အစ်မ၏ စာ
Vol. 10 Ch. 157
ရှန်းပြည်နယ်၊ ဖူယွမ်ခရိုင်မြို့။
ဤသည်မှာ ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ် တည်ရှိရာနေရာ ဖြစ်သည်။
ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ်အတွင်းတွင် လူများသည် ထိတ်လန့်နေကြသည်။
ယွီမိသားစု၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်အများအပြား အတူတကွ ထိုင်နေကြသည်။
မြင်ကွင်းသည် လုံးဝတိတ်ဆိတ်နေသည်။
လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်ကပင် သူတို့သည် နဂါးပြန်တောင်တန်းမှ သတင်းရရှိခဲ့သည်၊ မိစ္ဆာသားရဲများသည် စခန်းကို ကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု စတင်ခဲ့သည်။ အခြေအနေသည် အလွန်အန္တရာယ်များပြီး ယွီမိသားစုကို အဆိုးဆုံးအတွက် ပြင်ဆင်ထားရန် ပြောကြားခဲ့သည်။
"အဆိုးဆုံးအတွက် ပြင်ဆင်ထားရန်" ဆိုသည်မှာ ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။
၎င်းမှာ ယွီမိသားစု၏ တပည့်အချို့ကို ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ်မှ သီးခြားစီ ရွှေ့ပြောင်းရန် စီစဉ်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။
ယွီမိသားစု၏ သွေးသားကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် နယ်မြေသခင်ယွီစုန့်သည် အစီအစဉ်များ ချမှတ်ပြီးဖြစ်သည်။ သူကျဆုံးသွားသည့်တိုင် ယွီမိသားစု ဆက်လက်တည်တံ့မှုကို သေချာစေရမည်ဖြစ်သည်။
မိုးသောက်ရန် နီးကပ်လာသည်။
သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်၊ "ဒီလောက်ကြာပြီ၊ ဘာလို့ သတင်းမကြားရသေးတာလဲ"
သတင်းမကြားရခြင်းသည် အဆိုးဆုံးသတင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့သိသည်။
သူတို့သည် မိသားစုအကြီးအကဲသည် ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ဟုသာ မိမိတို့ကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်နိုင်သည်။ စခန်းကျိုးပေါက်သွားသည့်တိုင် မိသားစုအကြီးအကဲ၏ ခွန်အားဖြင့် သူသည် သေချာပေါက် ရှင်သန်နိုင်လိမ့်မည်။
မိသားစုအကြီးအကဲ အသက်ရှင်နေသရွေ့ ယွီမိသားစုတွင် မျှော်လင့်ချက်ရှိသည်။
ရုတ်တရက် ခန်းမအပြင်ဘက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး အိမ်အပြင်ဘက်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။
သူတို့ထရပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက် ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"အဘိုး"
"ဘိုးဘိုးကြီး"
သူတို့သည် ရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏မျက်နှာများပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်မှု ပေါ်လာသည်။
သို့သော် ရုတ်တရက် သူတို့အားလုံး တောင့်တင်းသွားကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိသားစုအကြီးအကဲသည် ပိန်လှီသွားပြီး ဆံပင်ဖြူ၊ မျက်နှာပြာနှမ်း၊ မျက်လုံးဗလာ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
နယ်မြေသခင်ယွီစုန့်သည် ဘာမှမပြောပေ။ သူသည် အဓိကနေရာသို့ တိုက်ရိုက်လျှောက်သွားပြီး ထိုင်ချလိုက်ကာ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။
"ဘိုးဘိုးကြီး"
လူတစ်ဦး ရှေ့သို့တိုးလာပြီး သူ၏အသံသည် တုန်ရီနေသည်။
သို့သော် တုံ့ပြန်မှုမရှိပေ။
ဤအချိန်တွင် လူတိုင်း မိသားစုအကြီးအကဲ ကျဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားကြသည်။
သူသည် နောက်ဆုံးစကားတစ်ခွန်းပင် မချန်ခဲ့နိုင်ခဲ့ပေ။
သူတို့သည် မိသားစုအကြီးအကဲ၏ အလောင်းရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကြပြီး မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။
