တစ္ဆေသရဲစစ်သည်တော်များ လမ်းချေးငှားခြင်း
Vol. 10 Ch. 145
‘ကျီ!’
လင်းယုန်တစ်ကောင်၏ အော်မြည်သံ။
လီချန်သည် ရှောင်ဟေးကို စီးနင်းကာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်သို့ နားလိုက်သည်။
တပည့်နှစ်ဦးသည် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် စကားပြောနေသည်။
“ချန်ယုံ၊ မတွေ့တာကြာပြီ?”
လီချန်က ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
သူသည် ချန်ယုံကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ မတွေ့ခဲ့ရပေ။ လွန်ခဲ့သော ဆယ့်နှစ်နှစ်က ချန်ယုံသည် အမျိုးသမီးအတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးနှင့် ချစ်ကြိုက်သွားပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
လီချန် ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ယုံသည် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည်၊ “အစ်ကို ချန်၊ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာသွားပြီ၊ ခင်ဗျားကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ၊ ကျွန်တော်တော့ အိုလာပြီ။”
သူသည် မွေးပြီးသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး အသက်ငါးဆယ်ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် သူသည် များစွာပိုမိုရင့်ကျက်နေပုံရသည်။
လီချန်သည် ကောင်းကင်ဘုံသားသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် မုတ်ဆိတ်မွေးရှိသော်လည်း အသက်သုံးဆယ်ခန့်သာ ထင်ရပြီး ချန်ယုံထက် များစွာငယ်ရွယ်ပုံရသည်။
လီချန်က “မင်း နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကနေ ထွက်သွားတာမဟုတ်လား။ ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက်ပြန်ရောက်လာတာလဲ။” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်သားက လူသစ်စုဆောင်းရေးရဲ့ ပဏာမရွေးချယ်ပွဲကို အောင်မြင်သွားလို့ အတွင်းစည်းစစ်ဆေးပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ သူ့ကို ဒီကိုခေါ်လာတာ။”
ချန်ယုံက ပြောလိုက်သည်။
လီချန်သည် အလွန်အံ့ဩသွားသည်၊ “တကယ်လား။ မင်းသားက အတွင်းစည်းစစ်ဆေးပွဲမှာ ပါဝင်နိုင်လောက်ပြီလား။”
“ဟုတ်တယ် အစ်ကိုချန်၊ တကယ်တော့ ကျွန်တော့်မှာ ငါးယောက်တောင်ရှိနေပြီ၊ သားနှစ်ယောက်နဲ့ သမီးသုံးယောက်။”
ချန်ယုံက အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းမိန်းမက တကယ်ကို ကလေးမွေးတာတော်တာပဲ။”
လီချန်သည် သူ့ကို လက်မထောင်ပြနိုင်ရုံသာရှိသည်။
ချန်ယုံက ရယ်မောသည်၊ “အဆင်ပြေပါတယ်၊ သူက ကလေးတွေကို ချစ်တယ်၊ ဒါကြောင့် ပိုလိုချင်တာ။”
လီချန်က “မင်းကလေးတွေကို ငါ့ကိုခေါ်လာမပြတော့ဘူးလား။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“သူက စစ်ဆေးရေးခန်းမဆောင်မှာ ရောက်နေတာ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် သူ့ကို မခေါ်ခဲ့တာ။”
ချန်ယုံက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ခဏတာစကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ချန်ယုံသည် ညစာစားပြီးမှ ထွက်ခွာသွားသည်။
....
