← Chapters

မိစ္ဆာပူဇော်ပွဲ

Vol. 10 Ch. 147

မိစ္ဆာပူဇော်ပွဲ

Vol. 10 Ch. 147

ရှောင်ဟေး၏ ပျံသန်းနှုန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံသားဟော်ထက် နှေးကွေးနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရှောင်ဟေး၏ ခံနိုင်ရည်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်ပြီး ပျံသန်းနေစဉ်အတွင်း အနားယူရန်မလိုအပ်ပေ။

ဟုတ်ပေသည်၊ ဤအရာသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လီချန်က သူ့အား အစွမ်းမြှင့်တင်ထားသော အားဖြည့်ဆေးလုံးများ ကျွေးမွေးခဲ့ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။

လူနှစ်ယောက်နှင့် လင်းယုန်တစ်ကောင်တို့သည် မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ပိုင်ယွီမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

လီချန်က ရှောင်ဟေးကို တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်ခိုင်းခြင်းမပြုဘဲ ပိုင်ယွီမြို့တော်အပေါ်၌ အနိမ့်ပိုင်းတွင် ဝဲပျံနေစေပြီး မြို့၏စွမ်းအင်စက်ကွင်းပြောင်းလဲမှုများကို လေ့လာစောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အစီအရင်သခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် နေရာတစ်ခု၏ စွမ်းအင်စက်ကွင်းပြောင်းလဲမှုများမှ စတင်လေ့ရှိသည်။ ပိုင်ယွီမြို့တော်၏ နယ်နိမိတ်အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူသည် ထိုနေရာမှ စွမ်းအင်စက်ကွင်း၏ သိမ်မွေ့သောပြောင်းလဲမှုကို ခံစားမိလိုက်သည်။ ထိုအရာက အရာအားလုံးကို မျိုချနေသည့် ပါးစပ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

ဝှစ်!

ရှောင်ဟေးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး မြို့ထဲတွင် နားလိုက်သည်။

သူသည် မြို့တံခါးတစ်ခုဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလိုက်သည်။

အကြီးအကဲ ချင်စုန့်နှင့် အကြီးအကဲ ချန်းယွင်တို့သည် ချက်ချင်းပင် အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။

ထိုက်ဝူနယ်စားစံအိမ်မှ ကောင်းကင်ဘုံသားယွီလည်း ရှိနေခဲ့သည်။

“ဒီနေရာမှာ ဒီလောက်ခန့်ညားတဲ့ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ တိရစ္ဆာန်ကို တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး”

ကောင်းကင်ဘုံသားယွီ၏ မျက်လုံးများသည် ရှောင်ဟေးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ပျံသန်းနိုင်သည့် တိရစ္ဆာန်သည် အပြင်လောကတွင် အလွန်တွေ့ရများသော်လည်း ဤသေမျိုးဘုံတွင်မူ အတော်လေး ရှားပါးလှသည်။

“ဒါ မင်းတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက အစီအရင်သခင်လား။ တော်တော်လေး ငယ်ပုံရသားပဲ”

သူသည် လီချန်ကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်ကာ အကဲဖြတ်ပြီးနောက် ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲက နောက်တာပါ၊ ဒီတပည့်က အစီအရင်ပညာကို အနည်းငယ်လောက်ပဲ သိတာပါ”

လီချန်က မာနကြီးသည့်ဟန်မပါသလို၊ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချလွန်းသည့်ဟန်လည်းမပါဘဲ ပြောလိုက်သည်။

သူယခု ထုတ်လွှတ်နေသော ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်အဝါသည် အစပြုအဆင့် ကျုံးရှီးအဆင့်ခန့်တွင် ရှိပေလိမ့်မည်။

သိပ်မပြင်းထန်သလို၊ သိပ်လည်းမပျော့ညံ့ပေ။

“ပိုင်ယွီမြို့တော်က တစ္ဆေစစ်သားတွေ လမ်းငှားတယ်ဆိုတာက အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတာ။ မင်း အရင်းအမြစ်ကို အမြန်ဆုံးရှာပြီး အဲဒါကို အားပျော့သွားအောင် ဒါမှမဟုတ် ကာကွယ်တားဆီးဖို့ အစီအရင်နည်းလမ်းတွေ သုံးရမယ်။ အကောင်းဆုံးကတော့ အဲဒါကို ဖယ်ရှားနိုင်ရင်ပေါ့”

ကောင်းကင်ဘုံသားယွီက ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်၏ အစီအရင်နိယာမကို အတိုချုပ်ရှင်းပြလိုက်သည်။

ဤသေမျိုးဘုံမှ အစီအရင်သခင်များက ဤမိစ္ဆာသိုင်းကို နားလည်ကြမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

“အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်လား”

လီချန်သည် အံ့ဩသွားဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူရရှိထားသော အနက်ရောင်သံလက်စွပ်အတွင်း၌ အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်အကြောင်း ဖော်ပြချက်ပါသည့် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ် ရှိခဲ့သည်။

အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်တွင် အကြီးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်အကြောင်းကိုပင် ဖော်ပြထားသည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ သူသည် အကြီးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်အကြောင်းကိုသာ သိပြီး ၎င်းကို တည်ဆောက်ရန် တိကျသည့်နည်းလမ်းကိုမူ မသိရှိပေ။