မိသားစုအကြီးအကဲပင် ကျဆုံးသွားရာ နဂါးပြန်တောင်တန်းရှိ မိသားစု၏ ကျန်ရှိသူများသည်လည်း သေဆုံးသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။
လီချန်သည် နယ်မြေသခင်ယွီစုန့်၏ အလောင်းကို ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ်သို့ ပြန်ပို့ပြီးနောက် တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာခဲ့သည်။
နယ်မြေသခင်ယွီစုန့်နှင့် ယွီမိသားစု နတ်ဘုရားအုပ်စုတစ်စု ကျဆုံးသွားသည်နှင့် လက်ရှိ ယွီမိသားစုသည် သိသာစွာ ကျဆင်းသွားလိမ့်မည်။ သို့သော် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသားနှစ်ယောက်ကို ခံစားမိသေးသည်။
ယွီမိသားစု၏ အခြားတပ်စွဲထားသော နေရာနှစ်ခုတွင်လည်း ကောင်းကင်ဘုံသားများ ရှိနေလောက်သည်။
သို့ဖြစ်၍ ယွီမိသားစုသည် အားကောင်းနေဆဲဖြစ်သည်။
သို့သော် ယွီမိသားစုတွင် ထိုက်ဝူနယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ခွန်အား မရှိတော့ပေ။
နောက်တစ်ခုကတော့ နယ်မြေနှင့် အကျိုးအမြတ်များစွာကို သေချာပေါက် စွန့်လွှတ်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာသားရဲအင်အားစုများ မဆင်မခြင် ချဲ့ထွင်ပျံ့နှံ့ခြင်း မရှိဟု ယူဆလျှင်သာ ဖြစ်သည်။
အချိန်တိုအတွင်း ခြင်္သေ့ကုလားအုတ် မိစ္ဆာမြို့တော်သည် ထွက်လာဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုက်ဝူနယ်တွင် ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် မရှိတော့သည်ကို တွေးမိရုံနှင့် လီချန်သည် အနည်းငယ် လွှမ်းမိုးခံရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှေ့တွင် ရပ်တည်မည့်သူတစ်ဦး မရှိဘဲ သူသည် အမြဲတမ်း မလုံခြုံဟု ခံစားနေရသည်။
လီချန် နဂါးပြန်တောင်တန်းအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် နေ့ခင်းကြောင်တောင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
မူလ ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ်စခန်းသည် ပျက်စီးနေသော အပျက်အစီးများအဖြစ်သို့ လျော့ကျသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကျိုးပဲ့နေသော အလောင်းများ နေရာအနှံ့ ရှိနေသည်။
ဤအလောင်းများ၏ အများစုသည် သူတို့၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်များ စုပ်ယူခံထားရသည်။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ရှိသည့်တိုင် သူတို့သည် ရွှေ့ပြောင်းသွားကြပြီဖြစ်သည်။
လီချန်သည် နဂါးပြန်တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို ပတ်လည်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ ဧရိယာများစွာသည် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူသည် ၎င်းကို ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အစီအရင်ကို ချိုးဖျက်ရန် နည်းလမ်းရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
ဤအစီအရင်သည် ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်း အစီအရင်ကျမ်းမှ မဟုတ်သည့်တိုင် ၎င်းသည် အနီးကပ်ဆက်စပ်နေသည်။
"အင်း၊ ငါ့ရဲ့ အစီအရင်စွမ်းရည်တွေက လိုအပ်နေသေးတယ်"
လီချန်က ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူသည် မဆင်မခြင် မဝင်ရောက်မည်မှာတော့ သေချာသည်။
အစီအရင်တွင် ပိတ်မိသွားသည်နှင့် သူ၏ အသက်နှင့်သေခြင်းသည် မသေချာတော့ပေ။
လီချန် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတပ်ဖွဲ့စခန်းကို ဖြတ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ဆုံးရှုံးမှုများစွာ ရှိသော်လည်း သူဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သောကြောင့် စခန်းသည် လုံးဝမကျိုးပေါက်ခဲ့ပေ။
အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် လီချန်သည် ဤခရီးမှ သူ၏ရရှိမှုများကို စတင်စစ်ဆေးတော့သည်။
မိစ္ဆာသားရဲများ ချန်ထားခဲ့သော လက်နက်သုံးခု။
၎င်းတို့သည် အရွယ်အစား အတော်လေးကြီးပြီး ဧရာမ မိစ္ဆာသားရဲများသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ ဖန်ယွမ်ဂူစံအိမ်မှ ရရှိခဲ့သော တုတ်နှင့် တူညီသောအဆင့်တွင် ရှိဖွယ်ရှိသည်။
၎င်းတို့ကို အောင်ပွဲခံပစ္စည်းများအဖြစ်သာ ယူဆနိုင်ပြီး တကယ့်တန်ဖိုးမရှိပေ။
မိစ္ဆာသားရဲသုံးကောင်တွင် သိုလှောင်ရေးပစ္စည်းများ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခြင်းမှာ နှမြောစရာပင်။ ၎င်းသည် မိစ္ဆာအသိဉာဏ်ဆင်းသက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်ဖွယ်ရှိသည်။
နောက်ဆုံးတွင် လီချန်သည် နယ်မြေသခင်ယွီစုန့် ချန်ထားခဲ့သော ချန်ခွင်းအိတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
၎င်းသည် အဝတ်အိတ်တစ်လုံး ဖြစ်သည်။
သူသည် အဝတ်အိတ်ကို လွယ်ကူစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး အတွင်းတွင် နေရာလွတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်၊ အရွယ်အစားမှာ နှစ်ကုဗမီတာ သို့မဟုတ် သုံးကုဗမီတာခန့် ရှိသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ အနက်ရောင်သံလက်စွပ်ရှိ နေရာထက် များစွာသေးငယ်သည်။
နယ်မြေသခင်ယွီစုန့်က သူ့ကို ပေးခဲ့သော နှလုံးကာအဆောင်မှာမူ သူသည် အလောင်းပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်ထားခဲ့ပြီး ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ်သို့ ပြန်ပို့ခဲ့သည်။
သူသည် ထိုသို့သောအရာကို သူနှင့်အတူ ထားရန် မရဲဝံ့ပေ။ ၎င်းပေါ်တွင် သူ့၏သွားလာရာနေရာကို လွယ်ကူစွာ ဖော်ထုတ်နိုင်မည့် ခြေရာခံအမှတ်အသားတစ်မျိုးမျိုး ရှိနေပါက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
နှလုံးကာအဆောင်သည် အနတ္တပုံရိပ် မိစ္ဆာအသိဉာဏ်ကို ခုခံနိုင်သော်လည်း သူ့တွင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးသော အချိန်ခေါင်းလောင်း ရှိပြီး ၎င်းသည် နှလုံးကာအဆောင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကောင်းသည်။
နယ်မြေသခင်၏ အထောက်အထားမှာမူ သူဘယ်တော့မှ မယူပေ။
သူသည် ထိုအထောက်အထားကို ယူပြီး ပွင့်လင်းစွာ ရပ်တည်သည်နှင့် အန္တရာယ်သည် ချက်ချင်း သိသာစွာ တိုးပွားလာလိမ့်မည်။
၎င်းသည် ယခုကဲ့သို့ စိတ်အေးလက်အေးနှင့် သက်တောင့်သက်သာ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်၏ ချန်ခွင်းအိတ်တွင် အသေးအဖွဲပစ္စည်းများ အတော်များများ ရှိသည်။
၎င်းသည် အနက်ရောင်သံလက်စွပ်ရှိ ပစ္စည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်မရသော်လည်း ၎င်းမှာ ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်သည် ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ရာ သူ၌ ချန်ခွင်းအိတ်တစ်ခု ရှိခြင်းသည်ပင် အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်သည်။
မကြာမီ သူသည် ချန်ခွင်းအိတ်မှ ကျောက်စိမ်းပြားငါးချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
၎င်းတို့သည် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ကျောက်စိမ်းပြားများထက် များစွာသေးငယ်သည်။
သူသည် ၎င်းတို့ကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စစ်ဆေးစပြုလာသည်။
