ ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်ခြင်းဖြင့် မှားယွင်းသော အကွက်တစ်ခု ရွှေ့ခဲ့သည်။

ပြီးတော့ မှားယွင်းသော အကွက်တစ်ကွက်က ပွဲတစ်ပွဲလုံးကို ရှုံးနိမ့်သွားစေနိုင်သည်။

"ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး ငါက တစ်လှမ်းသာနေတုန်းပဲ"

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးသည် ကောင်းကင်မှ အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏လေသံတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ထင်ရှားနေသည်။

သို့သော် သူပတ်ဝန်းကျင်မှ ရှုခင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူနယ်ပယ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် မူလနေရာသို့ ပြန်ရောက်နေရသနည်း။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာထံသို့ တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားကာ သူ၏မျက်ဆံများ ကျယ်ပြန့်သွားသည်။

"ဒါက အစီအရင်လား"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် သန့်စင်သော အဖြူရောင် အလင်းတန်းသည် ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများကို ပုံဖော်ထားပြီး ကျယ်ပြန့်သော နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

ဒီနယ်ပယ်အတွင်းတွင် အဋ္ဌလက္ခဏာသည် သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။

သူ၏ဆံပင်ဖြူများ လွင့်ပျံနေစဉ်တွင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် အဝေးမှ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးသည် သူ၏ရှေ့တွင် ရောက်နေသည်။

သူ၏ညာဘက်လက်ဖဝါး ဖွင့်လိုက်ပြီး ပထမ မူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင် လှိုင်းထန်လာသည်။

"ကွဲစမ်း"

စကားလုံးတစ်လုံးတည်းဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီး၏ ဧရာမမျက်လုံးများ အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားသည်။

ဝှစ်

သူ၏မသေမျိုးပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးသည် မိမိကိုယ်ကို မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုမှာ ဖော်ပြမရနိုင်အောင် ခံစားစေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"ကိုယ့်မျိုးနွယ်တူကို စတေးတဲ့ ပညာက တကယ်ပဲ ခက်ခဲတာပဲ ဒါပေမဲ့ ငါ့တပည့်က မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ အတည်ပြုပြီးသွားပြီ မင်းတို့လို သတ္တဝါတွေက မင်းတို့ရဲ့စွမ်းအားတွေကို အသုံးပြုတဲ့အခါ စတေးဖို့ မင်းတို့မျိုးနွယ်တူတွေ အများကြီး မရှိသင့်ဘူးလား"

"ဒါဆို..."

ခဏရပ်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် သူ၏အကြည့်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှင့်လိုက်သည်။

"ငါမင်းကို အကြိမ်တစ်ထောင်၊ တစ်သောင်း သတ်ခဲ့ရင် မင်းပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်ဦးမှာလား"

ဒီအရူး... ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီး စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာလောကကြီး အဖြူအမည်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အချိန်သည် စီးဆင်းခြင်းကို ရပ်တန့်သွားသည်။

သူသည် ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသော ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာကို ကြည့်ကာ ပြက်ရယ်ပြုလိုက်သည်။

"ဒီပညာရပ်က ငါ့အပေါ်မှာ အလွန်အကျွံ သုံးစွဲမှုသာ မရှိခဲ့ရင် မင်းအသက်ကို ယူဖို့က လွယ်လွယ်လေး"

အချိန်နှင့်နေရာလွတ် တာအို အဆုံးမဲ့လေဟာနယ်။

ဒါကလည်း နယ်ပယ်တစ်ခုပင်။ ဒီနယ်ပယ်အတွင်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးမှလွဲ၍ သက်ရှိအားလုံး၏ အချိန်စီးဆင်းမှုသည် ပုံမှန်အရှိန်၏ တစ်သောင်းပုံတစ်ပုံ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

သူတို့သည် သူတို့၏အာရုံများကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်သော်လည်း မသိသော အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ နှေးကွေးသွားသည်။ ဒီနယ်ပယ်၏ ဖုံးလွှမ်းမှုအောက်တွင် ခဏတာသေဆုံးခြင်းပင်လျှင် နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ ခံစားရမည်။

ကွဲသွားစမ်း…..

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီး၏ ဧရာမမျက်လုံး ကွဲထွက်သွားပြီး အနက်ရောင်သွေးများ ထွက်ကျလာသည်။

ဒါက ဒီတာအို၏ အဖိုးအခဖြစ်ပြီး သူသည် မသေမျိုးစွမ်းအားများ၏ အကူအညီဖြင့် ပြန်လည် ရှင်သန်ခဲ့ရင်တောင် ဒဏ်ရာမှာ ပြန်မကောင်းနိုင်တော့ပေ၊ ထို့ကြောင့် သူသည် ၎င်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ အသုံးမပြုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက ထာဝရ ပြန်မကောင်းနိုင်တော့တဲ့ ဒဏ်ရာတစ်ခုပဲ။

သို့သော် အကြွင်းမဲ့ အစွမ်းကွာဟမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် ဒီပညာရပ်ကို မလိုလားစွာ ထုတ်ဖော်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

တစ်ဖန်ပြန်လည်၍ အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု မျက်ဆံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ် တာအို၏ ပျက်သုဉ်းခြင်းစွမ်းအားသည် ပြိုင်ဘက်ဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ရလဒ်က ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဒီအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးသည် နေရာတွင် တောင့်တင်းနေသင့်သော ကောင်းကင်ဘုံ မျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် ရှင်းမပြနိုင်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"ဒီတာအိုရဲ့ စွမ်းအားကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိတော့ အာရုံခံနိုင်ပါသေးတယ်"

တစ်ချိန်ချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီး၏ နောက်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ခြေဖဝါးအောက်မှ တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ပုံစံများ တွန့်လိမ်စပြုလာသည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးသည် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာ ဖြစ်သွားပုံရပြီး မူလနေရာတွင် အခြားမိမိကိုယ်တစ်ဦး ပေါ်လာသည်ကို အံ့အားသင့်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံး" ပုံရိပ်ယောင်သည် သူ၏မျက်ဆံများ ပြူးကျယ်သွားပြီး နေရာလွတ်သည် တွန့်လိမ်စပြုလာသည်။

ဝှစ်

ကမ္ဘာလောကကြီး အရောင်ဆုံးရှုံးသွားပြီး အချိန်သည် ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ဒါက သူအရင်က အသုံးပြုခဲ့သော အချိန်နှင့်နေရာလွတ် တာအို အဆုံးမဲ့လေဟာနယ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဒီနယ်ပယ်အစီအရင်အတွင်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် သူ၏စာလုံးပေါင်းများ၏ ပစ်မှတ်များကို အမှန်တကယ် လဲလှယ်နိုင်သည်။ ဒါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်လေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးသည် အသိစိတ် ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏မျက်စိရှေ့မှ အရာအားလုံးသည် အဆတစ်သောင်း နှေးကွေးသွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ညှိုးနှင့် လက်မကြားတွင် ပထမ မူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင် သိပ်သည်းလာသည်။ သက်တံရောင် မိုးကြိုးတစ်စင်း သူ့ထံသို့ ပစ်လွှတ်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လွယ်ကူစွာ ထိုးဖောက်သွားသည်။

သို့သော် သေဆုံးသည့်အခိုက်အတန့်သည် အဆုံးမရှိ ရှည်လျားသွားပြီး အဆုံးမရှိသော သေဆုံးမှုများကြားတွင် သူသည် မသေမျိုးပညာရပ်များကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။