သို့သော် သူသည် အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်ကို အချိန်အတော်ကြာ လေ့လာခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းမှာ အလွန်ယုတ်မာလှသည်။

သူသည် ယခင်က ပိုင်ယွီမြို့တော်၏ စွမ်းအင်စက်ကွင်းပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားမိစဉ်က ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားမိခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခု ကောင်းကင်ဘုံသားယွီက အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်အကြောင်း ပြောလာသောအခါ သူရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။

“အကြီးအကဲယွီ၊ ပိုင်ယွီမြို့တော်လိုမျိုး တခြားနေရာ ဘယ်နှခုလောက် ရှိသေးလဲ”

လီချန်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

“ငါမလာခင်က စုစုပေါင်း ခုနစ်နေရာ တွေ့ခဲ့တယ်”

ကောင်းကင်ဘုံသားယွီက ပြောသည်။

“ခုနစ်နေရာလား”

လီချန်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ “အကြီးအကဲယွီ၊ အဲဒီခုနစ်နေရာရဲ့ တိကျတဲ့ တည်နေရာတွေရော သိလား”

“သိတယ်”

ကောင်းကင်ဘုံသားယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ထိုက်ဝူနယ်၏ မြေပုံကို ယူလာခိုင်းကာ နေရာခုနစ်ခုကို အမှတ်အသားပြုလိုက်သည်။

“ဒါ ကြယ်ခုနစ်စင်းလကိုးကွယ်အစီအရင်လား”

လီချန်သည် သေချာလေ့လာပြီးနောက် အံ့ဩသွားဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ထို့နောက် သူ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ဒါ မမှန်သေးဘူး။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကြယ်ခုနစ်စင်းလကိုးကွယ်အစီအရင်ကို ဘယ်လိုများ တည်ဆောက်နိုင်မှာလဲ”

“ကြယ်ခုနစ်စင်းလကိုးကွယ်အစီအရင်ကို သုံးပြီး အကြီးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုနိုင်တယ်ဆိုပေမယ့် ဒီသေမျိုးဘုံမှာ ဒီလောက်စွမ်းအားကြီးတဲ့ အစီအရင်သခင် ရှိနေတာလား”

လီချန်သည် မဖြစ်နိုင်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤမျှ ကြီးမားသော ကြယ်ခုနစ်စင်းလကိုးကွယ်အစီအရင်ကို သူသည် ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်း အစီအရင်လက်စွဲကျမ်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ တတ်မြောက်သည့်တိုင် တည်ဆောက်နိုင်မည်ဟု သံသယရှိသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသားလေးဦးသည် ဘေးမှရပ်ကြည့်နေပြီး သူ့ကို အနှောင့်အယှက်မပေးကြပေ။

လီချန်သည် ရှောင်ဟေး၏ ကျောပေါ်သို့ တစ်ဖန်ပြန်ခုန်တက်ကာ သူ့ကို ပိုင်ယွီမြို့တော်၏ ကောင်းကင်ယံတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ပျံဝဲစေလိုက်သည်။

သူဆင်းသက်လာပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံသားယွီက မေးလိုက်သည်။ “ရှာတွေ့နိုင်လား”

“အကြီးအကဲယွီ၊ အရင်းအမြစ်ကို ရှာရတာတော့ မခက်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ကတော့ အလွန်ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။ ရက်အတော်ကြာနေပြီဆိုတော့ အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်က ပိုင်ယွီမြို့တော်ရဲ့ စွမ်းအင်စက်ကွင်းနဲ့ လုံးဝနီးပါး ပေါင်းစပ်သွားပြီ။ အစောပိုင်းကတည်းက တွေ့ရှိခဲ့ရင်တော့ အများကြီး ပိုလွယ်ကူမှာပါ”

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ပိုင်ယွီမြို့တော်တစ်ခုလုံး၏ မြေပုံကို ယူကာ နေရာတစ်ဒါဇင်ခန့်ကို အမှတ်အသားပြုလိုက်သည်။

“ဒီနေရာတွေကို တူးကြည့်ရင် တစ်ခုခုတော့ တွေ့နိုင်မှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာတွေ့မလဲဆိုတာကတော့ တူးကြည့်မှပဲ သိရမှာပါ”

လီချန်က ဆက်ပြောသည်။ “အကြီးအကဲတို့ကိုယ်တိုင် တူးတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်ကသာ အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်ကလာတဲ့ မိစ္ဆာအသိစိတ်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို တွန်းလှန်နိုင်မှာမို့လို့ပါ”

“မင်းက အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်အကြောင်း နည်းနည်းပါးပါး နားလည်ပုံရတယ်”

ကောင်းကင်ဘုံသားယွီက ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဒီတပည့်က အနည်းငယ်တော့ သိပါတယ်။ အကြီးအကဲကသာ ဒါဟာ အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်လို့ မညွှန်ပြခဲ့ရင် ဒီတပည့်လည်း ခဏလောက်တော့ ကြည့်လို့ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

လီချန်က ကျိုးနွံစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်ဘုံသားများသည် နေရာအသီးသီးသို့ သွားကာ တူးဆွကြသည်။

