ပိုးမျှင်ကုန်မှ ပိုးကောင်သေ၊ ဖယောင်းကုန်မှ မျက်ရည်ခမ်း

"ကယ်ပါ"

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးသည် စကားပြောထွက်ချင်သော်လည်း အဆုံးမရှိ ရှည်လျားနေသော အချိန်ထဲတွင် ဒါက ဆန္ဒတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ထိုးဖောက်ခံရခြင်း၏ နာကျင်မှုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အာရုံကြောတိုင်းကို စုတ်ဖြဲနေပြီး သူ၏အတိတ်က အပြစ်အားလုံးအတွက် ပြစ်ဒဏ်တစ်ခုနှင့်တူနေသည်။

သူ့ကို ဒီလိုသတ်လိုက်ခြင်းသည် သဘာဝကျသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် ထိုသတ္တဝါများက ဒီလိုအရာမျိုး ဖြစ်ပွားခွင့် ဘယ်တော့မှ ပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း နားလည်သည်။

မြောက်ပိုင်းဒေသ အစွန်အဖျားဒေသ၊ ရာ့ခ်ရှာဆာတို့၏မြေ….

ကောင်းကင်သည် အတင်းအကျပ် စုတ်ပြဲသွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းအတွင်းမှ အဆုံးမရှိသော အမှောင်ထုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကာ ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ထူထပ်စွာ စုပြုံနေကာ ဒီကမ္ဘာကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုနေသော်လည်း တားမြစ်ချက်တစ်ခုခုကြောင့် မဆင်းသက်နိုင်ပေ။

ပုံရိပ်အနည်းငယ်မှလွဲ၍...ဦးဆောင်လာသူမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ် ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင်နှင့် သူ၏မျိုးနွယ်တူများ နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖောက်ရန် အချိန်ဝယ်ယူခဲ့ရပြီး ကြီးမားသော အဖိုးအခကို ပေးခဲ့ရသည်။ ဒါက ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးကို ကယ်တင်ရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုသည်။

အားကောင်းသော ဖိအားသည် နေရာလွတ်ကို တုန်ခါသွားစေပြီး မြေကြီးကို အက်ကွဲသွားစေသည်။

တစ်ချိန်က တောက်ပခဲ့သော နေ့အလင်းရောင်သည် ရုတ်တရက် အမှောင်ကျသွားပြီးနောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထူးဆန်းသော ကြက်သွေးရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏မျိုးနွယ်တူအချို့နှင့် ထွက်ပြေးပြီးဖြစ်သော ရာ့ခ်ရှာဆာ ဘုရင်မသည် သူမ၏ယခင်ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် အလွန်ကျေးဇူးတင်နေသည်။ အစကတည်းက သူမသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့်မရှိသော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သည်။

အဝေးမှကြည့်လျှင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဒီဘက်ခြမ်းတွင် အရာရာသည် ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေသော်လည်း တခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကမ္ဘာပျက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကြက်သွေးရောင် ဖုံးလွှမ်းမှုအောက်တွင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ လက်စဖြင့် ချထားသော နယ်ပယ်သာလျှင် ညင်သာသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒီအားကောင်းသော ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်လေးသည် ပွင့်လင်းမြင်သာသော ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်၏ မရှင်းလင်းသောပုံရိပ်က ရှင်းမပြနိုင်သော တာအိုတစ်ခုခုကို အသုံးပြုကာ လွယ်ကူစွာ ချိုးဖျက်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏မျိုးနွယ်တူများကို အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်စေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် ကျူးကျော်သူကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲပေ။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေသည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့လို မိုက်မဲတဲ့လူတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ငါတို့မျိုးနွယ်ရဲ့ ဦးနှောက်လို့ ခေါ်ရဲကြသေးတယ် ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ အဆုံးစွန်ကတ်ပြားထဲမှာပဲ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ပိတ်မိနေကြတယ်"

သူ၏စကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် သူသည် သူ၏ညာဘက်လက်ကို လေဟာနယ်ဆီသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဂလက်ဆီတစ်ခုကို ထွင်းထုနေသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ အစီအရင်ထဲတွင် အပေါက်တစ်ပေါက်ကို အတင်းအကျပ် စုတ်ဖြဲလိုက်သည်။

အစီအရင်၏ စွမ်းအား အားနည်းသွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် ဒီကမ္ဘာ၏ နိယာမအားလုံးကို လွတ်လပ်စွာ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်၏ ထူးဆန်းပြီး အသားများစုပုံနေသော အောက်ပိုင်းသည် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ သူ၏ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားသည် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေပုံရသည်။

မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော မင်းနေပြည်တော်ပင်လျှင် ဒီတုန်ခါမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏စာကြည့်တိုက်ထဲမှ မင်ဧကရာဇ်သည် စာလိပ်ထဲမှ တုန်ခါနေသော ရွှမ်းယွမ်နတ်ဘုရားသတ်ဓားကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ၏အားလပ်ချိန်တွင် သာယာပညာသင်ကျောင်း၌ စာသင်နေသော ချင်ဖုန်းသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော စာအုပ်များကို ကြည့်ကာ ရှင်းမပြနိုင်စွာ လေးလံမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆံပင်ဖြူနှင့် မုတ်ဆိတ်မည်း နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်သည် သူ၏ရှေ့မှ လှိုင်းထန်နေသော မြစ်ကိုးခွေ့ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဗလာဖြစ်နေသော နားထဲတွင် အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါက အချည်းနှီး ကြိုးစားမှုတစ်ခုပဲ"

"ပါးစပ်ပိတ်ထား"

အသံတိုးတိုး ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုက ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေသော စကားလုံးများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

မြောက်ပိုင်းဒေသ၏ အစွန်အဖျားဒေသမှ မြေကြီးသည် မသိသော အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြိုကျသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဒီအားကောင်းသော အင်အားကြောင့် သက်ရောက်ခြင်း မခံရစေရန် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် ပေတစ်ရာခန့် ပြင်းထန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ခြေဖဝါးအောက်မှ အစီအရင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီး၏ ပုံရိပ်ယောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးသည် အဆုံးမဲ့လေဟာနယ်မှ ရုတ်တရက် လွတ်မြောက်လာကာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် သေခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခြင်း၏ သက်သာရာရမှုနှင့် ဖော်ပြမရနိုင်သော ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ထိုကဲ့သို့သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို တစ်ဖန်ပြန်လည် မကြုံတွေ့ချင်တော့ပေ။

"ငါသူ့ကို သေစေချင်တယ်"

အသံသည် ရူးသွပ်မှု အရိပ်အယောင်ပါနေပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အရာဝတ္ထုအဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ဒီအတားအဆီးကို ချိုးဖျက်ဖို့ ကြီးမားတဲ့ အဖိုးအခပေးပြီး ဒီကိုရောက်လာမှတော့ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ တစ်ခုခုတော့ ယူသွားရမယ် ဒီအဘိုးကြီးကို သတ်နိုင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ တာအိုအတွက် အချိန်ရအောင် လုပ်ပေးနိုင်ရင် ဒါက ငါတို့ရဲ့အရေးကို အများကြီး တိုးတက်စေလိမ့်မယ်"

ရင်ဘတ်ကို မျက်လုံးအဖြစ်၊ ချက်ကို ပါးစပ်အဖြစ် ထားရှိသော အပေါ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူက ပျက်စီးနေတဲ့ဘုံနဲ့ ချည်မျှင်တစ်ထောင်လောက် ဆက်သွယ်နေတယ် သူ့ကို ဒီမှာသတ်ဖို့ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်လောင်စာအချိန်က လုံလောက်တာထက် အများကြီး ဝေးတယ်"

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ဒီကမ္ဘာနဲ့ ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်ပြီး အက်ကွဲကြောင်းကို ပြန်ဖွင့်ကာ သူ့ကို ငါတို့ကမ္ဘာထဲကို ဆွဲသွင်းလိုက်ရင် ဘာခက်တာမှတ်လို့"

ကျန်မျိုးနွယ်ဝင်များသည် ဒီစကားကို ကြားသောအခါ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ထိုဗလာဖြစ်နေသော ကမ္ဘာသည် သူတို့ မသေမျိုးဖြစ်ခြင်း၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ တစ်ခုခုမှားယွင်းသွားပါက သူတို့အတွက် လက်မခံနိုင်စရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အချိန်ကုန်လွန်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးက ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ဒီအခွင့်အရေးကို မယူဘဲ သူ့ကို သတ်မပစ်ရင် သူ့ကို ဆက်ပြီး အကွက်ချစီစဉ်ပြီး ငါတို့ရဲ့အစီအစဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးခိုင်းနေစေချင်တာလား"

"ရာ့ခ်ရှာဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ ဘုရင်မက ငါတို့ကို သစ္စာဖောက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားပြီ ငါတို့ကိုယ်ပိုင်နဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ အဲဒီရာ့ခ်ရှာဆာမျိုးနွယ်ဝင်တွေက ငါ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေသေးရင်တောင် သူတို့ရဲ့အရေအတွက်နဲ့ချည်း နယ်မြေလေးခုရဲ့ နဂါးတံဆိပ်တုံးကျောက်တိုင်တွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ မလွယ်ဘူး ဒါ့အပြင် သူက ငါတို့ရဲ့အကွက်ချစီစဉ်မှုကို သိသွားပြီ ငါတို့သူ့ကို မဖယ်ရှားရင် အရာရာအားလုံး အချည်းနှီးဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ခဏရပ်ပြီးနောက် ၎င်းက ထပ်ပြောသည်။