နှစ်ရက်အကြာတွင် ချန်ယုံသည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သို့ နောက်တစ်ကြိမ်လာရောက်သည်၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဆယ့်တစ်နှစ်အရွယ် ယောက်ျားလေးတစ်ဦးနှင့်အတူ။ သူသည် ချန်ယုံနှင့် အတိအကျတူပြီး အလွန်ရိုးသားပုံရသည်။
လီချန်က “သူ အောင်မြင်ခဲ့လား။” ဟု မေးလိုက်သည်။
“သူက နည်းနည်းလေးပဲ လိုသွားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သူ့ကို အလုပ်ကြမ်းတပည့်အဖြစ် နှစ်အနည်းငယ်ထားဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။”
ချန်ယုံက ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ အတွင်းစည်းတပည့်များအတွက် ပြိုင်ဆိုင်မှုသည် ယခုအခါ အလွန်ပြင်းထန်သည်၊ သူ၏အချိန်အခါကသာဆိုလျှင် သူ့သား၏မူလအရိုးအမြစ် အရည်အချင်းဖြင့် သူသည် ဝင်ခွင့်ရသင့်သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် လိုအပ်ချက်များသည် ယခုအခါ ပိုမြင့်မားနေသည်။
“အစ်ကိုချန်၊ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်းမှာ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအတွင်း ကျင့်ကြံတာက အပြင်ဘက်ထက် ပိုကောင်းတယ်လို့ ကြားတယ်။”
ချန်ယုံက ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်။
သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် မရှိတော့ဘဲ တိကျသော သတင်းအချက်အလက်ကို ရယူရန် နည်းလမ်းမရှိ၊ ၎င်းသည် အားလုံးကြားစကားသာဖြစ်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦးဖြစ်ရတာက အခု အလားအလာအချို့ရှိနေတုန်းပဲ။”
လီချန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
အရည်အချင်းသည် အလွန်မဆိုးဘဲ သူတို့သည် လုံလောက်စွာကြိုးစားလုပ်ဆောင်သရွေ့ အလုပ်ကြမ်းတပည့်များအတွက် သိုင်းပညာရှင်များ၏ အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ရန် မခက်ခဲပေ၊ အခက်အခဲမှာ အလုပ်ကြမ်းတပည့်မှ အတွင်းစည်းတပည့်သို့ သွားသော လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီးနောက် အလုပ်ကြမ်းတပည့်များ အတွင်းစည်းသို့ တိုးတက်ရန်အတွက် ပိုမိုရှင်းလင်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုရှိသည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်စဉ် အလုပ်ကြမ်းတပည့်အနည်းငယ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရသည်။
သို့သော် ကြီးမားသော အလုပ်ကြမ်းတပည့်အရေအတွက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤဖြစ်နိုင်ခြေသည် အလွန်၊ အလွန်နည်းပါးနေဆဲဖြစ်သည်။
အလုပ်ကြမ်းတပည့်များအကြားတွင် ထူးချွန်နိုင်သူများသည် ရူးသွပ်စွာကြိုးစားအားထုတ်မှုအပေါ် လုံးဝမှီခိုသည်။
“အစ်ကို ချန်၊ သူက ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းလေ့ကျင့်တာကို စသင့်တယ်လို့ ထင်လား ဒါမှမဟုတ် အတွင်းပိုင်းကျွမ်းကျင်မှုလက်စွဲစာအုပ်တွေကို တိုက်ရိုက်လေ့ကျင့်သင့်တယ်လို့ ထင်လား။”
ချန်ယုံသည် မသေချာမရေရာဖြစ်နေသည်။
သူနှင့် သူ့ဇနီးသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းတပည့်များဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝကျကျ သူတို့၌ အတွင်းပိုင်းကျွမ်းကျင်မှုလက်စွဲစာအုပ်များရှိပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ စည်းမျဉ်းများအရ ၎င်းတို့ကို သူတို့၏ကလေးများအား သင်ကြားပေးရန် ခွင့်ပြုသည်။