ဤကျောက်စိမ်းပြားများပေါ်ရှိ ကန့်သတ်ချက်များကို ဖယ်ရှားပြီးဖြစ်သည်။ နယ်မြေသခင်ယွီစုန့်သည် သူသေဆုံးမီတွင် ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှားခဲ့ဖွယ်ရှိရာ သူသည် ၎င်းတို့ကို လွယ်ကူစွာ ကြည့်ရှုနိုင်သည်။
မကြာမီ သူသည် အပြင်လောကအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်အချို့ ပါဝင်သော ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ရွေးထုတ်လိုက်သည်။
သူဖတ်ပြီးသည်နှင့် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်ပြီး လေးလံသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကမ္ဘာ၏ အမှန်တရားသည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်များထက် များစွာကျော်လွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"လူသားမျိုးနွယ်၊ သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၊ မိစ္ဆာများ"
သူသည် သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤသည်တို့မှာ အပြင်လောက၏ ရေခဲတောင်ထွတ်ဖျားမျှသာ ဖြစ်သည်။
သေမျိုးဘုံဟုခေါ်သော နေရာသည် သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က သိုင်းပညာရှင်များ မွေးထုတ်ရန် တည်ဆောက်ထားသော ဖန်လုံအိမ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
လက်ရှိ သေမျိုးဘုံသည် အန္တရာယ်များပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းသည် အလွန်ဘေးကင်းနေသေးသည်။
အများဆုံးတော့ ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသားများနှင့် ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာများသာ သေမျိုးဘုံတွင် ပေါ်လာလိမ့်မည်။ မိစ္ဆာသူတော်စင်များပင် မိစ္ဆာဆင်းသက်ခြင်းနည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြု၍ သူတို့၏ အနတ္တပုံရိပ် မိစ္ဆာအသိဉာဏ်ကို ဆင်းသက်စေနိုင်ပြီး သူတို့၏ တကယ့်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည်လည်း ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့်တွင်သာ ရှိသည်။
သို့ဖြစ်၍ သူသည် သေမျိုးဘုံတွင် နေသရွေ့ သူသည် လုံးဝဘေးကင်းလိမ့်မည်။
"အနာဂတ်မှာ မိစ္ဆာကပ်ဘေးတွေ ပိုပြီးတော့ ဆိုးရွားလာရင်တောင် ငါ့ရဲ့ခွန်အားကလည်း တိုးတက်နေတယ်"
လီချန်က စိတ်ငြိမ်သွားသည်။
သူအစိုးရိမ်ဆုံးမှာ သေမျိုးဘုံတွင် အားကောင်းသော သိုင်းသူတော်စင်များနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများ ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
လောလောဆယ်တွင် သူသည် ထိုအကြောင်းကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဟု ထင်ရသည်။
အမှန်တကယ်တွင် သူသည် မည်သည့်အရာနှင့်မျှ မပတ်သက်သရွေ့ သူ၏လက်ရှိခွန်အားနှင့် တိတ်တဆိတ်နေခြင်းဖြင့် သူသည် အလွန်သက်တောင့်သက်သာနှင့် စိတ်အေးလက်အေး နေထိုင်နိုင်သည်။
သို့သော် သူသည် ထိုမျှသွေးအေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
.....
အချိန်တို့က လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီး တစ်နှစ်ကျော် ကြာသွားခဲ့သည်။
ထိုက်ဝူနယ်တွင် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်သေဆုံးသွားသည်ဟူသော သတင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက် ၎င်းသည် နယ်အတွင်းရှိ အင်အားစုများစွာကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီး အားလုံးသည် ဆုတ်ခွာစပြုလာကြသည်။