"ချိတ်ပိတ်ထားတာကို ဖွင့်ပြီး ပထမ မူလ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ တာအိုကို လွှတ်ပေးဖို့ အခွင့်အရေးက ငါတို့ရှေ့မှာပဲ ရှိနေတယ် နှစ်တစ်သောင်းက အရမ်းကြာတယ် မင်းတို့ ဘုံသုံးဘုံကို အမြန်ဆုံး ပြန်မဖွင့်ချင်ကြဘူးလား"

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်သည် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေတယ် ဒါဆို... သွားလုပ်လိုက်"

သူသည် သူ၏လက်ကို လေဟာနယ်ဆီသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ချောက်နက်ကြီးတစ်ခု၏ ပါးစပ်နှင့်တူသော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ချက်ချင်းပင် ပေါ်လာသည်။ အားကောင်းသော စုပ်ယူအားသည် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးကို မျိုချတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံများသည် လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေပြီး ကြည်လင်သောအသံ ထွက်ပေါ်နေကာ သူ၏ဆံပင်ဖြူများမှာ မဆင်မခြင်နိုင်သော မာနထောင်လွှားမှုဖြင့် လွင့်ပျံနေသည်။

သူသည် လှိုင်းထနေသော လေဟာနယ်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့တိုးလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သူ၏ပုံရိပ်သည် နေရာတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အက်ကွဲကြောင်း၏ ရှေ့တွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီးနှင့် အခြားသူများအားလုံး မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး သူရဲ့မူလရည်ရွယ်ချက်က ငါတို့ကမ္ဘာထဲကို ဝင်ဖို့ပဲ"

သူပြောနေစဉ်တွင် သူ၏ညာဘက်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး တံခါးကို အမြန်ဆုံးအရှိန်ဖြင့် ပိတ်ချင်သော်လည်း သူဘယ်လိုလုပ် အချိန်မီနိုင်မည်နည်း။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် နောက်ထပ်ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့တိုးလိုက်ပြီး ဒီကမ္ဘာမှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ပျက်စီးနေသော မြင်ကွင်းများကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် ကြက်သွေးရောင်ဖြစ်နေပြီး တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူတို့သည် မိစ္ဆာများဖြင့် ထူထပ်စွာ ပြည့်နှက်နေပြီး နေရာအနှံ့ ပျံဝဲကာ အသိစိတ်မဲ့စွာ လှည့်လည်နေကြသည်။

အပျက်အစီးများနှင့် ကျိုးပဲ့နေသော ခန္ဓာကိုယ်များ နေရာအနှံ့တွင် ရှိနေသည်။

ဦးခေါင်းအထက်တွင် ကြမ်းတမ်းသော သွေးကြောများနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော မျက်နှာများ နာကျင်စွာ ငိုကြွေးနေသော ကြီးမားသော နှလုံးသားတစ်ခု ရှိနေသည်။

အားကောင်းသော နှလုံးခုန်သံသည် ဒီကမ္ဘာ၏ အဓိကတေးသွားဖြစ်ပြီး ခုန်လိုက်တိုင်း မိစ္ဆာအသစ်များကို မွေးဖွားပေးမည်ဖြစ်ရာ ဒါက ဒီကမ္ဘာ၏ အရင်းအမြစ်ပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်နှင့် အခြားသူများ အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြပြီး သူတို့၏နှလုံးသားများထဲတွင် အားကောင်းသော စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုတစ်ခု မြင့်တက်လာသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာကို အတိုဆုံးအချိန်အတွင်း သတ်ဖြတ်ရမည်။

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးကြီး၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတစ်စုံတစ်ခုကို ခန့်မှန်းမိပုံရပြီး သူ၏အတွင်းမှ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် အော်ဟစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လောက်မိုက်မဲလိုက်လဲ ဒီနေရာထဲကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပစ်သွင်းရဲတယ် မင်းသေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်သည်။

ရွှေရောင်ကြယ်တစ်လုံး သူ၏ဦးခေါင်းအထက်တွင် ပေါ်လာပြီး တောက်ပသောအလင်းဖြင့် တဖျပ်ဖျပ်လက်နေကာ အမှောင်အားလုံးကို ဖယ်ရှားနိုင်စွမ်းရှိပုံရသည်။

ဒါက သူ၏နတ်ပင်လယ်ထဲတွင် သိပ်သည်းနေသော သူ၏ကံကြမ္မာကြယ်၊ သူ၏စွမ်းအားအားလုံး၏ စုစည်းထားသော အနှစ်သာရပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဒီကမ္ဘာ၏ အရင်းအမြစ်ကို ကြေမွသွားစေရန် ဒီအဖိုးအခကို ပေးဆပ်ရန် ဆန္ဒရှိသည်။

လူတိုင်း သူ၏အတွေးများကို နားလည်သွားကြပြီး အချိန်ပင် မလိုက်မီနိုင်သော အရှိန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လာသော ရွှေရောင်ကြယ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။