ပုံမှန်အခြေအနေတွင် သူ၏သားသည် အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦးဖြစ်ရန် မလိုအပ်ဘဲ သူပြန်သွားသောအခါ ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦး၏ ဒုက္ခများကိုပင် ခံစားရန်မလိုအပ်ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် သူနှင့် သူ့ဇနီး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် သိပ်မဆိုးဘဲ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက် သူတို့၌ အချို့သော ပိုင်ဆိုင်မှုပမာဏနှင့် ဒေသတွင်းလူမှုရေးအဆင့်အတန်းရှိသည်။
“ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းလေ့ကျင့်ဖို့ မလိုအပ်ဘူး၊ အတွင်းပိုင်းကျွမ်းကျင်မှုလက်စွဲစာအုပ်တွေကို တိုက်ရိုက်လေ့ကျင့်လိုက်။”
လီချန်က ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ချန်ယုံ၏ သား ချန်ပင်းပင်း၏ အရည်အချင်းကို စစ်ဆေးရန် ဝိညာဉ်အာရုံခံနည်းစနစ်ကိုအသုံးပြုခဲ့သည်၊ ၎င်းသည် ချန်ယုံထက် ပိုကောင်းသော်လည်း ၎င်းသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ကြည်လင်သောအလင်းအဆင့်သာဖြစ်သည်။
ဤသို့သော အရည်အချင်းသည် လက်ရှိအလုပ်ကြမ်းတပည့်များအကြားတွင်လည်း အလွန်သာမန်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကို ကျင့်ကြံခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အချိန်ဖြုန်းခြင်းဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“ဆရာ၊ ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့ ဆရာက ကျွန်မနဲ့ အစ်ကိုကြီးကို ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းလေ့ကျင့်ခိုင်းခဲ့တာလဲ။ နှစ်နှစ်တောင်ကြာအောင်။”
ဘေးတွင် ရှိနေသော ပိုင်ယွင်က မေးလိုက်သည်။
“ဒါက ငါတို့နှလုံးသားမဲ့မျိုးရိုးရဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ၊ မင်းတို့ဆရာအဘိုးက ငါ့ကို သူ့တပည့်အဖြစ် မလက်ခံခင် ငါ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးသိုင်းကို ပြီးပြည့်စုံအောင်လေ့ကျင့်ခဲ့ရတယ်။”
လီချန်က ရယ်မောလိုက်သည်။
ချန်ယုံ သူ၏သားနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသောအခါ လီချန်သည် ချန်ပင်းပင်းအား တွေ့ဆုံခြင်းလက်ဆောင်အဖြစ် ချီနှင့်သွေးဆေးလုံးတစ်ပုလင်းနှင့် ဓားတစ်ချောင်းပေးခဲ့သည်။ ချီနှင့်သွေးဆေးလုံးများကို မပြောဘဲ ထိုဓားသည်လည်း ဘဏ္ဍာဓားတစ်ချောင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။
“ဆရာ၊ ကျွန်မ ဘယ်တော့ အိမ်ပြန်လို့ရမှာလဲ။”
ပိုင်ယွင်သည် လာပြီး လီချန်၏ ပခုံးများကို နှိပ်နယ်ပေးကာ မေးလိုက်သည်။
“မင်း မွေးရာပါဘုံကို ရောက်တဲ့အခါ ပြောကြတာပေါ့။”
လီချန်က ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။
ချိုင်ရှောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤအမျိုးသမီးတပည့်သည် များစွာပို၍ လန်းဆန်းတက်ကြွသည်။
ဤတပည့်နှစ်ဦးသည် အလွန်အရည်အချင်းရှိပြီး သေချာပေါက် ပေါ့ပေါ့ဆဆအပြင်သို့ လွှတ်၍မဖြစ်ပေ၊ သူသည် ကလေးထိန်းတစ်ယောက်မဖြစ်ချင်ပေ။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မွေးရာပါဖြစ်လာပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကာကွယ်ရန် အချို့သော စွမ်းရည်ရှိသောအခါ သူသည် သူတို့အကြောင်းကို ဤမျှများစွာစိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။
ပိုင်ယွင်က “ဆရာ၊ ဆရာကိုယ်တိုင်ပြောခဲ့တာနော်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“မင်းသာ မွေးရာပါအဆင့်ဖြစ်လာရင် မင်း ကြိုက်တဲ့နေရာသွားလို့ရတယ်၊ ငါ မင်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘူး။”
သူစကားပြောရင်း လီချန်သည် ဘေးမှ နွားသားရေစက္ကူတစ်ချပ်ကို ကောက်ယူကာ ၎င်းပေါ်ရှိ အစီအရင်ပုံကြမ်းကို ကြည့်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
.......