ထိုတစ်ဒါဇင်ခန့်သော နေရာများကို တူးဖော်ပြီးနောက် ကျောက်ခေါင်းတလားများကို တူးတွေ့ခဲ့ကြသည်။

ကျောက်ခေါင်းတလားများပေါ်တွင် ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

လီချန်သည် ကျောက်ခေါင်းတလားတစ်ခုဆီသို့ လာခဲ့သည်။

ဤကျောက်ခေါင်းတလားကို မြေအောက် သုံးပေအနက်တွင် မြှုပ်နှံထားသည်။

ကျောက်ခေါင်းတလား၏ ထူးခြားသော သဘာဝကြောင့် ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှုဖြင့် ထောက်လှမ်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ထို့အပြင် ပိုင်ယွီမြို့တော်အတွင်းတွင် အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်ရှိသော ကောင်းကင်ဘုံသားများပင်လျှင် အနှောင့်အယှက်ခံရပေလိမ့်မည်။

လီချန်သည် သူနှင့်အတူပါလာသော အိတ်ထဲမှ အစီအရင်ပြားအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူသည် ထိုအစီအရင်ပြားများကို အနက်ရောင်သံလက်စွပ်ထဲသို့ မထည့်ထားဘဲ၊ ဤကဲ့သို့သောအခြေအနေမျိုးကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အချိန်မရွေး ထုတ်ယူသုံးစွဲနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ အစီအရင်ပြားများပေါ်မှ ယွမ်ကျောက်တုံးများကိုမူ သူဖယ်ရှားထားခဲ့သည်။

အစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် အစီအရင်ပြားများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု အသက်ဝင်လာပြီး အစီအရင်လှိုင်းများဖြင့် ကျောက်ခေါင်းတလားကို အနှောင့်အယှက်ပေးနေသည်။

“အကြီးအကဲတို့၊ ကျောက်ခေါင်းတလားကို ဖွင့်လို့ရမလား ကြိုးစားကြည့်ကြပါ”

လီချန်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံသားလေးဦးသည် ချက်ချင်းပင် တွင်းနက်ကြီးထဲသို့ ပျံဆင်းသွားပြီး ခေါင်းတလားအဖုံး၏ ထောင့်တစ်ထောင့်စီကို ဆွဲကိုင်ကာ ကျောက်ခေါင်းတလားကို ဖွင့်ရန် ကြိုးစားကြသည်။

မမြင်နိုင်သော စူးရှသည့်အသံတစ်သံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံသားလေးဦးသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး သူတို့၏ စစ်မှန်သောချီများပင် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်ကာ ဦးခေါင်းများမှာလည်း ကွဲထွက်မတတ် နာကျင်နေသည်။

ဘုန်း!

အနည်းငယ်ပွင့်ဟသွားသော ခေါင်းတလားအဖုံးသည် ပြန်လည်ကျဆင်းသွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသားလေးဦး၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး၊ ယခုလေးတင်က စူးရှသောအသံသည် သူတို့အပေါ် အလွန်ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

လီချန်သည်လည်း ထိုစူးရှသောအသံ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော်လည်း သူ့တွင် အချိန်ခေါင်းလောင်း ရှိနေပြီး ယခုလေးတင်က သူ၏စိတ်ထဲတွင် မြည်ဟည်းသွားသော ခေါင်းလောင်းသံက သူ့ကို ဤလွှမ်းမိုးမှုမှ ကင်းလွတ်စေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူသည် လူလေးဦးမှ ပင့်တင်လိုက်သော ခေါင်းတလားအဖုံးကြားမှ ကွာဟချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ကျောက်ခေါင်းတလားအတွင်းမှ မြင်ကွင်းကို ခံစားလိုက်သည်။

ထိုအထဲတွင် ကျောက်ဖြစ်နေသော ခြေထောက်အရိုးကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် ထိုခြေထောက်အရိုးပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အနက်ရောင်ပုံစံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

“တကယ်ပဲ၊ သူတို့က အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်ရဲ့ ကြားခံအဖြစ် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ အကြွင်းအကျန်ကို သုံးနေတာပဲ”

လီချန်သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူမှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းရမည်ဆိုလျှင် မြို့ခုနစ်မြို့ရှိ အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်သည် အကြီးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်ကို ပြုလုပ်ရန်အတွက် ကြယ်ခုနစ်စင်းလကိုးကွယ်အစီအရင်ကို တည်ဆောက်ရန် ပြီးပြည့်စုံသော မိစ္ဆာသားရဲအရိုးစုတစ်ခုကို အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် မိုင်ထောင်ချီကွာဝေးသော ဤမြို့ခုနစ်မြို့သည် နေရာအကွာအဝေးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် အစီအရင်ဆက်သွယ်မှုကို မည်သို့ပြုလုပ်နိုင်သည်ကိုမူ သူနားမလည်နိုင်ပေ။

၎င်းမှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

ကောင်းကင်ဘုံရိပ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးအတွက်ပင် သူတို့လှုံ့ဆော်နိုင်သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ယွမ်ချီ၏ အကွာအဝေးမှာ အများဆုံး ကီလိုမီတာအနည်းငယ်ပတ်လည်သာ ကန့်သတ်ထားသည်။

အစီအရင်တစ်ခုသည် မြို့တစ်မြို့လုံးကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်ခြင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီဖြစ်သည်။