နဂါးပြန်တောင်တန်းပတ်လည်တွင် တည်ဆောက်ထားသော အတားအဆီးစခန်းများအနက် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတပ်ဖွဲ့မှလွဲ၍ အခြားစခန်းများသည် ဆုံးရှုံးမှုများစွာ ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ်စခန်းကဲ့သို့ လုံးဝမျိုးဖြုတ်သုတ်သင်ခံရခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
၎င်းမှာ လီချန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ပြီး အားအကောင်းဆုံး မိစ္ဆာသားရဲနှစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ကာ ထိုဝံပုလွေဝါ မိစ္ဆာသူတော်စင်ကို ခြင်္သေ့ကုလားအုတ် မိစ္ဆာမြို့တော်သို့ ပြန်လည်မောင်းထုတ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခြားစခန်းများကို တိုက်ခိုက်သော မိစ္ဆာသားရဲများသည် အမိန့်ရရှိပြီးနောက် အားလုံး ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။
မဟုတ်ပါက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတပ်ဖွဲ့စခန်းမှလွဲ၍ အခြားစခန်းများသည် ပိုကောင်းမည်မဟုတ်ပေ။
ယခုအခါ ဤအတားအဆီးစခန်းများသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အတားအဆီးစခန်းအပါအဝင် နဂါးပြန်တောင်တန်းမှ အားလုံး ဆုတ်ခွာသွားကြပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကာကွယ်ရေးလိုင်းနှင့် နဂါးပြန်တောင်တန်းကြားတွင် ကြီးမားသော လေဟာနယ်ဇုန်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
အခြားနည်းလမ်းမရှိပေ။ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် မရှိဘဲ အင်အားစုတစ်စုမျှ ယုံကြည်မှုမရှိကြပေ။
သူတို့သည် ကာကွယ်ရေးလိုင်းကို ကျုံ့ရန်သာ တတ်နိုင်သည်။
၎င်းသည် ခြင်္သေ့ကုလားအုတ် မိစ္ဆာမြို့တော်ကို ပိုမိုလှုပ်ရှားရန် နေရာပေးလိုက်ပြီး မိစ္ဆာသားရဲများသည် ခြင်္သေ့ကုလားအုတ် မိစ္ဆာမြို့တော်မှ မကြာခဏ ထွက်လာကာ နေရာအနှံ့ ပျက်စီးစေခဲ့သည်။
လီချန်သည် အရာအားလုံးကို လျစ်လျူမရှုခဲ့ပေ။ သူသည် ခြင်္သေ့ကုလားအုတ် မိစ္ဆာမြို့တော်ပတ်လည်တွင် မကြာခဏ ကင်းလှည့်လိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူသည် မည်သည့် မိစ္ဆာသားရဲကိုမဆို တွေ့ပါက သူသည် ၎င်းတို့ကို ရှင်းလင်းပစ်မည်ဖြစ်ပြီး ခြင်္သေ့ကုလားအုတ် မိစ္ဆာမြို့တော်အပေါ် ဟန့်တားအားတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားလိမ့်မည်။ ထိုမိစ္ဆာသားရဲများသည် မဆင်မခြင် ထွက်မသွားဝံ့ကြပေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်ကျော်အတွင်း အငယ်စားမိစ္ဆာများစွာ သူ၏လက်ထဲတွင် သေဆုံးခဲ့သည်။
ထိုက်ဝူနယ်သာမက သာ့ချန်၏ အခြေအနေသည်လည်း ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ယန်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နယ်မြေသခင်စံအိမ်များစွာနှင့် ပူးပေါင်းကာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု စတင်ခဲ့ပြီး ဆုံးရှုံးသွားသော နယ်မြေအများအပြားကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။
၎င်းသည် ရှင်းလင်းခံလိုက်ရသော မိစ္ဆာသူတော်စင်သုံးပါးနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေသည်။
ခြင်္သေ့ကုလားအုတ် မိစ္ဆာမြို့တော်တွင် မိစ္ဆာသူတော်စင်၏ မိစ္ဆာကိုယ်ထည်တစ်ခုသာ ရှိသည်။ အခြားသုံးခုသည် အခြားနေရာများမှ လာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့တွင် ယန်ဝူနယ်မှ မိစ္ဆာသားရဲများ ပါဝင်နိုင်ဖွယ် အလွန်ရှိသည်။
မိစ္ဆာသူတော်စင်၏ မိစ္ဆာကိုယ်ထည် တာဝန်မယူဘဲ ယန်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ်က ဆုံးရှုံးသွားသော နယ်မြေကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
.......