နတ်ဘုရားဓားခန်းမဆောင်
အာဏာရှိသောအကြီးအကဲများနှင့် တောင်ထွတ်သခင်များစွာသည် အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲနှစ်ပါးဖြစ်သော ချင်စုန့်နှင့် ချန်းယွင်တို့အပါအဝင် အတူတကွစုရုံးနေကြသည်။
အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲ ဟော်ရှူဝမ်တစ်ဦးတည်းသာ နတ်ဘုရားဓားတပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ နေထိုင်နေသည်။
“ငါတို့ ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ်ကနေ သတင်းရတယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံအဆိပ်ဂိုဏ်းလို့ခေါ်တဲ့ အင်အားစုတစ်ခုက မိစ္ဆာယဇ်ပူဇော်ပွဲတစ်ခု စီစဉ်နေတယ်။ သူတို့က ငါတို့ကို ငါတို့ရဲ့နယ်မြေအတွင်းက မြို့တွေကို ကြီးကြပ်မှုကို အားကောင်းစေခိုင်းတယ်။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းကင်ဘုံအဆိပ်ဂိုဏ်း? အဲဒါ ဘယ်လိုအဖွဲ့အစည်းမျိုးလဲ။”
အာဏာရှိသောအကြီးအကဲတစ်ဦးက အံ့ဩစွာမေးလိုက်သည်။
“ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ်က သတင်းအချက်အလက်များများစားစားမပေးခဲ့ဘူး၊ ဒါက လကိုးကွယ်ဂိုဏ်းနဲ့ နည်းနည်းဆက်စပ်မှုရှိတယ်လို့ပဲ ပြောတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအင်အားစုက လျှို့ဝှက်စွာ အရမ်းလျင်မြန်စွာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ခဲ့တယ်။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက “နောက်တစ်ခုအနေနဲ့ ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက ငါတို့ရဲ့နယ်မြေအတွင်းက မြို့တွေကို ကင်းလှည့်ဖို့ ကင်းလှည့်အဖွဲ့အချို့ဖွဲ့စည်းဖို့လိုတယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ်၏ တုံ့ပြန်မှုအရ ဤကောင်းကင်ဘုံအဆိပ်ဂိုဏ်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များပြီး သာမန်မိစ္ဆာခြေရာများနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။
ထိုအချိန်တွင် လင်းယုန်ပျံခန်းမဆောင် အကြီးအကဲသည် ပြေးဝင်လာသည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်၊ ပိုင်ယွီမြို့တော်ကနေ သတင်းရတယ်၊ မိစ္ဆာခြေရာတွေ ပေါ်ပေါက်လာတယ်လို့ သံသယရှိပါတယ်။”
“ဘာ?
လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
“အတိုင်းအတာ ဘယ်လောက်ကြီးမားလဲ၊ ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေက ဘာတွေလဲ။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက အလျင်အမြန်မေးလိုက်သည်။
“ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေက လောလောဆယ်မသိရသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ပိုင်ယွီမြို့တော်မှာ ညက ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေအများကြီးဖြစ်ခဲ့တယ်၊ လူတွေအများကြီးက ဒဏ္ဍာရီလာ တစ္ဆေသရဲစစ်သည်တော်များ လမ်းချေးငှားခြင်းကို တွေ့ခဲ့ကြတယ်ထင်တယ်။”
လင်းယုန်ပျံခန်းမဆောင် အကြီးအကဲက ပြောလိုက်သည်။
“တစ္ဆေသရဲစစ်သည်တော်များ လမ်းချေးငှားခြင်း?”
ရှိနေသူအားလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။
တစ္ဆေသရဲစစ်သည်တော်များ လမ်းချေးငှားခြင်း၏ ဒဏ္ဍာရီသည် လူများအကြားတွင် အမြဲတမ်းပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။
“ငါတို့နှစ်ယောက် အရင်သွားစစ်ဆေးကြည့်မယ်။”
အကြီးအကဲ ချင်စုန့်က ပြောလိုက်သည်။
သူနှင့် အကြီးအကဲ ချန်းယွင်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသားများဖြစ်ပြီး လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်သောကြောင့် သူတို့သည် ပိုင်ယွီမြို့တော်သို့ အမြန်ဆုံးအရှိန်ဖြင့် ရောက်ရှိနိုင်သည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲနှစ်ပါးကို ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ။”
ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
မကြာမီ ကောင်းကင်ဘုံသားနှစ်ပါးသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာပြီး ပိုင်ယွီမြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
......