ကီလိုမီတာထောင်ချီသော အကွာအဝေးကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သည်ဆိုခြင်းမှာမူ အနည်းငယ် လွန်ကဲနေသည်။

“နောက် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ”

ကောင်းကင်ဘုံသားယွီက မေးလိုက်သည်။

သူသည် အစီအရင်များနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှမသိသောကြောင့် ယခုအခါ ဤလူငယ်လေး လီချန်စကားကိုသာ နားထောင်ရတော့မည်။

“အကြီးအကဲယွီ၊ ဒီကျောက်ခေါင်းတလားတွေက ပိုင်ယွီမြို့တော်တစ်ခုလုံးရဲ့ စွမ်းအင်စက်ကွင်းနဲ့ ပေါင်းစပ်နေပါတယ်။ ဘယ်လို တားမြစ်ချက်မျိုးကို သုံးထားလဲတော့ မသိပေမယ့် အတင်းအကျပ်ဖွင့်လို့တော့ ရမယ်မထင်ဘူး”

လီချန်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်ပဲ တားဆီးလို့မရတော့ဘူးလား”

ကောင်းကင်ဘုံသားယွီ၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။ ယခုလေးတင်က ကောင်းကင်ဘုံသားလေးဦးပေါင်းမှ ခေါင်းတလားအဖုံးကို မနိုင်ခဲ့သည့်အပြင် ထိုစူးရှသောအသံက သူ၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသိစိတ်ကိုပင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူ၏ စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်ပင် ကာကွယ်ရန် ပျက်ကွက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

.....

ပန်လင်မြို့

နယ်မြေသခင်ယွီစုန့်သည် သူအတင်းအကျပ်ဖွင့်ခဲ့သော ကျောက်ခေါင်းတလားကို ကြည့်ရင်း၊ အတွင်းမှ ဦးခေါင်းခွံအစိတ်အပိုင်းနှင့် ၎င်းပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသော အနက်ရောင်မျဉ်းများကို ကြည့်ကာ သူ၏မျက်နှာသည် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်သွားသည်။

“ကြားခံအဖြစ် မိစ္ဆာသားရဲရဲ့ အရိုးစု၊ အစပျိုးမှုအဖြစ် အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်၊ ပြီးတော့ အစီအရင်ရဲ့ နေရာလွတ်ဆက်သွယ်မှုကို ပြီးမြောက်ဖို့ ကြယ်ခုနစ်စင်းလကိုးကွယ်အစီအရင်၊ နောက်ဆုံး အကြီးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်ကို အကောင်အထည်ဖော်တာပဲ”

သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“အဖေ၊ ကျွန်တော်တို့ အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်ကို ချိုးဖျက်လို့မရဘူးလား”

မုတ်ဆိတ်နက်အကြီးအကဲက မေးလိုက်သည်။

“အစောပိုင်းကသာဆိုရင် ချိုးဖျက်ရတာ ပြဿနာမရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခု အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်က ပန်လင်မြို့ရဲ့ စွမ်းအင်စက်ကွင်းနဲ့ လုံးဝပေါင်းစပ်သွားပြီ။ အရိုးစုကို ဖျက်ဆီးရုံသက်သက်က သိပ်အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူး။ အကြီးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်ကတော့ အသက်ဝင်နေဦးမှာပဲ”

နယ်မြေသခင်ယွီစုန့်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ “မိစ္ဆာပူဇော်ပွဲရဲ့ နောက်ဆုံးနေရာကို ရှာမတွေ့မချင်း၊ အရင်းအမြစ်ကနေ ဖယ်ရှားပစ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး”

သူသည် မြေပုံကို တစ်ဖန်ပြန်ဖွင့်ကာ အနီစက်ခုနစ်ခုကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံအဆိပ်ဂိုဏ်းမှ မိစ္ဆာပူဇော်ပွဲ ကျင်းပသည့်နေရာသည် လုံးဝမသေချာမရေရာပေ။

ကောင်းကင်ဘုံအဆိပ်ဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲများ၏ တည်နေရာကို ရှာမတွေ့မချင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရက်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် ထိုက်ဝူနယ်စားစံအိမ်မှ စေလွှတ်လိုက်သော သူလျှိုအမျိုးမျိုးတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံအဆိပ်ဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲများ၏ တည်နေရာနှင့်ပတ်သက်သော သတင်းတစ်စုံတစ်ရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။

“အဖေ၊ မြို့ခုနစ်မြို့က လူတွေကို ရွှေ့ပြောင်းလို့မရဘူးလား”

မုတ်ဆိတ်နက်အကြီးအကဲက မေးလိုက်သည်။

“သိပ်အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ သူတို့က အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံနေရပြီ။ အကြီးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ် ပြီးမြောက်သွားတာနဲ့ ကြယ်ခုနစ်စင်းလကိုးကွယ်အစီအရင်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအကွာအဝေးအတွင်းမှာ ရှိနေသရွေ့ သူတို့အားလုံး အဆုံးမှာတော့ ရိတ်သိမ်းခံရမှာပဲ။ ဒီပန်လင်မြို့တစ်ခုပဲ၊ ငါ ကောင်းကင်ဘုံရိပ်သိုင်းရည်ရွယ်ချက်ကို နတ်ဘုရားထုလုပ်အစီအရင်ပြားနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ထိုက်တောင်စိမ်းပြာဝါးအစီအရင်ကို တည်ဆောက်ပြီး ကာကွယ်ပေးနိုင်လောက်တယ်”

နယ်မြေသခင်ယွီစုန့်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မုတ်ဆိတ်နက်အကြီးအကဲ၏ စိတ်နှလုံးသည် နစ်မြုပ်သွားသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ အခြားမြို့ခြောက်မြို့ရှိ လူတစ်သန်းနီးပါးသည် ဤဘေးဆိုးမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

.....