ရွှမ်းပြည်နယ်။
ယင်းလီခရိုင်မြို့။
ဤသည်မှာ ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ်၏ နယ်မြေဖြစ်သည်။
ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ် ကျဆင်းသွားပြီး ၎င်း၏အာဏာ ဆုံးရှုံးသွားသည်နှင့် ဟယ်မိသားစုအင်အားစုများသည်လည်း အခွင့်အရေးယူ၍ စိမ့်ဝင်ခဲ့ကြသည်။
အမှန်တကယ်တွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည်လည်း ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ်၏ ကျုံ့သွားသော လွှမ်းမိုးမှုကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ရွှမ်းပြည်နယ်သို့ ၎င်း၏လက်လှမ်းမီမှုကို တိုးချဲ့ခဲ့သည်။ ထိုက်ဝူနယ်မြေသခင်စံအိမ်၏ လက်ရှိအခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် ခွန်အားဖြင့် ဤမျှကြီးမားသော နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ရန် မလုံလောက်တော့ပေ။
တစ်နေ့တွင် ခရိုင်မြို့တွင် ယောက်ျားတစ်ဦးနှင့် မိန်းမတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။
ယောက်ျားမှာ လီချန်ဖြစ်ပြီး မိန်းမမှာ လီမော့ဖြစ်သည်။
"ရှောင်မော့၊ မင်း ဒီမှာဆိုတာ သေချာလား"
လီချန်က မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ ခံစားချက်က ဒီမှာ အပြင်းဆုံးပဲ"
လီမော့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
သူမသည် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်ရှိ အစိမ်းရင့်ရောင် လင်းနို့ပုံစံ၏ အထူးအာရုံခံစားမှုအပေါ် အခြေခံ၍ သူမ၏ဦးလေးနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် သူမ၏ကျင့်ကြံမှုအတွင်း သူမတွေ့ကြုံရသော အကြားအာရုံချောက်ချားမှုများသည် လုံးဝနီးပါး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
သူမထွက်ခွာသည်နှင့် ၎င်းတို့သည် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပြီး ပိုဆိုးလာနေသည်။
လီချန်သည် ဤပြဿနာကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ မဟုတ်ပါက ပိုကြာကြာဆွဲထားလေ အကျိုးဆက်များသည် ပိုမိုမလိုလားအပ်ဖြစ်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
ခဏတာမျှ ကြိုးစားပြီးနောက် လီမော့သည် နောက်ဆုံးတွင် အစိမ်းရင့်ရောင် လင်းနို့ပုံစံမှတစ်ဆင့် အခြားတည်ရှိမှုတစ်ခုကို မသဲမကွဲ ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုတည်ရှိမှုမှာ… လီမော့၏ အစ်မ ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
"ဒါပေမဲ့ သူ ဒီခရိုင်မြို့ထဲမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာပဲ ကျွန်မ သေချာတယ်။ တိကျတဲ့နေရာကိုတော့ ကျွန်မ မခံစားနိုင်ဘူး"
လီမော့က ပြောလိုက်သည်။
"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ငါတို့ သူ့ကို ရှာလိုက်ရုံပဲ"
လီချန်က ရယ်မောလိုက်သည်။
ခရိုင်မြို့သည် အတော်လေးကြီးမားသော်လည်း သူတို့တွင် ယေဘုယျဧရိယာတစ်ခု ရှိသရွေ့ သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် သူမကို သေချာပေါက် ရှာဖွေနိုင်လိမ့်မည်။
သို့ဖြစ်၍ သူတို့နှစ်ဦးသည် တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် တည်းခိုလိုက်ကြသည်။
သူတို့၏အခန်းများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကပ်လျက်ရှိသည်။
ညနေစောင်းသောအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က လီမော့၏ တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။
"ဘာကိစ္စလဲ"
လီမော့က တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"မမလေး၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ဒါကို မမလေးကို ပေးခိုင်းလိုက်တယ်"
တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က လှပသော သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ဘယ်သူက မင်းကို ပေးခိုင်းလိုက်တာလဲ"
လီမော့က လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
သူမသည် ယင်းလီခရိုင်မြို့တွင် မည်သူ့ကိုမျှ မသိ၊ သို့ဖြစ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို တစ်စုံတစ်ခု ပို့ပေးနိုင်မည်နည်း။
သူမ ဖြစ်နိုင်မလား။
လီမော့၏ နှလုံးသား ခုန်သွားသည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။