ပိုင်ယွီမြို့တော်၊ လီအိမ်တော်
လီတုန်းလင်၏ အသက်ခုနစ်ဆယ်ပြည့် မွေးနေ့ပွဲသည် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။
မူလက လီယွီဝေသည် ယနေ့ သူမ၏ညီအစ်ကိုမောင်နှမများနှင့်အတူ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ပိုင်ယွီမြို့တော်တွင် ညအခါ တစ္ဆေသရဲစစ်သည်တော်များ လမ်းချေးငှားခြင်း၏ ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
သူမနှင့် သူမ၏ညီအစ်ကိုမောင်နှမများစွာသည် ၎င်းကို သူတို့၏မျက်စိနှင့် ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့သော ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းသည် ပုံရိပ်ယောင်မဖြစ်နိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် လူတိုင်းသည် ပိုင်ယွီမြို့တော်တွင် ယာယီနေထိုင်နိုင်ရုံသာရှိသည်။ သူတို့ထဲမှ အချို့သည် ပျံသန်းနေသော လင်းယုန်များကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ လင်းယုန်ပျံစာများမှတစ်ဆင့် သတင်းစကားများပို့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ယခု ပိုင်ယွီမြို့တော်တစ်ခုလုံးသည် ထိတ်လန့်မှုအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ နေ့ခင်းဘက်တွင်ပင် လမ်းများပေါ်တွင် လူများမရှိဘဲ လူတိုင်းသည် သူတို့၏အိမ်များတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ညက လူများစွာပျောက်ဆုံးသွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
“စီနီယာအစ်ကိုဖန်၊ ဒါက တကယ်ပဲ မိစ္ဆာခြေရာတွေဖြစ်နိုင်လား။”
အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။
“ငါ မသိဘူး၊ ဒီတစ္ဆေသရဲစစ်သည်တော်များ လမ်းချေးငှားခြင်းက မိစ္ဆာခြေရာတွေမဟုတ်ရင်တောင် ပြဿနာက သေချာပေါက် အရမ်းပြင်းထန်တယ်။”
စကားပြောသူမှာ ဇိမ်ခံအဝတ်အစားဝတ် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူတို့အကြားတွင် အမြင့်ဆုံးကျင့်ကြံမှုအဆင့်ရှိသည်၊ မွေးပြီးနဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူသည် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကိုပင် နားလည်ခဲ့သည်၊ သူသည် နောင်တွင် မွေးရာပါသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်လာမည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် သေချာသည်။
ရုတ်တရက် လီယွီဝေသည် အပြင်ဘက်မှ ဝင်လာသည်၊ “အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲနှစ်ပါး ရောက်လာပြီ။”
“ဘာ? အထွတ်အထိပ်အကြီးအကဲတွေ ရောက်လာပြီ?”
လူတိုင်း အလွန်အံ့ဩသွားပြီး အလျင်အမြန်ထွက်သွားကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံသားနှစ်ပါးကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် အလျင်အမြန်ရှေ့တက်ကာ အရိုအသေပြုကြသည်။
“အခြေအနေအတိအကျ ငါတို့ကို ပြောပြပါ။”
အကြီးအကဲ ချင်စုန့်က ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့။”
အုပ်စုကို ဦးဆောင်နေသော ဇိမ်ခံအဝတ်အစားဝတ် လူငယ်သည် အသေးစိတ်ကို အလျင်အမြန်ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်ကိုချန်းယွင်၊ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။”
အကြီးအကဲ ချင်စုန့်က ပြောလိုက်သည်။
အကြီးအကဲ ချန်းယွင်က “ဂျူနီယာညီလေး ချင်စုန့်၊ ပိုင်ယွီမြို့တော်ကို ဝင်ပြီးနောက် အပူချိန်က အများကြီးနိမ့်ကျသွားတယ်လို့ မင်းခံစားရလား။ ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ပိုင်ယွီမြို့တော်က လူဦးရေထူထပ်တဲ့နေရာတစ်ခုအနေနဲ့ မြို့အပြင်ဘက်ထက် သေချာပေါက် ပိုပူသင့်တယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း ခံစားရတယ်။”
အကြီးအကဲ ချင်စုန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
နှစ်ဦးသား လီအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူတို့သည် ပိုင်ယွီမြို့တော်ပတ်ပတ်လည်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာလှည့်လည်ခဲ့သော်လည်း ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာတစ်ခုခုကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