ရှူးပြည်နယ်နှင့် ဓားပြည်နယ် လမ်းဆုံ

တောင်တန်းများကြား၊ နာမည်မသိတောင်တစ်လုံးအတွင်း၌ ဝှက်ထားသော မြေအောက်နန်းတော်တစ်ခု ရှိသည်။

နန်းတော်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကြီးမားသော ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု တည်ရှိနေသည်။

ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် တိုင်ခုနစ်တိုင် စိုက်ထူထားသည်။

တိုင်များမှ မှိန်ဖျော့ဖျော့အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

ယဇ်ပလ္လင်၏ အလယ်တွင် ကြီးမားသော ကျောက်ခေါင်းတလားတစ်လုံးကို ထားရှိထားသည်။

“အရမ်းကောင်းတယ်၊ ကြယ်ခုနစ်စင်းလကိုးကွယ်အစီအရင်က အခြေခံအားဖြင့်တော့ ပြီးမြောက်သွားပြီ”

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော လူတစ်ယောက်က ခပ်အက်အက်အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဟဲဟဲ၊ ထိုက်ဝူနယ်စားက ငါတို့က မြို့တစ်မြို့ကို မိစ္ဆာပူဇော်ပွဲနေရာအဖြစ် သုံးမယ်လို့ ထင်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူတို့က ငါတို့ ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းကို တကယ်ပဲ အထင်သေးလွန်းတယ်”

“မကြာခင်မှာပဲ ငါတို့ ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်းက သေမျိုးဘုံမှာ ပြန်ပေါ်လာတော့မယ်”

သူသည် ဘေးမှလူတစ်ယောက်ကိုင်ထားသော သေတ္တာကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သေတ္တာသည် ပွင့်သွားပြီး အတွင်း၌ လက်သီးဆုပ်အရွယ်ရှိသော မည်းနက်သည့် ပုတီးစေ့တစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူသည် ရှေ့သို့တက်ကာ သေတ္တာထဲမှ ပုတီးစေ့ကို ယူပြီးနောက် ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။

........

ပိုင်ယွီမြို့တော်

လီချန်သည် တွင်းနက်ကြီးထဲမှ ကျောက်ခေါင်းတလားကို ကြည့်ရင်း သူ၏စိတ်နှလုံးသည် လေးလံနေသည်။ အကြီးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ် ပြီးမြောက်သွားသည်နှင့် ပိုင်ယွီမြို့တော်မှ လူများ ဒုက္ခရောက်ကြမည်ကို သူစိုးရိမ်နေသည်။

သို့သော် သူ့တွင် ကောင်းမွန်သော ဖြေရှင်းနည်း မရှိပေ။

အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ဖယ်ရှားရန် အရင်းအမြစ်မှ ရှင်းလင်းပစ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုက်ဝူနယ်စားစံအိမ်ပင်လျှင် မိစ္ဆာပူဇော်ပွဲ၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာမတွေ့နိုင်လျှင် သူသည် မည်သို့မျှ ရှာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ရုတ်တရက် ကျောက်ခေါင်းတလားထဲမှ ထူထဲပြီး ပြင်းထန်သော မြူများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး၊ မိစ္ဆာပူဇော်ပွဲ စတင်ပြီ”

လီချန်သည် ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူသည် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာသော မြူများထဲမှ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် ရှောင်ဟေး၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ သူသည် ကျောက်ခေါင်းတလားတစ်ဒါဇင်ခန့်ရှိသော နေရာများမှလည်း မြူများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤမြူများ ပေါင်းစပ်သွားပြီးနောက် ပိုင်ယွီမြို့တော်၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားသော မိစ္ဆာသားရဲခြေထောက်အရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မြူများထဲမှ ထူးဆန်းသော ဟိန်းသံများနှင့် ဟောက်သံများ စတင်ထွက်ပေါ်လာသည်။

အပေါ်မှ ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ လုံးဝမှောင်မည်းသွားပြီး ညအချိန်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ငွေလမင်းတစ်စင်းသာ မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားသည်။

“ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။ ပိုင်ယွီမြို့တော်ရှိတဲ့ နေရာမှာ ဒီလောက်အထိ အစီအရင်လှိုင်းတွေ ဘယ်လိုဖြစ်ပေါ်နိုင်ရတာလဲ”

လီချန်၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်ဟန်များ ပေါ်လာသည်။

သာမန်အခြေအနေတွင် အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် ဤမျှလောက်ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုကို မဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေ။

သို့သော် ယခုမူ ကောင်းကင်ကိုပြောင်းလဲပြီး နေကိုအစားထိုးသည့် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အခြားမည်သူ့ကိုမျှ မမြင်ရတော့ပေ။