သူမသည် ထိုအာရုံခံစားမှုမှတစ်ဆင့် ဤနေရာကို ရှာဖွေနိုင်ကတည်းက သူမ၏ အစ်မသည်လည်း သူမ၏ ရောက်ရှိလာမှုကို ခံစားနိုင်လိမ့်မည်။
တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လီမော့သည် သူမ၏ဦးလေး၏ အခန်းသို့ သွားလိုက်သည်။
"ဖွင့်ကြည့်လိုက်တာပေါ့"
လီချန်က ပြောလိုက်သည်။
လီမော့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လှပသော သစ်သားသေတ္တာကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်ကာ အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ရာ အနည်းငယ်ဝါကျင့်ကျင့် ပန်းရောင် ပန်းထိုးဘောလုံးတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။
ဤပန်းထိုးဘောလုံးကို ကြည့်ရင်း လီမော့၏ စိတ်ထဲတွင် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သော အမှတ်တရများ တိုးဝင်လာသည်။
သူတို့ငယ်စဉ်က သူနှင့်သူမ၏အစ်မသည် ဤပန်းထိုးဘောလုံးနှင့် ဆော့ကစားရသည်ကို နှစ်သက်ခဲ့ကြသည်။
သူမ၏ဖခင်က ၎င်းသည် သူတို့၏မိခင် ချန်ထားခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော အမွေအနှစ်ဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။
သူမသည် ပန်းထိုးဘောလုံးကို ကောက်ယူပြီး ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ရာ သူမ၏ငယ်ဘဝ အမှတ်တရများသည် သူမ၏ရှေ့တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ သူမ၏မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် စိုစွတ်နေသည်။
သို့သော် သူမသည် သူမ၏မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး အတွင်းတွင် ထားရှိသော စာရွက်တစ်ရွက်ကို ကောက်ယူကာ ညင်သာစွာ ဖြန့်လိုက်ရာ လှပသော လက်ရေးဖြင့် ရေးထားသော စာကြောင်းအနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။
"ညီမလေး၊ မင်းရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်က အမှတ်အသားကို ဖယ်ရှားဖို့ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းက အနတ္တပုံရိပ် သိုင်းရည်ရွယ်ချက် ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာအသိဉာဏ်နဲ့ပဲ။ တခြားနည်းလမ်းမရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျင့်ကြံတာကို ရပ်လိုက်ပါ။ မဟုတ်ရင် မင်း ပိုပိုပြီး နစ်မြုပ်သွားပြီး မိစ္ဆာတွေရဲ့ ရုပ်သေးတစ်ခု လုံးဝဖြစ်သွားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ဘူး။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ငါ့ကို ထပ်မရှာပါနဲ့တော့ — မင်းရဲ့အစ်မ၊ ယွီစူး"
အဆုံးရှိ လက်မှတ်ကို ကြည့်ရင်း လီမော့တွင် သံသယမရှိတော့ပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမအစ်မ၏ နာမည်မှာ ယွီစူး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူမ၏နာမည်မှာမူ ချင်စူး ဖြစ်သည်။
လီချန်သည်လည်း မှတ်စု၏ အကြောင်းအရာများကို မြင်ပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ အနတ္တပုံရိပ် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်က ဒီမိစ္ဆာအမှတ်အသားကို ဖယ်ရှားနိုင်တယ် ဟုတ်လား။
သူ၏လက်ရှိ နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် ကောင်းကင်ပုံရိပ်အဆင့်သို့ ၉၂% တိုးတက်မှုသို့ ရောက်ရှိနှင့်ပြီဖြစ်သည်။
"ဦးလေး၊ အစ်မက… ဖြစ်နိုင်မလား"
လီမော့၏ အသံသည် တုန်ရီနေသည်။
လီချန်သည် လီမော့ ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို သိသည်။
မိစ္ဆာဂိုဏ်းများသည် သာ့ချန်တစ်လျှောက်လုံးတွင် အလွန်တက်ကြွနေပြီး ပြည်သူများကို လှည့်ဖြားနေသည်။ တော်ဝင်နန်းတော်နှင့် အဓိက သိုင်းအင်အားစုများသည် ပြင်းထန်စွာ နှိမ်နင်းနေသော်လည်း ရလဒ်များ မကောင်းမွန်ပေ။
အကယ်၍ လီမော့၏ လက်ပေါ်ရှိ လင်းနို့ပုံစံသည် သိုးထိန်းမိသားစု၏ မိစ္ဆာအမှတ်အသားဖြစ်ပါက သူမ၏ အစ်မသည် တစ်စုံတစ်ရာသော မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ရမည်။
သိုးထိန်းမိသားစုသည် မိစ္ဆာအမှတ်အသားကို အသုံးပြု၍ မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သည့် အထူးစွမ်းရည် ရှိသည်။
ဤစွမ်းရည်တစ်ခုတည်းကပင် သိုးထိန်းမိသားစု၏ မျိုးဆက်များသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွင် အလွန်အရေးကြီးသော နေရာတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ရန် လုံလောက်သည်။
***