“ညအထိ စောင့်လိုက်ကြရအောင်၊ အဲဒီအခါကျရင် တစ်ခုခုတွေ့နိုင်လောက်တယ်။”
အကြီးအကဲ ချင်စုန့်က ပြောလိုက်သည်။
နှစ်ဦးသား နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ ပိုင်ယွီမြို့တော်သို့ အလျင်စလိုရောက်ရှိလာသောအခါ နေ့လည်ခင်းသို့ ရောက်နှင့်ပြီဖြစ်သည်၊ သူတို့သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာစောင့်ဆိုင်းရန်မလိုအပ်ဘဲ ညသည် ကျရောက်လာပြီး ပိုင်ယွီမြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
မီးအလင်းထောင်ပေါင်းများစွာ။ သို့သော် ပိုင်ယွီမြို့တော်တစ်ခုလုံးသည် လူသူကင်းမဲ့နေဆဲဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ အပြင်ထွက်ရန် မဝံ့ပေ။
ခေါင်မိုးတစ်ခုပေါ်တွင် အကြီးအကဲ ချင်စုန့်နှင့် အကြီးအကဲ ချန်းယွင်တို့သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေကြသည်။
ရုတ်တရက် သူတို့သည် နီးပါးတစ်ပြိုင်နက်တည်း သူတို့၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ဦးတည်ရာတစ်ခုသို့ ကြည့်လိုက်သည်၊ လှုပ်ရှားမှုအသံကို မှိန်ဖျော့စွာကြားရပုံရသည်၊ လူအများအပြား ချီတက်နေသကဲ့သို့ပင်။
နှစ်ဦးသား အလျင်အမြန်လေထဲသို့ ထရပ်ကာ အသံလာရာဦးတည်ရာဘက်သို့ ပျံသန်းသွားကြသည်၊ မကြာမီ သူတို့သည် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်၊ သူတို့သည် ပိုင်ယွီမြို့တော်၏ အရှေ့တံခါးအတွင်းမှ အဆက်မပြတ်ထွက်ပေါ်လာသော မြူခိုးအမြောက်အမြားကို တွေ့လိုက်ရသည်။
မြူခိုးထဲတွင် အမှန်တကယ်တွင် သံချပ်ကာဝတ် ပုံသဏ္ဌာန်များ သိပ်သည်းစွာလှုပ်ရှားနေကြသည်။
“တစ္ဆေသရဲစစ်သည်တော်များ လမ်းချေးငှားခြင်း၊ တကယ်ပဲ တစ္ဆေသရဲစစ်သည်တော်များ လမ်းချေးငှားခြင်းပဲ။”
အကြီးအကဲ ချင်စုန့်က သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ခဲ့သည်။ သူ၏အာရုံခံစားမှုကို လှည့်စားရန် ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့်ဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။
“ဒီအခြေအနေက ဘယ်လိုဖြစ်ပေါ်လာတာလဲ။”
အကြီးအကဲ ချန်းယွင်သည် အကြီးအကဲ ချင်စုန့်နှင့် လျှို့ဝှက်အသံလွှင့်ခြင်းကို အသုံးပြု၍ ဆက်သွယ်လိုက်သည်။
“ငါတို့ ရင်းမြစ်ကို သွားပြီး ကြည့်ရင်မကောင်းဘူးလား။”
အကြီးအကဲ ချင်စုန့်က ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ။”
အကြီးအကဲ ချန်းယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဤသို့သော ထူးဆန်းသောအခြေအနေနှင့် ရင်းမြစ်ကို ရှာဖွေမှသာ သူတို့သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကို ဖြေရှင်းနိုင်ပေမည်။
ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးသားသည် ပုံသဏ္ဌာန်များ၏ တစ္ဆေစီးကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မြို့တံခါးဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်သွားကြသည်။
မြို့တံခါးတည်ရှိသော ဧရိယာတစ်ခုလုံးသည် ထူထပ်သော မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်၊ နှစ်ဦးသား အချင်းချင်းကြည့်ကြပြီး ချက်ချင်းပင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ စစ်မှန်သောချီဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ တစ်ချိန်တည်းတွင် မြူခိုး၏ အစွန်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
သူတို့မြူခိုးဧရိယာသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် သူတို့သည် ချမ်းစိမ့်သွားသည်ကို မခံစားဘဲမနေနိုင်ပေ၊ သူတို့ခုနကမြင်ခဲ့သော တစ္ဆေသရဲစစ်သည်တော်များ လမ်းချေးငှားခြင်း၏ မြင်ကွင်းအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ပျံ့နှံ့နေသော မြူခိုးအပါအဝင်။ သူတို့ခုနကမြင်ခဲ့သည်မှာ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုဖြစ်သကဲ့သို့ပင်။
တစ္ဆေသရဲစစ်သည်တော်များ လမ်းချေးငှားခြင်း မရှိတော့ပေ။ သို့သော် နောက်ဆက်တွဲမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုဖြစ်သည်။
“ဒါ?”