သူသည် ကြယ်ခုနစ်စင်းလကိုးကွယ်အစီအရင် ပြီးမြောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် အစီအရင်အတွင်း၌ ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။

ဤမျှလောက်ကြီးမားသော အစီအရင်ဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသားများပင်လျှင် ထွက်ခွာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူ၏အာရုံခံစားမှုအောက်တွင် မြူများထဲ၌ ပုံရိပ်များစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။

သူတို့သည် ပိုင်ယွီမြို့တော်မှ နေထိုင်သူများဖြစ်သည်။

သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသိစိတ်သည် အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရပြီး သူတို့သည် မသိစိတ်ဖြင့် သူတို့၏အိမ်များမှ ထွက်လာကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသားလေးဦးသည် ယခုအခါ သူတို့၏အသိစိတ်ကို မနည်းထိန်းထားနိုင်သော်လည်း အစီအရင်မှ ထွက်ခွာရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ရှောင်ဟေးသည် လီချန်၏ ကောင်းကင်ဘုံရိပ်အဆင့် ဓားအသိစိတ်ဖြင့် ကာကွယ်ထားသောကြောင့် လွှမ်းမိုးခြင်းမခံရခြင်းဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် လီချန်တွင် ပိုင်ယွီမြို့တော်မှ လူအားလုံးကို ယာယီကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် မထူးမခြားနည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသည်။

ထိုနည်းလမ်းမှာ လူတိုင်းကို စုစည်းပြီး သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံရိပ်အဆင့် ဓားအသိစိတ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်၏ ကျူးကျော်မှုကို တွန်းလှန်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

မိစ္ဆာပူဇော်ပွဲကို ကျော်လွှားနိုင်သရွေ့ လူတိုင်း အသက်ရှင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မေးခွန်းမှာ ဤမိစ္ဆာပူဇော်ပွဲသည် မည်မျှကြာရှည်မည်နည်း။

ဤမျှလောက်ကြီးမားသော လူဦးရေကို နတ်ဘုရားဓားအသိစိတ်ဖြင့် ကာကွယ်ပေးခြင်းသည် သူ၏စိတ်စွမ်းအားကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကုန်ခမ်းစေမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် အချိန်ကြာကြာ ထိန်းထားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ အဆိပ်ဖြင့် ရေငတ်ပြေစေသည့် နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် မိမိကိုယ်ကို ပျောက်ဆုံးသွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဤသို့မလုပ်နိုင်ပေ။

ရုတ်တရက် လီချန်တွင် အကြံဉာဏ်တစ်ခု ရရှိသွားပြီး သူ၏ သွေးနှင့်ချီဘုံဗိမာန်ကို အလျင်အမြန် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သွေးနှင့်ချီဘုံဗိမာန်သည် မီတာသုံးရာကျော် အကျယ်အဝန်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

အလွန်ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သွေးနှင့်ချီဘုံဗိမာန် ဖုံးလွှမ်းသွားသည့်နေရာတိုင်းတွင် မြူများအားလုံး ရှောင်တိမ်းသွားကြသည်။

“ငါ့ရဲ့ သွေးနှင့်ချီဘုံဗိမာန်က အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်အပေါ်မှာ ပြင်းထန်တဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိပုံပဲ။ အဲဒီကျောက်ခေါင်းတလားတွေကို ချိုးဖျက်ပြီး အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်နဲ့ ကြယ်ခုနစ်စင်းလကိုးကွယ်အစီအရင် ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ အစီအရင်အချက်အချာနေရာတွေကို ဖျက်ဆီးနိုင်မလား မသိဘူး”

လီချန်သည် ကိုယ့်ဘာသာရေရွတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် ရှောင်ဟေးကို စီးနင်းကာ မြူများထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသော လူအုပ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။

သွေးနှင့်ချီဘုံဗိမာန် ဖုံးလွှမ်းသွားသည့်နေရာတိုင်းတွင် မြူများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မူလက ထိန်းချုပ်ခံထားရသူများသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ အိပ်ပျော်သွားကြသည်။

သူ၏ သွေးနှင့်ချီဘုံဗိမာန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မြူများ တစ်ဖန်ပြန်လည် ပျံ့နှံ့လာပြီး ထိုလူများ ပြန်လည်ထလာကြသည်။

လီချန်သည် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကျောက်ခေါင်းတလားတစ်ခု၏ နေရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလိုက်သည်။

ထူထဲသော မြူများကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲဖြစ်သော ကျောက်ခေါင်းတလားကို ကြည့်ရင်း လီချန်သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လက်သီးဖြင့် ထိုးထုတ်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်မီးတောက်များကဲ့သို့ ပူလောင်သော သွေးနှင့်ချီစွမ်းအားသည် စုစည်းကာ ကျောက်ခေါင်းတလားကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ကျယ်လောင်သောအသံတစ်သံနှင့်အတူ။

ကျောက်ခေါင်းတလားတစ်ခုလုံးသည် တိုက်ရိုက်ကွဲကြေသွားပြီး အတွင်းမှ မသိရသော ခြေထောက်အရိုးသည်လည်း ကွဲကြေသွားကာ ၎င်းပေါ်မှ ထူးဆန်းသော အနက်ရောင်ပုံစံများသည်လည်း ရုတ်တရက် မှိန်ဖျော့သွားပုံရသည်။