နှစ်ဦးသား အချင်းချင်းကြည့်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုတွေ့မြင်လိုက်ရသည်။
ချက်ချင်းပင် နှစ်ဦးသား အလျင်အမြန်လီအိမ်တော်သို့ ပြန်သွားကြသည်။
မေးမြန်းကြည့်ရာ ထိုအတွင်းစည်းတပည့်များသည် အပြင်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုအသံကို ကြားနေရဆဲဖြစ်သည်။
“ဒီပုံရိပ်ယောင်က အရမ်းအားကောင်းပုံပဲ။”
အကြီးအကဲ ချင်စုန့် အံ့ဩသွားလေသည်။
သူတို့ကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဘုံသားများပင်လျှင် လှည့်စားခံခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့သည် မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မတွေ့ရှိခဲ့သေးပေ။
ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးသားသည် စေတနာ့ဝန်ထမ်းဖြစ်သော အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးကို မြူခိုးဧရိယာသို့ ဝင်ရောက်ခိုင်းလိုက်သည်။
ဤအတွင်းစည်းတပည့် မြူခိုးဧရိယာသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် သူသည် ရူးသွပ်သွားပုံရပြီး ထိုသိပ်သည်းသော ပုံသဏ္ဌာန်များဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။
အကြီးအကဲ ချင်စုန့်သည် အလျင်အမြန်လက်လှမ်းကာ အတွင်းစည်းတပည့်ကို ပြန်ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။
အတွင်းစည်းတပည့်သည် နတ်ပူးခံရသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ရူးသွပ်စွာရုန်းကန်နေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် အကြီးအကဲ ချင်စုန့်သည် အတွင်းစည်းတပည့်အပေါ်ရှိ အချို့သော သွေးကြောပိတ်မှတ်ကို ညင်သာစွာဖိနိုင်ရုံသာရှိပြီး အတွင်းစည်းတပည့်သည် တည်ငြိမ်သွားသည်။
“စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်ကသာ ဒီပုံရိပ်ယောင်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ပုံပဲ။ သာမန်လူတွေက မြူခိုးဧရိယာကို ဝင်ရောက်တာနဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာသက်ရောက်မှုရှိလိမ့်မယ်၊ ညက လူတွေအများကြီးပျောက်ဆုံးသွားတာက အဲဒီလိုဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။”
ကောင်းကင်ဘုံသားနှစ်ဦးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။
ဤသည်မှာ မိစ္ဆာခြေရာများဖြစ်ပါက သူတို့သည် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ခြေရာများကို မမြင်ခဲ့ပေ။
နှစ်ဦးသားသည် မြူခိုး၏ ရင်းမြစ်ဖြစ်သော မြို့တံခါးအတွင်းကို သွားရောက်စစ်ဆေးခဲ့သော်လည်း ဘာမှမတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
ဤအခြေအနေတွင် သူတို့သည် ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ်မှ လူများရောက်ရှိလာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနိုင်ရုံသာရှိသည်။
***