ထို့အပြင် ထွက်ပေါ်နေသော မြူများသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ရုတ်တရက် လီချန်သည် လေထဲမှ မြူများဖြင့်ဖြစ်ပေါ်နေသော ခြေထောက်အရိုးကြီး၏ အရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားမည့် လက္ခဏာများ ပြသနေပုံရသည်။

“ကောင်းလိုက်တာ၊ ငါ့ရဲ့ သွေးနဲ့ချီဘုံဗိမာန်က ဒီအစီအရင်အချက်အချာနေရာတွေကို တကယ်ပဲ ရှင်းလင်းနိုင်တာပဲ”

လီချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာအားရဟန်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သာမန်အခြေအနေတွင် ကျောက်ခေါင်းတလားနှင့် မသိရသော မိစ္ဆာသားရဲခြေထောက်အရိုးကို ဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့် အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်ကို မဖယ်ရှားနိုင်ပေ။

အကြောင်းမှာ အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်သည် ပိုင်ယွီမြို့တော်တစ်ခုလုံးနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်နှင့် ကြယ်ခုနစ်စင်းလကိုးကွယ်အစီအရင်တို့ ဆက်သွယ်ထားသော အစီအရင်အချက်အချာနေရာများကို ဖျက်ဆီးမှသာလျှင် ပြုလုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူ၏ လက်ရှိ အစီအရင်စွမ်းရည်ဖြင့် သူသည် ဤစွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ သူသည် သူ၏ သွေးနှင့်ချီဘုံဗိမာန်၏ အလွန်အားကောင်းသော ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုကာ ဤအစီအရင်အချက်အချာနေရာကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

အလွန်အံ့ဩဝမ်းသာစရာပင်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် ရှောင်ဟေးကို လျင်မြန်စွာ စီးနင်းကာ အခြားကျောက်ခေါင်းတလားများ၏ နေရာများဆီသို့ သွားရောက်ပြီး သူ၏ သွေးနှင့်ချီဘုံဗိမာန်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ဤအစီအရင်အချက်အချာနေရာများကို လက်သီးဖြင့် ထိုးခွဲလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးကျောက်ခေါင်းတလားရှိ မသိရသော မိစ္ဆာသားရဲခြေထောက်အရိုးသည် အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေသွားသည်နှင့် ကောင်းကင်ယံရှိ အလွန်ပါးလွှာနေပြီဖြစ်သော မြူများဖြင့်ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ခြေထောက်အရိုးကြီး၏ အရိပ်သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မြူများထဲမှ ဟိန်းသံသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီချန်သည် အောက်သို့ တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ မြူများ ပျောက်ကွယ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် အပေါ်မှ ညကောင်းကင်သည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားပြီး လမင်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားကာ ပြာလဲ့သော ကောင်းကင်နှင့် တိမ်ဖြူများသည် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်သွားပြီ”

လီချန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အခြားနေရာများတွင် မည်သို့ဖြစ်နေသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ပိုင်ယွီမြို့တော်သည်မူ အဆင်ပြေသွားသင့်ပြီ။

သို့သော် မြို့တစ်မြို့လုံးမှ နေထိုင်သူများသည် အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရပြီး သူတို့၏ စိတ်စွမ်းအင်သည် အကြီးအကျယ် ကုန်ခမ်းသွားသည်။ ကျန်းမာရေးကောင်းသူများသည် ခဏတာ အားနည်းသွားနိုင်ပြီး ကျန်းမာရေးမကောင်းသူများသည်မူ ပြင်းထန်စွာ ဖျားနာကြပေလိမ့်မည်။

.......

ပန်လင်မြို့

ညကောင်းကင်သည် မှောင်မိုက်နေပြီး ထူးဆန်းသော လမင်းတစ်စင်း မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားသည်။

အောက်တွင် မြို့၏ အများစုသည် မြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကြီးမားသော သားရဲခေါင်း၏ အရိပ်တစ်ခုသည် ညကောင်းကင်တွင် ဆိုင်းငံ့နေသည်။

တစ်ဖက်တွင်သာ ထူးဆန်းသော စိမ်းပြာရောင်အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေပြီး ထူးဆန်းသော ဝါးတောကြီး၏ အရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ကာ ဧရိယာတစ်ခုကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

ပန်လင်မြို့မှ နေထိုင်သူ နှစ်သိန်းနီးပါးသည် ဤဧရိယာတွင် စုဝေးနေကြသည်။

ထိုစိမ်းပြာရောင်အလင်း၏ အရင်းအမြစ်မှာ နယ်မြေသခင်ယွီစုန့်ဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံရိပ်အဆင့် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်ကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးနှင့် ဆက်သွယ်ပြီး မြူများ၏ ကျူးကျော်မှုကို တွန်းလှန်ရန်နှင့် ပန်လင်မြို့မှ လူများကို အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်၏ လွှမ်းမိုးမှုမှ ကာကွယ်ရန် အစီအရင်တစ်ခုကို ယာယီတည်ဆောက်ထားသည်။

ကြယ်ခုနစ်စင်းလကိုးကွယ်အစီအရင်သည် ပြီးမြောက်သွားပြီဖြစ်သည်။ ဤနည်းလမ်းမှလွဲ၍ အခြားနည်းလမ်းကို သူ မစဉ်းစားနိုင်တော့ပေ။

သူသည် ယခုအချိန်တွင် ပန်လင်မြို့မှ လူများကိုသာ ကယ်တင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းသည် အကြီးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကို အားပျော့စေနိုင်ပေလိမ့်မည်။

.....

နာမည်မသိ မြေအောက်နန်းတော်

ကြီးမားသော ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

တိုင်ခုနစ်တိုင်မှ မီးခိုးရောင်မြူများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သို့သော် တိုင်တစ်တိုင်မှ ထွက်ပေါ်နေသော မီးခိုးရောင်မြူမှာ အလွန်ပါးလွှာနေသည်။

“ဟမ့်၊ ထိုက်ဝူနယ်စားက တကယ်ပဲ ထိုက်တောင်ဘုံက အစီအရင်သခင်ပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံရိပ်စွမ်းအားကို သုံးပြီး အစီအရင်တည်ဆောက်ကာ မြို့တစ်မြို့က လူတွေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ ထိန်းထားနိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်”

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူသည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

သူသည် အံ့ဩမနေပေ။

သူသည် ဤအရာအတွက်ပင် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

ဤနည်းဖြင့် သူသည် ထိုက်ဝူနယ်စား၏ စွမ်းအားကို အကြီးအကျယ် ကုန်ခမ်းစေနိုင်ပေလိမ့်မည်။ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ပြီးမြောက်ပြီး သခင်ကြီး၏ မိစ္ဆာအသိစိတ် သက်ဆင်းလာသောအခါ ပထမဆုံးလုပ်မည့်အရာမှာ ထိုက်ဝူနယ်စားကို သတ်ပစ်ရန်ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူသည် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ အခြားတိုင်တစ်တိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

မူလက ဤတိုင်မှ ထွက်ပေါ်နေသော မီးခိုးရောင်မြူမှာ အလွန်ထူထဲသော်လည်း ရုတ်တရက် အားပျော့လာသည်။

အခြားတိုင်ငါးတိုင်မှ ထွက်ပေါ်နေသော မီးခိုးရောင်မြူမှာမူ လုံးဝပြောင်းလဲခြင်းမရှိပေ။

“ဘာဖြစ်တာလဲ”

သူသည် ထိတ်လန့်သွားသည်။

မကြာမီပင် ဤတိုင်မှ ထွက်ပေါ်နေသော မီးခိုးရောင်မြူသည် ပို၍ပို၍ ပါးလွှာလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ထိုတိုင်မှ ထုတ်လွှတ်သော အလင်းသည်လည်း ပို၍ပို၍ မှိန်ဖျော့သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝငြိမ်းသွားသည်။

“ခွေးမသားတွေ၊ ပိုင်ယွီမြို့တော်မှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ တည်ဆောက်ထားတဲ့ အသေးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်မှာ တစ်ခုခုမှားသွားတာလား”

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူသည် ဟောက်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာပူဇော်ပွဲ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်တိုင် မြို့နှစ်မြို့ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်း၊ အထူးသဖြင့် မပြည့်စုံသော ကြယ်ခုနစ်စင်းလကိုးကွယ်အစီအရင်သည် အကြီးစားမိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းစနစ်အပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုရှိပေလိမ့်မည်။

သခင်ကြီး သက်ဆင်းလာသော မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအားသည်လည်း အကြီးအကျယ် အားနည်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် နောက်ဆက်တွဲ အစီအစဉ်အပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုရှိပေလိမ့်မည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် တိုင်ငါးတိုင်မှ ထုတ်လွှတ်သော မီးခိုးရောင်မြူများသည် ပို၍ပါးလွှာလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ယဇ်ပလ္လင်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ကျောက်ခေါင်းတလားတစ်ခုတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဖိနှိပ်သည့်အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

တိုင်ငါးတိုင်မှ မီးခိုးရောင်မြူများ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ။

ကျောက်ခေါင်းတလားအတွင်းမှ အရှိန်အဝါသည် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသိစိတ်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် နန်းတော်အတွင်းသို့ သက်ဆင်းလာသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူ အပါအဝင် နန်းတော်အတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး ဒူးထောက်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“သခင်ကြီး သေမျိုးဘုံသို့ သက်ဆင်းလာခြင်းကို ကြိုဆိုပါတယ်”

မကြာမီပင် ကျောက်ခေါင်းတလားထဲမှ အမွေးများထူထပ်သော လက်သည်းတစ်ခု ထွက်လာပြီး ကျောက်ခေါင်းတလား၏ အနားစွန်းကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ အားစိုက်လိုက်သည်နှင့် သန်မာပြီး ကြမ်းတမ်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကျောက်ခေါင်းတလားထဲမှ ထထိုင်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ခန့်ညားပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခုသည် နန်းတော်အတွင်း၌ မြည်ဟည်းလာသည်။

“ဟိုင်ရှုန်း၊ မင်း ဘယ်လိုများ အလုပ်လုပ်နေတာလဲ။ ဒီမိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်က ဘာလို့ ဒီလောက် အားနည်းနေရတာလဲ”

***

All Chapters